Home / รักโบราณ / เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว! / ตอนที่ 2: "ชาพิษต้อนรับ กับสุนัขผู้โชคร้าย"

Share

ตอนที่ 2: "ชาพิษต้อนรับ กับสุนัขผู้โชคร้าย"

last update publish date: 2026-08-09 15:17:56

“คุณหนูสาม! คุณหนูสามฟื้นแล้ว! โธ่... สวรรค์เมตตาแท้ๆ!”

เสียงแหลมเล็กกระซิบกระซาบปนเสียงสะอื้นไห้ดังขึ้นชิดข้างหู มะลิลืมตาขึ้นช้าๆ รอยแตกร้าวบน เพดานของตึกร้างนรกเมื่อครู่หายไปแล้ว กลายเป็นเพดานไม้เก่าๆ มีหยากไย่เกาะตามมุมห้องอย่างสมถะ

มะลิยันกายลุกขึ้นนั่ง รู้สึกปวดศีรษะตึ๊บๆ เหมือนเพิ่งผ่านการเมาค้างอย่างหนัก เมื่อก้มมองตัวเองก็พบว่าอยู่ในชุดกระโปรงผ้าป่านเรียบสีชมพูหม่นๆ ทรงโบราณ และเบื้องข้างเตียง... มีเด็กสาวตัวเล็กน่ารัก ผมเปียสองข้าง หน้าตาเลิ่กลั่กกำลังเช็ดน้ำมูกกับแขนเสื้อตัวเองอย่างน่าสงสาร

“...น้องสาวคอสเพลย์เป็นสาวใช้จีนเหรอจ๊ะ?” มะลิส่งเสียงถาม เธอยังติดนิสัยคุยภาษาคนยุค ปัจจุบันอยู่ดี

เด็กสาวทำหน้าเหวอ ตาโตเท่าไข่นกกระทา “คุณหนู... พูดจาอะไรประหลาด! ข้า ‘อาชู’ สาวใช้ประจำเรือนของคุณหนูไงเจ้าคะ! คุณหนูสลบไปครึ่งวันจนข้าตกใจแทบตาย!”

มะลิยกมือขึ้นแตะหน้าผากตัวเอง ชั่วขณะนั้น ความทรงจำของ ‘ซูเหมย’ เจ้าของร่างเดิมก็พรั่งพรูเข้ามาในหัว

ซูเหมย คุณหนูสามแห่งตระกูลซู เป็นลูกเมียน้อยที่ไม่ค่อยมีใครแยแส ร่างกายอ่อนแอ ขวัญอ่อนเป็นที่สุด และสถานการณ์ของตระกูลซูตอนนี้... กำลังตกต่ำถึงขีดสุด!

“อาชู...” มะลิลองปรับน้ำเสียง “บ้านเรา... กำลังแย่เหรอ?”

“ยิ่งกว่าแย่อีกเจ้าค่ะคุณหนู!” อาชูโฮออกมาคำโต ปาดน้ำตาปวดใจ “นายท่านทำงานผิดพลาดในกรมคลัง ทำงบประมาณแผ่นดินรั่วไหล! ตอนนี้ฮ่องเต้ทรงมีพระบรมราชโองการลดตำแหน่งนายท่านไปเป็นนายอำเภอที่เมืองชายแดนทุรกันดารสุดขอบแคว้นและรับสั่งให้ทุกคนในตระกูลซูทั้งหมดติดตามไปด้วย! ที่นั่นแร้นแค้นมาก กลางวันแดดเปรี้ยง กลางคืนหนาวตับสั่น!”

“โอ้โห ชีวิตคอมโบความซวย...” มะลิพึมพำกับตัวเอง ‘ว่าแต่นรกยัดฉันมาในร่างคนตกอับขนาดนี้เลยเหรอวะเนี่ย!’

