เกิดใหม่ทั้งทีฉันจะไม่ยอมก้มหัวให้ใคร [6P] (NC20++)

อื้อ~ อื้มส์.. เสียงครางดังออกมาจากลำคอของคนทั้งสาม ร่างกายที่เปลือยเปล่าไร้ซึ่งสิ่งปกปิด ร่างอรชรถูกโลมเลียโดยร่างหนาทั้งสอง หน้าอกอวบอิ่มถูกขบดูดจากปากหนา เรียวลิ้นเลียตวัดไปมาอย่างชอบใจ "อ๊ะ.. อ๊าส์~ ไคล์ นายดูดแรงเกินไปแล้ว อื้อ~" เสียงครางหวานของลินินดังออกมาพร้อมกับใบหน้าสวยแหงนขึ้น เรียวปากขบกัดแน่นก่อนจะถูกชกชวยด้วยริมฝีปากหนาของอีกคนด้านข้าง มือหนาเลื่อนลงไปยังเนินเนื้อสาวใต้สะดือ นิ้วยาวลากวาดไปตามร่องกลีบสีหวานที่แม้แต่เส้นขนปกปิด กลีบแคมถูกเปิดออกด้วยนิ้วร้ายที่แหวกแยกออกจากกัน ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรูร่องที่ไม่เคยผ่านมือใครมาก่อนแต่ตอนนี้มันกำลังจะถูกนิ้วแกร่งของคนด้านข้างสอดเข้าไปช้าๆ "อ๊ะ..อาร์เจ พี่สอดมันลึกเกินไปมั้ยคะ อื้อ~อ๊าๆ""คุณหนูไม่ต้องกลัวนะครับ ผมสัญญาจะทำมันให้เบาที่สุด ผมจะทะนุถนอมคุณหนูจนจบเรื่องคืนนี้ อื้มส์~" อาร์เจเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่าพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูอ่อนโยนแต่สายตาของเขากลับดุดันเหลือเกิน คนตัวเล็กได้แต่ขบปากแน่นเพราะความเสียวที่ทั้งคู่มอบให้เธอนั้นมันเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อนถึงแม้จะเคยมีความสัมพันธ์กับผู้ชายเฮงซวยคนหนึ่งที่ขึ

แจ๊ะๆๆๆ เสียงที่เกิดจากมือหนาของเขาที่กำลังใช้นิ้วทั้งสามรัวกระแทกใส่รูเล็กถี่ๆ ทำเอาคนตัวเล็กร่างแอ่นสะโพกขึ้นเมื่อสัมผัสของเขาเริ่มแรงขึ้นอ๊าส์..อ๊ะๆๆๆ อ๊าง!เสียงครางหวานดังลั่น ใบหน้าเรียวส่ายไปมามือเล็กจิกลงยังเนื้อแขนแกร่ง"คะ..ไคล์ อ๊าง โอ๊ย! อื้อๆๆๆๆ อ๊อย!"เสียงของคนตัวเล็กยังคงดังต่อไปเรื่อยๆ ควบคู่กับเสียงลามกที่เกิดขึ้นมือหนารัวใส่ไม่ยั้ง น้ำสีใสเคลือบเต็มนิ้วและมือ กลีบแคมที่ขาวเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงใบหน้าหล่อพุ่งเข้าประกบจูบริมฝีปากเล็ก ดูดดึงขบเม้ม เรียวลิ้นตวัดเกี่ยวพันกันแต่ก็ไม่วายที่เสียงครางจะเล็ดรอดออกมาแจ๊ะๆๆๆๆ ปั่กกกกก!"คุณหนูของผม คุณชอบสัมผัสของผมที่รัก อื้มส์~""อ๊อย... อ๊าๆๆๆ คะ..ไคล้ อื้อ~ บะ..เบาหน่อย อ๊อย~ ฮือ~ อื้อ!" คนตัวเล็กเริ่มเกร็ง ลมหายใจเริ่มติดขัดและถี่ขึ้นก่อนจะกระตุกปลดปล่อยน้ำสีใสพุ่งออกมาซ้ำๆ "อ๊าส์~หื้อ! ซี๊ด~คน..บ้า อื้ออ~" สิ้นสุดเสียงของเธอประโยคทั้งหมดก็ถูกกลืนลงไปพร้อมกับรสจูบที่แสนเร่าร้อนมือหนายกขึ้นลูบไล่บีบเคล้นเต้าอวบและรีบปล่อยจูบทัน สายตาคู่คมที่ส่อออกมาให้รู้ว่าเขาอดทนมันไม่ไหวอีกต่อไปพรึ่บ! กางเกงและชั้นในถูกถอดออกเผ

ร่างของผู้เป็นแม่ถูกผลักออกจนเซไปด้านหลัง น้องสาวของลินินรีบเข้ามาประคองเอาไว้ สีหน้าของทั้งคู่เต็มไปด้วยความตกใจ ต่างจากชายวัยกลางคนตรงหน้าที่กำลังยืนมองฉันด้วยแววตาเย็นจัด ฉันกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะมองชายตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า 'ลุงครินซ์สินะ...' ในนิยายลุงคนนี้ถือว่าเป็นหนึ่งในคนที่รักลินินมากที่สุด แต่เพราะเจ้าของร่างเดิมเชื่อฟังแม่มาตลอดจึงค่อยๆ ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่ห่างเหินกันไปแต่ตอนนี้...ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว "ลุง..." เสียงของฉันเอ่ยออกไปเบาๆชายตรงหน้าชะงักไปทันที สีหน้าที่เคยแข็งกร้าวเมื่อครู่กลับอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด "ลินิน..." เขาเดินเข้ามาหาฉันช้าๆ ก่อนจะหยุดอยู่ตรงหน้าแล้วกวาดตามองตั้งแต่ใบหน้าจนถึงแขนของฉัน เหมือนกำลังตรวจดูว่ามีตรงไหนได้รับบาดเจ็บหรือไม่ "เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?" "ไม่ค่ะ" ฉันส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะยิ้มให้เขา "ขอบคุณนะคะที่ช่วยหนูไว้" แววตาของครินซ์นิ่งไป "ทำไมวันนี้ถึงพูดกับลุงแบบนี้" "แบบไหนคะ?" "เหมือนเมื่อก่อน" ฉันเงียบไปครู่หนึ่ง 'ก็ฉันไม่ใช่ลินินคนเดิมแล้วนี่นา...' "หนูแค่รู้สึกว่า ที่ผ่านมาหนูทำให้ลุงเป็นห่ว