Masuk“โถ ที่รัก เมื่อก่อนผมโง่ก็จริง แต่ตอนนี้ผมตาสว่างแล้วนะครับ ให้โอกาสคนหลงผิดคนนี้สักครั้งได้ไหมครับ” อย่างไรวันนี้หากง้อเมียกลับบ้านไม่ได้ แม่ก็ไม่ให้เข้าบ้านอยู่ดี เขาต้องทุ่มสุดตัวเพื่อง้อเมีย “ฉันไม่เชื่อหรอก เดี๋ยวคุณก็มีคนอื่นอีก” “คุณรู้ไหม ผมไม่เคยมีใครหลังจากมีคุณเลยนะ”
จากที่ตั้งใจจะดิ้นออกจากอ้อมแขน จึงเปลี่ยนเป็นกอดเขาไว้แน่นอีกครั้ง “ลูกคิดถึงคุณมากค่ะ” เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนลงไม่แข็งกระด้างเหมือนวันก่อน ในใจก็กลัวว่าเขาจะหายไปอีก แล้วลูกจะคิดถึงเขา “แล้วคุณล่ะ คิดถึงผมบ้างไหม” เสียงนุ่มถามเธอทั้งที่ยังไม่ปล่อยจากอ้อมแขน แต่แล้วก็มีเสียงเด็
นายน์เข้ามาที่เลานจ์ เห็นไอ้เพื่อนยากยกแก้วตั้งแต่หัวค่ำ ก็อดเข้าไปแซวไม่ได้ “ว่าไง ไม่เฝ้าเมียหรือไง” “เฝ้ากับผีโดนไล่ออกมาเนี่ย” ได้ยินเสียงมันแล้วหงุดหงิด ยิ่งง้อเมียไม่สำเร็จอยู่ “ง้ออีท่าไหนวะ โดนไล่ออกมา” นายน์ที่นั่งลงซักเพื่อนรักที่ได้เมียไปครองแบบรวดเร็วทันใจด้วยแ
หลังจากมื้ออาหาร เขาก็พาเธอและลูกไปที่สวนสนุก พาลูกเล่นจนเหนื่อย ส่วนเธอมีหน้าที่ให้กำลังใจอยู่ห่าง ๆ เพราะไม่อยากรู้สึกว่า เขาคือครอบครัว เธอพยายามทำอะไรเองโดยไม่พึ่งเขา เพื่อที่จะได้อยู่ด้วยตัวเอง เพราะเมื่อก่อนก็ไม่เคยมีเขาในชีวิตเช่นกัน ร่างเล็กนั่งมองภาพพ่อกับลูก ชวนกันเล่นโน้
ชายหนุ่มต้องทนนอนปวดหลังบนโซฟา โดยมีหมาสีนิลที่มันนอนอย่างสบายใจมาก จนเขาอยากดีดไข่มันสักที “แกนอนสบายไปแล้วนะ” เมื่อบ่นมัน มันก็บ่นกลับราวกับรู้เรื่องทุกอย่าง เจ้านี่มันน่าอิจฉาที่มีเวลาอยู่กับลูกและเมียของเขาทุกช่วงเวลา ตั้งแต่เธอท้องยันคลอดนับดาว แล้วก็อยู่เป็นเพื่อนนับดาวตลอดไม่ห่างไปไห
“ฉันจ่ายเองได้ คุณไม่ต้องยุ่ง”“ผมอยากดูแลคุณกับลูก แล้วก็จ่ายแล้วด้วย” เขาไม่สนใจและขัดใจเธอไปหมด เมื่อเห็นเธอหยิบเครื่องชาบูมาแล้วเขาก็อดดีใจไม่ได้ วันนี้จะได้กินชาบูกับเธอและลูกแต่เมื่อกลับถึงบ้านเธอกลับไล่เขากลับ“คุณ...ผมอยู่ทานข้าวเย็นด้วยไม่ได้เหรอ”“คุณก็ไปกินข้าวบ้านคุณสิ”“กินคนเดียวมันเห