“แต่... แต่ว่า!” อาชูรีบพูดต่อ “คุณหนูไม่ต้องไปนะเจ้าคะ! เพราะว่าเรือนท่านอ๋อง... ชินอ๋องเวินเชียนฟานผู้มีอำนาจล้นฟ้า แจ้งความจำนงต้องการตัวคุณหนูสามแต่งเข้าไปเป็น ‘อนุภรรยา’ ในเรือนหลัง นายท่านเห็นด้วยกับคำขอนี้เพื่อต้องการรักษาหน้าตาและสายสัมพันธ์อันน้อยนิดของตระกูลซูในเมืองหลวงไว้เจ้าค่ะ!”

มะลิเลิกคิ้ว “หางานให้ฉันเป็นอนุภรรยาอ๋อง?”

“คุณหนูอย่าเพิ่งเศร้าโศกไปเลยนะเจ้าคะ!” อาชูกุมมือมะลิแน่น “ข้ารู้ว่าการไปเป็นอนุภรรยาในเรือนอ๋องสุดโหดเหี้ยมมันน่ากลัว ต้องคอยรับอารมณ์ชายาคนอื่นๆ ไหนจะชินอ๋องที่มีเล่าลือกันว่าเป็นอำมหิตเลือดเย็นขี้ระแวง! คุณหนูเดิมทีตั้งใจจะดื่มยาพิษฆ่าตัวตายเพราะกลัวเรื่องนี้ใช่ไหมเจ้าคะ!”

มะลินั่งประมวลผลอยู่สองวินาที ก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มแป้นขึ้นมาอย่างมั่นหน้า

“หา? กลัวทำไมจ๊ะอาชู!” มะลิเอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใสพละกำลังเต็มร้อย

“เนรเทศไปชายแดนทุรกันดารต้องไปทำนา ปลูกผัก ขุดดิน ลำบากตายห่า! แต่นี่ได้แต่งไปเป็นอนุภรรยารวยๆ ในเมืองหลวง! มีข้าวให้กิน มีเรือนให้อยู่ มีคนรับใช้ ไม่ต้องทำงานออฟฟิศ ไม่ต้องปั่นคอนเทนต์ส่งเอเจนซี่! เสวยสุขชัดๆ! โฮมสเตย์ระดับห้าดาวขนาดนี้ จะตายไปทำไมก่อน!”

อาชูช็อกไปสามวิ จ้องมองคุณหนูสามผู้เคยอ่อนแอ ขี้กลัว แต่วันนี้กลับแผ่ออร่าความมั่นหน้าและสายตามุ่งมั่นอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้ พร้อมทั้งคำพูดประหลาดๆ เหล่านั้นที่นางฟังไม่เข้าใจเลยสักคำ

“คุณ... คุณหนูสาม... ท่านไม่ได้บ้าไปแล้วใช่ไหมเจ้าคะ?”

“ไม่ได้บ้า! ฉันสติดีร้อยเปอร์เซ็นต์!” มะลิตบอกตัวเองปังๆ “คอยดูนะ เรือนอ๋องอะไรนั่น ฉันจะไปนอนกินบ้านกินเมืองให้ฉ่ำปอดไปเลย!”

ยังไม่ทันขาดคำ เสียงหัวเราะแหลมสูงเสแสร้งก็ดังมาจากหน้าประตูเรือน

“เหอะ! ได้ยินว่าน้องสามฟื้นจากไข้แล้ว พี่สาวอย่างข้าเลยแวะมาเยี่ยมเยียนเสียหน่อย”

หญิงสาวแต่งกายด้วยชุดฮั่นฝูสีส้มสดใส ประดับเครื่องประดับทองคำเกินหน้าเกินตาเดินก้าวย่องเข้ามา ใบหน้าของนางผัดแป้งหนาเตอะ ดวงตาเรียวยาวฉายแววริษยาและดูถูกเหยียดหยามอย่างไม่ซ่อนเร้น

นางคือ ‘ซูเหลียน’ พี่สาวต่างมารดาผู้เป็นลูกสาวภรรยาหลวง!

