MasukShare
บทที่ 9
Tanggal publikasi:
2026-06-18 11:35:36“พาไปหาหมอดีไหมนะ”
ร่างบางหมุนไปหมุนมาอย่างไม่รู้จะจัดการกับพวกมันยังไงดี ทันใดนั้นเธอก็วิ่งไปเอามือถือมากดหาโรงพยาบาลสัตว์ที่อยู่ใกล้ที่สุด ไม่นานผลการค้นหาก็แสดงให้เห็นว่าแถวนี้มีโรงพยาบาลและคลินิกสัตว์หลายแห่ง
พุดแก้วดูอยู่สักพักทำตาโต
“ยายเซ่อเอ๊ย!”
เพราะไม่มีสัตว์เลี้ยงในบ้าน เธอเลยจำไม่ได้ว่าหลายปีก่อนบ้านใหญ่ติดถนนหน้าหมู่บ้านได้ถูกเปลี่ยนเป็นคลินิกสัตว์ไปแล้ว เมื่อเปิดอ่านข้อมูลคร่าวๆ แล้วก็พบว่าเปิดบริการเวลาเก้าโมงเช้า ปิดสามทุ่ม ถ้ารีบไปตอนนี้น่าจะทันอยู่
หญิงสาวมองแม่แมวที่ดูไร้เรี่ยวแรงกว่าเดิม แถมยังมีเลือดออกเยอะขึ้น ตัดสินใจอุ้มกล่องแมวพุ่งตัวออกจากบ้านทันที
ถ้าชักช้าอยู่ น่ากลัวว่าจะไม่รอดไปถึงมือหมอ!
ท่ามกลางสายฝนที่เทลงมาหนักขึ้นๆ พุดแก้วได้ขับรถพาแมวเดินทางมาถึงจุดหมายในเวลาไม่ถึงห้านาที เธอมองบ้านสีเขียวไข่กา ท่ามกลางหมู่ไม้สวนร่มรื่นกับป้ายชื่อ ‘คลินิกสัตว์เทวารักษ์’ ที่แขวนอยู่บนเสาเหนือประตูทางเข้าด้วยความดีใจ รีบเปิดประตูก้าวเข้าไปติดต่อเคาน์เตอร์ต้อนรับ
“สวัสดีค่ะ พาแมวมารักษาค่ะ”
เจ้าหน้าที่สาวในยูนิฟอร์มสีฟ้าอ่อนยิ้มให้อย่างเป็นมิตรขณะสายตากวาดมองแมวสี่ตัวในกล่องอย่างรวดเร็ว “น้องเป็นอะไรมาคะ ไม่ทราบว่าเคยพาน้องมารักษาที่นี่หรือยังคะ”
พุดแก้วส่ายหน้า “ไม่เคยค่ะ แมวนี่เพิ่งคลอดลูกมา ฉันไม่แน่ใจว่าพวกมันโอเคหรือเปล่า ช่วยตรวจดูให้หน่อยนะคะ”
อีกฝ่ายยิ้มรับ ก่อนยื่นแบบฟอร์มแผ่นหนึ่งมาให้กรอกข้อมูลทั่วไปของเจ้าของและสัตว์เลี้ยง
“รบกวนกรอกประวัติก่อนนะคะ เสร็จแล้วเดินไปยื่นให้เจ้าหน้าที่เวชระเบียนด้านใน เราจะดำเนินการเรื่องคิวตรวจไข้ให้ค่ะ”
“ขอบคุณค่ะ” เธอยิ้มรับแบบฟอร์มจากอีกฝ่ายมา เห็นเก้าอี้ด้านหลังว่างอยู่จึงเดินไปนั่งตรงนั้น วางกล่องแมวไว้ข้างๆ เพื่อกรอกข้อมูลตัวเอง เธอติ๊กช่องสัตว์จรจัดที่อยู่ด้านล่างสุดในส่วนข้อมูลสัตว์เลี้ยง แล้วค่อยเดินไปยื่นให้แผนกทะเบียนประวัติ พร้อมอธิบายเสริมไปว่า “น้องเป็นแมวจรจัดค่ะ แอบมาคลอดลูกที่บ้าน เห็นมันมีอาการไม่ค่อยดี เลือดไหลไม่หยุด ฉันเลยพามาหมอค่ะ”
เจ้าหน้าที่ยิ้มรับไปจัดการเงียบๆ ระหว่างนั้นมีโทรศัพท์ภายในดังขึ้นมา หลังยกหูคุยกันไม่นาน อีกฝ่ายก็เงยหน้ามาบอกกับพุดแก้ว “คุณหมอว่างแล้วค่ะ เดี๋ยวจะมีผู้ช่วยออกมารับ พาน้องแมวตามพี่เขาไปที่ห้องตรวจได้เลยนะคะ”
