MasukShare
ตอนที่ 4 ตกน้ำ
Tanggal publikasi:
2025-12-26 22:16:02หลินอ้ายถง ถึงจะเป็นพี่น้องกับหลินซูซินแต่ก็คนละแม่ตัวนางนั้นเกลียดผู้ที่ขึ้นชื่อว่าพี่สาวเป็นที่สุดเพราะนังซูซินมีใบหน้าที่สวยสง่าเพราะใบหน้าที่เหมือนท่านแม่ของมันจนเกินไปทำให้ท่านพ่อเกลียดชังใบหน้ามัน มีแต่ท่านย่าที่รักมันคนเดียวคอยดูแลให้ท้ายมันแต่เสียดายที่ตอนนี้ท่านไปสบายเสียแล้ว
"นังซูซินทำไมแกถึงไม่ทำกับข้าวก่อนออกไป ห๊ะ!!"
"อ้ายถงช่วงนี้พี่วุ่นวายมากงานการเรียงรายมากมายให้พี่ต้องทำเลยไม่มีเวลามาทำกับข้าว"
"นั่นมันเรื่องของแกปัญหาของแกไม่เกี่ยวกับข้าหากท่านพ่อรู้เรื่องนี้เข้าแกคงจะโดนลงโทษอีกครา"
"อย่านะอ้ายถง"ทุกครั้งที่อ้ายถงไม่พอใจก็จะนำเรื่องราวทั้งที่จริงและแต่งขึ้นมาไปฟ้องท่านพี่ทำให้ตัวนางนั้นโดนท่านพ่อลงโทษอยู่บ่อยครั้งทำให้ท่านพ่อรังเกียจในตัวนางเข้าไปอีก
ปีนี้นางเองอายุก็จะ 18 หนาวแล้วอีก 3 เดือน แต่ตัวนางเองนั้นยังไม่ได้ออกเรือนไปไหนไม่ใช่ตัวนางไม่อยากแต่งงานมีครอบครัวเพื่อจะออกไปจากที่นี่ แต่เพราะท่านแม่ที่นางเรียกในที่นี้คือแม่เลี้ยงชอบบอกว่านางคือตัวไม่เป็นมงคลอยู่ที่ไหนก็จะนำความฉิบหายเดือดร้อนมาให้ ทั้งท่านพ่อก็ยังโทษว่าที่ท่านแม่ลี่เหมยต้องตายเป็นเพราะคลอดนางจนท่านพ่อเกลียดนางที่เป็นลูกของท่านแท้ๆ
"นี่คืออะไรนังซูซินแกคิดว่ามันกินได้ไหม"
"ที่บ้านเรามีเพียงเท่านี้น้องกินรองท้องไปก่อนนะ"
"ข้าวต้มอะไรมีแต่น้ำขาว ๆ ข้าไม่กิน ท่านแม่ ท่านแม่"อ้ายถงปัดถ้วยข้าวต้มตกพื้นล้มลงมาใส่ที่เท้าของซูซินข้าวต้มที่พึ่งตักขึ้นมาจากในหม้อความร้อนไม่ต้องพูดถึงว่าร้อนเพียงใดเพราะในตอนนี้เท้าน้อยๆ เกิดสีแดงขึ้นจนน่ากลัว
"โอ๊ยๆ ร้อนๆ"
"นังโง่มายืนทำไมตรงนี้"อ้ายถงนางจงใจปัดถ้วยข้าวต้มให้หกใส่เท้าหลินซูซินเพราะหมั่นไส้ไม่ชอบหน้า ใบหน้าผู้พี่ที่ล่อลวงผู้ชายเฉกเช่นพี่ต้าหานคนที่นางนั้นแอบชอบ แต่พี่ต้าหานนั้นชอบนังซูซิน
"พี่…"
"โอ๊ยรำคาญจะไปไหนแกก็ไปๆ"
หลินซูซินรีบนำผ้าออกมาจากบ้านเพื่อที่จะไปลำธารเพื่อซักผ้าของทุกคนในบ้านนางเป็นคนซักทั้งหมดไม่ว่าจะทำอาหาร ทำงานบ้านทุกอย่างล้วนเป็นตัวนางที่ทำทั้งหมด
ที่ลำธารนั้นไม่ค่อยจะมีคนมากเท่าไหร่อาจจะเพราะนางนั้นมาสายแล้ววันนี้ฟางหรงนั้นไม่ได้มาซักผ้าที่ลำธารเหมือนอย่างเคยคงเพราะฟางหรงนางตามท่านลุงฟางเข้าป่าไปล่าสัตว์ ฟางหรงเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของนางในหมู่บ้านนี้ อุปนิสัยของฟางหรงนิสัยนางออกไปทางบุรุษมากกว่าอาจเพราะนางชอบการล่าสัตว์ ใช้คันธ์ธนู เหมือนบุรุษในหมู่บ้าน
