Partager

บทที่ 13 : ปราการชั้นแรก

Auteur: MIN-G
last update Date de publication: 2024-04-03 21:59:21

หลังจากที่อาคุมุได้พูดคุยกับเรย์เล็กน้อย เขาก็พบว่าความในใจของเรย์นั้นมีมากมาย และทหารราบส่วนใหญ่ล้วนมีบางอย่างที่ไม่สามารถโต้ตอบหรือตอบกลับตามที่ควรจะเป็นได้เลยแม้แต่น้อย

‘ฉันคงไม่ต้องคิดอะไรมากมาย เพราะมันคือเรื่องที่เกี่ยวกับองค์จักรพรรดิอย่างแน่นอน... ช่องโหว่ของจักรพรรดิจะเปลี่ยนเป็นปราการที่แข็งแกร่งของฉัน ทหารราบนี่แหละจะเป็นพันธมิตรกลุ่มแรก’

นั่นคือสิ่งที่อาคุมุคิด โดยเขาจะอาศัยผลจากการที่อำนาจขององค์จักรพรรดินั้นมีมาก มากเสียจนกดขี่ข่มเหงทุกสิ่งอย่างและดันตัวเองขึ้นไปในจุดสูงสุด ซึ่งเขาจะทำให้เรย์และทหารราบในหน่วยของเรย์นั้นมาเป็นพันธมิตร

“ผมรู้นะครับว่าลุงเรย์หมายถึงอะไร... และผมก็รู้ด้วยว่าสิ่งที่พวกคุณนั้นเจอคืออะไร แค่ได้ยินจากลุงเรย์เพียงไม่กี่ประโยคผมก็กระจ่างแล้วล่ะครับ” อาคุมุพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่เรียบและใบหน้าที่จริงจัง ซึ่งเมื่อเรย์และนายทหารคนอื่น ๆ ในรถม้าได้ยินต่างก็แปลกใจพร้อมกับมองหน้ากันอีกครั้ง

“เฮ้ย! ฉันว่ามันจะมากเกินไปแล้วนะโว้ย ตั้งแต่ที่พวกเราไปหาแกโดยที่แกอยู่ในป่าคนเดียวตอนกลางคืน ตอนที่กำลังเดินมาขึ้นรถม้าแกก็ไปเดินอยู่ข้างหลัง ทั้งยังทำอวดเก่งใส่หัวหน้าหรือพูดอะไรแปลก ๆ ที่เหมือนแกไปดูหนังแล้วจำมา แกคิดว่าแกเป็นผู้ใหญ่แล้วหรือไง ตอนนี้แกจะอายุเท่าไหร่กันเชียว?”

ได้มีนายทหารคนหนึ่งพูดขึ้นมาพร้อมกับเดินมาอยู่ตรงหน้าอาคุมุ ซึ่งดูเหมือนว่าเขาอยากจะพูดอะไรกับอาคุมุหลายครั้งแล้วตั้งแต่ตอนที่เดินมายังรถม้า เขาพูดโดยที่ไม่สนเลยว่ามีใครบ้างนั่งอยู่ตรงนั้น

“หุบปากไปซะ! อย่าเพิ่งตัดสินอะไรเด็กคนนี้มากนัก ถึงแม้ที่นายพูดมามันจะใช่อยู่บ้างก็เถอะ ทั้งยังเด็กแต่คำพูดค่อนข้างมีชั้นเชิง แต่ฉันรู้สึกว่าเขาดูไม่ใช่เด็กทั่ว ๆ ไป” ทันทีที่เรย์ตอบกลับไป ทหารคนนั้นจึงกลับเข้าที่และนั่งอยู่ดังเดิม โดยที่สีหน้าท่าทางของเขาก็ยังคงไม่ต้อนรับอาคุมุสักเท่าไร

“นี่เจ้าหนู ไอ้สิ่งที่นายพูดมาน่ะหมายความว่าอะไรงั้นเหรอ?” เรย์กล่าวถามอาคุมุ

แน่นอนว่าสิ่งที่อาคุมุรออยู่ก็คือคำถามนี้จากผู้ที่เป็นหัวหน้าอย่างเรย์ ไม่ใช่การโดนจับผิดหลังจากที่เขาได้พูดอะไรบางอย่างออกไป ซึ่งมันก็เป็นไปตามที่เขาคิดไว้