ซูเหลียนเดินนวยนาดเข้ามาในห้อง ในมือถือถาดไม้ที่มีถ้วยชากระเบื้องอย่างดี ควันฉุยส่งกลิ่นหอมอบอวลแปลกๆ ออกมา

มะลิกอดอก มองซูเหลียนตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาประเมิน ‘ยัยนี่น่ะเหรอพี่สาวต่างมารดา... แต่งตัวแน่นขนาดนี้ กะจะไปประกวดนางงามตระกูลซูหรือไง? แต่แป้งบนหน้านี่พอกหนาตราช้างมาก เอาไปผสมทำไก่ทอดหาดใหญ่ได้สบายเลยนะนั่น!’

ในใจของซูเหลียนตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยความแค้นเคืองและทะเยอทะยาน ตระกูลซูกำลังจะถูกเนรเทศไปชายแดนทุรกันดาร มีหรือที่คุณหนูใหญ่อย่างนางจะยอมไปบุกน้ำลุยไฟที่นั่น!

นางต้องการสวมรอยแต่งเข้าไปในวังชินอ๋องแทนซูเหมย! ยิ่งไปกว่านั้น นางยังได้รับการติดต่อลับๆ จากขั้วอำนาจฝั่งศัตรูของชินอ๋อง พร้อมเงินสินบนก้อนโต หากนางกำจัดซูเหมยทิ้งแล้วสวมรอยเข้าไปเป็นอนุภรรยาแทนนางแพศยาซูเหมย นางจะได้เป็นสายสืบชั้นยอด เสวยสุขทั้งเงินทองและยศถาบรรดาศักดิ์ในเมืองหลวง!

“น้องสาม...” ซูเหลียนยิ้มหวานหยดย้อย แต่สายตากลับเย็นเยือก “พี่เห็นว่าเจ้ากำลังจะแต่งเข้าไปในเรือนอ๋อง คงจะตื่นเต้นและเหน็ดเหนื่อยไม่น้อย พี่เลยตั้งใจต้ม ‘ชาสมุนไพรบำรุงกำลัง’ สูตรพิเศษมาให้เจ้าดื่มตอนนี้... ดื่มเสียสิจ๊ะ จะได้สดชื่น”

ซูเหลียนยื่นถ้วยชาให้มะลิ สายตาจ้องมองอย่างลุ้นระทึก ‘ดื่มลงไปเสียไอ้เด็กขยะ! ยาพิษไร้รสไร้กลิ่นนี้จะทำให้เจ้าหัวใจล้มเหลวตายภายในสิบเค่อ! แล้วตำแหน่งชายาเรือนอ๋องกับเงินสินบนสายสืบจะเป็นของข้า!’

มะลิมองถ้วยชาตรงหน้า ควันร้อนๆ ที่ลอยขึ้นมาทำให้เธอนึกขึ้นได้ว่าคอแห้งผากตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาในนรก

“โอ้โห พี่สาวใจดีจังเลยค่ะ!” มะลิส่งยิ้มกวนๆ ตอบกลับ “กำลังหิวน้ำอยู่พอดีเลย ขอบคุณนะคะ!”

มะลิยื่นมือไปรับถ้วยชา ยกขึ้นมาจ่อใกล้ริมฝีปาก...

ซูเหลียนแทบจะหยุดหายใจ ยิ้มสะใจในใจลึกๆ ‘สำเร็จ! นึกว่านางจะสงสัย ที่ไหนได้ ยัยโง่นี่มันยื่นปากเข้าหาความตายเอง!’

แต่แล้ว... พรแห่งดวงแข็งขั้นสุด จากนรกเขต 9 ก็เริ่มทำงาน!

โฮ่ง! โฮ่ง! แฮ่!

“เมี๊ยววววววววว!”

เสียงร้องของสุนัขพันธุ์ผสมของสุนัขเฝ้าบ้านเรือนข้างๆ ดังลั่นขึ้น พร้อมกับแมวสีส้มตัวใหญ่วิ่งพรวดพราดทะลุหน้าต่างห้องเข้ามาด้วยความเร็วสูง! สุนัขตัวโตเท่าลูกวัววิ่งไล่ตามแมวมาติดๆ ด้วยความคลั่ง!

ตึงงงงง!

