เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 21 : เกิดใหม่เป็นยาถอนพิษ...ของท่านอ๋องจอมเผด็จการ
วันที่เผยแพร่:
2026-03-19 19:07:06
บทล่าสุด
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม ตอนพิเศษ 2: มิตรภาพข้ามเวลา และสมาคมหมูกระทะ
ตอนพิเศษ 2: มิตรภาพข้ามเวลา และสมาคมหมูกระทะเวลาห้าปีผ่านพ้นไปราวกับสายน้ำ...ณ ลานกว้างริมสระบัวใหญ่ในจวนตระกูลไป๋ วันนี้ถูกเนรมิตให้กลายเป็นสถานที่รวมตัวของ สมาคมสตรีข้ามมิติ กลิ่นหอมฉุยของสามชั้นย่างและน้ำซุปกระดูกหมู ลอยกรุ่นมาจากเตาทองเหลืองสั่งทำพิเศษ สี่สาวเพื่อนซี้อย่าง เมิ่งซี (ขวัญ) หลินเวย (แพรว) เยว่ซิน (พิม) และ มู่หลาน (มีนา) กำลังนั่งล้อมวงคีบหมูย่างเข้าปาก พลางส่งเสียงหัวเราะพูดคุยด้วยภาษาไทยกันอย่างออกรส“น้ำจิ้มสูตรนี้เด็ดมากขวัญ! รสชาติเยียวยาจิตใจสุดๆ” พิมในร่างพระชายาเยว่ซินเอ่ยชมพลางคีบหมูสามชั้นจิ้มน้ำจิ้มรสแซ่บเข้าปาก “อยู่ที่ตำหนักอ๋อง กินแต่อาหารรสจืดจนลิ้นฉันจะพังอยู่แล้ว”“ก็ท่านอ๋องของแกห่วงสุขภาพแกนี่ยะ เอะอะก็สั่งห้องเครื่องให้ทำแต่ของบำรุง” มีนาหรือพระชายามู่หลานแซวเพื่อนขำๆ ก่อนจะหันไปชนแก้วน้ำชาที่ถูกนำมาใช้แทนน้ำอัดลมกับหลินเวย “ดื่มฉลองให้กับการรอดชีวิตและสมาคมแม่บ้านยุคโบราณของพวกเราหน่อย!”เมิ่งซีมองเพื่อนๆ แล้วหลุดหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข นานแค่ไหนแล้วที่พวกนางไม่ได้ปลดปล่อยความเป็นตัวเองได้เต็มที่ขนาดนี้ถัดออกไปไม่ไกลนัก ลานหญ้าเขียวขจีกลายเป
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม ตอนพิเศษ 1: สมาคมลับสตรีข้ามมิติ
ตอนพิเศษ 1: สมาคมลับสตรีข้ามมิติการเดินทางมาเยือนเมืองหลวงครั้งแรกของเมิ่งซีเต็มไปด้วยความตื่นตาตื่นใจ ไป๋อวี้เฉินต้องเข้ามาจัดการเรื่องการขยายเส้นทางค้าขายของหอวิจิตรซีซี และแน่นอนว่าคหบดีผู้คลั่งรักย่อมไม่ยอมปล่อยภรรยาไว้ที่เจียงหนานเพียงลำพังเมื่อถึงเมืองหลวง ขณะที่สามีต้องออกไปเจรจาการค้า หลินเวย หรือ แพรว เพื่อนสนิทที่รอคอยอยู่แล้วก็รีบส่งรถม้ามารับเมิ่งซีไปยังศาลาพักผ่อนส่วนตัวกลางสวนของจวนตระกูลหลินทันทีทันทีที่ก้าวเข้าไป เมิ่งซีก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าภายในศาลามีสตรีงดงามในชุดหรูหราสูงศักดิ์นั่งจิบชาอยู่ก่อนแล้วสองคน หญิงสาวเตรียมจะย่อกายทำความเคารพตามธรรมเนียม ทว่าหลินเวยกลับรีบดึงแขนเพื่อนรักให้มานั่งลงข้างๆ เสียก่อน“ไม่ต้องเกร็งยัยขวัญ สองคนนี้คนกันเองทั้งนั้น” หลินเวยส่งยิ้มกว้าง ก่อนจะผายมือไปยังสตรีที่สวมปิ่นปักผมระย้า“คนนี้คือ พระชายาเยว่ซิน ชายาเอกของท่านอ๋องจวิ้นอวี้ หรือ 'พิม' อดีตนักศึกษาปริญญาโทแพทย์แผนจีน... คนนี้สามีหลงรักหัวปักหัวปำ มีแค่นางเป็นชายาเอกเพียงคนเดียว”พิมในร่างพระชายาเยว่ซินแย้มยิ้มอ่อนหวาน ทว่าแววตากลับซุกซนและเป็นกันเอง “ยินดีที่ได้รู้จักนะขวั
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม (ตอนจบ) : พระรองช้ำรักคนนั้น ข้าขอรับไว้ดูแลเอง!