“ถ้าให้ผมพูดตรง ๆ เลยคงจะไม่เป็นผลดีกับพวกคุณสักเท่าไหร่ ผมรู้ดีว่าสิ่งที่ลุงเรย์และทุกคนประสบพบเจอมาคืออะไร เอาเป็นว่าผมสามารถช่วยทหารราบได้ครับ”

“อืม... ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายพูดจริงหรือเปล่า แต่ดูจากรูปการณ์ในตอนนี้แล้วฉันว่าควรจะเชื่อคำพูดของนายน่ะนะเจ้าหนู” เรย์ตอบกลับไป ซึ่งนั่นทำให้ทหารหนุ่มทั้งหลายในรถม้าต่างก็พากันตกใจไปตาม ๆ กัน ไม่คิดไม่ฝันว่าหัวหน้าของตนนั้นจะเชื่อคำพูดของเด็กคนนี้

“หัวหน้าครับ?! จะดีเหรอครับ?” นายทหารคนหนึ่งเอ่ยปากถาม

“ฟังเขาก่อนก็ไม่ได้เสียหายอะไรนี่” ว่าแล้วเรย์ก็มองเข้าไปยังดวงตาของอาคุมุ ราวกับว่ากำลังเตรียมการพิจารณาคำพูดของเขาผ่านแววตานั่น

“ที่ผมพยายามจะสื่อก็คือ... ลุงเรย์และทหารราบหน่วยที่ 7 ต้องเป็นพันธมิตรกับผม.. โดยที่อยู่ภายใต้การนำทัพของผมทั้งหมด” อาคุมุพูดจบก็ได้มีการตอบรับอันรุนแรงจากทหารหนุ่มทั้งหลาย โดยที่เรย์นั้นยังไม่ได้เอ่ยปากพูด

“เหิมเกริมชะมัด! นี่แกบ้าไปแล้วเหรอวะ?!”

“ไม่ได้นะหัวหน้า! เด็กนี่จะมีความสามารถอะไรที่จะมาบัญชาการล่ะครับ?”

“เด็กอย่างแกเนี่ยนะจะเล่นใหญ่มาขอให้หัวหน้าพวกฉันเป็นลูกน้อง? จะเล่นอะไรก็ให้มันอยู่ในขอบเขตบ้างสิโว้ย!!”

...

ทหารในรถม้าต่างพากันพูดเป็นเสียงเดียวกันว่านี่ไม่ใช่ความคิดที่ดี แน่นอนว่าไม่มีแม้แต่คนเดียวที่จะเชื่อคำพูดของอาคุมุ

ซึ่งนั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะคนที่อาคุมุคาดหวังคำตอบไว้ก็คือผู้เป็นหัวหน้าอย่างเรย์ ถ้าคำตอบของเขาคนเดียวคือตกลงก็เป็นอันสำเร็จลุล่วงในขั้นแรก

โดยทางด้านของเรย์นั้นยังคงไม่เอ่ยปากพูดอะไรออกมา เขานั่งนิ่งประกบฝ่ามือทั้งสองเข้าหากันและกำไว้แน่น ซึ่งในตอนนี้เขากำลังคิดอย่างถี่ถ้วนและละเอียดรอบคอบมากที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ เพราะสิ่งที่อาคุมุพูดออกมานั้นมันดูเป็นสิ่งที่น่าเชื่อถือ ถึงแม้จะยังไม่รู้แน่ชัดว่าอาคุมุพูดความจริงหรือเปล่า ทั้งยังเป็นเด็กที่พูดอะไรซับซ้อนเกินอายุไปเยอะ แต่จากที่เขารู้สึกได้นั้นทำให้เขาเชื่อมั่นในเด็กคนนี้อย่างมาก

