แชร์

ตอนที่ 2

ผู้เขียน: baiboau-เนื้อนวล
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-13 11:48:54

“ฉันก็พูดความจริงยังไงล่ะ”

แล้วปลายจมูกโด่งก็แตะลงบนแก้มนวล เจ้าของแก้มสะดุ้งตกใจ และรีบสะบัดตัวแรงๆ จนหลุดจากอุ้งมือใหญ่ หล่อนรีบถอยหลังหนี ดวงตากลมโตเบิกกว้างตกใจ

“พัฒน์... อย่าทำแบบนี้นะ”

แทนที่เขาจะสำนึกได้บ้าง แต่เขายังคงหัวเราะเช่นเดิม หล่อนต่างหากที่อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

“ทำไมฉันจะทำไม่ได้ หรือต้องให้ฉันสาธยายว่าระหว่างเรามันคืออะไร”

แก้วตาน้ำตารื้น ไม่เข้าใจพิพัฒน์เลยสักนิด นี่เขากำลังคิดอะไรอยู่ ทำไมเขาถึงพูดจาแบบนี้

“อย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีกเลยพัฒน์”

“ทำไมฉันจะพูดถึงไม่ได้ ในเมื่อมันคือความจริง”

จากน้ำตาที่เอ่อล้นขอบตา ยามนี้มันไหลรินออกมา จนหลังมือเล็กต้องรีบยกขึ้นป้ายทิ้ง

“พัฒน์ต้องการอะไรกันแน่ หรือเพราะว่าพลาดจากนินแล้ว พัฒน์ก็เลยจะมาฆ่าเวลาด้วยการทำร้ายจิตใจแก้วใช่ไหม”

หล่อนไม่รู้หรอกว่าพิพัฒน์กำลังคิดอะไรอยู่ เพราะในสายตาของเขาไร้ความรู้สึกเหลือเกิน

“แล้วถ้าใช่ล่ะ”

กลีบปากอิ่มสั่นระริก หัวใจปวดร้าวทรมาน

“แก้วก็จะบอกพัฒน์ว่า... แก้วไม่ต้องการเป็นตัวแทนของใคร ดังนั้น... เลิกยุ่งกับแก้วได้แล้ว!” หล่อนยกมือขึ้นป้ายหยาดน้ำตาอีกครั้ง

“ขอตัวนะพัฒน์ แก้วมีเรียน”

“เธอคิดว่าฉันจะเชื่อคำพูดของเธอหรือ ไม่มีทางหรอก ถ้าฉันอยากจะยุ่งกับเธอ ฉันก็จะทำ”

เขาก้าวยาวๆ มาคว้าแขนเรียวเอาไว้อีกครั้ง พร้อมกับกระชากร่างอรชรเข้าไปกอดรัดแนบอก โชคดีที่ตอนนี้ยังเช้าอยู่จึงยังไม่มีนักศึกษาเดินทางมาเรียนมากนัก

“ปล่อยนะพัฒน์ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”

“จำเอาไว้นะ อย่าบังอาจสั่งฉันอีก เพราะฉันจะไม่ฟังคำสั่งของใคร นอกจากคำสั่งของตัวเอง”

คนฟังน้ำตาร่วงอาบแก้ม “พัฒน์ยังต้องการอะไรอีก เกลียดขี้หน้าแก้วไม่ใช่เหรอ แก้วก็พยายามอยู่ให้ห่างพัฒน์แล้วไง ยังไม่พอใจอีกเหรอ”

นั่นสิ เขาควรจะพอใจนะที่แก้วตาหลบหน้า ไม่ยอมเข้ามากวนใจเหมือนเมื่อก่อน แต่ทำไมนะ ทำไมถึงได้รู้สึกหงุดหงิดนักหนา

“การที่ฉันยุ่งเกี่ยวกับเธอ มันก็จะทำให้ฉันได้เห็นหน้านินด้วย ดังนั้นฉันจึงปล่อยเธอไปไม่ได้”

น้ำตาของหล่อนร่วงแล้วร่วงอีก เพราะพิพัฒน์ยังคงตัดใจจากลินินไม่ได้นั่นเอง ถึงแม้ว่าลินินจะตกลงปลงใจอยู่กับปรเมศแล้วก็ตาม

“แต่แก้วไม่อยากเห็นหน้าพัฒน์...”

