INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่ 72
Fecha de publicación:
2026-11-02 12:00:44ยามเฉินแก่ๆ (ประมาณ 08.15 น.) ณ ลานพิธีเก้าชั้นฟ้า ยอดสวรรค์สูงสุด ต่อเนื่องจากวินาทีที่กะโหลกหนอนยักษ์แตกกระจายทันที!
ฟึ่บ! ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!
คลื่นลมปราณเหมันต์ทมิฬอันเย็นยะเยือกเสียดแทงกระดูก ระเบิดพวยพุ่งแหวกม่านอากาศเข้ามาคุ้มกันด้านหลังของมะลิได้อย่างแม่นยำในเสี้ยววินาที!
‘เวินเชียนฟาน’ ในชุดเจ้าบ่าวสีดำขลิบดิ้นทองคำ ทะยานร่างเข้ามาประกบหลังชนหลังกับมะลิอย่างสง่างาม มือหนากวัดแกว่ง ‘กระบี่มัจจุราช’ ตวัดฟาดฟันเป็นวงพระจันทร์เสี้ยวสีดำสนิท ลมปราณเหมันต์แช่แข็งอสูรกลืนมิติที่กรูเข้ามานับสิบตัวจนกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง ก่อนที่ชินอ๋องจะสะบัดชายแขนเสื้อซัดร่างน้ำแข็งแตกละเอียดเป็นเศษธุลี!
มุมปากหยักลึกของพญามัจจุราชยกยิ้มละมุนละไม แววตาคมกริบเหลือบมองเจ้าสาวข้างกายที่ยืนถือกระทะทองคำควันฉุยด้วยความภาคภูมิใจสุดหัวใจ:
“วงสวิงกระทะของเจ้า... งดงามและดุดันยิ่งนัก ยอดดวงใจของข้า”
มะลิที่ยืนหอบแฮ่กๆ แต่ตายังวาวโรจน์ หันไปยักคิ้วให้สามีข้างตัว:
“แน่นอนสิคะคุณพี่! ตีเบสบอลมิติต้องเล็งแสกหน้าค่ะ! คุณพี่ระวังข้างซ้ายนะคะ หนูจะคุมกระทะปิ้งย่างข้างขวาเอง!”
“ตามบัญชาของเจ้า” ชินอ๋องขานรับเสียงนุ่ม ก่อนจะตวัดกระบี่ฟันสะบั้นอสูรอีกสามตัวที่พุ่งเข้ามาอย่างเหี้ยมเกรียม!
ตัดภาพไปที่... ความโกลาหลรอบโต๊ะเสบียงหลักและโต๊ะของชำร่วย!
“โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!! (แง่งงงงงงงงงงงง!)”
เสียงคำรามกึกก้องปานฟ้าผ่าดังมาจากโต๊ะเสบียงเนยสด!
‘เจ้าส้มยักษ์’ (พยัคฆ์ทมิฬเก้าหาง) ที่ผูกโบผ้าไหมสีแดงขนาดยักษ์ บัดนี้ดวงตาสีอำพันลุกโชนเป็นเพลิงพิโรธระดับสิบกะโหลก! เพราะมีอสูรกลืนมิติหน้าด้านฝูงหนึ่ง พยายามจะมุดเข้ามาสูบกลืน ‘ถังเนยสดแท้เกรดพรีเมียมและเนื้อแกะหมักหม่าล่า’ ของโปรดของมัน!
“แง่งงงงงงงงงง! กล้ามาแย่งเนยสดของกูเรอะ!” (เสียงแปลในใจของเจ้าส้ม)
เจ้าส้มยักษ์กระโดดลอยตัวขึ้นฟ้า ทิ้งร่างพุงกระเพื่อมน้ำหนักสิบล้านชั่งลงมาคร่อมทับถังเนยสดไว้แน่นหนา สองอุ้งตีนหน้ากางกรงเล็บเพลิงทมิฬ ตบอสูรกลืนมิติหน้าหงายฟันร่วงกราวไปทีละตัวดัง ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ! ประหนึ่งตบลูกปิงปอง!
มิหนำซ้ำ หางทั้งเก้าเส้นด้านหลังยังสะบัดหมุนวนเป็นวงกลมดั่งใบพัดเฮลิคอปเตอร์ ฟาดอสูรลอยละลิ่วปลิวว่อนไปกระแทกเสาหินสวรรค์ดัง โครมมมมมมม!
