เข้าสู่ระบบแชร์
คำขอโทษจากคนในหมู่บ้าน
วันที่เผยแพร่:
2026-09-28 01:20:41
บทล่าสุด
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ลูกของครอบครัว
มูก้าเดินตามหญิงชราออกไปถึงหน้าบ้าน ก่อนจะย้อนกลับเข้ามาด้วยสีหน้าที่ยังเต็มไปด้วยความสงสัย เขามองนาลินซึ่งนั่งอยู่บนเตียง แล้วหันไปมองพี่ชายทั้งสามทีละคน“หากนางตั้งครรภ์มาระยะหนึ่งแล้ว เด็กจะเป็นลูกของผู้ใด”ภายในห้องซึ่งเพิ่งสงบลงเงียบลงอีกครั้งปาโก้หันไปมองมูก้าทันที“จะรู้ได้อย่างไร”“ก็ลองนับวันดูสิ”“เจ้าจำได้หรือว่าใครอยู่กับพี่นาลินคืนไหน”มูก้าอ้าปากเตรียมตอบ แต่เมื่อนึกดูแล้วกลับพูดไม่ออก หลังจาซูกลับเข้ามานอนในห้อง ทุกคนนอนด้วยกันแทบทุกคืน ต่อให้จำได้ว่าผู้ใดอยู่ใกล้นาลินที่สุด ก็ไม่ได้หมายความว่าจะรู้ว่าเด็กเป็นลูกของใคร“ก่อนหน้านั้นเล่า” มูก้ายังไม่ยอมเลิก “ช่วงที่พี่ใหญ่ถูกไล่ออกไปนอนด้านนอก ข้ากับเจ้าอยู่กับนางบ่อยที่สุด”“ยังมีพี่รองด้วย” ปาโก้เตือนเลอต้าซึ่งกำลังจัดห่อสมุนไพรที่หญิงชราทิ้งไว้ให้เงยหน้าขึ้น“ไม่ต้องนับข้ารวมในการเถียงของพวกเจ้า”“เหตุใดจะไม่นับ ท่านก็เป็นผัวพี่นาลินเหมือนกัน”“ข้าไม่ได้บอกว่าไม่เกี่ยว แต่ต่อให้พวกเจ้าจำทุกคืนได้ก็ไม่มีทางรู้แน่ชัดอยู่ดี”ปาโก้ขยับเข้ามานั่งตรงปลายเตียง ก่อนมองหน้าท้องของนาลินซึ่งยังไม่เห็นความเปลี่ยนแปลง“ช่วงนั้นพ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ข่าวที่ไม่มีใครกล้าพูดก่อน
เช้าวันถัดมา เลอต้าพาหญิงชราประจำเผ่าเข้ามาในบ้านตั้งแต่พระอาทิตย์เพิ่งพ้นยอดไม้ นาลินซึ่งยังรู้สึกคลื่นไส้จากเมื่อคืนถูกสั่งให้นั่งอยู่บนเตียง โดยมีผัวทั้งสี่คนยืนล้อมอยู่ไม่ห่าง“พวกเจ้าจะยืนเบียดกันทำไม” หญิงชราหันไปถาม “ข้าจะตรวจเมียของพวกเจ้า ไม่ได้จะจับนางกิน”มูก้าถอยออกไปเพียงครึ่งก้าว ส่วนจาซูกับปาโก้ยังยืนอยู่ที่เดิม เลอต้าเป็นคนเดียวที่ยอมขยับไปยืนปลายเตียง แต่สายตายังคงมองนาลินอยู่ตลอด“เมื่อคืนเจ้ากินอะไรเข้าไปบ้าง” หญิงชราถาม“กินไปไม่กี่คำ กลิ่นเนื้อย่างทำให้ข้าอยากอ้วก”“ก่อนหน้านี้เคยเป็นหรือไม่”“ไม่เคย”“ระดูล่าสุดมาเมื่อใด”นาลินนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนบอกช่วงเวลาคร่าวๆ หญิงชราพยักหน้าแล้วขอจับข้อมือ จากนั้นจึงถามเรื่องอาการเหนื่อยง่าย การนอนและอาหารที่นางกินได้ในช่วงหลายวันที่ผ่านมาผัวทั้งสี่คนยืนฟังอย่างตั้งใจจนคนถูกตรวจเริ่มรำคาญ“ข้าแค่เหม็นเนื้อ พวกท่านไม่ต้องทำหน้าเหมือนข้ากำลังจะตาย”“อย่าพูดเรื่องตาย” จาซูตอบทันที“ข้าพูดเปรียบเทียบ”“ก็ห้ามพูด”นาลินมองเขาด้วยสายตาดุ จาซูจึงยอมหุบปาก แต่ยังไม่ยอมละสายตาไปจากนางหญิงชราจับข้อมือนาลินอยู่อีกพักใหญ่ ก่อนเลื