"นังหนูซูซินฟางหรงนางหายไปไหนเสียล่ะปกติป้าจะเห็นมาซักผ้าด้วยกันบ่อย"
"ท่านป้าชุนผิงนี่เองวันนี้ฟางหรงนางน่าจะไปล่าสัตว์กับครอบครัวนางเจ้าค่ะฟางหรงนางชอบเจ้าค่ะท่านป้า"
ชุนผิงมองดูสตรีน้อยตรงหน้าที่มีรูปร่างผอมเพรียวบางเพราะต้องทำงานหนักตั้งแต่เด็กหลังจากที่แม่เฒ่าชูหรงจากไปก็ไม่มีใครอยู่คอยปกป้องนังหนูซูซินชีวิตช่างน่าสงสารเหลือเกินมีบิดาที่เกลียดชังตนเองไหนจะแม่เลี้ยงน้องสาวต่างมารดาที่เอารัดเอาเปรียบพี่สาวตนเองทุกอย่างงานบ้านทั้งหมดก็พากันยกให้นังหนูซูซินทำคนเดียวหมด
"อ่อ อย่างนั้นป้าไปก่อนนะ"
"เจ้าค่ะท่านป้า"
หลินซูซินที่ซักผ้าเสร็จแล้วนางกำลังจะลุกแต่ด้วยร่างกายที่เมื่อยล้าทำให้ตัวนางนั้นเซและได้พลัดตกลงในลำธารที่น้ำกำลังไหลเชี่ยวพาร่างนางไปจุดที่น้ำลึกตัวนางเองก็ว่ายนางไม่เป็น
"ชะ…ช่วย…ด้วย"
"ช่วยด้วยเจ้าค่ะ"หลินซูซินเอ่ยเสียงเรียกคนที่อยู่บริเวณโดยรอบให้ช่วยเหลือนางบวกกับสตินางนั้นเริ่มจะจางลงหรือว่าตัวนางจะใกล้ตายเสียแล้วรอข้าหน่อยท่านย่าท่านแม่ลี่เหมย
ชาวบ้านต่างยืนมองเพราะบริเวณโดยรอบมีแต่สตรีกับบุรุษที่ยังไม่ได้ออกเรือนหากลงไปช่วยคงได้แต่งเข้าสกุลหลินที่ไม่มีใครอยากเกี่ยวดองด้วย เพราะรู้อุปนิสัยครอบครัวนี้ดีว่ามีแต่หลินซูซินที่ทำงานทุกอย่างภายในบ้าน หลินห้านจินผู้เป็นพ่อก็มิได้สนใจลูกสาวคนโตที่โดนแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างมารดาโขกสับสารพัด เพียงเพราะโง่งมโทษบุตรสาวที่เกิดมาทำให้ภรรยารักต้องตายจากพลอยทำให้เกลียดชังบุตรสาวคนโตไปด้วย
ร่างน้อยๆ ที่กำลังจะจมลงเหมือนมีแรงฉุดรั้งให้ขึ้นมาแต่บัดนี้สติน้อยได้หมดสติลงโดยมีชาวบ้านต่างมามุงดูว่าตายหรืออยู่ โดยบุคคลที่มาช่วยร่างน้อยคือชายรูปร่างสูงใหญ่ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราเหมือนไม่ได้ตัดมานานทำให้ผู้พบเห็นเกิดอาการกลัวแต่เพียงบุคคลเท่านั้น บางคนถึงกับชินตาเสียแล้วถึงภายนอกจะดูน่ากลัวแต่หยางไห่ฉวนเป็นคนที่สู้งานทำงานทุกอย่างที่สุจริตเขาทำทุกอย่าง
"ตายหรือไม่อาไห่ฉวน" หนึ่งในกลุ่มชาวบ้านนั้นเอ่ยถามเพราะเห็นร่างน้อยแน่นิ่งไม่ขยับกายนิ่งติ่งเหมือนคนเสียใจ
"ยังนางน่าจะหมดสติเท่านั้น"
"นังหนูซูซินน่าสงสารเสียจริงมีใครไปบอกครอบครัวหลินหรือยังบุตรสาวตกน้ำตกท่า"