ส่วนทางด้านซุ้มของชำร่วย...
โป๊กกกกกกกกกกกกกก!!
เสียงโลหะฟาดเข้ากะโหลกดังสนั่นหวั่นไหว!
‘อาชู’ สาวใช้น้อยคู่ทุกข์คู่ยาก ที่ผ่านสมรภูมิปั่นงานและหนีตายกับมะลิมา 70 ตอน บัดนี้สลัดคราบสาวใช้อ่อนแอทิ้งไปจนหมดสิ้น!
ตอนนี้อาชูยืนแยกขาตั้งการ์ดอย่างทะมัดทะแมง มือซ้ายถือ ‘ฝาหม้อไฟทองเหลืองสองช่อง’ ต่างโล่ป้องกันตัว ส่วนมือขวาถือ ‘กระบวยตักน้ำซุปทองคำด้ามยาว’ วิ่งไล่หวดกบาลอสูรที่คิดจะเข้ามาแตะต้อง ‘กิฟต์เซ็ตน้ำจิ้มสุกี้หม่าล่าขวดแก้วผูกโบแดง’ อย่างดุเดือดเลือดพล่าน!
“อย่านะไอ้พวกผีเปรตไร้หน้า!” อาชูแผดเสียงลั่นพร้อมเงื้อกระบวยหวดซ้ำดัง โป๊กกกก! “นี่คือน้ำจิ้มสุกี้หม่าล่าที่คุณหนูของข้าอุตส่าห์เคี่ยวข้ามคืน! ขอยืมไปแจกแขกในงานแต่ง ใครกล้าขโมย ข้าจะเอากระบวยสับกบาลให้แยกเป็นแปดเสี่ยงเดี๋ยวนี้!”
‘ยมทูตหมายเลข 7’ ที่เพิ่งคลานหนีตายมามุดอยู่ใต้โต๊ะของชำร่วย โผล่หัวที่พันผ้าก๊อซออกมา ยกสองนิ้วโป้งให้อาชูทั้งน้ำตา:
“ขอยอมคารวะเลยแม่นางน้อย! ดุเดือดเลือดพล่านยิ่งกว่าขุนพลยมบาลในนรกเสียอีกขอรับบบบบบ!”
ยามเฉินปลายๆ (ประมาณ 08.45 น.)
ด้วยพลังการต่อสู้อันบ้าคลั่งของมะลิ ชินอ๋อง เจ้าส้ม อาชู ควบคู่ไปกับสายฟ้าของมหาเทพและตรีศูลของพญายมราช...
ฝูงอสูรกลืนมิติระลอกแรกนับหมื่นตัว เริ่มแตกพ่ายและแหลกสลายกลายเป็นละอองควัน เตาหมูกระทะที่เคยเย็นชืดเริ่มกลับมามีประกายไฟคุแดงขึ้นมาทีละนิด...
“ฮ่าๆๆๆๆ! แตกพ่ายไปหมดแล้ว!” มหาปราชญ์เคราขาวชูคทาหัวเราะร่า “พวกมันหมดสิ้นแล้วพะยะค่ะมหาเทพ!”
ทว่า...
เปรี๊ยะ... กึก!
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!
เสียงคำรามอันไร้ก้นบึ้ง ดังก้องกัมปนาทสะท้านทะลวงแก้วหูของทวยเทพและทัพนรกแปดแสนนายจนวิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่าง!
พื้นหยกขาวทั่วทั้งเก้าชั้นฟ้าพลันสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นปานแผ่นดินไหวระดับสิบสองริกเตอร์!
จากใจกลางของ ‘หลุมดำสิบลี้’ บนยอดเมฆาชั้นสูงสุด...
มวลอากาศเริ่มบิดเบี้ยวเป็นเกลียวคลื่นมืดมิด ก่อนที่ ‘ร่างเงาสีเทาดำมหึมาขนาดเท่าขุนเขาจักรวาล’ จะค่อยๆ แทรกตัวคืบคลานโผล่พ้นมิติออกมาสู่สายตาของทุกชีวิต!
มันคือ ‘พญาอสูรแห่งความว่างเปล่า (The Void Overlord)’!
