บทที่ 5 จนมุม nc

ทางด้านณัฐ​พัชน์และวารินนั้นหลังจากที่ทานข้าวด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย​เป็น​ที่เรียบร้อยแล้วก็พากันไปดูหนังต่อในช่วงบ่าย​ ทั้งคู่​ต่างเหมาะสมกันทั้งฐานะและหน้าตา​ต่างเป็นที่รู้จัก​กันดีในแวดวงไฮโซ​ เพราะวาริรินทร์​เป็นถึงลูกสาวเจ้าของธุรกิ​จเครื่องเพชรแบรนด์​ดังระดับประเทศ​เป็นที่หมายปองแก่เหลาเศรษฐี​ทั้งหลายแต่ใจวาริรินทร์​กับมามอบให้กับณัฐ​พัชน์ตั้งแต่สมัยเรียนเมื่อสามปีก่อน

"พาทต้าค่ะ​ วารินว่าเรื่องนี้สนุกดีนะคะ"

"ได้เลยครับ" พร้อมกับเดินไปที่เค้าท์​เตอร์จ่ายเงินค่าตั๋วของที่นั่งทั้งหมด​ เพราะเขาอยากให้ทั้งโรงมีแค่เขากับวารินแฟนสาวเท่านั้น

"คุณ​น่ารักที่สุดเลย​ อย่าไปน่ารักแบบนี้กับใครนะวารินไม่ยอมจริงๆด้วย"

"ผมมีแค่คุณ​คนเดียวนะที่รัก"

จากนั้นทั้งคู่ก็พากันเดินเข้าโรงหนังนั่งที่นั่งวีไอพีที่จองไว้เป็นเบาะนั่งแบบนอนได้มีผ้าห่ม​ แอร์​เย็นฉ่ำแถมยังมีกันแค่สองคนทั้งคู่​ไม่ได้สนใจหนังบนจอเลย​ เอาแต่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันไปมาโดยไม่อายตอสายตากล้องวงจรปิดเลย เพราะเขาได้สั่งให้ผู้จัดการไปปิดกล้องไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"อืออ ที่รักขาา" วารินคางเสียงกระเส่าจากการโดนพาทต้าจูบเลียที่เต้าปทุม​ พร้อมกับมือที่ลูบไลไปยังช่วงล่างของหญิงสาว

"ที่รักผมไม่ไหวแล้ว"

"เร็วสิค่ะ​ วารินร้อนไปหมดแล้วววว อืออออ"

พาทต้าไม่รอช้ารีบใส่เครื่องป้องกันให้กับตัวเองทันทีไม่มีครั้งไหนเลยที่จะลืมแม้วารินทร์​จะเคยขอไม่ให้ใส่เครื่องป้องกันก็ตามแต่เขาก็จะบอกกับเธอว่าเพื่อความปลอดภัยและรอจนกว่าเราจะแต่งการกันเสมอ

พาทต้ารีบสอดแทรกตัวตนของตัวเองใส่ช่องรักของหญิงสาวทันทีพร้อมทั้งกระแทรกเข้าออกจนเกิดเสียงดังทั่วทั้งโรงหนังแต่ไม่มีใครกล้าเข้ามาตามคำสั่งของผู้จัดการ​

"อื่อออ​ อะ​ อะ​ อะ​ที่รักขาวารินไม่ไหวแล้วว​ อื่ออ"

"อื่ออ​ อีกนิดนะครับผมจะไม่ไหวแล้ว"

พาทต้ายวารินทร์มานั่งข้างบน​ วารินรีบโยกย้ายขึ้นลงตามความถนัดของตัวเองพร้อมทั้งเสียงเนื้อกระทบเนื้อของทั้งคู่​ มือของพาทต้าก็แค้นที่อกของวารินอย่างเบามือแต่แฝงไปด้วยไฟราคะ​ จนแล้วจนรอดทั้งคู่​ก็ต่างพากันขึ้นสวรรค์​ด้วยความเหนื่อยหอบ​

เมื่อเวลาประมาณ​ 5 โมงเย็นหลังจากที่พาทต้ามาส่งวารินเรียบร้อยก็รีบขับ​รถไปรอรับต้นข้าวที่หน้าบริษัท​ของตัวเองทันที​นั้นเองเขาก็เห็นต้นข้าวยืนรออยู่ก่อนแล้ว

"ขอโทษนะครับที่มาช้า​ พอดีผมเพิ่งคุยกับลูกค้าเสร็จ" พอเห็นหน้าตนข้าวเขารีบโกหกแก้ตัวทันที​ เพราะกลัวเสียคะแนนที่ให้หญิงสาวมารอตั้งแต่ตอนบริษัท​เลิกคือ​ 16.30 น.