"ข้าเห็นมีคนวิ่งไปบอกแล้วเดี๋ยวก็คงจะมากัน"
Bab terbaru
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 160 เจริญรุ่งเรือง(จบบริบูรณ์)
2 ปี ต่อมาร้านขนมหวานตระกูลหยางหลินทำกำไรต่อเดือนไม่ต่ำกว่า 100 ตำลึงทอง บางเดือนก็เกิน 200 ตำลึงทอง ก็มีแต่ขั้นต่ำกำไรในแต่ละเดือนไม่ต่ำกว่า 100 ตำลึงทอง“ลูกหลับแล้วหรือ”หยางไห่ฉวนที่พึ่งกลับจากโรงเตี๊ยมหลินซูซิน ซึ่งเป็นโรงเตี๊ยมที่เขาเป็นเจ้าของคนเดียว เพราะหลินซูซินนางไม่ขอร่วมด้วย เหตุผลก็อยากให้เขาได้ทำอะไรที่ต้องการอย่างเต็มที่ เงินทุกบาทที่นำมาทำโรงเตี๊ยมเป็นเงินที่ได้ส่วนแบ่งมาจากการทำงานกับหลินซูซินจากร้านขนมหวานเขาอยากให้หลินซูซินอยู่ในทุกความสำเร็จของเขาชื่อโรงเตี๊ยมจึงเป็นชื่อนางเพราะเขาคิดว่าชื่อนี้รุ่งเรืองที่สุดแล้ว“ท่านแม่หยางเอาไปนอนที่จวนแล้วเจ้าค่ะ” หลินซูซินก่อนที่จะคลอดลูกนางกับหยางไห่ฉวนได้ตัดสินใจซื้อจวนในเมือง เพราะอนาคตก็คงจะได้อยู่ในเมืองบ่อยขึ้น“วันนี้เข่อซิงร้องหาท่านพี่ใหญ่เลยเจ้าค่ะ”หลังจากคลอดลูกหลินซูซินถูกผู้เป็นสามีออดอ้อนให้เรียกว่าท่านพี่ เพราะยามอยู่ข้างนอกผู้อื่นจะได้รู้ว่าแต่งงานมีภรรยาลูก 2 คนแล้ว เพราะเดี๋ยวนี้หยางไห่ฉวนหล่อเหลาจนสตรีน้อยใหญ่ คุณหนูตระเล็กตระกูลใหญ่ต่างแวะเวียนเข้ามาที่ร้านซื้อขนมหวานเป็นเรื่องลอง เรื่องหลักคงเป็นการได้
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 159 ขายขนมวันแรก
หลังจากเหตุการณ์หน้าเวทนาในครั้งนั้นหยางไห่ฉวนก็ตั้งกฎขึ้นว่าไม่ให้หลินซูซินทำมากกว่าหนึ่งครั้ง เพราะตั้งแต่วันนั้นนางก็ติดกลืนกินน้ำสวาทของเขา เคยพานางไปตรวจระยะครรภ์ในเมืองท่านหมอบอกว่าอาจจะเป็นส่วนหนึ่งในอาการแพ้ท้อง ซึ่งทุกคนแพ้อาจจะไม่เหมือนกันเปิดร้านขนมตระกูลหยางหลินตอนนี้ท้องของหลินซูซินเองก็เริ่มโตจนเห็นได้ชัดเจน จึงไม่สามารถที่จะทำงานอย่างเมื่อก่อนได้ ในวันเปิดร้านวันแรกก็จะมีครอบครัวและคนสนิทมาช่วย ๆ กันและก็มีลูกจ้างที่นางเปิดรับสมัครคัดเลือกแล้วได้มาสี่คนหลินซูซินไม่สามารถที่จะทำขนมได้เพราะต้องใช้แรงในการทำ แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะนางได้เขียนสูตรขนมไว้แล้วที่เหลือก็ให้คนที่มีหน้าที่รับผิดชอบเป็นคนทำก็จะเป็นคนในครอบครัวทั้งหมด เพราะเป็นสูตรลับที่ไม่ได้มีความลับอะไร เพียงแต่บอกว่าลับเพื่ออัพราคาก็เท่านั้นเองเห็นหลายร้านเขานิยมทำกันค่าเช่าเดือนละ 2 ตำลึงทอง หลินซูซินคิดว่านางจ่ายไว้ แต่ก็ต้องดูยอดขายรายวัน รายอาทิตย์ รายเดือน เป็นหลักร่วมด้วย“ขนมบัวลอยที่หน้าร้านขายหมดแล้วขอรับ” เป็นหนึ่งในลูกจ้างที่หลินซูซินเลือกเข้ามารายงานการขาย“หมดเร็วเสียจริงอย่างนั้นไปเรียกอากังมาช่