“ขอบคุณค่ะ” พุดแก้วพยักหน้ารับ พอดีกับมีผู้หญิงในเสื้อแขนสั้นกับกางเกงสีฟ้าทะเลเดินฉับๆ มาที่แผนก ตรงมาหาพุดแก้ว ชุดอีกฝ่ายต่างไปจากยูนิฟอร์มสูทกึ่งทางการของเจ้าหน้าที่ด้านหน้า คงจะเป็นผู้ช่วยแพทย์คนที่ว่า
“สวัสดีค่ะ พี่ชื่อสายใจนะคะ เป็นผู้ช่วยสัตวแพทย์ของที่นี่ค่ะ”
คุณผู้ช่วยแนะนำตัวเสร็จก็หันไปขอเอกสารจากห้องทะเบียน กวาดตาอ่านคร่าวๆ ก็ชะโงกมองแมวในกล่องพลางบอกว่า
“เท่าที่ดูตอนนี้ คุณแม่เหนื่อยมากเลยนะคะ โชคดีที่พาน้องมาทันเวลา เพราะอีกไม่กี่นาทีเราจะปิดคลินิกแล้ว รีบไปที่ห้องตรวจกันเถอะค่ะ คุณหมอกำลังเดินมาแล้ว”
“ไปค่ะ ฝากดูแลพวกมันให้ดีด้วยนะคะ” พุดแก้วบอกด้วยสีหน้าจะร้องไห้
“เราจะดูแลให้เองค่ะ มาค่ะ พาน้องตามมาทางนี้เลย”
หญิงสาวอุ้มกล่องแมวเดินตามอีกฝ่ายไปยังห้องตรวจด้วยความรู้สึกกึ่งห่วงกึ่งโล่งใจที่แมวจะได้พบหมอแล้ว เร็วกว่าที่คิดไว้อีก
เมื่อเดินไปถึงห้องตรวจ ผู้ช่วยสาวใหญ่ก็บอกให้พุดแก้วนั่งรอตรงเก้าอี้ ระหว่างที่ตนเตรียมอุปกรณ์ต่างๆ และทำความสะอาดแมวรอคุณหมอ
พุดแก้วนั่งลงมองดูรอบตัวอย่างสนใจ ด้วยไม่เคยมาคลินิกสัตว์มาก่อน แล้วคลินิกนี้ก็ตกแต่งภายในแนวเอิร์ทโทน ดูสบายตา เข้ากับสีเขียวไข่กาของตัวบ้านอีกด้วย เมื่อกี้เธอยังเห็นว่าการจัดตำแหน่งบริการลูกค้าดีมาก ฝ่ายต้อนรับให้คำแนะนำอยู่ด้านหน้า เปิดประตูเข้ามาก็เจอ ฝ่ายงานบริการต่างๆ ก็เป็นสัดส่วน สามารถติดต่อบริการได้ง่าย ในเวลาใกล้ปิดทำการแบบนี้ มีลูกค้าบางตา ยิ่งดูไม่วุ่นวาย ให้ความรู้สึกเหมือนมาบ้านเพื่อนมากกว่ามาสถานพยาบาลสัตว์เสียอีก
“ลืมบอกพี่เพชรไปเลย!”
มองไปมองมาเธอพลันคิดได้ว่าควรส่งข้อความบอกพี่ชายว่าตนออกมาข้างนอก เดี๋ยวกลับมาไม่เจอ จะคิดว่าใครมาจับตัวเธอไปอีก
“สวัสดีครับ หมอมาแล้วครับ”
“อุ๊ย!”
จู่ๆ คุณหมอก็เข้ามาทัก คนกำลังตั้งใจพิมพ์ข้อความตอบพี่ชายเลยสะดุ้งตกใจลุกขึ้นยืนไม่รู้ตัว แล้วเพราะรีบลุกอย่างไม่ทันตั้งตัว เลยสะดุดขาตัวเองทำท่าจะล้ม ดีที่คุณหมอมาประคองเอาไว้ทัน แต่มันก็ทำให้เธอเข้าไปซุกอยู่ในอ้อมแขนของเขาแทน
“...” พุดแก้ว
“...” คุณหมอ
ต่างฝ่ายต่างชะงักไป พอพุดแก้วเงยหน้ามองคุณหมอและเผลอสบตาร้ายๆ คู่นั้นเข้ายิ่งตกใจจนอ้าปากค้าง
สายตาแบบนี้...
