ตอนที่ 7 ปะทะ

ตอนที่ 7  ปะทะ

        การรับตำแหน่งของไป๋หงเทียนดำเนินการต่อหน้าทุก ๆ คน นักข่าวหลายสำนักได้ถ่ายภาพและทำข่าว จะมีทั้งข่าวถ่ายทอดสดและข่าวที่จะนำไปตีเป็นหนังสือพิมพ์ในวันพรุ่งนี้  อวี้หรานทำหน้าที่ของตนเองได้เป็นอย่างดีจนรายการของเธอเสร็จสิ้นและกำลังเก็บของอยู่นั้น  เสียงที่เธอคุ้นเคยได้ดังขึ้น

“แกมาทำอะไรที่นี่ แกปีกกล้าขาแข็งออกจากบ้านเราไปแล้ว คงไม่คิดจะกลับมาหาลูกชายของฉันเพื่อเรียกร้องอะไรหรอกใช่มั้ย? หรือตั้งใจจะเข้ามาทำให้ลูกชายของฉันเสื่อมเสียชื่อเสียงออกไปจากงานเดี๋ยวนี้เลยนะ ถ้าไม่ยอมออกไปฉันจะให้ทหารลูกน้องของท่านนายพลมาขับไล่เอง” อวี้หรานสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดหันกลับมาต่อว่าไป๋ซินหย่าไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีหญิงแก่ชราคนนี้ก็ยังเป็นเหมือนเดิมสินะ

“คนอย่างฉันไม่เคยเสียดายของเก่าที่ฉันทิ้งมาหรอกนะ อย่าเอาความคิดบรรทัดฐานของตัวเองมาเทียบกับคนอื่นเพราะคนอื่นไม่ได้มีความคิดสกปรกแบบนั้นเสียหน่อย ฉันออกไปจากที่นี่แน่ไม่ต้องมาขับไล่เพราะฉันเองก็ไม่อยากเห็นหน้าไป๋หงเทียนชาติชั่วนั้นนักหรอก”  เจี่ยเจี่ยเริ่มงงงวยจู่ ๆ ก็มีหญิงชรามาต่อว่าแถมยังเอ่ยถึงนายพลไป๋หงเทียนอีกด้วย

“นังอวี้หรานแกบังอาจกล้ามาต่อว่าลูกชายของฉันได้อย่างไร วันนี้ต้องทำให้เธอรู้ว่าไม่ควรมาต่อว่าท่านนายพลผู้ยิ่งใหญ่ ความแค้นเมื่อครั้นก่อนก็ยังไม่ได้สะสางวันนี้ฉันจะจับแกเข้าไปขังอยู่ในคุกทหารเลยคอยดู” ไม่ว่าเปล่าไป๋ซินหย่าวิ่งกรู่เข้ามาหวังกระชากตัวของอวี้หรานไปส่งให้ลูกน้องของไป๋หงเทียน ตอนนั้นเองมือหนาได้มาคว้ามือของไป๋ซินหย่าพร้อมผลักเธอจนแทบล้มลงกับพื้น

“อย่ามาแตะต้องตัวคนของเรา หากไม่อยากถูกดำเนินคดี”

“เฮอะ ! แกเป็นใครบังอาจทำให้ฉันเจ็บตัวไม่รู้หรือไงว่าฉันเป็นใคร หรือว่าเป็นคนรักใหม่ของนังอวี้หราน รู้จักเลือกนี่คงหน้าโง่สิ้นดีที่หลงเสน่ห์มัน ฮึ ฮึ”

“นี่นังแก่ถ้าแกยังไม่หยุดฉันจะไม่ยอมทนอีกต่อไป ท่านประธานไม่ต้องมาปกป้องฉันค่ะ เจี่ยเจี่ยหยิบกล้องมาถ่ายเอาไว้ ฉันจะได้เอาข่าวนี้ไปทำข่าวในวันพรุ่งนี้ใครกันแน่ที่จะทำให้นายพลคนใหม่อับอาย รับรองข่าวนี้ดังกระฉ่อนไปหลายวันเลยล่ะ” อวี้หรานร้อนวูบวาบไปทั้งร่างกายทั้งความโมโหและความแค้นที่ยังฝังอยู่ในทรวงอกไม่ว่าผ่านมากี่ปีก็ยังแค้นครอบครัวนี้ไม่จางหาย ในเมื่อจะเล่นงานเธอ เธอเองก็จะเล่นงานกลับเช่นเดียวกัน เจี่ยเจี่ยใบหน้างงงวยแต่ก็ยอมทำตามที่อวี้หรานบอกยกกล้องขึ้นมาถ่ายเอาไว้ ตอนนั้นเองร่างบางเดินเข้ามาแทรกกลางพร้อมเอ่ยจาอ่อนหวานเพื่อให้ทั้งสองสงบสติอารมณ์

“นักข่าวอวี้หรานใจเย็น ๆ สิคะ อย่าทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่เลย คุณแม่ไม่รู้ว่าคุณเป็นนักข่าว ขอให้คุณอวี้หรานนึกถึงเรื่องราวดี ๆ ที่เคยมีร่วมกันเรื่องเล็ก ๆ และเข้าใจผิดอย่างนี้อย่าถือสาคุณแม่เลยนะ วันนี้เป็นวันดีของไป๋หงเทียนฉันไม่อยากให้เขาอารมณ์ไม่ดีและเสียชื่อเสียงทำให้อนาคตของเขาพังเพียงเพราะคุณแม่กับภรรยาเก่าด่าทอกันในงานรับตำแหน่งเลย”อวี้หรานเห็นหน้าของหญิงสาวที่เข้ามาช่วยไป๋ซินหย่าเธอจำได้ทันทีว่านี่คือผู้หญิงที่ไป๋หงเทียนพากลับบ้านและจะแต่งงานกัน วันนี้เธอคงจะมาที่นี่ในฐานะคู่รักของไป๋หงเทียนสินะ 