เขาหัวเราะเบาๆ ดวงตาเป็นประกายขบขัน

“เธอต้องเห็นหน้าฉันจนกว่าฉันจะตัดใจจากนินได้นั่นแหละ แก้วตา”

แล้วเขาก็ปล่อยหล่อนออกจากอ้อมแขน หล่อนรีบถอยหลังหนี

“แก้วไม่ใช่ตัวแทนของนิน และจะไม่เป็นเครื่องมือของใครเด็ดขาด” หล่อนพูดจบกำลังจะวิ่งหนี แต่ถูกพิพัฒน์กระชากแขนเรียวเอาไว้อีกรอบ

“ถึงเธอไม่อยากเป็นตัวแทนของนิน เธอก็ต้องเป็น เพราะนี่คือความต้องการของฉัน”

“พัฒน์บ้าไปแล้ว”

“ใช่ ฉันบ้า... บ้าก็เพราะเธอทำให้ฉันอกหักจากนินยังไงล่ะ”

นี่หล่อนไปทำให้เขาอกหักจากลินินตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ลินินไม่ได้รักเขาเองต่างหาก

แก้วตากะพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่หยาดน้ำตาให้กลับเข้าไปภายในอก ก่อนจะกัดฟันพูดออกมา

“ปล่อยแขนแก้วเถอะ แก้วจะไปแล้ว”

เขาไม่ตอบ แต่ก็ไม่ยอมปล่อย จนกระทั่งเสียงของอนุวัฒน์ดังขึ้นนั่นแหละ หล่อนถึงได้เป็นอิสระ

“ทำอะไรแก้วน่ะไอ้พัฒน์”

พิพัฒน์ปล่อยแขนเรียว ก่อนจะหันไปมองอนุวัฒน์เพื่อนสนิท

“แล้วแกยุ่งอะไรด้วยวะ ไอ้นุ”

“จะไม่ให้กูยุ่งได้ยังไงวะ ก็กูกำลังจีบแก้วตาอยู่ นี่มึงลืมไปแล้วหรือไง ไอ้พัฒน์”

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรพิพัฒน์ถึงได้หงุดหงิดงุ่นง่านขนาดนี้ อนุวัฒน์จะจีบแก้วตาก็ช่างประไร แล้วทำไมเขาจะต้องไม่พอใจ ไม่ชอบใจด้วย

“เออ ลืมไปว่ะ”

อนุวัฒน์ส่ายหน้าน้อยๆ ให้กับพิพัฒน์ ก่อนจะเดินเข้าไปหาแก้วตา และรีบทำคะแนน

“แก้วจะไปเรียนเหรอ นุไปด้วยคนนะ”

แก้วตาพยักหน้ารับน้อยๆ และเดินนำหน้าออกไป

อนุวัฒน์ระบายยิ้มกว้าง ก่อนจะหันไปขยิบตาให้กับพิพัฒน์ และเดินเคียงคู่ไปกับแก้วตาทันที

พิพัฒน์ยืนขบกรามแน่น โทสะร้ายระเบิดตูมในอก เขาเดินกลับไปกลับมาอย่างหัวเสีย ก่อนจะระบายอารมณ์ด้วยการเตะที่รถของตัวเองแรงๆ จนเท้าเจ็บ

“โธ่เว๊ย!”

แก้วตาเดินออกมานอกตึกหลังจากหมดคาบเรียนในวันนี้แล้ว

“แก้ว... วันนี้ไปกินข้าวบ้านนินไหม”

“ขอบใจนินมากนะ แต่วันนี้แก้วมีนัดกับแม่น่ะจ้ะ เอาไว้โอกาสหน้านะ”

“ไม่เป็นไรจ้ะ เอาไว้วันหน้าก็ได้เนอะ”

ลินินพูดกับแก้วตา ขณะเดินออกไปนอกมหาวิทยาลัยพร้อมกัน

“ว่าแต่วันนี้แก้วกลับบ้านยังไงเหรอ เดี๋ยวนินให้คุณเมศแวะไปส่งนะ”

“ขอบใจมากนะนิน แต่แก้วไม่อยากรบกวนน่ะ แก้วกลับเองได้จ้ะ”

ลินินดึงมือของเพื่อนรักมากุมเอาไว้

“ทำไมต้องเกรงใจกันด้วยล่ะแก้ว เราสองคนเป็นเพื่อนรักกันนะ”

“แก้วกลับเองได้จริงๆ นะนิน ก็เลยไม่อยากรบกวนน่ะ เอาไว้วันไหนเราเลิกค่ำ แล้วแก้วจะรบกวนนินก็แล้วกันนะ”

ลินินอมยิ้มบางๆ มองแก้วตาอย่างพิจารณา “ช่วงนี้แก้วดูไม่ค่อยร่าเริงเหมือนเมื่อก่อนเลยนะ มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า”