ร่างกายของมันไร้รูปทรง ไร้เกล็ด ไร้กระดูก บิดเบี้ยวประหนึ่งหมอกควันแห่งความตายขนาดมหึมาที่พร้อมจะกลืนกินดวงดาวทั้งดวง ไร้ดวงตา ไร้จมูก มีเพียง "ปากหลุมดำขนาดยักษ์ที่หมุนวนเป็นวังน้ำวนมืดสนิท" อยู่กึ่งกลางร่าง!
วูบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!!
พริบตาเดียวที่มันโผล่พ้นมิติออกมา...
แสงสว่างสุดท้ายของดวงสุริยัน แสงดาว และแสงทิพย์ของเก้าชั้นฟ้า ถูกดูดวูบหายเข้าไปในปากหลุมดำของมันจนเกลี้ยงเกลา!
เก้าชั้นฟ้าดับมืดสนิทเข้าสู่ “สุริยุปราคาจักรวาล”! อุณหภูมิลดฮวบลงจนหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ แม้แต่เพลิงในเตาหมูกระทะและไฟบนตรีศูลของพญายมราชก็มอดดับลงไปกว่าเก้าในสิบส่วน!
“ตัวแม่... ตัวแม่ของมันออกมาแล้วโว้ยยยย!” พญายมราชตาเบิกกว้าง เคราเพลิงกระตุกยิกๆ
“อย่าได้ตื่นตระหนก!” มหาเทพแผดเสียงก้อง ลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า ฉลองพระองค์สีทองเปล่งประกาย “เจิ้นจะใช้สายฟ้าสวรรค์ฟาดมันให้แหลกเป็นจุลเดี๋ยวนี้!”
เปรี๊ยะ! บึ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!
มหาเทพสะบัดแขนเสื้อ ปลดปล่อย ‘มหาอัสนีบาตสวรรค์เก้าหมื่นเส้น’ สีทองคำฟาดผ่าลงมาดั่งห่าฝนกระหน่ำใส่พญาอสูร!
ขณะเดียวกัน พญายมราชก็ควงตรีศูลเพลิง ขว้าง ‘เสาเพลิงโลกันตร์บรรลัยกัลป์ขนาดร้อยวา’ พุ่งทะลวงเข้าใส่กลางลำตัวของมันเต็มเหนี่ยว!
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!
ทว่า... สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า กลับทำให้สองบอสใหญ่ต้องช็อกตาตั้งจนกรามแทบค้าง!
วูบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!
แทนที่พญาอสูรจะบาดเจ็บหรือแหลกสลาย... ปากหลุมดำขนาดยักษ์ของมันกลับอ้ากว้าง ดูดกลืนทั้งสายฟ้าสวรรค์เก้าหมื่นเส้นและเสาเพลิงโลกันตร์เข้าไปในพริบตาเดียว ดั่งคนกระหายน้ำซดน้ำหวานเย็นชื่นใจ!
อึก... อึก... ฟู่!
เปลวไฟและสายฟ้าสลายหายวับไปในความว่างเปล่า ขณะที่ร่างกายของพญาอสูรกลับขยายใหญ่ขึ้นอีกเท่าตัว ไอเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาทวีความรุนแรงขึ้นจนมหาเทพและพญายมราชถูกแรงสะท้อนพลังซัดกระเด็นถอยร่น ทรุดฮวบลงบนพื้นหยกขาว!
“บ้าเอ๊ยยยยยยย!” พญายมราชสบถลั่น ลมปราณปั่นป่วนจนกระอักไอเพลิงออกมา “ยิ่งยิงพลังใส่มัน... มันยิ่งแดกเป็นอาหารโว้ย!”
