LOGIN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ใคร่หลง Nc🔞 -------------------------------------------------------------------------- ⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡ ----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ ----------------------- ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันอย่างสุดความสามารถ เพื่อไม่ให้มีเสียงน่าอายเล็ดลอดออกมาจากปากของเธอ ทว่าน้ำตาแห่งความเสียวซ่านกลับไหลอาบสองแก้มขาวเนียนไม่หยุด จนเหมือนว่าเธอกำลังทรมานกับความเสียวซ่านที่ได้รับจากผู้เป็นสามี ปึกปึก ๆ! ในจังหวะที่บ้าคลั่ง สองเต้าอวบเด้งไปตามจังหวะตามแรงที่เขมส่งผ่านรูสวาทของเมียเด็ก ซึ่งวินาทีนั้นแม่บัวเกร็งตัวรับไม่ไหว ร่างของเธอเอนพับลงมาหาผู้เป็นสามี “อ๊ะ! งืออ คุณพี่เจ้าคะ” “อ๊า~ โทษทีแม่บัว ข้าออกแรงเยอะไปหน่อย พอดีข้ามีอารมณ์มากน่ะ...” “ข้าขอ แฮ่ก แฮ่ก ขอพักหายใจหายคอก่อนได้ลือไม่เจ้าคะ” “ได้สิ...” เขมดันตัวขึ้นนั่ง เพื่อปลอบความเหนื่อยหอบของเมียเด็ก และปล่อยให้เธอได้นั่งพักทำใจอยู่บนตักของเขา เพื่อที่ขั้นตอนที่เหลือต่อจากนี้เขาจะได้สอนให้เธอทำสิ่งนั้นต่อ ด้วยแรงกายของเธอเอง “แรงก็ไม่ได้ออกสักนิด แต่หอบซะยิ่งกว่าข้าอีก น่าเอ็นดูจริง ๆ” “...” นั่นสิ เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้นหนา ทั้งที่ข้าก็มิได้ออกแรง “เอาล่ะ ถ้าแม่บัวหายเหนื่อยแล้ว ก็ทำต่อเถอะ” “ทำต่อลือเจ้าคะ...” “ขย่มตัก ทำเป็นหรือไม่?” “เธอส่ายหัวตอบ เพราะไม่เคยได้ทำอะไรแบบนั้นมาก่อน” “งั้นข้าจะสอน พร้อมหรือยัง” “...” หญิงงามพยักหน้าเบา ๆ เธอหยุดพักมาครู่นึงแล้ว แล้วก็รู้สึกพร้อมไปต่อกับบทเรียนที่สามีกำลังจะสอน มือหนาประคองเอวบางบดเบียดไปกับท่อนเอ็นแข็ง สีหน้าแม่บัวแสดงออกอยู่ตลอดว่าเธอกำลังรู้สึกเสียวซ่านมากเช่นไร เพียงแค่บดเบียดส่วนล่างเข้าหากันเบา ๆ ก็ทำเธอเข้าถึงอารมณ์ได้โดยไม่ต้องออกแรงหนักหน่วงอย่างที่เขมทำกับเธอเมื่อครู่ “เอาล่ะ ทีนี้แม่บัวก็ลองขยับเองดูนะ ข้าจะปล่อยมือออก ทำเร็วขึ้นได้เท่าที่ใจเจ้าอยากจะทำ” เขมลากสองมือขึ้นมาบีบเคล้นเนื้อนุ่มของแม่บัว ในตอนที่ถูกเมียเด็กแสนรักบดช่วงล่างเอาใจ ซึ่งแม้จะเป็นการเริ่มต้นทำสิ่งนี้ครั้งแรกแม่บัวก็ทำได้ดีจนถูกใจคนหื่นเช่นเขา พั่บพั่บ ๆ! “อ่าส์ ท่าจะชอบ ถึงได้เพิ่มแรงเร่งจังหวะแบบนี้” “คุณพี่~” “จ๋าแม่บัว” ช่อผมที่บดบังใบหน้าแสนงดงามถูกเกี่ยวไปทัดไว้ที่ใบหูทั้งสองข้างของแม่หญิง ก่อนที่เขมจะประโคมจูบใส่เมียรักที่ร่อนเอวยั่วอยู่ไม่หยุด และดูเหมือนเธอจะเริ่มเข้าถึงอารมณ์ใคร่อย่างที่เขารู้สึกอยู่ ลิ้นใหญ่ไล่ต้อนลิ้นเล็กในโพรงปากหวาน