“เอ่อ... ไม่มีหรอก” แก้วตาหลบตาลินิน

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 29

    หล่อนแอบรักพิพัฒน์มาเนิ่นนาน และไม่เคยคิดว่าเขาจะรักตอบ แต่ตอนนี้... หัวใจของเขาเป็นของหล่อนแล้ว“แก้วรักพัฒน์...”พิพัฒน์คลายอ้อมแขน และถอยออกห่างเพื่อคุกเข่ากับพื้น มือใหญ่ล้วงหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงออกมาจากกระเป๋ากางเกง และยื่นมาตรงหน้าหล่อน“พัฒน์...”พิพัฒน์เปิดกล่องกำมะหยี่ แหวนเพชรเม็ดเล็กน่ารักอยู่ในนั้น แสงของมันเป็นประกายสวยงาม แก้วตาหัวใจพองฟูแน่นอก ไม่อาจจะบรรยายความสุขออกมาเป็นคำพูดใดๆ ได้อีก“แต่งงานกับฉันนะ แก้วตา...”“พัฒน์...”หล่อนยกมือขึ้นปิดปากเอาไว้ และสะอื้นไห้ด้วยความปลื้มปิติ“ฉันรักเธอ ได้โปรดแต่งงานกับฉันเถอะ”“แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย...”เสียงคนหลายคนดังก้องขึ้น และหล่อนก็อดที่จะหันไปมองไม่ได้ นิพล นัยนา ป้าน้อย และคนงานในไร่ชาแห่งนี้ต่างเดินออกมาจากพุ่มไม้ หล่อนยิ้มออกมาทั้งน้ำตา“ทุกคนร่วมมือกันใช่ไหมคะเนี่ย”นัยนาเดินเข้ามาหาลูกสาว และกระซิบเสียงแผ่วเบาอย่างมีความสุข“พวกเรารักแก้วนะ อยากให้แก้วมีความสุข รับแหวนจากพี่เขาสิ แก้ว...”“แต่ว่าแก้วกับพัฒน์เป็น...”“ไม่ต้องสนใจเรื่องนั้นหรอก ขอแค่รักกันก็พอ” นัยนายกมือลูบศีรษะของลูกสาวแผ่วเบา “ทำตามสิ่งที่หัวใจต

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 28

    “สวัสดีค่ะป้าน้อย... มีอะไรให้แก้วช่วยหรือเปล่าคะ”ป้าน้อยระบายยิ้มให้กับหล่อน มองหล่อนอย่างเอ็นดูเป็นที่สุด“เปล่าหรอกจ้ะ แค่มีคนมาหาน่ะ”“คนมาหาแก้วเหรอคะ”ใครกันนะ?“ใช่จ้ะ มาจากกรุงเทพฯ เลย”ยิ่งได้ยินหล่อนก็ยิ่งแปลกใจ“เอ่อ เขาบอกไหมคะว่าเป็นใคร”“ไม่ได้บอกหรอก หนูแก้วอยากรู้ก็รีบไปหาสิ เขารอนานแล้วด้วย”หล่อนเต็มไปด้วยความสับสน พยายามคิดว่าใครจะเดินทางมาหาหล่อนที่เชียงใหม่ แต่ก็คิดไม่ออก หรือว่าจะเป็นลินิน เพราะนอกจากแม่แล้วลินินเป็นอีกคนที่รู้ว่าหล่อนเดินทางมาที่เชียงใหม่แก้วตาระบายยิ้มกว้างออกมา“ขอบคุณป้าน้อยมากนะคะ แก้วจะรีบไปค่ะ”ป้าน้อยระบายยิ้มอีกครั้ง“เพื่อนรออยู่ที่ศาลาใกล้ไร่ชานะ”“อ๋อ ค่ะป้าน้อย”ป้าน้อยยิ้มให้หล่อนอีกครั้งก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้านพัก ส่วนหล่อนรีบเดินตรงไปยังศาลาไม้ริมไร่ชาที่คนๆ นั้นรออยู่“นิน...”หล่อนวิ่งเข้ามา และร้องเรียก ก่อนจะตกใจ เมื่อคนที่ยืนหันหลังให้ไม่ใช่ลินิน แต่เป็น...“พัฒน์...?!”หล่อนชะงักเท้า ตกใจหน้าตาซีดเผือดเจ้าของชื่อหันกลับมาเผชิญหน้า สีหน้าของพิพัฒน์เต็มไปด้วยความเย็นชา มองหล่อนเขม็งเลยทีเดียว กรามแกร่งของชายหนุ่มขบกันตลอด