เหล่าทหารทั้งหลายต่างพากันรอคอยคำตอบที่จะออกมาจากปากของเรย์ และแน่นอนพวกเขามีความคาดหวังเป็นอย่างมากว่าหัวหน้าของพวกเขานั้นจะไม่คล้อยตามคำพูดของอาคุมุ เพราะถ้าเรย์ตัดสินใจไปแล้ว ทุกคนในหน่วยก็ต้องปฏิบัติตามโดยที่ไม่สามารถเลี่ยงได้แม้แต่น้อย

“ผลประโยชน์ได้รับทั้งสองฝ่ายอยู่แล้วครับ ไม่ว่าจะเป็น... ผมไม่พูดแล้วกัน ยังไงก็คิดให้ถี่ถ้วนนะครับ เพราะผมแค่อยากจะช่วย ถ้าไม่รับข้อเสนอก็ถือว่าเราไม่เคยคุยกันในเรื่องนี้”

แน่นอนว่าหากอาคุมุไม่สามารถดึงทหารราบกลุ่มนี้มาเป็นพันธมิตรได้ เขาก็ยังคงมีผู้ที่เปรียบเสมือนกับพันธมิตรในจักรวรรดิที่มีอำนาจมากกว่าหลายเท่า ถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่ใช่ก็ตาม แต่ถ้าเขาสามารถทำให้ทหารราบกลุ่มนี้เป็นพันธมิตรได้ และยังสามารถทำให้เรย์เชื่อใจได้อีก นั่นจะทำให้เขาได้กำไรเป็นเท่าตัว

ซึ่งถ้าอาคุมุทำสำเร็จ การเข้าเมืองใหญ่ก็จะเป็นเรื่องที่ง่ายขึ้นถึงแม้ตั้งแต่เริ่มต้นเขาจะไม่รู้ก็ตามว่ารถม้านี่จะมุ่งหน้าไปที่ไหน แต่ด้วยความที่เขามากับทหารก็ต้องมีวิธีการสักอย่างหนึ่งเป็นแน่แท้ 

‘เชื่อใจฉันทีเถอะ ขอล่ะ...’

ถ้าหากว่าสถานการณ์ในตอนนี้เป็นไปตามแผนที่เขาได้วางไว้ เขาก็จะสามารถหาที่ตั้งหลักปักฐานได้เร็วยิ่งขึ้น รวมถึงมีเวลาในการคิดสิ่งที่จะทำต่อไปมากขึ้น และแน่นอนว่าเมื่อถึงตอนนั้นเขาก็ต้องคิดอย่างถี่ถ้วนในการที่จะเคลื่อนไหวแต่ละครั้ง

“ฮะ ฮ่า! ฉันยอมใจนายจริง ๆ นะเจ้าหนู... เอาล่ะ! ฉันและทหารราบฝ่ายนอกหน่วยที่ 7 จะร่วมมือเป็นพันธมิตรกับนาย” เรย์พูดพร้อมกับยื่นมือไปจับมือของอาคุมุ ถือเป็นสัญญาพันธมิตรกัน

“ขอบคุณที่เชื่อใจผม”

“แต่ว่าหัวหน้า...” และเป็นเรื่องปกติที่จะมีคนแย้งขึ้นมาในทันที ซึ่งเรย์ก็ตอบกลับไปในทันทีเช่นกัน

“ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว! ฉันคิดว่านี่คือทางที่ดีที่สุด ฉันก็จะเลือกทางที่ดีที่สุดสำหรับเราทุกคน พวกนายจงเชื่อมั่นในความคิดฉัน! และจงเชื่อมั่นในตัวเขา” เมื่อเรย์พูดจบ ทหารทั้งหลายต่างเปลี่ยนมุมมองและความคิดไปบ้าง แต่แน่นอนว่ายังคงไม่เชื่อมั่นในตัวของอาคุมุมากนัก... 

ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้นก็ตามแต่อาคุมุก็ได้มีพรรคพวกเพิ่มแล้ว เขาทำสำเร็จ! เท่ากับว่าอาคุมุมีกลุ่มคนที่เปรียบเสมือนป้อมปราการชั้นแรกของเขาแล้ว และนี่อาจจะเป็นผลดีต่อตัวของเขาในอนาคตก็เป็นได้

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 60 : มอบรางวัลด้วยเลือด [จบเล่ม 2]

    บทที่ 60 : มอบรางวัลด้วยเลือด [จบเล่ม 2]การต่อสู้จบลง สนามประลองแบบจำลองก็ได้หายไป อาคุมุลืมตาขึ้นมาก็พบว่าเขาอยู่ที่สนามประลองของจักรวรรดิไดจิเสียแล้ว เขามองไปรอบ ๆ ขณะเดียวกันกับเสียงตอบรับที่ดังมาจากผู้ชมทั่วทั้งสนามประลองอย่างครึกครื้น“อาคุมุชนะจริง ๆ ด้วย?!!”“เขาสู้แบบนั้นได้ยังไงกันนะ? โดนรุมนั่นน่ะ”“เจ้าเด็กคนนี้ต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกันเนี่ย?! แน่ใจนะว่าไม่ใช่นักเวทของจักรวรรดิ?”“ตามดูเจ้าหนูนี่มาตั้งแต่วันแรก ไม่ทำให้ผิดหวังเลย!”…“ในรอบนี้เราสามารถหาผู้ชนะเลิศได้เลยล่ะครับทุกท่าน! ผู้ชนะการประลองของจักรวรรดิไดจิในครั้งนี้คือ… คาอิคะ อาคุมุ!!!” ผู้คุมสนามประกาศออกไปอย่างเป็นทางการด้วยผลการต่อสู้ที่เป็นเอกฉันท์กลางสนามประลองที่มีผู้ชมเป็นจำนวนมาก คู่ต่อสู้ทั้งหกคนของอาคุมุนั้นนอนบาดเจ็บอยู่ที่พื้น โดยมีอาคุมุยืนอยู่ท่ามกลางคนเหล่านั้น แม้การบาดเจ็บจะไม่ได้สาหัสมากนัก แต่ร่องรอยบาดแผลตามที่เห็นคงต้องใช้เวลาพอสมควร‘ไม่มีใครตายเพราะเมื่อพลังชีวิตแบบจำลองหมดไปก็จะถูกส่งออกมาทันทีสินะ’ อาคุมุที่ไม่ได้เข้าใจเกี่ยวกับทักษะสร้างภาพลวงตาของราชันจอมเวทอาวุโสนี้มากนัก ทำได้เพียงวิเ

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 59 : หนึ่งรุมหก

    บทที่ 59 : หนึ่งรุมหกการโจมตีที่รุนแรงและรวดเร็วของรินนั้นทำให้ฮิบาริไม่สามารถหลบหลีกหรือป้องกันได้ทั้งหมด ทำให้เขาต้องรับการโจมตีไปอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งพลังชีวิตแบบจำลองเป็นศูนย์ในตอนนี้ฮิบาริได้ถูกคัดออกจากการประลองแบบกลุ่มแล้ว ซึ่งทำให้กลุ่มของอาคุมุนั้นเหลือเพียงสามคน และภายในทักษะหมอกเพลิงสีชาดของรินนี้… เหลือเพียงอาคุมุและรินเท่านั้น“นายจะทำยังไงดีล่ะเจ้าหนูอาคุมุ? สู้กับฉันตัวต่อตัวไหวไหมนะ? อืม… ฉันมีสมาชิกอยู่ข้างล่างทั้งหมด 5 คนเนี่ยสิ คงจะเอาชนะฉันได้ไม่ง่ายหรอกมั้ง” รินพูดขึ้นมา ซึ่งนั่นทำให้อาคุมุแปลกใจในทันที“ว่าไงนะ? ทั้งหมดห้าคนนี่หมายความว่าอะไร?” อาคุมุถามกลับไป“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! นายนี่น่าขำจริง ๆ เลย คิดว่าเจ้าพวกที่เหลืออยู่จะมั่นใจในตัวนายแล้วไม่สนผลประโยชน์หรือไงกัน?” รินตอบกลับมา“หรือว่านั่นคือ…”“ใช่แล้วล่ะ! ฉันแค่เสนอให้พวกมันมาร่วมมือกับฉัน ข้อแลกเปลี่ยนคือการเข้าร่วมกลุ่มจันทราแดง ถึงจะถูกคัดออกและไม่ชนะเลิศในการประลอง แต่มีเงินใช้ง่าย ๆ ต่อจากนี้… ใครจะไม่ชอบกันล่ะ ลองดูนั่นสิ” รินพูดจนจบและชี้ลงไปยังข้างล่าง ซึ่งสิ่งที่เห็นนั้นคือสมาชิกกลุ่มของอาคุมุที