ผู้ชายที่ช่วยเธอไว้ในคืนนั้น!
Bab terbaru
หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน บทที่ 22
“เมี๊ยววววว!”“ตายแล้ว!”ภาพที่เธอลืมตามาเห็นคือแมวอ้วนคำรามดังลั่น ก่อนจะเอาเท้าเขี่ยน้องหงายหลังกลิ้งหลุนๆ ออกไปอีกทาง หัวใจเธอแทบจะหยุดเต้น เทวากลับบอกด้วยสีหน้าสบายๆ แกมเอ็นดู“ไม่เป็นไร นี่ไม่ใช่ครั้งแรก แค่หยอกกันน่ะ ปกติพี่รวยโหดจะตาย ถ้าคิดจะทำร้ายน้องจริงๆ เขาฟัดไปแล้ว พี่รวยหยิ่งขนาดที่ว่าไม่ยอมให้ใครแตะเนื้อต้องตัวง่ายๆ เลยนะ นี่แอบมาเลี้ยงน้องเล่นกับน้องตลอด ลูกใครเนี่ย น่ารักจริงเลย”น่าลักเอาไปปล่อยวัดสิ!พุดแก้วค่อนแคะในใจ ก่อนจะนิ่วหน้าถาม “คุณหมอปล่อยให้พี่รวยเข้าไปได้ยังไงคะ น้องตัวนิดเดียวเอง พี่รวยโตเป็นหมีแบบนั้น แล้วยังดูดุขนาดนั้น คุณหมอไม่กลัวพี่รวยจะงับหัวน้องเอาเหรอ เห็นไหมว่าเมื่อกี้น้องโดนเขี่ยทีเดียวก็กลิ้งหลุนๆ ออกมาเลย”“แค่เขี่ยเอง คิดมากน่า พี่รวยแค่เข้าไปนอนเฝ้าน้อง ถ้ามันคิดจะทำอะไรๆ แม่แมวไม่ให้เข้าไปหรอก ไล่ออกมาตั้งนานแล้ว”“แต่มันตัวใหญ่ ถ้า...”“โอเค พูดตรงๆ เลยแล้วกัน ตอนแรกผมก็กังวลเหมือนคุณแหละ พยายามพาออกมาแล้ว แต่พี่รวยไม่ยอมออก” เทวาชี้ไปยังแมวหน้าเหวี่ยงที่พยายามเขี่ยน้องออกห่างๆ “ถ้าคิดว่าทำได้ คุณก็เข้าไปพามันออกมาเองเลยสิ”เธอย่นจมูกกั
หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน บทที่ 21
คนไม่อินกับน้ำตาถอนหายใจบอก “เอาเถอะๆ สรุปคือแมวสี่ตัวนี้ผมจะเลี้ยงไว้เองก่อน คุณไม่ต้องห่วง รวยก็ชอบน้องมาก ให้มาอยู่ด้วยกันคงไม่มีปัญหาอะไร รอให้พวกมันโตขึ้นกว่านี้อีกหน่อยแล้วคุณยังต้องการจะเลี้ยงพวกมันอยู่ ค่อยมาเอาไปแล้วกัน”แม้จะชอบสัตว์ แต่เทวาไม่เคยคิดจะเลี้ยงเองเลย เขามีภาระเยอะอยู่แล้ว บางเดือนแทบไม่ได้อยู่บ้าน อีกทั้งแต่ละวันก็ทำงานวุ่นอยู่คลินิก บ้านจึงเป็นที่ที่เขาอยากอยู่คนเดียวมากกว่า ปกติเขาจะส่งตัวสัตว์ที่มีปัญหาทำนองนี้ไปอยู่ในบ้านพักพิงสัตว์ที่ก่อตั้งขึ้นกับเพื่อนหมอ ที่นั่นเป็นที่พักพิงของสัตว์ที่ถูกทำร้ายหรือถูกทิ้ง รวยของเขานั้นพิเศษกว่าใคร วินาทีแรกที่สบตามันตอนมารักษาโรคผิวหนังนั้น เทวารู้สึกเลยว่ามันเหมือนเขามาก เมื่อเจ้าของเก่ายกมันให้ เขาจึงไม่ปฏิเสธ รับมาอยู่ด้วยจนถึงวันนี้ ก็ตีกันอยู่หลายวันกว่ารวยจะยอมรับเขาถ้าเลี้ยงรวยได้ จะรับเลี้ยงเจ้าเหมียวแม่ลูกสี่นั่นอีกก็น่าจะพอไหวอยู่“คุณหมอจะรับไว้เอง? รวยก็ชอบน้อง?” พูดแก้วทวนคำพูดเขา ก่อนถาม “นี่พูดจริงๆ เหรอคะ”“คุณได้เจอรวยแล้วไม่ใช่เหรอ แมวอ้วนขนฟูๆ ตัวสีเทาของผมนั่นน่ะ ปกติมันหยิ่งมาก แต่ไม่รู้ทำไมกับแม่ล
หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน บทที่ 20
เทวากดวางสายแล้วชงกาแฟดำมานั่งจิบเพิ่มคาเฟอีนให้ร่างกายระหว่างรอใครบางคนอยู่ตรงล็อบบี้คลินิกพวกเจ้าหน้าที่เห็นเข้าก็พากันงงเป็นไก่ตาแตก เพราะปกติเขาจะใช้เวลาพักช่วงบ่ายด้วยการนอนงีบ ไม่ก็ไปเดินเล่นในสวน ผ่อนคลายสมองและสายตาด้วยการชมนกชมไม้ไปเรื่อย ไม่มานั่งอวดโฉมเถื่อนๆ อยู่กลางล็อบบี้แบบนี้ ไหนจะท่าชะเง้อดูประตูคลินิกเหมือนกำลังรอใครอยู่นั่นอีกนี่มันไม่ใช่เรื่องปกติเลย...ไม่นานหลังจากนั้นคนในคลินิกถึงเห็นผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ร่างเล็กอยู่ในเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้นกุดสีอ่อน รวบผมขึ้นสูง ใส่รองเท้าหูหนีบสีสดใส เธอพุ่งตรงไปหาเทวาด้วยอาการเหนื่อยหอบ“แฮ่ก...”“มาเร็วดีนี่”พุดแก้วตวัดสายตาใส่คนพูดหน้าระรื่น เป็นไปได้นี่อยากเข้าไปดึงหนวดยาวๆ นั่นเป็นการเอาคืนนัก!เทวายิ้มตอบสายตาวาววับคู่นั้น ยังมีหน้าบอก “นั่งพักก่อนสิ”“คุณหมอมีอะไรก็พูดมาเลยค่ะ” เธอบอกพลางนั่งลงเก้าอี้ถัดจากเขาสองตัว ลมหายใจหอบจากการวิ่งมาเริ่มเข้าที่“หายเหนื่อยหรือยัง”“ค่ะ” ตอบเสียงขุ่น หายไม่หายก็พูดมาเถอะ!“ถ้าหายเหนื่อยแล้วก็ตามมา”“?!” พุดแก้วอ้าปากค้างมองคนลุกออกไปดื้อๆ ถ้าเขาจะลุกไปที่อื่นอยู่แล้
หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน บทที่ 19
ในต้นฤดูฝนแบบนี้ เช้าวันใหม่มักจะมาถึงพร้อมสายฝนบางๆ บรรยากาศเย็นสบายน่านอนจนหลายคนไม่อยากลุกจากที่นอน สัตวแพทย์หนุ่มหน้าเข้มกลับเพิ่งจะได้นอนเต็มตาทว่าก่อนเข้างานไม่กี่นาที เขาก็สามารถตื่นมาเตรียมตัวไปทำงานต่อได้ จัดการธุระส่วนตัวเสร็จถึงเดินตามหาเจ้าอ้วนที่ถูกร้องเรียนว่ามีพฤติกรรมแปลกไปในช่วงนี้“รวยเอ๊ย รวยยยยยย”“...”เงียบสนิท ไม่มีเสียงตอบ แม้แต่หางก็ไม่โผล่มาให้เห็นในเมื่อหายังไงก็หาไม่เจอ เทวาเลยเลิกหา เก็บชามใส่อาหารไปล้าง เติมอาหารเม็ดกับน้ำไว้ให้ตามปกติ ก่อนจะเดินออกจากบ้านไปทำงานด้วยยังเหลือเวลาอีกสักพักถึงจะเป็นเวลาเปิดทำการของคลินิก เขาจึงขึ้นไปดูสัตว์บนชั้นสองก่อน เช้านี้ลูกหมาที่แอดมิทด้วยอาการพลัดตกจากที่สูงจนขาขวาหน้ากระดูกร้าวมีอาการดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ส่วนหมาอีกสามตัวที่ขนร่วงและผิวถลอกอยู่หลายจุดเพราะโรคผิวหนังอักเสบก็ดีเล็กขึ้นเล็กน้อยหลังตรวจเจ้าหมาสี่ตัวนั้นเสร็จ เทวาค่อยเดินมาดูแมวแม่ลูกสี่ตัว เจ้าพวกนี้ไม่มีอะไรน่ากังวลแล้ว แม่แมวแข็งแรงขึ้นเยอะ ดูแลลูกเก่งมาก คอยเลียกระตุ้นระบบขับถ่ายลูก คาบลูกเข้าไปอยู่ในบ้านอุ่นๆ ตลอด พวกเขาแค่ดูแลเรื่องอาหารการกิน
หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน บทที่ 18
หลังจากนั่งมองสาวอยู่ครู่หนึ่ง เจ้าเหมียวขนเทาถึงเดินเข้าไปใช้อุ้งเท้าอวบๆ ตะกุยรองเท้าผ้าใบของพุดแก้ว ส่งเสียงออดอ้อน“เมี๊ยว~”ขณะที่คนถูกอ้อนใจบางไปหมด สายใจกลับมองอย่างตกใจที่เห็นมันอ้อนสาวเป็นด้วย“น้องเป็นแมวตัวผู้ตัวเมียคะเนี่ย อ้อนเก่งจริง” พุดแก้วหันไปถามคุณผู้ช่วย“เป็นตัวผู้ค่ะ สายพันธุ์สกอตติชโฟลด์ พี่รวยมีปัญหาเรื่องโรคผิวหนัง เจ้าของเก่าดูแลไม่ไหว เลยยกให้คุณหมอ เอามาเลี้ยงดูได้ปีกว่าก็อ้วนท้วนไร้โรคอย่างที่เห็นนี่แหละค่ะ”“โถ น่าสงสารจัง ถ้าดูกันตอนนี้ไม่รู้เลยนะคะ ว่าพี่รวยมีปัญหาเรื่องโรคผิวหนัง ขนขึ้นฟูและเงาสวยมาก” เธอพูดพลางนั่งลงยื่นมือไปหาพี่รวย แบบว่าขอจับหน่อย แมวอ้วนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยื่นจมูกมาดุนมือบาง ดุนจนพอใจแล้วมันถึงแลบลิ้นเล็กเลียอย่างน่ารัก เธอเห็นมันยอมให้เข้าใกล้แล้วจึงใช้มืออีกข้างไปลูบหัวกลมๆ ด้วยความเอ็นดู “เห็นหน้าตาเหวี่ยงๆ แต่ขี้อ้อนมากเลยนะเนี่ย”“ร้ายไม่มีใครเกินก็พี่รวยกับพ่อนั่นละค่ะ” คนรู้จักกันดีเอ่ยค้านทันที&ldq
หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน บทที่ 17
“พี่ออกไปทำธุระ บ่ายๆ กลับ ฝากทำความสะอาดในห้องนอนด้วยนะ” อ่านข้อความที่พี่ชายส่งมาตั้งแต่เช้าแล้ว คนตื่นสายถึงกับยู่หน้า “ทำกับข้าวเก่ง แต่ขี้เกียจทำงานบ้านมากจ้ะพ่อ”บ่นอยู่คนเดียว แต่ก็ยอมลุกมาทำงานบ้าน อากาศร้อนจนเหงื่อซก ตอนเอาผ้าที่โยนเข้าเครื่องไว้ก่อนทำอย่างอื่นไปตากด้านนอกนี่ยิ่งร้อนจนผิวจะไหม้ พระอาทิตย์ทำงานดีจริงๆ“เฮ้อ!”ทำงานบ้านเสร็จก็มานั่งพัก โทรสั่งพิซซ่ามากินเป็นมื้อกลางวันง่ายๆ กินไปพลางแกะของที่ซื้อมาเมื่อวาน แต่ยิ่งเห็นของที่ซื้อมาก็ยิ่งคิดถึงแมวน้อย รอจนอิ่มท้องแล้ว จึงรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมาปั่นจักรยานไปหาแมวที่คลินิกสัตว์เทวารักษ์“สวัสดีค่ะ มาเยี่ยมแมวที่ฝากเอาไว้ค่ะ” พุดแก้วเดินยิ้มเข้าไปแจ้งเคาน์เตอร์ต้อนรับอย่างสดใส“สักครู่นะคะ”เจ้าหน้าที่สาวจำพุดแก้วได้ เลยหันไปฝากงานกับเพื่อนที่นั่งอยู่ด้วยกันเล็กน้อย ก่อนจะพาเธอขึ้นบันไดไปหาแมวบนชั้นสอง ระหว่างเดินก็เล่าเรื่องน้องแมวให้ฟังด้วยน้ำเสียงเอ็นดู“เด็กๆ น่ารักมากค่ะ ร่างกายแข็งแรงดี ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง แม่น้องก็เชื่องมาก ทำเอาพวกเราหลงกันไม่ไหว”
หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน บทที่ 15
คนพูดเดินหายไปแล้ว แต่คนฟังกลับยังพากันยืนนิ่งอึ้งอยู่ที่เดิมวรเมธมองตามหลังพุดแก้วไปด้วยความรู้สึกยากจะอธิบาย ต้องยอมรับว่าพุดแก้วในวันนี้สวยขึ้นเยอะ เธอเป็นผู้หญิงในแบบที่เขาชอบเลยน่าเสียดาย...เสียดายที่ถึงจะมีแม่คนเดียวกัน แต่พุดแก้วกลับไม่มีอนาคตที่ดีมอบให้เขาเหมือนชลั
หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน บทที่ 14
คนไม่เคยเดือดร้อนอะไรกับความสูงตัวเองทำตาพองใส่คนพูดดีทันที“ไม่ต้องมามองจิกใส่ผมเลย กินให้มันเยอะๆ ป้าร้านนี้ทำอร่อยนะคุณ หรือว่าไม่ถูกปาก กินอะไรพวกนี้ไม่ได้ ถ้าใช่ก็ขอโทษที่พามากินที่นี่แล้วกัน เห็นจ่ายค่าตัวผมแค่ร้อยเดียวก็เลยนึกว่าเป็นพวกเดียวกันน่ะ”อาหารก็อร่อ
หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน บทที่ 2
คืนนี้เทวาโกนหนวด แต่งหล่อ สวมสูทหรู มาร่วมงานเลี้ยงฉลองวิวาห์ของอาจารย์หมอที่สนิทกันในโรงแรมใหญ่กลางกรุง ด้วยความที่เจ้าบ่าวอยู่ในวัยโคแก่แล้ว ภายในงานเลี้ยงจึงมีแต่ผู้หลักผู้ใหญ่ในสายอาชีพเป็นส่วนใหญ่ หมอตัวเล็กๆ อย่างเขากับเพื่อนอีกสองสามคนทนนั่งปั้นหน้าอยู่จนพิธีสำคัญเสร็จสิ้น ก็พากันหลบออกจากง
หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน บทที่ 1
ในยุคสมัยนี้ เมื่อก้าวเข้าสู่วัยทำงาน หลายคนมักจะมีวงจรชีวิตที่ค่อนข้างตายตัวเหล่ามนุษย์ออฟฟิศนี่รีบกันตั้งแต่ตื่น เพราะต้องนั่งรถฝ่าการจราจรอันหนาแน่นในช่วงเช้า เพื่อให้ไปถึงที่ทำงานทันเวลาตอกบัตรเข้างาน แล้วทำงานยุ่งตัวเป็นเกลียวทั้งวัน มีไม่กี่วันเท่านั้นที่ได้นั่งทำงานสบายๆ เมื่อได้เวลาเลิกงาน
Anda juga akan menyukai
DEBT LOVE | หนี้สวาท SM+
อะพอลโล่_52.9K Dibacaในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ66.3K Dibacaรอยร้าวรัก
Sitha65.0K Dibacaยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก72.7K Dibacaเฮียซัน... แซ่บมาก
ลิลลี่สีกุหลาบ3.4K Dibacaลวงรักสาวน้อย
รินธารา118 Dibacaหย่าสามีชั่วเพื่อเป็นตัวท็อป
สิบสามธันวา / กวีสีรุ้ง77 Dibacaเจ้าสาวที่ถูกเมิน
sunflower55 Dibaca
