19.4

               “ไออุ่นไม่ใช่ลูกของเปรม ไม่ใช่หลานของคุณ”

               “ว่าไงนะเอย!” อลีนาใจหายวาบ หันไปมองสามีที่ยืนทำหน้านิ่งเฉย แต่นัยน์ตาสีเข้มของเขาเต็มไปด้วยความโกรธขึ้ง ขีดความอดทนใกล้ถึงจุดระเบิด

“คุณคิดว่าผมจะโง่ รับไออุ่นมาเลี้ยงดูโดยที่ไม่ตรวจสอบก่อนเหรอ” คิรากรเหยียดยิ้ม “ผมให้โรงพยาบาลที่นิวยอร์กตรวจดีเอ็นเอของไออุ่นเทียบกับของเปรมตั้งแต่ไปรับตัวไออุ่นกับศพเปรมกลับเมืองไทยแล้ว”

“คุณตรวจดีเอ็นเอไออุ่นแล้วจริงเหรอ” อันนาไม่อยากเชื่อว่าจะมีมนุษย์คนไหนรอบคอบแม้กระทั่งในเวลาฉุกละหุกขนาดนั้น

“อยากดูเอกสารมั้ยล่ะ ผมจะขึ้นไปหยิบมาให้ดู”

               “ผลการตรวจเป็นยังไงคะคุณคิม” อลีนารีบถามอย่างเป็นกังวล เธอแน่ใจว่าเขาไม่ได้โกหกเรื่องการตรวจดีเอ็นเอ

               “ไออุ่นเป็นลูกของเปรม” คิรากรตอบอลีนาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น มั่นใจ แต่สายตาจับจ้องไปที่อันนาด้วยแววตาแข็งกระด้าง “ที่คุณพูดแบบนี้เพราะคุณต้องการทำลายทุกอย่างที่เอิงมีใช่มั้ย คิดว่าถ้าไออุ่นไม่ใช่ลูกเปรมแล้วผมจะยอมคืนลูกให้คุณ แล้วไล่เอิงออกจากบ้านใช่มั้ย ผมจะบอกอะไรให้นะ ผมรักเอิงกับไออุ่นมาก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เอิงกับไออุ่นก็จะเป็นภรรยาและลูกสาวของผมไปตลอดชีวิต”

               อันนาเห็นคิรากรเอื้อมมือไปจับประสานกับอลีนาแล้วมองสบตากันด้วยความรักลึกซึ้งก็ยิ่งรู้สึกอิจฉา ถ้าเป็นสมัยยังเด็ก เธอคงจะกระทืบเท้าแล้วร้องกรี๊ดๆ เพื่อให้ทุกคนยอมตามใจและยกทุกอย่างที่เธอต้องการให้ไปแล้ว

               “หมายความว่า ถ้าไออุ่นไม่ใช่ลูกของเปรม คุณก็จะทิ้งแกไว้ที่โน่นใช่มั้ย”

               “เปล่าเลย ถึงแกไม่ใช่ลูกของเปรม ผมก็จะรับแกมาเลี้ยงอยู่ดี แต่ที่ผมตรวจ ก็เผื่อว่าวันนึงแม่แท้ๆ อย่างคุณจะมาพูดจามั่วซั่วทำร้ายลูกตัวเองแบบนี้ไง”

               “หยุดทำตัวงี่เง่า แล้วกลับบ้านไปเถอะเอย แล้วก็อย่ามายุ่งกับไออุ่นอีก” อลีนาบอกอย่างเหนื่อยใจ

               “ไล่อยู่นั่นแหละ กลับก็ได้” อันนากระแทกตัวเข้าไปนั่งในรถแล้วปิดประตูดังปัง จากนั้นขับรถกระชากออกไปอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครได้ยินว่าอันนากรีดร้องเสียงดังแค่ไหนภายในรถยนต์คันเล็กที่ปิดกระจกสนิททุกด้าน

               เธอเคยเป็นที่หนึ่งมาตลอด แต่วันนี้พี่สาวก็ไม่เห็นหัว พ่อแม่ก็เห่อหลานแถมยังต่อว่าเธอเสียยกใหญ่ที่ทิ้งไออุ่น เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังพ่ายแพ้ ไม่มีใครรัก และกำลังจะหมดความสำคัญ ซึ่งเธอทนรับสภาพนี้ไม่ได้

               อลีนาระบายลมหายใจออกมายาวเหยียด แล้วหันไปอ้อนสามีด้วยน้ำเสียงห่อเหี่ยวเต็มที “ขอกอดหน่อย”

               คิรากรกางแขนออกแทนคำตอบ อลีนาทิ้งตัวลงบนอกกว้างที่พึ่งพิงได้เสมอ เขาโอบกอดเธอไว้ด้วยวงแขนทั้งสองข้างแล้วโยกตัวปลอบโยนเบาๆ

               “เหนื่อยเหรอ”

               “มาก”