บทส่งท้าย: กาลเวลา ลิขิตสวรรค์ และนิรันดร์ของเราห้าปีต่อมา ณ เมืองเจียงหนานสายลมวสันต์พัดพาความอบอุ่นและกลิ่นหอมของดอกท้อให้ลอยอวลไปทั่วทั้งคฤหาสน์ตระกูลไป๋ บรรยากาศภายในจวนเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงหัวเราะสดใสที่ดังแว่วมาจากลานกว้างหน้าเรือนใหญ่“ท่านพ่อ! จับข้าให้ได้สิขอรับ!”เด็กชายตัวน้อยวัยสี่หนาวนามว่า ‘เสี่ยวอวี้’ วิ่งเตาะแตะหนีผู้เป็นบิดาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มกว้าง นัยน์ตาคมกริบและโครงหน้าหล่อเหลาที่ถอดแบบมาจากไป๋อวี้เฉินราวกับพิมพ์เดียวกัน ทำให้บ่าวไพร่ทั้งจวนต่างหลงรักและตามใจคุณชายน้อยผู้นี้จนแทบจะเสียคนไป๋อวี้เฉิน ในวัยที่เติบโตและสุขุมขึ้น แสร้งทำเป็นวิ่งตามไม่ทัน ก่อนจะรวบตัวบุตรชายตัวแสบเข้ามากอดแล้วอุ้มชูขึ้นสูงจนเด็กน้อยหัวเราะเอิ๊กอ๊าก “เจ้าลูกเต่าตัวน้อย! คิดจะหนีพ่อรึ ยังเร็วไปร้อยปี!”เมิ่งซี นั่งเอนกายอยู่บนตั่งไม้นุ่มในศาลาริมน้ำ มือบางลูบหน้าท้องที่นูนป่องขึ้นมาตามอายุครรภ์เจ็ดเดือนของลูกคนที่สอง นางมองภาพสองพ่อลูกหยอกล้อกันด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขจนล้นปรี่“ฮูหยิน ระวังลมเย็นนะเจ้าคะ ประเดี๋ยวบ่าวไปนำเสื้อคลุมมาให้” ชิงเยว่ ที่บัดนี้เป็นสาวใช้คนสนิ
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม บทที่ 69: พระรองช้ำรักคนนั้น ข้าขอรับไว้ดูแลเอง!
บทที่ 69: พยานรักแห่งสองห้วงเวลาหลายสัปดาห์ผ่านไป ชีวิตในจวนตระกูลไป๋กลับมาสงบสุขและอบอวลไปด้วยความหวาน เมิ่งซีกลับไปดูแลกิจการหอวิจิตรซีซีอย่างขยันขันแข็ง โดยมีไป๋อวี้เฉินคอยรับส่งและดูแลแทบไม่ห่างกายทว่าในช่วงเช้าของวันหนึ่ง ขณะที่เมิ่งซีกำลังนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับไป๋อวี้เฉินและฮูหยินผู้เฒ่า กลิ่นปลาหนึ่งซีอิ๊วที่นางเคยโปรดปรานกลับทำให้จมูกของนางทำงานผิดปกติ“อุ๊ก...”เมิ่งซีชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะรีบใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปาก ใบหน้าของนางซีดเผือดลงทันตาเห็น รสชาติอาหารที่เคยกลมกล่อมกลับกลายเป็นความพะอืดพะอมที่พุ่งขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ“เมิ่งซี เจ้าเป็นอะไรไป!” ไป๋อวี้เฉินวางตะเกียบลงทันที มือหนาประคองแผ่นหลังบางของภรรยาด้วยความตกใจ “เจ้าหน้าซีดมาก หรือว่าพักผ่อนไม่เพียงพอ?”“ข้า... ข้าได้กลิ่นปลาแล้วรู้สึกเวียนหัวเจ้าค่ะท่านพี่” นางตอบเสียงแผ่ว ก่อนจะทนไม่ไหวต้องลุกขึ้นวิ่งไปที่กระถางต้นไม้ด้านนอกเพื่ออาเจียนออกมาจนตัวโยนชิงเยว่รีบวิ่งตามไปลูบหลังให้เจ้านายสาวด้วยความเป็นห่วง ขณะที่ฮูหยินผู้เฒ่าไป๋ซึ่งนั่งมองเหตุการณ์อยู่ตลอดกลับมีรอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก แววตาของนางวาวโรจน์ไปด้วยคว
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม บทที่ 68: พระรองช้ำรักคนนั้น ข้าขอรับไว้ดูแลเอง!