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน งานฉลองของเผ่า
หลังสิ้นฤดูเก็บเกี่ยว คนในหมู่บ้านช่วยกันนำอาหารและเครื่องดื่มไปจัดไว้ที่ลานกลางเผ่าตั้งแต่เช้า ส่วนบ้านของนาลินกลับวุ่นวายเพราะผัวทั้งสี่คนยังตกลงกันไม่ได้ว่านางควรใส่เครื่องประดับชิ้นใดไปร่วมงาน“ข้าว่าเส้นนี้สวยกว่า”มูก้ายกสร้อยลูกปัดสีแดงขึ้นเทียบกับลำคอของนาลิน แต่ปาโก้กลับส่ายหน้าแล้วหยิบสร้อยเปลือกหอยสีอ่อนออกมา“ชุดของพี่นาลินมีลายมากแล้ว หากใส่สีแดงอีกจะดูเยอะเกินไป”“งานฉลองทั้งที จะให้แต่งตัวจืดชืดได้อย่างไร”“สีอ่อนไม่ได้แปลว่าจืด”“พอเลยทั้งคู่ ข้ายืนให้เลือกจนเมื่อยแล้ว”นาลินนั่งลงหน้าแผ่นโลหะขัดเงาซึ่งใช้แทนกระจก วันนี้นางสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ที่จาซูนำกลับมาจากตลาด ผ้าสีเข้มขับผิวจนดูขาวขึ้น บริเวณเอวมีสายคาดซึ่งเลอต้าเป็นคนเลือกให้จาซูยืนมองสร้อยทั้งสองเส้น ก่อนหยิบสร้อยลูกปัดสีแดงจากมือมูก้า“ใส่เส้นนี้เถอะ เข้ากับต่างหู”มูก้ายิ้มทันที “เห็นหรือไม่ พี่ใหญ่ยังเลือกเหมือนข้า”“พี่ใหญ่เลือกเพราะเจ้าเอาไปยื่นตรงหน้า”ปาโก้ยังไม่ยอมแพ้ เขานำสร้อยเปลือกหอยมาวางทาบตรงข้อมือนาลินแทน“หากไม่ใส่ที่คอ ก็นำเส้นนี้พันเป็นกำไลได้”“เช่นนั้นก็ใส่ทั้งสองชิ้น” นาลินตัดสินใจ “จะได้เลิ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน วันที่ไม่ต้องระวังหลังบ้าน
หลายวันต่อมา จาซูยกจอบขึ้นพาดบ่าแล้วพาน้องชายทั้งสามออกไปที่ไร่ตั้งแต่เช้า หลังข้อเท้าของนาลินหายดีจนเดินได้ตามปกติ ชีวิตภายในบ้านก็กลับมาเหมือนก่อนที่เนลีจะเข้ามาสร้างปัญหาบ้านหลังข้างไร่ถูกเปลี่ยนเป็นที่เก็บสมุนไพรเรียบร้อยแล้ว ในแต่ละวันมีเพียงหญิงชรากับคนที่มารับยารักษาโรคเดินเข้าออก ไม่มีผู้ใดมายืนเรียกจาซู หรือส่งเด็กมาตามเขากลางดึกอีกนาลินจึงไม่ต้องคอยมองไปทางบ้านหลังนั้นทุกครั้งที่ได้ยินเสียงคนช่วงสาย จาซูกับเลอต้าช่วยกันซ่อมคันดินซึ่งถูกน้ำเซาะ ปาโก้กำลังถอนวัชพืช ส่วนมูก้าขนไม้ที่ตัดไว้ไปกองตรงริมไร่ ทุกคนทำงานของตนโดยไม่มีผู้ใดเดินกลับมารบกวนนาลินจนแดดเริ่มแรง นางจึงถือผ้าสะอาดออกไปนั่งรออยู่ใต้ร่มไม้ใกล้แปลงปลูกปาโก้เห็นก่อนจึงรีบลุกขึ้นเดินมาหา“พี่นาลินออกมาทำไม แดดร้อน”“ข้าไม่ได้มายืนตากแดดเสียหน่อย”“ข้อเท้ายังเจ็บหรือไม่”“หายแล้ว หากยังถามทุกวัน ข้าจะลองเตะเจ้าให้ดู”ปาโก้ยิ้มแล้วกลับไปถอนหญ้าต่อ นาลินมองผัวทั้งสี่ทำงานอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนรินน้ำจากกระบอกใส่ถ้วย“พักก่อนเถอะ”มูก้าวางไม้ในมือลงเป็นคนแรก แล้วรีบเดินมานั่งข้างนาง“ข้ากำลังกระหายพอดี”“ผู้ใดบอกว่าจะใ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน คำขอโทษจากคนในหมู่บ้าน