สุนัขตัวนั้นพุ่งชนเข้ากับขาเตียงไม้ของมะลิอย่างจัง จนเตียงสั่นสะเทือนปานเกิดแผ่นดินไหว 8.0 ริกเตอร์!

“เฮ้ย!” มะลิตกใจจนเสียหลัก มือไม้สั่นสะท้าน ชาร้อนๆ ในถ้วยกระเบื้องจึงกระฉอกสาดวูบไปข้างหน้าเต็มๆ!

ซ่าาาาา!

น้ำชาร้อนผสมยาพิษเข้มข้นสาดเข้าใส่หน้าและปากของสุนัขตัวนั้นเต็มรัก!

สุนัข: “...” มันเลียปากแผล็บๆ อยู่สองวิ ตาเริ่มเหลือกถลน ขาสี่ข้างกระตุกงึกๆ ก่อนจะล้มตึงลงกับพื้น ชักกระตุกสองทีแล้วนิ่งสนิท น้ำลายฟองขาวทะลักออกจากปากกลายเป็นสีดำเข้ม!

บรรยากาศในห้องเงียบกริบยิ่งกว่าสุสาน...

อาชู: “...” ตาโตเท่าไข่ห่าน

มะลิตาถลน นิ่งช็อกไปสามวิ ในใจกรีดร้องเสียงหลง ‘ชิบหายแล้ว! ทำสุนัขเขาตายเสียแล้ว! ต้องชดใช้กี่บาทเนี่ย! ...เอ๊ะ! แต่ทำไมน้ำลายท่วมปากเป็นฟองดำปี๋ขนาดนั้นวะ? อย่าบอกนะว่าชานั่นผสมยาฆ่าหญ้ามาน่ะ!’

ซูเหลียน: “...” หน้าซีดเผือดราวกับกระดาษไหว้เจ้า ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความตกตะลึงสุดขีด!

ซูเหลียนก้าวถอยหลังไปสองก้าวอย่างลืมตัว สมองของนางประมวลผลอย่างบ้าคลั่ง ‘เป็นไปไม่ได้! ยาพิษนี้ไร้สีไร้กลิ่นและซ่อนเนียนที่สุด! แต่นาง... นางรู้ได้ยังไง! นางใช้กลอุบายล่อให้สุนัขวิ่งเข้ามาชนเตียงเพื่อเบี่ยงเบนพิษรึ! นางแกล้งทำเป็นโง่เพื่อซ่อนความแหลมคมไว้เรอะ!’

มะลิที่เพิ่งหายช็อกจากการเห็นสุนัขช็อกดับคาตา แม้ในใจจะเหงื่อตกพลั่กๆ และกรีดร้องว่า ‘เกือบไปแล้วกู!’

แต่ด้วยสัญชาตญาณความมั่นหน้าฉับไวสไตล์คนยุคใหม่ มะลิค่อยๆ วางถ้วยชาว่างเปล่าลงบนโต๊ะข้างเตียงช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืน เท้าเอว มองซูเหลียนด้วยสายตาเย้ยหยันและยิ้มกวนประสาทระดับสิบ!

“เหอะ!” มะลิส่งเสียงเหยียดในลำคอ

“แผนการกระจอกๆ แบบนี้... คิดว่าจะหลอกคนอย่างฉันได้เหรอพี่สาว?”

ซูเหลียนสะดุ้งโหยง ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว “จ้ะ... เจ้า... เจ้าพูดเรื่องอะไร! ข้า... ข้าแค่นำชามาให้...”

“ชาสมุนไพรบำรุงกำลัง?” มะลิชี้ไปที่สุนัขที่นอนตายน้ำลายสีดำไหลอยู่บนพื้น “บำรุงจนสุนัขไปเฝ้าเง็กเซียนฮ่องเต้ในสองวินาทีเลยเนี่ยนะ! จะเล่นละครก็ให้มันเนียนๆ หน่อยสิเจ้าค่ะ พี่สาว!”

มะลิเดินเข้าหาซูเหลียนหนึ่งก้าว ด้วยความสูงและสายตาที่พยายามให้ดูกดดัน และน่ากลัว ทำให้ซูเหลียนรู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับพญามัจจุราชซ่อนลาย!