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 158 บ้านใหม่
หลังจากที่บ้านใหม่ของหลินซูซินและหยางไห่ฉวนสร้างเสร็จ หลินซูซินนางก็ได้ขนของที่บ้านครอบครัวของนางมาอยู่ ตามข้อตกลงที่ท่านพ่อหลินต้องการ ความจริงไม่ต้องตอบตกลงตามข้อสัญญาก็ได้ เพราะหลินซูซินและหยางไห่ฉวนเองก็ตั้งใจที่จะปล่อยให้มีอยู่แล้ว“ท่านพ่อนี่ห้องของท่านพ่อเจ้าค่ะ”หลินห้านจินยังไม่กล้าที่จะเดินเข้าไปในห้อง เพราะมันชั่งแตกต่างจากห้องที่บ้านเก่าเหลือเกินไม่มีอะไรที่คล้ายคลึงกันเลย ห้องที่นี่กว้างและใหญ่กว่าห้องที่บ้านเก่าเสียอีก“ท่านพ่อไม่เข้าห้องหรือเจ้าคะ”“ซูซินพ่อไม่กล้าเดินเข้าไปมันแปลกตาพิลึก” ภายในห้องที่กว้างใหญ่มีเตียงนอนตั้งอยู่มุมห้องตามที่เขาเคยเอ่ยบอกเพราะไม่ชอบเตียงที่อยู่กลางห้อง แต่ไอ้ม้านั่งนั่นมันแปลกตาพิลึกอีกแล้ว“เดี๋ยวลูกพาเดินเข้าไปเจ้าค่ะ ท่านพ่อเตียงของท่านช่างนิ่มนักและลูกได้สั่งทำโซฟาเอาไว้ให้ท่านพ่อนั่งเล่นด้วยเจ้าค่ะ”“ม้านั่งนั่นหรือคือโซฟา”“เจ้าค่ะแปลกตาหน่อยแต่นั่งสบายลูกสั่งมาจากชาวฝรั่งเจ้าค่ะ ท่านพ่อลองมานั่งดูก่อนเจ้าค่ะแล้วจะติดใจ” ท่านพ่อหลินก็ไม่ต่างจากท่านพ่อท่านแม่หยางที่ได้เห็นห้องของตนเองไม่กล้าที่จะเข้าไปในห้อง คงเพราะลักษณะที่แปลกตาจึ
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 157 เสือกินเงียบ
“พี่ตงหยางหยุดก่อนเจ้าค่ะ ข้าอยากพักแล้วเจ้าค่ะ” จางลี่ที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรักและสามีในขณะนี้“ขอโทษที่ก่อกวนเจ้าจนเกินไป แต่ขออีกครั้งแล้วขะ…พี่จะหยุดเจ้าจะได้พักผ่อน” ตงหยางที่ยิ่งได้ทำครั้งหนึ่งก็มีครั้งที่สองที่สามตามมา น้ำของเขาหลั่งแต่ละครั้งเยอะมากเพราะไม่ได้ปลดปล่อยมานานมากแล้วห้องหอต้าหานและฟางหรงที่กำลังทำเรื่องของคู่สามีภรรยาเป็นอันจะต้องหยุดฟังชั่วขณะว่าเสียงชวนมีอารมณ์ร่วมเช่นนี้ดังมาจากห้องท่านพ่อตงหยางใช่หรือไม่“พี่ต้าหานเสียงนั่นดังมาจากห้องของท่านพ่อเจ้าค่ะ”“พรุ่งนี้ก็รู้เองปล่อยผู้ใหญ่ไปเถอะมาต่อเรื่องของเราขดีกว่า พี่ยังไม่อิ่มเลยกินเจ้าไม่รู้เบื่อเลย” ต้าหานและฟางหรงไม่ได้สนใจที่มาของเสียงที่ได้ยิน