本棚
検索
ホーム / โรแมนติก / อีบัวกับไอ้ขวัญ / อีบัวกับไอ้ขวัญ 13

共有

อีบัวกับไอ้ขวัญ 13

作者: ณิการ์
last update 公開日: 2026-10-31 13:00:14

“ฉันยอมรับที่ผ่านมามีน้อยใจแม่บ้าง เพราะคิดว่าแม่รักแต่ขวัญไม่รักฉัน” เทพบอกความจริงท

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • อีบัวกับไอ้ขวัญ   อีบัวกับไอ้ขวัญ 15

    “บัว บัวอยู่ไหน ไอ้ขวัญมึงพาบัวไปไหน” คนที่น้อยนักจะได้พูดคำหยาบสุดจะทนเอ่ยออกมา ตะโกนร้องเรียกหาทั้งสองคน และตอนนี้ฟ้าก็เริ่มมืดสลัวแล้วมองไปทางไหนก็ฝ้าฟางไปหมด “บัว บัวอยู่ไหน ได้ยินพี่ไหม ไอ้ขวัญมึงอย่าทำอะไรบัวนะเว้ย มึงกับกูเห็นดีกันแน่ถ้ามึงทำอะไรบัว” เทพได้แต่ร้องตะโกนเรียกและมองไปรอบๆ ตัวเองก็มีแต่ป่าและพุ่มไม้ และเสียงที่ต้องการได้ยินก็ไม่มีตอบโต้กลับมาเลย มีเพียงเสียงลมพัดในยามเย็น ด้านขวัญนั้นพาบัวหลบมาอยู่หลังพุ่มไม้พร้อมปิดปากของบัวด้วยปากแนบแน่นไม่ให้ส่งเสียงร้องตอบรับเทพพี่ชายของตัวเอง เขาอดทนมานานเป็นอาทิตย์แล้ว ยอมให้เทพและบัวมีความสุขหวานกัน และยิ่งตอนนี้งานแต่งงานก็เริ่มจัดเตรียมขึ้นแล้ว เพราะเหลืออีกแค่สองอาทิตย์ก็ถึงวันแต่งงานของทั้งสองแล้ว และเมื่อไม่ได้ยินเสียงของเทพแล้วเขาจึงถอนจูบจาบจ้วงของตัวเองออกจากปากอวบอิ่มแสนหวานของบัวมา เผียะ! ทันทีปากเป็นอิสระพร้อมกับสองมือที่ถูกรวบตรึงไขว่หลังไว้ก็ถูกปล่อยเธอก็ตวัดตบหน้าของคนที่ชังทันที “อีบัว! ” “ทำไมไอ้ขวัญ มึงจะตบกูกลับเหรอ เอาสิวะไอ้ขวัญ ตบเลย” หล่อนยื่นห

  • อีบัวกับไอ้ขวัญ   อีบัวกับไอ้ขวัญ 14

    “บัวกินก่อนจะมาขอนอนกับแม่และพ่อแล้วจ้ะ” “แล้วยาล่ะบัว ยาที่พ่อเทพซื้อมาให้จากในเมือง แม่เอาแขวนไว้หน้าห้องลูกเห็นรึเปล่าตอนหัวค่ำ” “เห็นจ้ะแม่ และบัวก็กินเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้ฉันจะไปขอบคุณพี่เทพ” “นอนกันเถอะลูก แม่จะดับไฟตะเกียงแล้ว” “จ้ะแม่” บัวดึงรั้งผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงคอแล้วหลับตาลงพร้อมกับแสงตะเกียงถูกเป่าดับ แล้วแม่ของเธอก็ล้มตัวลงนอน เพียงเวลาไม่นานเสียงลมหายใจของท่านก็ดังสม่ำเสมอ จะเหลือก็แต่หล่อนที่นอนไม่หลับเพราะในหัวมีแต่เรื่องของตัวเองและขวัญแทรกซึมเข้ามาให้ขบคิดจนต้องขยับพลิกตัวไปมา ตอนนี้ร่องรอยที่ขวัญฝากไว้บนร่างกายได้ลบเลือนหายไปหมดแล้ว จะเหลือแค่บางที่และมันก็อยู่ลับตาคน

  • อีบัวกับไอ้ขวัญ   อีบัวกับไอ้ขวัญ 13

    “ฉันยอมรับที่ผ่านมามีน้อยใจแม่บ้าง เพราะคิดว่าแม่รักแต่ขวัญไม่รักฉัน” เทพบอกความจริงที่เข้าใจและคิดมาตลอด “ลูกแม่ จำไว้แม่รักลูกทั้งสองคนเท่ากันไม่มีรักใครมากหรือน้อยกว่ากันเลยรู้ไหม” “ใช่เทพ ไม่มีพ่อแม่คนไหนรักลูกไม่เท่ากันหรอกนะ ลูกไปอาบน้ำนอนเถอะ ออฤกษ์แต่งงานของลูกกับหนูบัว พระท่านบอกว่าฤกษ์ดีต้นเดือนหน้า ถ้าแต่งงานแล้วมีลูกเลยจะดีมาก” ผู้ใหญ่ชัดบอกข่าวดีให้ลูกชาย “จริงเหรอพ่อ” “จริงสิลูก” ลำดวนเป็นคนตอบแทน “งั้นฉันไปบอกบัวก่อนนะจ๊ะ” ผละจากอกของแม่ด้วยความดีใจ “พรุ่งนี้ก็ได้ลูก วันนี้ให้หนูบัวพักผ่อนเถอะเห็นว่าไม่สบายอยู่ด้วย”