“พลังโจมตีทุกอย่างในสามภพไร้ผลรึเนี่ย?!” มหาเทพกุมพระอุระ พระพักตร์ขาวซีด
Último capítulo
เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว! ตอนที่ 80
ยามจื่อ (ประมาณ 01.30 น. กลางดึกสงัดของคืนวันประกาศข่าวดี) ณ ห้องบรรทม วังชินอ๋อง แคว้นต้าซิงท่ามกลางความเงียบสงบอันเยือกเย็นใต้แสงจันทร์กระจ่าง...บนเตียงกว้างปูฟูกแพรไหมสิบชั้นและห่อหุ้มด้วยพรมขนนกยูงสวรรค์หนานุ่ม...พรึ่บ!“คุณพี่ขาาาาาาาาาาาา!!”มะลิผุดลุกขึ้นนั่งพรวดพราก ผ้าห่มแพรไหมหลุดลุ่ย สองมือพุ่งเข้าเขย่าแขนสามีข้างกายรัวๆ ประหนึ่งเครื่องปั่นน้ำผลไม้เบอร์แรงสุด! สองตากลมโตเบิกกว้าง น้ำตาคลอเบ้า ริมฝีปากสั่นระริกด้วยความทรมานใจระดับจักรวาลล่มสลาย!เวินเชียนฟานที่กำลังนอนหลับสนิท สะดุ้งลืมตาโพลงตื่นเต็มร้อยในเสี้ยววินาที! สัญชาตญาณพญามัจจุราชทำงานฉับพลัน ชินอ๋องตวัดร่างบางเข้ามาโอบกอดไว้แนบอก ละล่ำละลักถามด้วยความร้อนรน:“มะลิ! เป็นอันใดไป?! เจ็บท้องรึ ปวดตรงไหน มีศัตรูบุกมาใช่หรือไม่?!”“ไม่มีศัตรูค่ะคุณพี่! แต่หนู... หนูอยากกินหมูสามชั้นย่างเนยจิ้มช็อกโกแลตค่ะ!” มะลิแผดเสียงออดอ้อนทั้งน้ำตา “แล้วก็ขาหมูพะโล้เนื้อนุ่มๆ ราดพริกหม่าล่าสูตรเผ็ดลิ้นชาด้วยค่ะ! มันอยากกินจ
เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว! ตอนที่ 79
ยามเหม่า (ประมาณ 06.00 น.) ณ ท้องพระโรงหลวง วังหลวงแคว้นต้าซิงกลิ่นกำยานหอมกรุ่นคละคลุ้ง ทว่าไม่อาจกลบกลิ่นไอกระดาษฎีกาที่กองพะเนินเทินทึกดั่งเทือกเขาหิมาลัยบนโต๊ะทรงงานได้เลยแม้แต่น้อย‘ฮ่องเต้เวินเส้าหลิง’ ผู้ครองแผ่นดินต้าซิง กำลังนั่งกุมขมับอยู่บนบัลลังก์มังกรทอง สภาพผมเผ้าชี้ฟูดั่งรังนกกระจอก ขอบตาดำคล้ำปานหมีแพนด้าอดนอนสามชาติ พระหัตถ์สั่นระริกขณะจรดพู่กันเซ็นฎีกาเล่มที่สามร้อยห้าสิบของเช้าตรู่วันนี้“บัดซบแท้ๆ... เจิ้นเป็นโอรสสวรรค์ หรือเป็นวัวเป็นควายเทียมเกวียนกันแน่วะเนี่ย!” ฮ่องเต้บ่นอุบอิบเสียงแหบแห้ง “ไอ้น้องชายตัวดีเวินเชียนฟาน... พากลุ่มเพื่อนไปบุกสวรรค์ถล่มนรก รบชนะกลับมาแทนที่จะมาช่วยพี่ชายว่าราชการ ดันอ้างว่าติดภารกิจ ‘เข้าหอบำรุงกำลังกับเมีย’ ปล่อยให้เจิ้นนั่งหลังขดหลังแข็งเซ็นงบประมาณซ่อมท่อระบายน้ำเมืองหลวงอยู่คนเดียว!”ในจังหวะนั้นเอง...โครมมมมม! ปังงงงง!“ฝ่าบาทททททททททททท! แย่แล้วพะยะค่ะ! เอ๊ย... ดียิ่งแล้วพะยะค่ะ!!”‘หัวหน้าขันทีหลี่&
เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว! ตอนที่ 78