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 27

    แก้วตายืนร้องไห้อยู่ริมหน้าต่าง ท้ายรถของพิพัฒน์เลือนหายไปจากสายตาแล้วเขาออกไปไหนนะ คงออกไปหาใครสักคนที่จะทำให้เขามีความสุข ซึ่งไม่ใช่หล่อนหัวใจของหล่อนเจ็บปวดทรมาน สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ทำให้หล่อนแทบไม่อยากจะมีชีวิตอยู่อีกแม่รู้แล้ว... รู้เรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว และมันก็ไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะเกิดขึ้นหล่อนจะแก้ปัญหายังไงดี จะจัดการกับความยุ่งเหยิงพวกนี้ยังไงดีน้ำตาไหลพรากไม่หยุด หล่อนเจ็บปวดในอกจนแทบจะกระอักออกมาเป็นเลือด“แก้วขอโทษ... แม่จ๋า แก้วขอโทษ...”หญิงสาวเดินกลับไปที่เตียง และหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาลินิน“นิน... นี่แก้วเองนะ”“เสียงแก้วไม่ดีเลย เป็นอะไรหรือเปล่า” ลินินแปลกใจและเต็มไปด้วยความเป็นห่วง“ไม่... ไม่มีอะไรหรอกนิน แก้วสบายดี ที่แก้วโทรมาก็เพราะว่าจะรบกวนให้นินช่วยลาอาจารย์ให้หน่อย แก้วมีธุระสำคัญต้องไปทำหลายวันน่ะ”“ได้สิ เราสอบเสร็จแล้ว อาจารย์คงไม่ว่าอะไรหรอก”“ขอบใจนะนิน”“ไม่เป็นไรจ้ะ ว่าแต่แก้วจะไปไหนเหรอ บอกนินได้ไหม”แก้วตาบอกสถานที่ที่ตัวเองจะไปให้กับลินิน ก่อนจะขอบคุณอีกครั้งและตัดสายหล่อนวางโทรศัพท์มือถือบนเตียง และทรุดลงนั่งอย่างอ่อนแรง หัวใจ

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 26

    แก้วตาสะบัดมือแรงๆ จนหลุด ก่อนจะรีบถอยออกห่างจากพิพัฒน์ น้ำตาของหล่อนไหลตลอดเวลา มองเขาอย่างเสียใจ“พัฒน์เป็นบ้าอะไรไป ทำแบบนี้ทำไม”“ยังต้องให้ฉันพูดอีกหรือ” เขาตะคอกใส่หน้าตาดุดัน “เธอไปนั่งคุยกับมันทำไม”“พี่ปริญแค่มาทักทาย”“ทักทาย” เขายิ้มเยาะ “มันกำลังจะจีบเธอมากกว่า”“มันก็ไม่แปลกอะไรนี่ ถ้าพี่ปริญจะจีบแก้ว” แก้วตาสวนออกไป และจะหมุนตัวออกจากห้องของเขา แต่แขนถูกกระชากเอาไว้ และดึงเข้าไปกอดรัดแน่น“ลืมไปแล้วหรือไงว่าเธอเป็นเมียของฉัน!”“ก็แค่ที่ระบายความใคร่เท่านั้นแหละ” หล่อนสวนกลับทั้งน้ำตา“จะอะไรก็ช่าง แต่ฉันไม่ชอบให้เธอคุยกับมัน”“พัฒน์ไม่ใช่จ้าวชีวิตของแก้ว นี่ปล่อยนะ”พิพัฒน์ขบฟันแน่น เขาเกลียดสีหน้าเย็นชาแบบนี้ของแก้วตาเป็นที่สุด“เธอเป็นของฉัน แก้วตา!”“ไม่ใช่”“ใช่ ฉันเป็นผัวของเธอ!”หล่อนร้องไห้ออกมาอีกครั้ง มองเขาอย่างเจ็บปวด “พัฒน์ไม่ได้รักแก้ว แล้วมากักขังแก้วแบบนี้ทำไม ปล่อยแก้วไปตามทางของแก้วเถอะ”“ฉันจะแต่งงานกับเธอทันที หลังจากเรียนจบ”“แก้วไม่แต่ง”“ฉันไม่สนใจว่าเธอจะยอมหรือไม่ยอม แต่เธอเป็นเมียของฉันแล้ว ยังไงก็ต้องแต่งงานกับฉัน”“พัฒน์ทำแบบนี้ทำไม ไม่รักแก้วแ