“ฟังไว้นะ...” มะลิกระซิบข้างหูซูเหลียนด้วยน้ำเสียงเย็นชา (แต่จริงๆ แค่อยากเก๊ก)

“ถ้าอยากได้ตำแหน่งอนุอ๋องนัก ก็ลองไปถามชินอ๋องดูเอาเอง แต่ถ้ายังกล้าส่งชาพิษกระจอกๆ แบบนี้มาเล่นงานฉันอีกรอบล่ะก็... ฉันนี่แหละจะจับเธอกรอกชานี้เองกับมือ! เข้าใจไหมคะคุณพี่?”

ซูเหลียนเข่าอ่อนแทบทรุด นางหวาดกลัวจนน้ำตาเล็ด คิดไม่ถึงว่า ‘นังซูเหมย’ ผู้อ่อนแอและโง่งมมาโดยตลอด จะเป็นคนที่รู้ทันกลอุบายนี้ไปได้ หรือว่าที่ผ่านมานังนี่แค่เสแสร้ง จนจะได้ออกจากเรือนแล้ว...เลยเลิกเสแสร้งงั้นเหรอ ช่างเป็น ‘จอมวางแผนผู้เหี้ยมโหด’ ยิ่งนัก!

“ข้า... ข้าขอโทษ! ข้าไม่ได้ตั้งใจ!” ซูเหลียนกรีดร้องเสียงหลง ก่อนจะรีบโกยอ้าววิ่งหนีออกจากห้องไปอย่างลนลานจนล้มลุกคลุกคลาน!

เมื่อประตูห้องปิดลง...

อาชูมองมะลิด้วยสายตาตื่นตะลึงและศรัทธาสุดขีด “คุณหนูสาม! ท่าน... ท่านสุดยอดไปเลยเจ้าค่ะ! ท่านรู้ทันแผนวางยาพิษของนางตั้งแต่แรก แล้วยังใช้วิชาสั่งสุนัขมาช่วยชีวิตไว้อีก! ข้าน้อยขอนับถือท่านจริงๆ เจ้าค่ะ!”

มะลินิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ปาดเหงื่อเม็ดโตที่หน้าผากตัวเองออกเบาๆ

‘สุดยอดกับผีน่ะสิ!’ มะลิคิดในใจด้วยความสยอง ‘เมื่อกี้ถ้าสุนัขไม่วิ่งชนเตียง กูขิตรอบสองไปแล้วเนี่ย! พรดวงแข็งของไอ้ยมบาลนั่น... แม่มทำงานจริงว่ะ!’

มะลิตบหน้าอกตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกสติ ก่อนจะยิ้มมั่นหน้าอีกครั้ง

“แน่นอนอยู่แล้วอาชู!” มะลิเชิดหน้าขึ้น “ระดับฉันแล้ว... แผนกระจอกแค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก! เตรียมตัวเก็บของเถอะ... เราจะไปป่วนเรือนอ๋องกัน!”

อาชูยิ้มร่า “รับทราบเจ้าค่ะคุณหนูสาม!”

โดยที่มะลิไม่รู้เลยว่า... เหตุการณ์ชาพิษและสุนัขช็อกดับในเรือนตระกูลซูครั้งนี้ ได้ถูกสายสืบของเรือนอ๋องแอบบันทึกไว้ทั้งหมด และกำลังถูกส่งตรงไปถึงมือของ ‘ชินอ๋องเวินเชียนฟาน’ ในคืนนี้เอง!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว!   ตอนที่ 80