จังหวะแรกที่แม่บัวยังไม่คุ้นชินเธอก็รู้สึกว่าการกระทำของสามี มันช่างเป็นอะไรที่ตะกะตระกามเหลือเกิน ทว่าเมื่อทุกส่วนของร่างกายเป็นหนึ่งเดียวกัน เธอก็ละทิ้งความเหนียมอายและเริ่มสู้ตอบกลับ จากที่บดท่อนร้อนรักของสามีอยู่ ก็เปลี่ยนมาขย่มโดยที่เขมยังไม่ทันได้ชี้นำทาง แต่เธอก็รู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าเธอควรจะทำสิ่งไหนต่อ เพื่อเอาใจสามีและร่างกายของตัวเอง ปึกปึก ๆ! “อ๊า เมียข้า เจ้าขย่มแรงเกินไปแล้ว เดี๋ยวเอ็นข้าก็หักหรอก อ้อห์~” “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ! คุณพี่คะ ข้าไม่ไหว งืออ~” “ไม่ไหวก็ปล่อยออกมา เพราะข้าก็จะแตกในใส่เจ้าเหมือนกัน อึก อ่าส์~” ในจังหวะที่เขมพูดบอกแม่บัว เป็นจังหวะที่เธอส่งตัวเองและเขาถึงฝั่งพร้อมกัน น้ำรักมหาสารถูกฝากไว้ในช่องสวาทของแม่บัว ส่วนแม่บัวนั้นก็กระตุกเสร็จอยู่บนท่อนแข็งของสามี ที่เวลานี้ผงาดรับความอุ่นภายในช่องท้องของเธอไม่ต่างกัน “ขึ้นขย่มจนผัวเสร็จคารู...เมียข้าเก่งจริง ๆ” “แฮ่ก แฮ่ก เก่งลือเจ้าคะ?” “ใช่ ข้าชอบ ที่แม่บัวมาเหนื่อยหอบอยู่บนตัวข้าแบบนี้” “คุณพี่ถูกใจ ข้าก็ถูกใจเช่นกันเจ้าค่ะ” รอยยิ้มหวานปรากฏอยู่บนใบหน้าของแม่บัว แม้ตอนนั้นจะรู้สึกเหนื่อยหอบ เม็ดเหงื่อเกาะอยู่เต็มใบหน้า แต่ก็เป็นความเหนื่อยที่พ่วงมาด้วยความสุข อาจเพราะเธอสามารถทำให้ผู้เป็นสามีพึงพอใจในตัวเธอได้ “เหงื่อท่วมเลย คงร้อนสิท่า...” “ไม่เลยเจ้าค่ะ ข้าเห็นคุณพี่มีความสุข ข้าก็หายเหนื่อยแล้ว...” “แม่บัวของข้า...ถ้าถึงเวลาที่ข้าทำภารกิจสำเร็จจริง ๆ หากว่าวันนั้นข้าต้องกลับไป ข้าคงต้องคิดถึงเจ้ามากแน่ ๆ” “...” แม่บัวไม่เข้าใจสิ่งที่เขมพูดเลย เธอได้แต่เงียบไป ในตอนที่เขาพูดบ่นพึมพำอยู่คนเดียว ถึงเรื่องที่เธอไม่มีวันเข้าใจ ฟุบ! ร่างของแม่บัวถูกย้ายลงมานอนอยู่บนเตียง ส่วนเขมก็สลับขึ้นมาคร่อม จังหวะที่ปรับเปลี่ยนท่านอนสิ่งนั้นก็ยังแข็งคาช่องสวาทของเมียเด็กอยู่ “คุณพี่จักทำ…ทำอีกหนลือเจ้าคะ?” “ข้าอยากจะสอนอีกหลายสิ่งให้แม่บัว เผื่อวันใดแม่จะได้ใช้มันเอาใจข้าอีกหน” เขมคิดว่าเขาควรใช้ทุกวินาทีที่เหลืออยู่ที่นี่ให้คุ้มค่าที่สุดกับสาวงามคนนี้ และหากสอนให้เธอเป็นงานในเรื่องที่เธอไม่รู้คงดี เพราะหากมีสัมพันธ์หนหน้าเขาคงได้อรรถรสกับเรื่องบนเตียงยิ่งขึ้น “เรื่องอมข้าคงไม่ต้องสอนแล้ว เพราะเจ้าทำเก่งกว่าที่คิด…” “คุณพี่เคยสอนข้าเรื่องนั้นแล้วเจ้าค่ะ” “เอ่อ งั้นเหรอ?” สงสัยว่าเธอจะเคยถูกเทรนเรื่องอมมาบ้างแล้วจากออกหลวงเขม “แต่ว่าเรื่องจูบเจ้ายังทำไม่เก่งนัก งั้น…ข้าจูบแม่บัว จนกว่าจะถึงเวลามื้อเย็นได้ลือไม่ แบบนั้นเจ้าคงจะชำนาญเรื่องจูบยิ่งขึ้น” “...น่าจะอีกนานเลยนะเจ้าคะ” “ได้หรือเปล่าล่ะ?” “...