"ไม่เป็นไร​ค่ะ​ ข้าวรอได้" พร้อมกับเดินไปขึ้นรถตามที่เขาได้มาเปิดประตูรอไว้

"เราจะไปที่ไหนกันค่ะ"

" เชอร์​ไพร์ครับ​ ข้าวต้องชอบแน่ๆ"

เขาพาเธอมุ่งหน้าไปยังใจกลางกรุงเทพ​มหานคร​ และแล้วรถก็มาจอดหน้าโรงแรมหรูดังระดับประเทศ​ ต้นข้าวมองด้วยความงง

"เชิญครับเจ้าหญิงของผม" เขารีบเปิดประตู​และหยอดคำหวานทันที

"เจ้าหญิงอะไรกันค่ะ​ คุณ​ต้าอย่าเรียกแบบนั้นเลยข้าวเขินแย่​ 5555" ใบหน้าแดงด้วยความเขิน

เขาพาเธอมายังร้านอาหารสุดหรูชั้นสูงสุด​ของโรงแรมมองเห็นวิวทิวทัศน์​รอบเมืองหลวงในยาวกลางคืน​ ลมพัดอ่อนๆ​ เย็นสบายทั้งชั้นไม่มีใครเลย​

"ทำไมไม่มีใครเลยละค่ะ"

"ผมอยากให้มีแค่เรา"

"ข้าวว่ามันไม่เหมาะสมกับข้าวเลย​ ข้าวว่ามันเกินไปทานแค่ร้านทั่วๆไปก็ได้ค่ะ"

"ผมอยากให้ข้าวมีความสุข" พร้อมกับจับมือหญิงสาวไปจุมพิต​บนหลังมือ​ เธอยิ้มอยากมีความสุขโดยที่ไม่รู้ถึงภัยที่กำลังจะคลืบคลานในไม่ช้านี้​

ไม่รอช้าพนักงานก็ต่างพากันทยอยเอาอาหารมาเสิร์ฟ ตบท้ายด้วยไวน์​ขาวหอมกรุ่น​ที่​ ความจริงที่เขาเลือกที่นี่เพราะไม่อยากให้ใครรู้หรือเห็นเขากับต้นข้าวต่างหาก​ ทางโรงแรมไม่เปิดเผยข้อมูล​ของลูกค้าวีไอพีท่านนี้แน่นอนเพราะเป็นของเพื่อนเขาเอง

"ข้าวทานนี้สิครับอร่อยนะ" ตักสตูเนื้อแกะให้หญิงสาว

"อะไรค่ะเนี้ยข้าวไม่เคยทานมาก่อนเลย" แก้มก็เคี้ยวตุ้ยๆอย่างเอร็ดอร่อย​ ตักนู้น​ตุกนี้เข้าปากจนอิ่มแปร๋​ เขาแปลกใจที่หญิงสาวไม่มีอาการ​อายหรือเฟคเหมือนสาวคนอื่นๆที่เขาแอบนอกกายวารินไม่มีอะไรด้วยเลย​ เธอพวกนั้นจะคอยทำตัวให้ดูดีเสมอ​

"ผมดีใจที่ข้าวชอบ​ ดื่มไวน์ล้างปากหน่อยมั้ยเรา"

"ก็มันอร่อยนิค่ะ​ ก็ได้ค่ะแต่ข้าวไม่เคยดื่มแอลกอฮอล​มาก่อนเลยนะ"

"แค่จิบๆ​ ก็ได้ครับ​ อะลองๆๆ" พร้อมกับยื่นแก้วให้หญิงสาว

"อื้มม​ แค่กๆ ขมมากๆเลยค่ะ"

"555555 ค่อยๆจิบสิครับ" แบบนี้ๆ​เขาดื่มให้ดูเป็นตัวอย่าง​ "อะ​ ลองใหม่ๆ"

"ไม่เอาแล้วเดี๋ยว​ข้าวเมาก่อนพอดี"

"ไม่หรอก​แค่นิดเดียว​น่าข้าว"

"เห้ออ​ ก็ได้ๆค่ะ"