ยามเฉิน (ประมาณ 09.00 น.) ณ ห้องทรงงานส่วนตัว วังชินอ๋อง แคว้นต้าซิงแสงแดดอุ่นยามเช้าสาดส่องผ่านบานหน้าต่างแกะสลักลวดลายวิจิตร บรรยากาศภายในวังชินอ๋องกลับคืนสู่ความสงบสุขและความมั่งคั่งอันคุ้นเคย หลังจากการเดินทางกลับมาจากแดนสวรรค์พร้อมหีบสมบัติทองคำสิบห้าใบทว่า... ความสงบสุขนี้ ดูเหมือนจะใช้ไม่ได้กับ ‘มะลิ’ พระชายาเอกผู้กำลังนั่งกุมขมับอยู่หน้าโต๊ะบัญชี!ตึง!มะลิตบสมุดบัญชีรายรับรายจ่ายร้านหมูกระทะสาขาใหญ่ลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น ดวงตากลมโตถลึงมองสามีที่กำลังนั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ตัวยาวข้างๆ ด้วยความหมั่นไส้ระคนระอาใจสุดขีด:“คุณพี่ขา! นี่มันเวลางานนะคะ! ประธานบริษัทมานั่งเกาะแกะพนักงานออฟฟิศแบบนี้ได้อย่างไรกันคะเนี่ย?!” มะลิโวยวายเสียงอุบอิบเวินเชียนฟานในชุดคลุมลำลองสีดำสนิท มิได้สะท้านสะเทือนแม้แต่น้อย ชินอ๋องลุกขึ้นก้าวเข้ามาสวมกอดเอวคอดของนางจากด้านหลังอย่างหน้าตาเฉย คางสากเกยอยู่บนไหล่บาง มุดซอกคอสูดดมความหอมกรุ่น ปลายนิ้วหนาเกลี่ยแก้มเนียนอย่างอารมณ์ดี:“งานบริหารกิจการสตรีทฟู้ดสามภพ...
เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว! ตอนที่ 77
ยามเหม่า (ประมาณ 06.30 น. รุ่งอรุณแห่งวันใหม่) ณ ห้องบรรทม พระตำหนักลอยฟ้าส่วนตัวแสงแดดอ่อนๆ ยามรุ่งอรุณสาดส่องผ่านม่านลูกปัดแก้วเข้ามาภายในห้องบรรทมอันเงียบสงบ...บนเตียงกว้างปูฟูกแพรไหมสิบชั้น... ‘มะลิ’ นอนคว่ำหน้าห่อร่างอยู่ในผ้าห่มแพรไหมผืนหนา สภาพสะบักสะบอม ปวดระบมไปทั้งเอวและสะโพก ดั่งเพิ่งผ่านศึกสงครามล้างโลกมาหมาดๆ สัญญาณสมอง 5G ของอดีตสาวฟรีแลนซ์แทบจะตัดขาดการเชื่อมต่ออย่างถาวรส่วนทางด้าน ‘เวินเชียนฟาน’... ชินอ๋องในชุดคลุมลำลองสีดำสนิท กลับมีผิวพรรณเปล่งปลั่ง สดชื่น แจ่มใส และอิ่มเอมปานได้กินโสมหมื่นปี! ชินอ๋องนั่งเท้าคางยิ้มพรายมองภรรยาตัวแสบที่นอนซมอยู่ข้างกาย มือหนายื่นไปเขี่ยปอยผมที่ปรกลงมาข้างแก้มของนางอย่างอ่อนโยน“ตื่นได้แล้ว มะลิของข้า... แสงตะวันส่องฟ้าแล้วนะ” สุรเสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบอย่างอารมณ์ดีมะลิค่อยๆ โผล่หน้าออกมาจากกองผ้าห่ม ขอบตาดำคล้ำเล็กน้อย นางแยกเขี้ยวใส่สามีด้วยความหมั่นไส้สุดขีด:“ตื่นอะไรล่ะคะคุณพี่! ตัวเองกินอิ่มนอนหลับหน้าตาผ่องใสเป็นยองใย... แต่หนูสิคะ กระดูกกร
เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว! ตอนที่ 76