เพราะคืนเข้าหอก็ไม่ใช่ว่าจะมีเพียงคู่บ่าวสาวเท่านั้น คู่ท่านพ่อของเจ้าบ่าวก็แอบเข้าหอก่อนเช่นกันช่วงสายที่บ้านหลิงเหมือนทุกอย่างจะเป็นเรื่องใหญ่เมื่อจางหลีหมิ่นกับจินเย่วไปที่บ้านหลินเพื่อจะรับท่านแม่ไฉ่หงและท่านแม่จางลี่ แต่ที่บ้านหลินมีแต่ท่านแม่ไฉ่หงเท่านั้น และได้ทราบว่าเมื่อคืนได้รับสารไปสื่อความหมายผิดกันทั้งสองฝ่าย“เท่ากับว่าตอนนี
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 156 งานแต่งต้าหาน&ฟางหรง
“ฝากดูแลฟางหรงนางด้วยนะต้าหาน”จางไฉ่หงเอ่ยฝากบุตรสาวเพียงคนเดียวของบ้านที่วันนี้จะต้องย้ายไปอยู่บ้านตระกูลหลิงแล้ว ไม่คิดว่าวันนี้จะเกิดขึ้นเด็กสาวที่มีอุปนิสัยเป็นบุรุษกับได้แต่งสาวกับบุรุษที่เพียบพร้อมเช่นต้าหานที่มีอุปนิสัยที่แตกต่างกันสุดขั้วบุรุษที่เลี้ยงดูมาอย่างอ่อนโยน ใจดี มีเมตตา พูดจาไพเราะ เก่ง ขยัน และฉลาดถึงแม้เป็นบุรุษแต่ไม่ได้เก่งกาจด้านการล่าสัตว์ แต่ใครนิยามว่าบุรุษจะต้องเก่งด้านการล่ากัน ทุกคนล้วนมีสิ่งที่ตนเก่งทั้งนั้น 100 คน ล้วนมีความเก่งกาจที่แตกต่างกันออกไป“ท่านแม่เจ้าคะหยุดร้องไห้เถอะ ข้าจะร้องตามน่ะเจ้าคะ”ฟางหรงเองก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ วันนี้ทั้งท่านพ่อท่านแม่ของนางต่างร่ำไห้กันใหญ่ เพราะงานแต่งของนางแตกต่างจากของพี่ชายทั้งสองที่ต่างได้หลับนอนที่บ้านกันคนละคืนสองคืนแต่ของนางต่างออกไปเพราะเมื่อคืนคือคืนสุดท้ายที่นางได้นอนที่บ้าน เพราะคืนต่อ ๆ ไปนางจะเป็นคนในครอบครัวหลิงคนหนึ่ง การทำพิธีต่าง ๆ และการเข้าหอก็ด้วยจัดทำขึ้นที่บ้านหลิง“เจ้าต้าหานหากวันใดเจ้าทำฟางหรงเสียใจ…ข้า…พ่อคนนี้จะเอาลูกของข้าคืน”จางหลิวหยางเองก็หลั่งน้ำตาออกมาเอาเข้าจริงเป็นเขาเองที่ดี
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 155 ร้านขนมตระกูลหยางหลิน
วันนี้หลินซูซินนางเข้ามาในเมืองเพื่อรับป้ายชื่อร้านที่นางได้สั่งทำไว้ นางจะติดป้ายก่อนเพราะที่ร้านก็เสร็จเกือบทั้งหมดแล้ว คนที่ผ่านไปผ่านมาจะได้รู้ว่าที่ร้านขายอะไร และการใช้ชื่อร้านขนมตระกูลหยางหลิน เพื่อจะเรียกลูกค้ารายเก่าด้วยให้รับรู้ว่านางได้ปักหลักขายตรงนี้ในชื่อร้านขนมตระกูลหยางหลิน“พักก่อนดีกว่าช่วงนี้เจ้าเป็นลมบ่อยเกินไปแล้วนะซูซิน”“ก็คงเพราะทำงานหนักเจ้าค่ะ เดี๋ยวพักก็หายดีเจ้าค่ะ”คงเพราะช่วงนี้งานรุมเร้านางไปหมดเสร็จจากงานแต่งหลินอ้ายถงนี่ก็ผ่านมาได้ 3 สัปดาห์ พรุ่งนี้พี่ต้าหานก็จะให้ท่านลุงตงหยางกับท่านพ่อหลินเป็นผู้ใหญ่ไปสู้ขอฟางหรงที่บ้านจาง นางจึงมีหน้าที่รับผิดชอบทำชุดเจ้าสาวเจ้าบ่าวกับท่านแม่หหยางและหลินอ้ายถงช่วยกัน“ถ้ายังเป็นอีกพี่จะพาเจ้าไปโรงหมอ เป็นบ่อยเช่นนี้พี่ใจไม่ดีเลย” อาจจะเป็นเพราะทำงานหนัก แต่นางก็เป็นลมบ่อย ปวดเมื่อยตามตัว มีอาเจียนด้วยในบางวัน“เจ้าค่ะถ้าหากข้าไม่ดีขึ้นข้าจะไปหาหมอเจ้าค่ะ” หลินซูซินนางมาในเมืองกับหยางไห่ฉวนกันสองคน หลินอ้ายถงนางไม่ได้ตามมาด้วยเพราะต้องอยู่ช่วยงานท่านแม่หยางทำชุดเจ้าสาว“เดี๋ยวเจ้ารออยู่นี่ก่อนนะพี่จะไปซื้อโจ๊กหมูกับ
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 145 จะขายได้ไหม ขายได้หรือเปล่า
งานเทศกาลเริ่มขึ้นผู้คนทยอยเข้ามาเรื่อยๆ จนเริ่มแน่นเต็มเส้นทางเท้า ร้านค้าที่มาเช่าส่วนใหญ่จะขายเป็นของกินและของที่ระลึกเสียมากกว่า“แม่นางใช่ร้านที่เคยขายกุ้งย่างหรือเปล่าหน้าคุ้น ๆ”“ใช่เจ้าค่ะตอนมาขายบัวลอยแล้วเจ้าค่ะสนใจสักถ้วยไหมเจ้าค่ะ” หลินซูซินดีใจที่มีลูกค้าที่เคยซื้อกุ้งย่างที่นางเคยขายจ
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 121 ฉลองด้วยกุ้งย่างสุดแซ่บ
หลินซูซินนางพยายามที่จะไม่คิดเรื่องนี้ในตอนนี้ หยางไห่ฉวนเองก็พยายามไม่ให้นางคิดมากเรื่องทุกอย่างย่อมมีทางออกที่ดีเสมอ“นอนเถอะอาบน้ำแล้วสดชื่นดีจัง”“พี่ไห่ฉวนพรุ่งนี้พี่ไปรับจินเย่วกับท่านน้ามาที่บ้านเราด้วยนะเจ้าคะ พรุ่งนี้ข้าจะจับกุ้งมาย่างเลี้ยงฉลองให้นางเจ้าค่ะ”“ได้เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะไปจับมา
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 117 เริ่มทำขนม
ตื่นเช้ามาหลินซูซินยังไม่ได้ออกไปข้างนอก เพราะหยางไห่ฉวนยังไม่ตื่นและตอนนี้ก็นอนกอดนางอยู่ไม่สามารถที่จะขยับตัวออกไปได้ เมื่อคืนอาจจะแปลกที่หยางไห่ฉวนเลยนอนดึกมากเพราะนอนไม่หลับ“หากตื่นแล้วก็ลุกได้แล้ว ข้าจะออกไปข้างนอก”“พี่อยากนอนต่อซูซินไม่สงสารพี่หรือเมื่อคืนกว่าพี่จะหลับได้นานอยู่นะ” ไม่ใช่เพ
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 76 หลุดศพหลินเย่ถง
หลังจากที่ไข่พะโล้สุกหลินซูซินก็เรียกทุกคนคนมากินข้าว เพราะท่านพ่อหลินบอกว่าวันนี้ยังไม่มีใครได้กินอะไรมา มื้อแรกก็คงจะเช้าตรู่นู้น ตอนนี้ก็เย็นแล้วคงจะหิวกันมากแล้ว“ไข่พะโล้หมูสามชั้นเจ้าค่ะ” หลินซูซินยกหม้อไข่พะโล้มาไว้ตรงกลาง นางจัดการตักใส่ถ้วยแจกจ่ายทุกคนบนโต๊ะ จะได้ซดน้ำ
Anda juga akan menyukai