บทที่ 68: พันธนาการแห่งรักราตรีเยือกเย็นปกคลุมไปทั่วจวนตระกูลไป๋ ทว่าภายในเรือนนอนใหญ่กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นจากถ่านในเตาผิง แสงเทียนวับแวมส่องกระทบผ้าม่านแพรไหมสีนวลที่พลิ้วไหวตามแรงลมเมิ่งซีนั่งอยู่บนเตียงกว้าง นางเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าเป้ใบย่อมที่ติดตัวมาจากโลกอนาคตขึ้นมาเปิดออก ท่ามกลางสายตาใคร่รู้ของไป๋อวี้เฉินที่นั่งเฝ้าดูอยู่ข้างกาย“ท่านพี่... ข้ามีสิ่งหนึ่งอยากให้ท่านดูเจ้าค่ะ”นางกดปุ่มเปิดเครื่อง แสงสว่างวาบจากหน้าจอทำให้ไป๋อวี้เฉินถึงกับผงะถอยหลังเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมเบิกกว้างด้วยความอัศจรรย์ใจเมื่อเห็นภาพวาดที่ดูสมจริงเกินกว่าที่จิตรกรผู้ใดในแผ่นดินจะรังสรรค์ได้“นี่คือ... สิ่งใดกันเมิ่งซี เหตุใดจึงมีแสงสว่างและภาพคนอยู่ในกล่องกระจกเล็กๆ นี้ได้?”“นี่คือสิ่งที่เรียกว่าโทรศัพท์มือถือเจ้าค่ะ มันสามารถบันทึกภาพเหตุการณ์ต่างๆ ไว้ได้...” เมิ่งซีใช้นิ้วเรียวเลื่อนหน้าจอไปที่อัลบั้มรูปภาพ “และนี่... คือครอบครัวของข้าในโลกที่ข้าจากมาเจ้าค่ะ”ไป๋อวี้เฉินขยับเข้ามาใกล้ มองภาพสตรีวัยกลางคนที่มีรอยยิ้มใจดี และชายหนุ่มรูปร่างกำยำที่ยืนขนาบข้างเมิ่งซีในชุดแปลกตา“คนผู้นี้คือท่านแม่ของข
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม บทที่ 67: พระรองช้ำรักคนนั้น ข้าขอรับไว้ดูแลเอง!
บทที่ 67: เรื่องเล่าจากห้วงอนาคตแสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายในโถงของเรือนใหญ่ บรรยากาศที่เคยอึมครึมมาตลอดหกเดือนถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มและเสียงพูดคุยที่อบอุ่นบนตั่งไม้ตัวใหญ่ ฮูหยินผู้เฒ่าไป๋ นั่งอยู่ตรงกลาง ดวงตาที่ผ่านโลกมามาก รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความปีติ สองมือเหี่ยวย่นกอบกุมมือของ เมิ่งซี เอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าลูกสะใภ้คนนี้จะอันตรธานหายไปอีก“เด็กโง่เอ๊ย... ในที่สุดเจ้าก็กลับมา” ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยเสียงสั่น ลูบหลังมือเมิ่งซีอย่างอ่อนโยน “เจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนที่เจ้าไม่อยู่ อวี้เฉินมันแทบจะพลิกแผ่นดินเจียงหนานตามหาเจ้า ข้าเองก็กินไม่ได้นอนไม่หลับ ดีเหลือเกินที่เจ้าปลอดภัย”“ข้าอกตัญญูนักที่ทำให้ท่านแม่ต้องเป็นห่วงเจ้าค่ะ” เมิ่งซีก้มหน้ารับผิดด้วยความซาบซึ้งใจไป๋อวี้เฉิน นั่งอยู่เคียงข้างภรรยาไม่ห่าง เขามองภาพมารดากับเมิ่งซีด้วยแววตาที่อ่อนโยน ขณะเดียวกันที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม น้องชายทั้งสองคนอย่าง อวี้เซวียน และ เหวินหยวน ก็นั่งส่งยิ้มกว้างมาให้“พี่สะใภ้กลับมาก็ดีแล้วขอรับ ช่วงที่ท่านไม่อยู่ พี่ใหญ่ดุจนพวกข้าแทบไม่กล้าหายใจแรงเลย” อวี้เซวียนเอ่ยเย้าแหย่ตามประสาคนอารมณ์ดี ทำเอาทุก
บางทีคุณอาจจะชอบ
ชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง44.8K viewsเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน38.5K viewsเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่131.9K viewsเคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ27.8K viewsบุตรสาวตัวกลมของนางร้าย
ไป๋เจวี๋ย711 viewsทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว
อักษรามณี477 viewsไหนว่าเกลียดข้า ไยท่านอ๋องไม่ยอมหย่า!
แคลร์ออสติน397 viewsโปรดอย่ารักข้าเพียงเพราะนางสนม
นามปากกาหมึกบ้านสวน121 views