ยามเฉินแก่ๆ (ประมาณ 08.45 น.) ณ ยอดแท่นพิธีหยกขาวเก้าสิบเก้าขั้น ลานพิธีเก้าชั้นฟ้าเหง่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!เสียงระฆังทองคำโบราณดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านม่านเมฆาสวรรค์อีกครา ทว่าในครานี้... กลับมิใช่เสียงระฆังเตือนภัยสีเลือด และมิใช่เสียงระฆังที่ถูกขัดจังหวะด้วยหลุมดำแห่งความว่างเปล่า!ท้องฟ้าเบื้องบนกลับคืนสู่สีครามสดใส แสงสุริยันสีทองคำสาดส่องอบอุ่น ละอองประกายทองคำแห่งมรรคาเตาไฟยังคงโปรยปรายลงมาดั่งสายฝนทิพย์ชะโลมจิตวิญญาณบนยอดแท่นพิธี... สองร่างของคู่บ่าวสาวจัดแจงชุดมงคลที่เพิ่งผ่านศึกจักรวาลมาสดๆ ร้อนๆแผ่นหลังของเวินเชียนฟานที่เคยถูกลำแสงสังหารทำลายจนเกราะแตกละเอียด บัดนี้ถูกคลุมทับด้วยเสื้อคลุมพิธีการตัวใหม่สีดำสนิทขลิบดิ้นทองคำแท้ สง่างามดั่งพญามัจจุราชผู้ค้ำจุนฟ้าดิน มือหนากอบกุมมือน้อยของมะลิไว้แน่นหนา ปลายนิ้วสอดประสานไม่ยอมคลายแม้แต่เสี้ยววินาทีส่วนมะลิ... ชุดเจ้าสาวผ้าไหมสีแดงชาดแปดชั้นที่เคยถกขึ้นผูกเอว บัดนี้ถูกปล่อยชายกระโปรงลงมาทิ้งตัวอย่างประณีต มงกุฎหยกหงส์เก้ากิ่งถูกนำกลับมาสวมบนศีรษะ แม้จะหนักอึ
เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว! ตอนที่ 75
ยามเหม่า (ประมาณ 06.00 น. รุ่งอรุณแห่งวันชี้ชะตา) ณ ระเบียงกว้าง พระตำหนักลอยฟ้าหลังแนวรบฟิ้วววววววววววววว...สายลมหนาวแห่งความว่างเปล่ายังคงพัดกรรโชกหวีดหวิว รอยแตกร้าวสีดำทมิฬบนท้องฟ้าเหนือเก้าชั้นฟ้ายังคงอ้ากว้างราวกับรอยแผลเป็นเน่าเฟะขนาดยักษ์ คอยสูบกลืนแสงดาวและแสงสุริยันจนทั่วนภาเป็นสีเทาหม่น ทว่าบรรยากาศภายในระเบียงหยกขาวกลับอบอุ่นและเปี่ยมไปด้วยประกายไฟแห่งความหวังสองร่างในชุดมงคลสีแดงชาดและสีดำขลิบดิ้นทองคำก้าวออกมายืนเคียงข้างกัน...แผ่นหลังกว้างของ ‘เวินเชียนฟาน’ ที่เคยถูกลำแสงสังหารทำลายจนเกราะแตกละเอียด บัดนี้บาดแผลสมานตัวแนบสนิทเป็นเนื้อเดียวด้วยโอสถทิพย์และไออุ่นแห่งมรรคาเตาไฟ ลมปราณเหมันต์ทมิฬในกายกลับมาหมุนเวียนกล้าแกร่ง มั่นคง และเยือกเย็นดั่งมหาสมุทรน้ำแข็งมือหนาของชินอ๋องสอดประสานเข้ากับมือน้อยๆ ของมะลิ กอบกุมไว้แน่นหนา ปลายนิ้วแนบชิดไม่ยอมคลาย“คุณพี่... แผลที่หลังไม่เจ็บแล้วจริงๆ นะคะ?” มะลิเอียงคอถาม ดวงตากลมโตยังคงมีประกายห่วงใยเหลืออยู่ “อย่ามาเก๊กฟอร์มพระเอกซีรีส์เกาหลีนะคะ
También te puede gustar
ยาจกยอดมารดา
ไห่ถาง45.2K vistasทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน129.3K vistasฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย261.7K vistasสามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ28.5K vistasคุณหนูรองผู้นี้คือหมอศพอันดับหนึ่ง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์210 vistasรอวันดอกวสันต์เบ่งบาน
ม่านอวี้63 vistasหวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม
ดอกไม้หนาม1.1K vistasบุปผาโลหิตหวนคืนทวงแค้น
วริษา227 vistas