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 25

    แก้วตาไม่ยอมลงไปกินข้าวเย็น นัยนาเลยยกขึ้นมาให้บนห้อง และอดที่จะเอ่ยถามลูกสาวไม่ได้“แก้วเป็นอะไรไปหรือเปล่าลูก”“เอ่อ แก้วสบายดีค่ะ”นัยนาไม่เชื่อ “แต่แม่ว่าแก้วมีเรื่องผิดใจกับคุณพัฒน์นะ”ชื่อของพิพัฒน์ทำให้แก้วตาหน้าแดงก่ำ ก่อนจะรีบก้มหน้าหลบสายตาของแม่“เอ่อ... ไม่มีอะไรนี่คะ”“หลบตาแม่แบบนี้ แสดงว่ากำลังโกหกอยู่”“เอ่อ... ไม่ใช่นะคะแม่” แก้วตาจำต้องสบตากับมารดา และกัดฟันยืนยัน“ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะแม่”นัยนาถอนใจแผ่วเบา และเดินมานั่งข้างๆ ลูกสาวบนเตียง“แก้วไม่ชอบคุณพัฒน์เหรอ”“เปล่าค่ะแม่”“ถ้าเปล่า แล้วทำไมแก้วถึงไม่มีความสุขเลยล่ะ มีอะไรที่แม่ยังไม่รู้ไหม”แก้วตามองแม่ น้ำตาซึม อยากจะเล่า อยากจะบอกออกไปทั้งหมด แต่ก็ทำไม่ได้“ไม่... ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะ”“ไม่โกหกแม่นะแก้วตา”หล่อนร้องไห้ ไม่อาจจะเค้นคำตอบใดออกไปได้อีก หล่อนทรมานเหลือเกิน มันอึดอัดและเจ็บปวดจนแทบขาดใจแล้ว“แก้ว... แก้วเป็นอะไรไปลูก”“แก้ว... แค่ไม่อยากอยู่ที่นี่น่ะค่ะแม่ แก้วอยากออกไปอยู่ที่อื่น”“ทำไมล่ะแก้ว” นัยนาตกใจ“ให้แก้วกลับไปอยู่บ้านเดิมของเรานะคะแม่ แก้วคิดถึงบ้านหลังนั่น”นัยนาน้ำตาซึม “นี่แม่ทำให้ลูกสาวข

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 24

    เขาซบลงไปหา กอดรัดร่างเล็กเอาไว้แน่น“ฉันยังไม่พอ... ยังเอาเธอไม่พอ... แก้วตา...”“แต่...”พิพัฒน์ส่ายหน้าเล็กน้อย“ห้ามขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้น... เธอจะไม่ได้ไปเรียนในวันนี้”แก้วตาไม่รู้จะทำยังไงดี เพราะหากขัดใจไม่ให้พิพัฒน์กระซวกทิ่มแทงอีก หล่อนก็คงต้องขาดเรียนแน่ๆ ซึ่งหล่อนไม่ต้องการขาดเรียน“งั้น... เริ่มอีกครั้งสิ พัฒน์...”พิพัฒน์มองหล่อนด้วยสายตาพิศวง ก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยความพึงพอใจ“ต้องแบบนี้สิ แม่สาวร้อนแรง”แล้วเตียงนอนก็ต้องรองรับการเคลื่อนไหวรุนแรงของสองหนุ่มสาวซ้ำแล้วซ้ำอีก คราวนี้พิพัฒน์จับแก้วตาให้คว่ำหน้า โก่งบั้นท้ายขึ้น และกระซวกเข้าใส่ด้านหลัง เขาอัดใส่ไม่หยุด ต่อเนื่อง และดุดัน มือเอื้อมไปขยี้หัวนมเล็กไปด้วย สร้างความเสียวซ่านกระสันเสียดให้กับแก้วตามากมายเหลือเกิน หญิงสาวสั่นระริก แตกระเบิดนับครั้งไม่ถ้วนคาเอ็นใหญ่ที่ดำดิ่งค้างคา“โอ้ว... โอ้ว... วิเศษเหลือเกิน แก้วตา... เอามันที่สุด... โอ้ว... โอ้ว...”ตอนนี้ในหัวของหล่อนไม่มีเรื่องใดสำคัญอีกแล้ว นอกจากการถูกเอ็นยักษ์บดขยี้“อู๊ยยยย... ผัวขา... อ๊า... อย่าหยุด... อ๊า...”แก้วตาพยายามควบคุมการเดินของตัวเองให้เป็นป

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status