  • อีบัวกับไอ้ขวัญ   อีบัวกับไอ้ขวัญ 12

    “อือ เดี๋ยวคงหายแหละแม่ ไปเตรียมปลาช่อนไว้ทำแกงส้มมะรุมเถอะแม่มึง พี่ได้ปลาช่อนมาจากพ่อขวัญเมื่อกี้” ขจรยกข้องที่ขวัญยกให้ให้ภรรยาดู “พ่อขวัญเหรอพี่ แล้วไปไงมาไงถึงเจอพ่อขวัญ” “พี่ว่าจะไปทอดแหที่คลองท้ายหมู่บ้าน แต่ไปเจอพ่อขวัญทอดแหดักปลาอยู่ก่อนแล้วพ่อขวัญเลยมีน้ำใจให้มาจ้ะ” “อือ สองพี่น้องเนี่ยมีน้ำใจจริงๆ แต่ก็นิสัยต่างกันราวฟ้ากับเหวอยู่ดี”ตองเอ่ยเมื่อนึกถึงนิสัยของขวัญและเทพที่แตกต่างกันร้าวฟ้ากับเหวอย่างที่พูด “ไปเตรียมปลาไว้เถอะแม่มึง เดี๋ยวพี่จะไปสานแหต่อ” “จ้ะพี่” แล้วสองสามีภรรยาก็แยกกันไปทำตามอย่างที่ตัวเองพูด

  • อีบัวกับไอ้ขวัญ   อีบัวกับไอ้ขวัญ 11

    “ฉันผิดเหรอพี่ที่ฉัน...” “ไม่ผิดหรอก ฉันรู้ว่าแม่ลำดวนรักลูกทั้งสองของเราเท่ากันเหมือนฉัน แต่การแสดงออกของแม่มันทำให้เทพเข้าใจว่าแม่ลำดวนไม่ได้รักมัน พ่อเทพน้อยใจแม่ลำดวนรู้ไหม” “ฉันจะไม่ยกยอหางขวัญอีกแล้วพี่ ไอ้ลูกคนนี้เสียคนจริงๆ ฉันไม่คิดเลยว่าจะชกพี่ชายตัวเองแบบนี้” “รอดูความวุ่นวายได้เลย ไอ้ขวัญมันไม่อยู่เฉยแน่ มันไม่ยอมให้พ่อเทพและหนูบัวแต่งงานกันง่ายๆ แน่” “เดี๋ยวฉันจัดการเองพี่เรื่องขวัญ เป็นน้องก็ควรจะเคารพพี่ แต่เนี่ยอะไรไม่เกรงพี่ชายตัวเองเลย” นางผิดเองที่ผ่านมามองข้ามมาตลอด เพราะคิดว่าเป็นเรื่องปกติของสองพี่น้องแต่พอมารู้ความจริงแบบนี้แล้วนางต้องจัดการเสียแล้ว “ไปวัดกันเถอะแม่มึง จะได้ให้พระท่านหาฤกษ์ใ

  • อีบัวกับไอ้ขวัญ   อีบัวกับไอ้ขวัญ 10

    “มึงจะทำอะไรได้ขวัญ น้าตองกับน้าขจรยกบัวให้กูแล้ว และบัวก็รักกู” “รักมึงแต่เกลียดกูสินะ กูไม่สนใจความรักของมึงกับอีบัวหรอกนะ เพราะยังไงอีบัวมันก็เป็นเมียกู”พูดจบก็เดินหนีลงเรือนไป ทิ้งให้พี่ชายกำมือแน่นมองตามแผ่นหลังจนหายลับจากการมองเห็น “เทพอย่าใส่ใจคำพูดน้องเลยนะลูก เดี๋ยววันนี้แม่กับพ่อจะไปวัดหาฤกษ์ดีให้นะลูก”ลำดวนลุกเดินมาหาลูกชายคนโตพร้อมลูบหน้าอกของเทพเพื่อให้ใจเย็น “ฉันไม่โกรธมันหรอกแม่ มึงเป็นน้องฉันถึงมันจะไม่เห็นฉันเป็นพี่มันก็ตาม” เป็นแบบนี้ทุกครั้ง พ่อกับแม่ตามใจขวัญจนเสียคน “ทำไมพูดแบบนั้นเทพ ยังไงขวัญกับเทพก็เป็นพี่น้องกัน น้องเอาแต่ใจไปหน่อยแต่เทพต้องอดทนนะลูก” “จ้ะแม่ ฉันอดทนมาตั้งแ

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status