ตอนพิเศษ 1 1.1

ตอนพิเศษ 1

เย็นวันหนึ่งของฤดูหนาว

หิมะที่ด้านนอกตกหนัก ทำเอาคนที่ด้านในหนาวจนร่างกายสั่นสะท้าน เหอซินหยวนนั่งอยู่ในห้องทำงานที่โรงงานใหญ่ของบริษัทซินเฟยกรุ๊ปในกรุงปักกิ่ง บนโต๊ะเต็มไปด้วยเอกสารและอาหารตัวอย่าง ที่วางเรียงรายเต็มไปหมด แต่ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้แตะต้องอาหารเหล่านั้นเลยสักนิด

เฟยเจียงเหลียงที่เพิ่งเลิกการประชุมที่ตึกกิจการ

ตระกูลเฟย ก็รีบมาหาภรรยาที่โรงงานทันที ด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าภรรยาจะตั้งหน้าตั้งตาทำงานจนลืมกินอาหารเย็น เขามาพร้อมกับน้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋ของโปรดของภรรยา เมื่อมาถึงก็งุนงงเล็กน้อยที่เห็นอาหารวางอยู่เต็มโต๊ะ

“นี่อะไรกัน อาหารมากมายเต็มไปหมด ยังไม่เห็นแตะสักคำเลยนี่ พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าทำงานหนักได้ แต่ว่าก็ต้องกินข้าวด้วย” เฟยเจียงเหลียงมาถึงก็บ่นภรรยายกใหญ่ที่ไม่ดูแลตัวเอง

“ของพวกนี้เป็นอาหารตัวอย่างค่ะ พ่อครัวใหญ่เอามาให้พวกเราชิมน่ะค่ะ พี่มาพอดีเลย จะได้ชิมด้วยกัน” เหอซินหยวนพูดขึ้นมายิ้ม ๆ เธอยื่นตะเกียบคู่หนึ่งให้สามี

“มีอะไรบ้างเนี่ย” เขารับตะเกียบมาแล้วถามขึ้น

“จานนี้เป็นข้าวผัดธัญพืช เป็นอาหารอิงหลักโภชนาการสำหรับผู้ป่วยเบาหวาน แต่ว่าคนทั่วไปที่รักษาสุขภาพก็สามารถกินได้ค่ะ ข้าวผัดจานนี้ใช้น้ำมันรำข้าวแทนน้ำมันหมู ดีต่อสุขภาพมากกว่า อีกทั้งยังมีธัญพืชอีกหลายชนิดที่มีวิตามินมากมาย ใส่ข้าวน้อยหน่อยเพื่อลดคาร์โบไฮเดรต ผู้ป่วยเบาหวานจะได้ไม่ต้องรับน้ำตาลเยอะเกินไป” เหอซินหยวนอธิบายรายการอาหารอย่างใจเย็น

“แบบนี้คนที่ลดน้ำหนักอยู่ก็กินได้ด้วยสิ” เฟยเจียงเหลียงถามขึ้น

“ใช่ค่ะ กินได้ทุกคนเลย” เหอซินหยวนตอบยิ้ม ๆ

ทั้งสองลองชิมข้าวผัดธัญพืชจานนั้นด้วยกัน ผลออกมาว่ารสชาติกำลังดี

“รสชาติประมาณนี้แหละที่คิดว่าลูกค้าน่าจะชอบ นอกจากข้าวผัดธัญพืชแล้วยังมีอาหารอย่างอื่นด้วยนะคะ มีทั้งอกไก่ผัดพริกสดที่ฉันกำลังคิดว่าจะทำเป็นแบบแช่แข็ง มีต้มจืดมะระแบบโซเดียมต่ำ มีผักหลายชนิดอบกรอบ ที่ฉันคิดว่าจะทำเป็นขนมขบเคี้ยวสำหรับผู้ที่ต้องการลดน้ำหนักและรักษาสุขภาพ พี่ลองชิมดูสิคะ เหอซินหยวนพูดอย่างภาคภูมิใจในอาหารที่เธอทำขึ้น

“พี่ว่าทุกอย่างอร่อยหมดเลยนะ พี่ชอบผักอบกรอบพวกนั้นมากเลย เอาไปให้ลูกกินน่าจะดี” เฟยเจียงเหลียงพูดขึ้นหลังจากที่ชิมทุกอย่างแล้ว“ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันไปบอกให้พ่อครัวทำให้สักสองห่อ จะได้ไปฝากลูก ๆ” เหอซินหยวนบอกก่อนจะกวักมือเรียกเลขาเข้ามา

“สองห่อได้ยังไงกัน สามห่อสิ ของพี่ด้วยห่อหนึ่ง” เฟยเจียงเหลียงบอกพร้อมกับส่งสายตาหยอกล้อ