               “ถ้าเหนื่อยมากก็พักก่อน เรื่องน้องสาวคุณเดี๋ยวผมจัดการเอง” เขารู้ว่าอลีนาเป็นคนที่รักครอบครัว พ่อ แม่และน้องสาวมาก แม้แต่ไออุ่นที่เธอเพิ่งรู้เมื่อไม่นานว่าเป็นหลานสาว เธอยังรักและยอมแต่งงานกับเขาเพื่อมาเป็นแม่ให้ไออุ่นเลย

               การรักครอบครัวเป็นเรื่องที่ดี แต่ต้องรักให้ถูกวิธี ไม่อย่างนั้น ความรักที่เรามอบให้จะกลายเป็นอาวุธทำลายคนที่เรารัก ดังเช่นพ่อแม่ของอลีนาที่เลี้ยงดูอันนามาแบบตามใจมากเกินไปจนเสียนิสัยอย่างทุกวันนี้

               “เอยทำแบบนี้ไปทำไม ต้องการอะไร”

               “คุณไม่รู้จริงเหรอ” คิรากรโอบไล่เล็กของภรรยาพาเดินเข้าบ้าน จุดหมายคือห้องดูโทรทัศน์ชั้นสองที่ไออุ่นกำลังดูการ์ตูนอยู่กับพี่เลี้ยง “เอยอิจฉาคุณ เขาทนไม่ได้ที่เห็นคุณได้ดีกว่า อยู่สุขสบายกว่า มีครอบครัวที่ดี มีลูกที่น่ารักอย่างไออุ่น มีสามีที่เพอร์เฟกต์อย่างผม”

               “งั้นเชียว” อลีนาแกล้งทำเสียงหมั่นไส้คนอวยตัวเอง

               “หรือไม่จริง” ชายหนุ่มพูดพลางก้มหน้าลงขโมยหอมแก้มนุ่มหนึ่งฟอด

               “จริงค่ะ” อลีนายอมรับแต่โดยดี “ไม่อย่างนั้นเอยคงไม่อยากได้คุณมากขนาดนี้หรอก”

               คิรากรหัวเราะเบาๆ ในลำคอก่อนบอก “ผมคิดว่าเอยรู้นะว่าผมไม่มีทางสนใจเขา เขารู้ว่าผมเกลียดเขาจะตาย”

               “ถ้ารู้แล้วทำไมยังทำแบบนี้อยู่อีก”

               “เพื่อทำลายความสุขของคุณไง เอยเคยเป็นที่หนึ่งเหนือคุณมาตลอด เขาทนเห็นคุณมีความสุขกว่าไม่ได้หรอก ผมว่าน้องสาวคุณไม่ใช่แค่นิสัยเสีย แต่อาจจะถึงขั้นป่วยเลยด้วยซ้ำ เพราะตรรกะและความคิดของเขาผิดเพี้ยนไปหมด เหมือนเขาจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ด้วย อยากได้อะไรต้องได้ ไม่สนใจว่าถูกหรือผิด หรือจะทำร้ายจิตใจใครบ้าง เขาทำผิด โดยคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำไม่ผิด คุณเก็ตมั้ย”

               “คุณพูดเหมือนเจอร์รี่เลย” อลีนานึกถึงคำพูดของลูกน้องคนสนิทที่เคยพูดถึงพฤติกรรมของอันนา

               “ถ้าคุณรักน้อง คุณต้องดัดนิสัยเขา”

               “วันนี้เอยเล่นใหญ่เกินเบอร์มากไป ถึงขั้นมาคุกคามไออุ่นถึงในบ้าน ฉันคงต้องทำอะไรกับเอยสักอย่างแล้วละ”

               “แล้วผมจะคอยดู”

               “พูดแบบนี้ไม่เชื่อฉันเหรอ” หญิงสาวกระแทกไหล่ใส่อกกว้างของสามีที่เอนซบอยู่เบาๆ

               “เชื่อสิ ไม่เชื่อเมียแล้วจะเชื่อใคร” คิรากรหัวเราะอย่างผ่อนคลายขึ้น ยิ่งได้ยินเสียงร้องเพลงหงุงหงิงของไออุ่นที่ดังคลอกับเสียงของเจ้าหญิงเงือกน้อยซึ่งลอดออกมาจากประตูห้องดูโทรทัศน์ก็ยิ่งเบาใจ ลูกสาวตัวน้อยของเขาคงหายตกใจเรื่องอันนาไปบ้างแล้ว ถึงร้องเพลงเสียงสดใสได้ขนาดนี้

            “เป็นเด็กก็ดีอย่างนี้นะคะ พอมีอะไรสนุกๆ ให้ทำก็ลืมเรื่องตกใจไปได้แล้ว” อลีนาเปิดประตูห้องเข้าไปเห็นไออุ่นทั้งร้อง ทั้งกระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุขก็เข้าไปเต้นด้วย

               คิรากรยืนมองผู้หญิงต่างวัยสองคนที่เป็นดั่งแก้วตาและดวงใจด้วยรอยยิ้มอบอุ่น แต่ในแววตาแฝงความกังวลอยู่ลึกๆ เขาแน่ใจว่าอันนาไม่หยุดก่อเรื่องวุ่นวายให้ครอบครัวเขาเพียงเท่านี้แน่