    ยามจื่อ (ประมาณ 01.30 น. กลางดึกสงัดของคืนวันประกาศข่าวดี) ณ ห้องบรรทม วังชินอ๋อง แคว้นต้าซิงท่ามกลางความเงียบสงบอันเยือกเย็นใต้แสงจันทร์กระจ่าง...บนเตียงกว้างปูฟูกแพรไหมสิบชั้นและห่อหุ้มด้วยพรมขนนกยูงสวรรค์หนานุ่ม...พรึ่บ!“คุณพี่ขาาาาาาาาาาาา!!”มะลิผุดลุกขึ้นนั่งพรวดพราก ผ้าห่มแพรไหมหลุดลุ่ย สองมือพุ่งเข้าเขย่าแขนสามีข้างกายรัวๆ ประหนึ่งเครื่องปั่นน้ำผลไม้เบอร์แรงสุด! สองตากลมโตเบิกกว้าง น้ำตาคลอเบ้า ริมฝีปากสั่นระริกด้วยความทรมานใจระดับจักรวาลล่มสลาย!เวินเชียนฟานที่กำลังนอนหลับสนิท สะดุ้งลืมตาโพลงตื่นเต็มร้อยในเสี้ยววินาที! สัญชาตญาณพญามัจจุราชทำงานฉับพลัน ชินอ๋องตวัดร่างบางเข้ามาโอบกอดไว้แนบอก ละล่ำละลักถามด้วยความร้อนรน:“มะลิ! เป็นอันใดไป?! เจ็บท้องรึ ปวดตรงไหน มีศัตรูบุกมาใช่หรือไม่?!”“ไม่มีศัตรูค่ะคุณพี่! แต่หนู... หนูอยากกินหมูสามชั้นย่างเนยจิ้มช็อกโกแลตค่ะ!” มะลิแผดเสียงออดอ้อนทั้งน้ำตา “แล้วก็ขาหมูพะโล้เนื้อนุ่มๆ ราดพริกหม่าล่าสูตรเผ็ดลิ้นชาด้วยค่ะ! มันอยากกินจ

  • เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว!   ตอนที่ 79

    ยามเหม่า (ประมาณ 06.00 น.) ณ ท้องพระโรงหลวง วังหลวงแคว้นต้าซิงกลิ่นกำยานหอมกรุ่นคละคลุ้ง ทว่าไม่อาจกลบกลิ่นไอกระดาษฎีกาที่กองพะเนินเทินทึกดั่งเทือกเขาหิมาลัยบนโต๊ะทรงงานได้เลยแม้แต่น้อย‘ฮ่องเต้เวินเส้าหลิง’ ผู้ครองแผ่นดินต้าซิง กำลังนั่งกุมขมับอยู่บนบัลลังก์มังกรทอง สภาพผมเผ้าชี้ฟูดั่งรังนกกระจอก ขอบตาดำคล้ำปานหมีแพนด้าอดนอนสามชาติ พระหัตถ์สั่นระริกขณะจรดพู่กันเซ็นฎีกาเล่มที่สามร้อยห้าสิบของเช้าตรู่วันนี้“บัดซบแท้ๆ... เจิ้นเป็นโอรสสวรรค์ หรือเป็นวัวเป็นควายเทียมเกวียนกันแน่วะเนี่ย!” ฮ่องเต้บ่นอุบอิบเสียงแหบแห้ง “ไอ้น้องชายตัวดีเวินเชียนฟาน... พากลุ่มเพื่อนไปบุกสวรรค์ถล่มนรก รบชนะกลับมาแทนที่จะมาช่วยพี่ชายว่าราชการ ดันอ้างว่าติดภารกิจ ‘เข้าหอบำรุงกำลังกับเมีย’ ปล่อยให้เจิ้นนั่งหลังขดหลังแข็งเซ็นงบประมาณซ่อมท่อระบายน้ำเมืองหลวงอยู่คนเดียว!”ในจังหวะนั้นเอง...โครมมมมม! ปังงงงง!“ฝ่าบาทททททททททททท! แย่แล้วพะยะค่ะ! เอ๊ย... ดียิ่งแล้วพะยะค่ะ!!”‘หัวหน้าขันทีหลี่&

  • เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว!   ตอนที่ 78

    ยามเฉิน (ประมาณ 09.00 น.) ณ ห้องทรงงานส่วนตัว วังชินอ๋อง แคว้นต้าซิงแสงแดดอุ่นยามเช้าสาดส่องผ่านบานหน้าต่างแกะสลักลวดลายวิจิตร บรรยากาศภายในวังชินอ๋องกลับคืนสู่ความสงบสุขและความมั่งคั่งอันคุ้นเคย หลังจากการเดินทางกลับมาจากแดนสวรรค์พร้อมหีบสมบัติทองคำสิบห้าใบทว่า... ความสงบสุขนี้ ดูเหมือนจะใช้ไม่ได้กับ ‘มะลิ’ พระชายาเอกผู้กำลังนั่งกุมขมับอยู่หน้าโต๊ะบัญชี!ตึง!มะลิตบสมุดบัญชีรายรับรายจ่ายร้านหมูกระทะสาขาใหญ่ลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น ดวงตากลมโตถลึงมองสามีที่กำลังนั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ตัวยาวข้างๆ ด้วยความหมั่นไส้ระคนระอาใจสุดขีด:“คุณพี่ขา! นี่มันเวลางานนะคะ! ประธานบริษัทมานั่งเกาะแกะพนักงานออฟฟิศแบบนี้ได้อย่างไรกันคะเนี่ย?!” มะลิโวยวายเสียงอุบอิบเวินเชียนฟานในชุดคลุมลำลองสีดำสนิท มิได้สะท้านสะเทือนแม้แต่น้อย ชินอ๋องลุกขึ้นก้าวเข้ามาสวมกอดเอวคอดของนางจากด้านหลังอย่างหน้าตาเฉย คางสากเกยอยู่บนไหล่บาง มุดซอกคอสูดดมความหอมกรุ่น ปลายนิ้วหนาเกลี่ยแก้มเนียนอย่างอารมณ์ดี:“งานบริหารกิจการสตรีทฟู้ดสามภพ...

  • เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว!   ตอนที่ 77

    ยามเหม่า (ประมาณ 06.30 น. รุ่งอรุณแห่งวันใหม่) ณ ห้องบรรทม พระตำหนักลอยฟ้าส่วนตัวแสงแดดอ่อนๆ ยามรุ่งอรุณสาดส่องผ่านม่านลูกปัดแก้วเข้ามาภายในห้องบรรทมอันเงียบสงบ...บนเตียงกว้างปูฟูกแพรไหมสิบชั้น... ‘มะลิ’ นอนคว่ำหน้าห่อร่างอยู่ในผ้าห่มแพรไหมผืนหนา สภาพสะบักสะบอม ปวดระบมไปทั้งเอวและสะโพก ดั่งเพิ่งผ่านศึกสงครามล้างโลกมาหมาดๆ สัญญาณสมอง 5G ของอดีตสาวฟรีแลนซ์แทบจะตัดขาดการเชื่อมต่ออย่างถาวรส่วนทางด้าน ‘เวินเชียนฟาน’... ชินอ๋องในชุดคลุมลำลองสีดำสนิท กลับมีผิวพรรณเปล่งปลั่ง สดชื่น แจ่มใส และอิ่มเอมปานได้กินโสมหมื่นปี! ชินอ๋องนั่งเท้าคางยิ้มพรายมองภรรยาตัวแสบที่นอนซมอยู่ข้างกาย มือหนายื่นไปเขี่ยปอยผมที่ปรกลงมาข้างแก้มของนางอย่างอ่อนโยน“ตื่นได้แล้ว มะลิของข้า... แสงตะวันส่องฟ้าแล้วนะ” สุรเสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบอย่างอารมณ์ดีมะลิค่อยๆ โผล่หน้าออกมาจากกองผ้าห่ม ขอบตาดำคล้ำเล็กน้อย นางแยกเขี้ยวใส่สามีด้วยความหมั่นไส้สุดขีด:“ตื่นอะไรล่ะคะคุณพี่! ตัวเองกินอิ่มนอนหลับหน้าตาผ่องใสเป็นยองใย... แต่หนูสิคะ กระดูกกร

  • เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว!   ตอนที่ 76

    ยามเฉินแก่ๆ (ประมาณ 08.45 น.) ณ ยอดแท่นพิธีหยกขาวเก้าสิบเก้าขั้น ลานพิธีเก้าชั้นฟ้าเหง่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!เสียงระฆังทองคำโบราณดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านม่านเมฆาสวรรค์อีกครา ทว่าในครานี้... กลับมิใช่เสียงระฆังเตือนภัยสีเลือด และมิใช่เสียงระฆังที่ถูกขัดจังหวะด้วยหลุมดำแห่งความว่างเปล่า!ท้องฟ้าเบื้องบนกลับคืนสู่สีครามสดใส แสงสุริยันสีทองคำสาดส่องอบอุ่น ละอองประกายทองคำแห่งมรรคาเตาไฟยังคงโปรยปรายลงมาดั่งสายฝนทิพย์ชะโลมจิตวิญญาณบนยอดแท่นพิธี... สองร่างของคู่บ่าวสาวจัดแจงชุดมงคลที่เพิ่งผ่านศึกจักรวาลมาสดๆ ร้อนๆแผ่นหลังของเวินเชียนฟานที่เคยถูกลำแสงสังหารทำลายจนเกราะแตกละเอียด บัดนี้ถูกคลุมทับด้วยเสื้อคลุมพิธีการตัวใหม่สีดำสนิทขลิบดิ้นทองคำแท้ สง่างามดั่งพญามัจจุราชผู้ค้ำจุนฟ้าดิน มือหนากอบกุมมือน้อยของมะลิไว้แน่นหนา ปลายนิ้วสอดประสานไม่ยอมคลายแม้แต่เสี้ยววินาทีส่วนมะลิ... ชุดเจ้าสาวผ้าไหมสีแดงชาดแปดชั้นที่เคยถกขึ้นผูกเอว บัดนี้ถูกปล่อยชายกระโปรงลงมาทิ้งตัวอย่างประณีต มงกุฎหยกหงส์เก้ากิ่งถูกนำกลับมาสวมบนศีรษะ แม้จะหนักอึ

  • เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว!   ตอนที่ 75

    ยามเหม่า (ประมาณ 06.00 น. รุ่งอรุณแห่งวันชี้ชะตา) ณ ระเบียงกว้าง พระตำหนักลอยฟ้าหลังแนวรบฟิ้วววววววววววววว...สายลมหนาวแห่งความว่างเปล่ายังคงพัดกรรโชกหวีดหวิว รอยแตกร้าวสีดำทมิฬบนท้องฟ้าเหนือเก้าชั้นฟ้ายังคงอ้ากว้างราวกับรอยแผลเป็นเน่าเฟะขนาดยักษ์ คอยสูบกลืนแสงดาวและแสงสุริยันจนทั่วนภาเป็นสีเทาหม่น ทว่าบรรยากาศภายในระเบียงหยกขาวกลับอบอุ่นและเปี่ยมไปด้วยประกายไฟแห่งความหวังสองร่างในชุดมงคลสีแดงชาดและสีดำขลิบดิ้นทองคำก้าวออกมายืนเคียงข้างกัน...แผ่นหลังกว้างของ ‘เวินเชียนฟาน’ ที่เคยถูกลำแสงสังหารทำลายจนเกราะแตกละเอียด บัดนี้บาดแผลสมานตัวแนบสนิทเป็นเนื้อเดียวด้วยโอสถทิพย์และไออุ่นแห่งมรรคาเตาไฟ ลมปราณเหมันต์ทมิฬในกายกลับมาหมุนเวียนกล้าแกร่ง มั่นคง และเยือกเย็นดั่งมหาสมุทรน้ำแข็งมือหนาของชินอ๋องสอดประสานเข้ากับมือน้อยๆ ของมะลิ กอบกุมไว้แน่นหนา ปลายนิ้วแนบชิดไม่ยอมคลาย“คุณพี่... แผลที่หลังไม่เจ็บแล้วจริงๆ นะคะ?” มะลิเอียงคอถาม ดวงตากลมโตยังคงมีประกายห่วงใยเหลืออยู่ “อย่ามาเก๊กฟอร์มพระเอกซีรีส์เกาหลีนะคะ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status