สองวันต่อมา คนกลุ่มหนึ่งเดินมาหยุดอยู่หน้าบ้านของนาลินตั้งแต่ช่วงสาย ในมือของแต่ละคนมีทั้งผลไม้ เนื้อแห้งและสมุนไพร คนที่เคยพูดเรื่องเนลีเสียงดังที่สุดกลับยืนหลบอยู่ด้านหลัง ไม่กล้าเดินเข้ามาก่อนมูก้าซึ่งกำลังเหลาปลายหอกอยู่หน้าบ้านเงยหน้าขึ้น“มาหาผู้ใด”หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งก้าวออกมาจากกลุ่ม“พวกเรามาหานาลิน”“มีเรื่องอะไร”“พวกเราอยากขอโทษนาง”มูก้ามองคนทั้งหมดทีละคน เขาจำได้ว่าในช่วงที่เนลีเพิ่งกลับมา คนกลุ่มนี้เคยพูดว่านาลินใจแคบ รังแกน้องสาวและหวงผัวเกินเหตุ“ตอนพูดว่าพี่นาลินรังแกเนลี พวกท่านไม่เห็นต้องมากันหลายคน”หญิงคนนั้นหน้าเสีย “พวกเรารู้แล้วว่าตัวเองผิด”เสียงจากด้านนอกทำให้นาลินเดินออกมาจากบ้าน ข้อเท้าของนางหายบวมเกือบหมดแล้ว แต่เลอต้ายังไม่ยอมให้เดินมาก จาซูจึงนำที่นั่งมาวางให้ตรงระเบียง“มาหาข้ามีอะไร”คนกลุ่มนั้นมองหน้ากัน ก่อนหญิงคนเดิมจะวางตะกร้าผลไม้ลงตรงหน้า“พวกเรามาขอโทษ ก่อนหน้านี้ได้ยินเนลีพูดว่าเจ้ารังแก ไม่ยอมช่วยเหลือนาง ทั้งยังห้ามจาซูไปดูแล พวกเราจึงหลงเชื่อและนำไปพูดต่อ”อีกคนรีบเสริม “พวกเราไม่รู้ว่านางโกหกหลายเรื่อง และไม่คิดว่านางจะทำร้ายเจ้า รวมถึงฆ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ผัวทั้งสี่บนเตียงเดียวกัน
คืนนั้นนาลินนั่งพิงหัวเตียงรอจนผัวทั้งสี่คนเดินมารวมกันหน้าห้อง หลังจากจาซูเก็บเสื่อกับหมอนซึ่งใช้ปูนอนด้านนอกกลับเข้าที่เรียบร้อยแล้ว“คืนนี้เข้ามานอนด้วยกันทั้งหมด” มูก้าซึ่งยืนอยู่หน้าสุดเดินเข้าห้องทันที“ข้านึกว่าพี่นาลินจะเรียกแต่พี่ใหญ่เสียอีก”“เหตุใดข้าต้องเรียกเพียงคนเดียว”“พวกเราคิดว่าท่านกำลังคืนดีกัน”“ข้าคืนดีกับจาซู ไม่ได้แปลว่าจะไล่พวกเจ้าออกจากห้อง” ปาโก้ยิ้มออกมา ก่อนเดินตามมูก้าเข้าไป ส่วนเลอต้าหันไปมองพี่ชายซึ่งยังยืนอยู่หน้าประตู“พี่ใหญ่ไม่เข้าหรือ” จาซูมองนาลินเพื่อให้แน่ใจอีกครั้ง“เจ้าอนุญาตให้พี่เข้าไปจริงๆ ใช่หรือไม่”“เมื่อเช้าก็ถามไปแล้ว จะให้ข้าตอบอีกกี่รอบ”“พี่เพียงอยากแน่ใจ”“ถ้ายังไม่แน่ใจก็นอนหน้าห้องต่อ” จาซูรีบก้าวเข้ามาทันที เสียงหัวเราะของมูก้าดังขึ้นจากบนเตียง แต่เมื่อพี่ชายหันไปมอง เขากลับทำเป็นจัดหมอนเหมือนไม่ได้หัวเราะผู้ใดนาลินขยับขาข้างที่ยังเจ็บไปวางบนหมอน เลอต้าเข้าไปตรวจผ้าที่พันข้อเท้าให้ก่อน จากนั้นจึงวางห่อสมุนไพรไว้ใกล้มือ หากตอนกลางคืนนางปวดขึ้นมาจะได้หยิบใช้ทันที“คืนนี้อย่าให้ผู้ใดทับขาข้า” นาลินเตือน“ผู้ใดกล้าทับ ข้าจะถีบออกจา