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 58 : ผู้ที่ถูกคัดออกคนแรก

    บทที่ 58 : ผู้ที่ถูกคัดออกคนแรกในตอนนี้ สถานการณ์ของอาคุมุและฮิบารินั้นไม่สู้ดีนัก พวกเขาถูกปิดล้อมไปด้วยทักษะหมอกเพลิงสีชาดของริน อีกทั้งยังถูกล้อมไปด้วยสมาชิกคนอื่น ๆ ในกลุ่มของรินจากภายนอก ซึ่งสามารถโจมตีเข้ามาได้โดยตรง เรียกได้ว่าถูกบีบให้จนมุมทั้งอย่างนั้น‘ซวยจริง ๆ แล้วไง’“ออกไปเฉย ๆ ไม่ได้เลย!” ฮิบาริกำลังพยายามจะดันตัวเองออกไปจากทักษะของริน‘ไอ้บ้านี่มันแกล้งทำเป็นไม่รู้เหรอ?’“ถ้าออกไปได้ง่าย ๆ เขาจะสร้างขึ้นมาทำไมล่ะครับคุณฮิบาริ?” อาคุมุถามกลับไป“พวกนายฟังฉันนะ! ทักษะหมอกเพลิงสีชาดนี้จะสามารถใช้ได้ 30 นาที หลังจากนั้นจะสามารถใช้ทักษะนี้ได้อีกครั้งเมื่อเวลาผ่านไปอีก 30 นาที” รินพูดขึ้นมา“แล้ว... บอกทำไมเหรอครับ?” อาคุมุที่ได้ยินอย่างนั้นจึงถามกลับไป“เพราะว่า... ฉันสามารถเอาชนะพวกนายได้ใน 30 นาทีนี้ไงล่ะ!! กระสุนเพลิงสีชาด!!!” รินตอบกลับมาพร้อมกับยิงกระสุนเพลิงเข้าใส่อาคุมุและฮิบาริด้วยความเร็ว“ตาข่ายอัสนี!”ตู้มมมม!!!“อึ่ก! บ้าจริง”ถึงแม้อาคุมุจะใช้ทักษะป้องกันไว้ได้ทัน แต่ความเสียเปรียบนั้นปรากฏขึ้นมาให้เห็นอย่างชัดเจน เพราะตาข่ายอัสนีของอาคุมุนั้นถูกทำลายได้โดยการ

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 57 : ความได้เปรียบเป็นศูนย์

    บทที่ 57 : ความได้เปรียบเป็นศูนย์รินและสมาชิกอีกสามคนได้มาถึงที่ตำแหน่งของอาคุมุ ซึ่งรินนั้นปรากฏตัวขึ้นมาพร้อมกับอาวุธคู่กายอย่างปืนพกเช่นเดิม ส่วนอีกสามคนนั้นก็คือนักเวทชุดขาวเป็นผู้ชายสองคนและผู้หญิงอีกหนึ่งคน โดยทุกคนนั้นมีกระเป๋าสะพายอยู่ข้างหลัง“อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิดเลยล่ะครับ... ทุกอย่างเลย” สิ่งที่อาคุมุคิดไว้นั้นเป็นจริงทุกอย่าง ซึ่งก็คือการที่นักเวทชุดขาวทั้งสามนั้นเปลี่ยนชุดก่อนจะเข้ามายังสนามประลองแบบจำลองนี้“แต่ว่า... จะทำไปเพื่ออะไรเหรอครับ? เตรียมชุดมาเปลี่ยนตอนเข้ามาในนี้แล้วเนี่ย?” อาคุมุถามออกไป“ก็ถ้าพวกฉันอยู่ในบทบาทของนักเวทชุดขาวตั้งแต่ตอนที่อยู่ข้างนอกล่ะก็... คงจะโดนประท้วงพอดีน่ะสิ” หนึ่งในนักเวทชุดขาวตอบกลับมา“ฉันควรจะแนะนำตัวอีกครั้งไหมนะ? ฉันคือ อากาเนะ ริน เป็นเพียงคนที่กำลังจะได้เป็นจอมเวทระดับ 3 แล้วล่ะนะ!!” รินพูดขึ้นมาพร้อมกับจับปืนพกทั้งสองกระบอกไว้แน่น ลมจากแรงของพลังเวทปะทะเข้ากับร่างของอาคุมุโดยตรง‘กำลังจะได้เป็นจอมเวทระดับ 3 งั้นเหรอ? สีของออร่าพลังเวทกำลังจะเป็นสีแดงแล้วสินะ แข็งแกร่งขึ้นมากจริง ๆ ด้วย’“สุดยอดไปเลยนะครับ สมแล้วกับตำแหน่งรอ