เหอซินหยวนเห็นท่าทีของสามีแล้วก็อดที่จะหัวเราะไม่ได้ “อะไรกันคะ โตเป็นผู้ใหญ่แล้วยังจะกินขนมแบบเด็ก ๆ อยู่อีก”

“ก็ขนมของซินหยวนอร่อยนี่นา” เฟยเจียงเหลียงบอกอย่างออดอ้อน “แล้วนี่งานใกล้เสร็จหรือยัง กลับบ้านกันเลยไหม”

“เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ เดี๋ยวฉันขอเก็บเอกสารก่อนแป๊บนึง” เหอซินหยวนตอบพร้อมกับลงมือเก็บเอกสาร

เฟยเจียงเหลียงไม่ได้เข้าไปยุ่งหรือว่าช่วยเธอเก็บเอกสาร เพราะรู้ดีว่าเหอซินหยวนมักจะเก็บเอกสารตามความต้องการใช้ของตัวเอง หากว่าเขาไปยุ่งวุ่นวาย อาจจะทำให้เธอหาเอกสารไม่เจอได้ ดังนั้นจึงได้แต่ยืนรออยู่เงียบ ๆ

เมื่อยืนรออยู่นานก็เหมือนกับนึกอะไรขึ้นได้ จึงพูดขึ้น“ซินหยวน พี่ซื้อน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋มาฝากด้วย ลืมไปเลย นี่คงจะเย็นหมดแล้วมั้ง”

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวค่อยเอาไปอุ่นกินพรุ่งนี้เช้าก็ได้” เหอซินหยวนบอกอย่างไม่คิดอะไรมาก “ฉันเก็บของเสร็จแล้วค่ะ พวกเราไปกันเถอะ” หญิงสาวสะพายกระเป๋าขึ้นไหล่ ก่อนจะเดินออกมาสบทบกับสามี

“คุณพ่อกับลูก ๆ คงกินข้าวและเข้านอนกันไปเรียบร้อยแล้ว วันนี้พวกเราไปกินที่ร้านแถว ๆ ริมแม่น้ำกันไหม ซินหยวนอยากกินอะไร” เฟยเจียงเหลียงถามอย่างเอาใจ เสียงท้องร้องดังขึ้นมาจากท้องของชายหนุ่ม สร้างความขบขันให้กับเหอซินหยวนอย่างยิ่ง

“ฉันบอกพี่กี่ครั้งแล้วคะว่าไม่ต้องรอฉัน ถ้าฉันเลิกงานดึกให้พี่กินข้าวไปก่อนเลย แล้วนี่อะไร หิ้วท้องรอฉันจนไส้จะขาดแล้วมั้งคะเนี่ย” เหอซินหยวนพูดไปหัวเราะไป

เฟยเจียงเหลียงยิ้มเจื่อน ๆ “ก็พี่อยากกินพร้อมซินหยวนนี่นา กินข้าวกับภรรยาอร่อยที่สุดเลยนะรู้ไหม แต่เสียอย่างเดียว ไม่มีเวลาเลยไม่ได้กินอาหารฝีมือภรรยานานแล้วด้วย”

“จริงสิ ถ้าพี่ไม่พูดฉันก็ลืมไปเลยนะคะ ไม่ได้เข้าครัวทำอาหารให้พี่กับคุณพ่อแล้วก็ลูก ๆ กินนานแล้ว” เหอซินหยวนพยักหน้าอย่างเข้าใจ “เอาเป็นว่าเดี๋ยวช่วงนี้ฉันจะหาเวลาว่างกลับบ้านเร็วหน่อย เพื่อเข้าครัวทำอาหารให้ทุกคนกิน บ้านเราจะได้ครึกครื้น ดีไหมคะ” เธอถามด้วยรอยยิ้ม

“ดีเลยครับ พี่จะกินให้เกลี้ยงทุกจานเลย มาทำสัญญากัน” เฟยเจียงเหลียงพูดพร้อมกับยกนิ้วก้อยขึ้นมาเหมือนจะให้คำสัญญา

เหอซินหยวนยกนิ้วก้อยขึ้นมาเกี่ยวไว้กับนิ้วก้อยของสามี “สัญญาแล้วนะคะ ถ้าพี่กินไม่หมด ฉันจะเล่นงานพี่แน่ คอยดูเถอะ”

ทั้งสองเดินไปหัวเราะกันไปอย่างสนุกสนาน จนมาถึงร้านอาหารที่ตั้งใจไว้ว่าจะมากิน กินไปพูดคุยกันไป บางทีก็พูดถึงเรื่องธุรกิจ บางทีก็พูดถึงเรื่องลูก บางทีก็พูดถึงเรื่องความหลังตั้งแต่ครั้งที่ยังเจอกันใหม่ ๆ บรรยากาศในค่ำคืนนี้ จึงเป็นไปอย่างหวานชื่นและอบอุ่น