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ชีวิตใหม่ที่ใฝ่ฝัน
หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึก เพื่อตั้งสติแล้วเปลี่ยนท่าทาง เธอละทิ้งความเหวี่ยงวีนไปทันที ก่อนจะแสร้งทำเป็นยกมือกุมศีรษะพลางบีบน้ำตา แล้วมองชายตรงหน้าด้วยสายตาออดอ้อน“พี่...พี่จาซูเหรอจ๊ะ” เสียงหวานสั่นเครือเอ่ยขึ้น จาซูชะงักไป คิ้วหนาขมวดเข้าหากันพยายามมองท่าทางแปลกไปของเมีย“ใช่สิ! เจ้าเป็นอะไรไป เหตุ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน เรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย
“ที่นี่คือที่ไหน....”แจมพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง ทั่วทั้งร่างร้าวรานจนแทบขยับไม่ไหว สติของเธอยังคงหมุนคว้าง ภาพสุดท้ายในหัวคือเพนต์เฮาส์หรู เสี่ยวิชัยสาดกระสุนปืนรัวเข้าใส่กลางอกจนร่างพรุน แต่ทำไมตอนนี้เธอถึงยังไม่ตาย?เธอก้มมองตัวเองด้วยความตกใจ หน้าอกไม่มีแผลเหวอะหวะ ไม่มีรอยเลือด มีเพียงผิวเนื้อ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน เมียไม่รักดี
“พี่จ๋า... ปล่อยแจมเถอะนะจ๊ะ แจมขอโทษ แจมผิดไปแล้ว...” แจมร้องบอกเสียงสั่น“เงินกูมันไม่พอซื้อความซื่อสัตย์ของมึงใช่ไหม มึงสวมเขาให้กูมานานแค่ไหนแล้วอีสารเลว”“พี่ชัย! พี่เองก็แอบเลี้ยงเด็กเอาไว้ไม่ใช่เหรอ ทำไมพี่ทำได้แล้วแจมจะซื้อผู้ชายมากินบ้าง ทำไมต้องโวยวาย”“มึงก็เอาเงินมึงซื้อสิ! เอาเงินกูไปซ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน แจม
กลิ่นน้ำหอมราคาแพง กลิ่นบุหรี่นอก และกลิ่นแอลกอฮอล์เกรดพรีเมียม อบอวลอยู่ภายในห้องเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมือง เสียงเพลงจังหวะเร้าใจ จากลำโพงบลูทูธราคาหลักแสนดังก้องอยู่ภายในห้อง สลับกับเสียงหอบหายใจกระเส่าอย่างบ้าคลั่งของชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังเริงรักกันอยู่บนเตียงกว้าง กองธนบัตรปึกใหญ่ที่วางอยู่บนโต๊
บางทีคุณอาจจะชอบ
ชีวิตบัดซบเพราะมาต่างโลก เลยสร้างปาร์ตี้ไปโค่นพระเจ้าซะเลย
หัตถ์อนันต์2.0K viewsข้านี้แหละที่จะทำให้ตระกูลนี้ร่ำรวย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก3.1K viewsฮูหยินปลาเค็มกับสามีจอมบงการ
ซูเล่อเหยียน2.1K viewsเกิดใหม่ครั้งนี้ฉันเป็นเจ๊ใหญ่
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.3K viewsบ่วง
ขนมหวาน236 viewsสามี... ลืมไปแล้วหรือว่าเราหย่ากันแล้ว
กัญจารีย์6.1K viewsรักต่างสายพันธุ์
KHUNLii • คุณลิ224 viewsขวัญรดาลูกแม่ค้า
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.7K views