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 56 : เริ่มการประลองแบบกลุ่ม

    บทที่ 56 : เริ่มการประลองแบบกลุ่มในตอนนี้ ผู้คุมสนามได้ทำการสร้างสนามประลองแบบจำลองเสร็จสิ้นแล้ว เป็นทักษะที่มีความเหมือนจริงเป็นอย่างมาก ถึงได้ชื่อว่าเป็นภาพลวงตา และด้วยความแข็งแกร่งระดับราชันจอมเวทอาวุโส การที่สิ่งนี้เกิดขึ้นได้ก็คงจะไม่เกินจริงนัก...ที่สนามประลอง ภายนอกทักษะภาพลวงตา“สิ่งที่ทุกคนเห็นอยู่ตรงหน้านี้... คือสิ่งที่เกิดขึ้นภายในนั้นครับ” เสียงของผู้คุมสนามได้ดังกึกก้องไปทั่วทั้งสนามประลองด้วยทักษะพลังเวทของพิธีกร เสียงตอบรับจากคนดูก็เกิดขึ้นในทันที“น... นี่เหมือนฉันดูการประลองผ่านจอเลยนะ”“ข้างในนั้นจะไม่เป็นอะไรแน่เหรอ?”“ดูนั่นสิ! อาคุมุอยู่นั่นล่ะ!!”“ที่นั่นมันคือจำลองเมืองไหนหรือเปล่า? ที่ไหนในจักรวรรดิหรือเปล่านะ?”...สิ่งที่ทุกคนเห็นอยู่ตรงหน้านั้น คือลูกบาศก์ขนาดใหญ่ที่ปกคลุมไปด้วยออร่าของพลังเวทสีม่วง ลอยอยู่ในอากาศตรงกลางสนามประลอง ทั้งสี่ด้านนั้นเผยให้เห็นภาพจากมุมมองของแต่ละคนและมุมมองภาพรวมภายในนั้น ราวกับว่ากำลังดูผ่านจอขนาดยักษ์“สถานที่ภายในนั้นคือเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในจักรวรรดิ มีชื่อว่าเมืองชิโตเสะครับ... ขอให้ทุกคนเพลิดเพลินไปกับการประลองในครั้ง

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 55 : ราชันจอมเวทอาวุโส?