"ฉันไม่ได้เป็นคนเริ่มก่อน และไม่อยากมีปัญหาเหมือนกัน แต่คำพูดของผู้ใหญ่ที่ต่อว่าไม่ลืมหูลืมตาอย่างนี้มันทำให้ชื่อเสียงของฉันเสียหายเช่นเดียวกัน งานของฉันคือหน้าตาและชื่อเสียงยิ่งมีคนมาว่าร้ายฉันอย่างนี้ทำให้ฉันทำงานยากและเสื่อมเสียชื่อเสียง ต้องรับผิดชอบอย่างไรดีนะ" ไป๋ซินหย่าไม่เข้าใจคำพูดของอวี้หรานกระตุกแขนของเหมยหลินเพื่อถามด้วยความสงสัย

"หนูเหมยหลิน ที่นังนี่มันพูดหมายถึงอะไรหรือ?"

"คุณแม่คะ ตอนนี้อวี้หรานภรรยาเก่าของไป๋หงเทียนเธอเป็นนักข่าวดังของสำนักข่าวหลี่หยวน ตอนนี้คนอื่นในงานกำลังจ้องมองมาทางนี้ ฉันไม่อยากตกเป็นเป้าสายตาและไม่อยากให้คุณแม่อับอายที่ทำเรื่องไม่เป็นเรื่องช่วยขอโทษอวี้หรานเพื่อให้เรื่องนี้จบเร็ว ๆ เถอะนะคะ เธอมีสื่อในมือเพียงคุณแม่แข็งข้อเธออาจจะเล่นข่าวนี้จนทำให้พี่ไป๋หงเทียนเดือดร้อนเอาได้นะคะ" ทันทีที่ไป๋ซินหย่าได้ยินเสียงกระซิบของเหมยหลินใบหน้าของเธอซีดเผือดฝืนใจขอโทษอวี้หราน

"ฉันผิดเองที่เข้าใจผิด ขอโทษแล้วกันถือเสียว่าเห็นแก่ที่เราเคยใช้ชีวิตด้วยกันมาให้อภัยในความโง่ของฉันด้วยเถอะนะ อย่างน้อย ๆ ฉันก็เป็นย่าของฉู่อี้ " อวี้หรานแสยะยิ้มมุมปาก นี่นะหรือคนที่เก่งต่อว่าเธอมาตลอดจนมาตอนนี้กลับเชื่อคำพูดของสะใภ้คนใหม่จนหมดสิ้นแถมยังเอาเรื่องความสัมพันธ์เมื่อก่อนมาเป็นข้ออ้างอีก น่าสมเพชจริง ๆ 

"วันนี้ฉันมีงานมากมายที่ต้องทำไม่อยากเอาเวลาที่มีค่ามาทำเรื่องไร้สาระไร้ประโยชน์พวกนี้หรอกนะ หวังว่าจะไม่มีเรื่องที่จะพบกันอีก เจี่ยเจี่ย ท่านประธานกลับกันเถอะค่ะ" อวี้หรานไม่อยากอยู่ตรงนี้จึงชวนทุกคนเดินจากมา ไป๋ซินหย่าโมโหที่ถูกตอกหน้ากลับจนร่างกายสั่นเทา เหมยหลินกอดอกจ้องมองแผ่นหลังของอวี้หรานที่เดินจากไปและรับรู้ความรู้สึกของไป๋ซินหย่าดี 

"คุณแม่ไม่ต้องโมโหไปนะคะ เรื่องนี้ฉันจะจัดการแก้เผ็ดผู้หญิงคนนี้เอง "

"ขอบใจหนูเหมยหลินนะ ฉันละอยากจับนังอวี้หรานมาตบสักฉากเอาให้เลือดกลบปาก ไม่คิดเลยว่าหลังจากที่เธอหนีออกจากบ้านมา จะมามีชีวิตที่ดีเป็นถึงนักข่าว ทำไมเรื่องนี้ฉันถึงไม่รู้เรื่องกันนะ จริงสิเรื่องนี้ไป๋หงเทียนรู้หรือยังว่านังอวี้หรานอยู่ที่ไหน ได้ยินมาว่าไป๋หงเทียนตามหาอวี้หรานกับฉู่อี้มาตลอด " 

"ตอนนี้คงจะรับรู้แล้วค่ะ เธอมีชื่อเสียงเป็นนักข่าวที่น่าจับตามองแต่ไม่ต้องโมโหมากหรอกนะคะ ฉันจะทำให้ท่าทีที่หยิ่งผยองของเธอเมื่อครู่ตกต่ำเอง ดังได้ก็ดับได้เช่นเดียวกัน" เหมยหลินเคยได้ยินแต่ชื่อของเธอมาวันนี้ได้เจอตัวจริงในจิตใจเริ่มหวั่นไหว กลัวว่าหากไป๋หงเทียนเห็นเธอจะย้อนหวนคิดถึงวันเวลาแถมทั้งสองคนยังมีลูกชายด้วยกันอีกด้วย

เหมยหลินปฏิเสธไม่ได้เลยว่าอวี้รานภรรยาเก่าของไป๋หงเทียนมีใบหน้าสะสวยโด่งเด่นจริง ๆ