จากแก้วเป็น​ 2 3​ แก้วจนต้นข้าวเริ่มหน้าแดง​ หอก็จะเริ่มพับตามที่พาทต้าได้วางหมากเอาไว้

"ต้นข้าวว​ ไหวมั้ย" เอามือจับแก้มทั้งสองข้างของเธอเบาๆ​ คนบ้าอะไรแก้มนุ่มฉิบหายเขาคิดในใจ

" ข้าวโอเค​ เรากับกันเลยมั้ยค่ะ"

" ครับเดี๋ยว​ผมไปส่งคุณ​ที่บ้าน"

ต้นข้าวได้แต่พยักหน้าไม่กล้าปฏิเสธ​เพราะรู้ตัวเองไม่สามารถลากสังขารไปเรียกแท็กซี่​กลับเองได้แน่นอน

" ข้าวถึงบ้านคุณแล้ว" เขาจับมือเธอเขย่าเบาๆ​ คิดในใจคืนนี้เรียบร้อยแน่ เขารีบไลน์ไปบอกเพื่อนในกลุ่มให้เก็บเรื่องที่พาหญิงสาวไปทานข้าวที่โรงแรมทันที​ พร้อมกับส่งสัญญาณ​ว่าให้เตรียมตัวเลี้ยงเหล้าสุดแพงด้วยเพราะงานนี้เขาจะชนะแน่นอน​ เขายิ้มอย่างผู้ชนะ

"อื่ออ... ถึงแล้วเหรอค่าา" ข้าวพยายามเดินลงจากรถแต่ก็โอนเอนตามฤทธิ์​แอลกอฮอล์​ที่เข้าสู่​ร่างกาย​ เขาจึงอาศัยจังหวะ​นั้นอุ้มพาเธอไปยังรั่วหน้าบ้านและรีบเอากุญแจ​ในมือเธอไขเข้าไปอย่างถือวิสาสะ​ เขาวางเธอลงโซฟาหน้าทีวีทันไดนั้นหน้าเขาก็ได้ชนเขากับหน้าหญิงสาว​ เธอลืมตาขึ้นมาด้วยความตกใจ​

"ข้าวแก้มแดงน่าจุ๊บมากรู้ตัวมั้ย"

เธอหันหน้าหนีด้วยความอายที่แก้มของเธอไม่เก็บอาการเอาสะเลย

"ข้าวอยู่​คนเดียวเหรอ? " เขาแกล้งถามความจริงเขารู้ประหวัดเธอหมดแล้ว​

"ค่ะ​ คุณกลับเถอะค่ะ​ เดี๋ยว​นี่ดึกมากแล้ว"

"คุณ​เมามากนะข้าวเดี๋ยว​ผมอยู่เป็นเพื่อน​ เกิดเป็นอะรไขึ้นมาผมซวยแย่พาคุณ​ดื่มจนเมา"

"ไม่เป็นไรข้าวโอเคค่ะ"

"อย่าดื้อสิ​ ห้องไหนเดี๋ยวผมพาไปนอน​"

" เอ่ออ​ คือ.." มือชี้ไปที่ห้องพร้อมกับยืนขึ้นแถบไม่ไหวเขาเลยไปอุ้มแล้วพาไปยังห้องนอนที่เธอชี้​ บ้านหลังนี้โคตรเล็กเท่าๆกับห้องน้ำบ้านเขาด้วยซ้ำ​ ห้องนอนแค่​ 3 ฟุต​ อยู่​ไปได้ไงวะเนี้ย​ อึดอัดเป็นบ้า​ แต่ก็สะอาดสะอ้านเรียบร้อยดี เขาคิดในใจ​

เขาวางเธอลงบนที่นอนด้วยน้ำหนักตัวของคนเมาที่ไม่ค่อยมีสติทำให้เซล้มลงทั้งคู่เขาทั้งคู่ต่างสบตา​กัน​ และในทันใดนั้นเขารีบจูบเธอทันที​ เธอขัดขืนในทีแรกแต่ก็ยอมอ่อนให้เขาในนาทีต่อมาา....

**เอาแล้วววว​ ตอนหน้าเจอศึกหนักแน่ๆเลยต้นข้าววว​ พระเอกบ้าจะรีบไปไหนนน​

**คอมเมนท์​ให้กำลังใจกันเยอะๆนะ​ จะปั่นมาต่อให้เรื่อยๆนะคะ​ ผิดพลาดตรงไหนแนะนำมาได้เลยน้าาา​ ❤️????