    บทที่ 55 : ราชันจอมเวทอาวุโส?กฎและกติกาการแข่งขันในรอบ 8 คนสุดท้ายนั้น ได้ถูกเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหันโดยไม่ได้มีการประกาศล่วงหน้า ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่เข้ารอบหรือผู้ชมทั่วทั้งสนามประลอง ไม่เคยมีใครคิดไว้ว่าจะถูกเปลี่ยนเป็นการประลองแบบกลุ่ม“เริ่มจากการจัดกลุ่ม กลุ่มที่ 1 จะมีผู้ชนะจากสายการต่อสู้เดิมก็คือสาย A, B, C และ D ส่วนกลุ่มที่ 2 ก็จะมีผู้ชนะจากสายการต่อสู้เดิมคือสาย E, F, G และ H ครับ”พิธีกรได้ประกาศวิธีการแบ่งกลุ่มให้กับทั้ง 8 คน‘ฉันพอเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงแบ่งกลุ่มง่าย ๆ แบบนี้...’‘...เพราะรินอยู่ในกลุ่มที่ 2 สินะ? การคาดเดาของฉันถูกต้องอย่างแน่นอน!’สิ่งที่อาคุมุคิดไว้นั้นมีเพียงความได้เปรียบของฝั่งตรงข้าม ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นมาโดยตลอด และในสถานการณ์ตรงหน้านี้ ความได้เปรียบที่ว่าก็คงจะหนีไม่พ้นการที่กลุ่มนั้นมีคนอย่างรินอยู่ด้วยนั่นเอง“ก่อนที่จะเข้าสู่ลำดับถัดไป...” พิธีกรพูดยังไม่ทันจบประโยค เสียงจากแท่นด้านบนก็ดังขึ้นมาในทันทีตึ้ง!!ซึ่งเป็นเสียงขององค์จักรพรรดิที่ใส่พลังเวทเข้าไปในแท่นข้าง ๆ ตัว สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนี้ทำให้ทุกคนต่างก็ตกใจกันไปตาม ๆ กัน“องค์จักร

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 18 : พันธมิตรชั่วคราว?

    “กำลังจะถึงเมืองไดอิกิแล้วครับ” นายทหารที่อาสาเป็นคนขับรถม้าได้พูดประกาศบอกกับคนข้างหลัง“สร้างวงแหวนเวท” อาคุมุพูดขึ้นมา วงแหวนของเขาค่อย ๆ ขยายวงกว้างออกไป‘ตอนนี้สร้างได้ยังไม่แปลก’“เอ๋? ทำอะไรน่ะเจ้าหนู...” ทันทีที่เรย์ถาม อาคุมุก็หายไปจากตรงหน้าเขาทันทีอาคุมุนั้นใช้การเคลื่อนที่ด้วยวงแหวนเวท

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 17 : สู่เมืองหลวง

    “เราไปกันเถอะครับ” อาคุมุกล่าว เรย์และเหล่าทหารจึงเอามือลงและหันกลับมา“เรียบร้อยแล้วสินะ งั้นเราก็เริ่มเดินทางได้” ว่าแล้วก็หันกลับไปหาทหารในหน่วยของเขา“อาสา 3 คน มาขับรถม้า!!”“รับทราบครับ!” ทหารหนุ่ม 3 นายได้เดินออกมาจากแถว และขึ้นไปนั่งข้างหน้าเตรียมควบคุมรถม้า อาคุมุและคนอื่น ๆ ก็เดินขึ้นไปบร

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 16 : สิ้นสุดข้อเสนอ

    ทั้งที่อาคุมุเป็นต่อทุกอย่างไม่ว่าจะพลังเวทหรือแต้ม B แต่สาเหตุที่เขาไม่อยากจะต่อสู้ในตอนนี้ ก็เพราะว่าเขาไม่ได้ฝึกอะไรเพิ่มเลยหลังจากมีแต้ม B ที่มากขึ้น ทักษะการโจมตีก็มีเพียงแสงอัสนีบาตเพียงอย่างเดียว ถ้าไม่นับมีดในกระเป๋าและก็ยังไปไม่ถึงเมืองหลวงเสียที ไม่มีความคืบหน้าอะไรเลยแม้แต่น้อย“กระสุนว

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 15 : ผิดแผน

    “เหลวไหลชะมัด! พลังเวทของแกมันจะไม่ใช่มังกรไฟได้ไงกัน?!” หนึ่งในสามคนนั้นพูดขึ้นมา“ก็พลังเวทของผม... มันคือมังกรสายฟ้าไงล่ะครับ” อาคุมุตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่แสดงให้เห็นว่าตนคือผู้ชนะ“สายฟ้า? อย่ามาอำพวกฉันเล่นนะโว้ย! ตระกูลของแกมันเป็นตระกูลมังกรไฟ ตระกูลมังกรสายฟ้าน่ะได้หายสาบสูญไปราว

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status