ได้สิเจ้าคะ” สิ้นประโยคอนุญาตของแม่บัว เขมก็โน้มลงไปบดจูบริมฝีปากอิ่มของเธอทันที เขาอยากเก็บเกี่ยวช่วงเวลาแห่งความสุขนี้ไว้ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในตอนที่ยังมีเวลา จ๊วบ~ -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------“ขอน้ำหน่อย” เขมพูดเสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ออกว่าเขาพูดขอสิ่งใด แต่ด้วยสัญชาตญาณของความเป็นเพื่อนสนิท ดินก็รู้ได้ว่าเขมต้องการน้ำดื่ม“อะ”“เฮ้อ กว่าจะฟื้นได้ ทำคนทั้งบ้านเป็นห่วงกันไปหมด เห็นหรือยังว่างานที่แกเลือกทำมันเสี่ยงอันตรายแค่ไหน”“อย่าว่ามันเลยครับพ่อ มันตื่นขึ้นมาก็ดีแล้ว” ดินพูดแก้ตัวให้เพื่อนรัก ที่ทำได้เพียงแค่นอนกระพิบตาปริบ ๆ ไม่มีแรงพอที่จะพูดเถียงพ่อเหมือนอย่างเคย“ถ้าไม่ได้ดินแดนมันช่วยไว้ แกจะได้ลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าพ่อแม่พี่น้องอีกครั้งหรือเปล่า” เขาไม่อยากจะดุลูกชายกับการงานเสี่ยง ๆ ที่เขมเลือกทำ แต่มันก็อดไม่ได้เมื่อเห็นว่าเขาถูกปองร้ายจนเกือบถึงแก่ชีวิต และหากไม่ได้ดินแดนช่วยไว้เขาคงแย่“…” เขมดื่มน้ำจนชุ่มคอ ก่อนจะถามออกไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงที่เขาไม่ได้สติ “เล่าให้ฟังที เกิดอะไรขึ้นบ้าง?”“วันนั้นกูกลับเข้าไปที่บริษัทพอดี แล้วก็เห็นว่ามึงหมดสติไป กูกับอีบีมก็เลยพามึงไปส่งโรงพยาบาล ตอนแรกกูก็ไม่ได้เอะใจว่าอีบีมมันเป็นคนทำใ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปิดฉากหน้าประวัติศาสตร์--------------------------------------------------------------------------ในค่ำคืนนี้ เขมตั้งใจเขียนจดหมายถึงใครบางคน เขาเขียนด้วยภาษาที่ใช้กันแพร่หลายในสมัยอยุธยาด้วยความทรงจำเดิมที่เคยได้เรียนรู้มา และแน่ใจได้ว่าผู้รับสารจะเข้าใจในทุกตัวหนังสือที่เขาต้องการจะบอกกล่าว เป็นความในใจที่เขาต้องการจะบอกกับแม่นวลปราง หญิงงามคนแรกที่เขายกย่องให้เป็นเมีย...“…”เธอเป็นผู้หญิงที่ผมควรจะรักและทำดีด้วยมากที่สุด แต่ผมกลับผูกมัดเธอไว้ และทรมานเธอด้วยเรื่องชั่วช้ามากมาย สิ่งเดียวที่ผมจะทำเพื่อทดแทนสิ่งไม่ดีมากมายนั้น คงเป็นการยอมเข้าใจถึงสิ่งที่ชะตากำหนดให้ต้องเป็นไปก๊อก ๆ!“ข้าขอเข้าไป ได้ลือไม่เจ้าคะ?” เสียงขออนุญาตนั้นทำเขมใจสั่นเมื่อได้ยิน แต่ก็ยินดีให้เธอเข้ามาเพื่อพูดคุย“เข้ามาสิ”“วางไว้ตรงนี้ แล้วเจ้าก็ออกไป”“เจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้วางสำรับชาลงตามคำสั่งของนายหญิง ตอนนั้นเขมก็ปิดพับจดหมายที่เขาเขียนอยู่ลง และโฟกัสไปที่แม่นวลปรางเพียงเท่านั้น เพราะคิดว่าเธอคงมีธุระสำคัญจะพูดคุยด้วย“ข้านำชาร้อนมาให้เจ้าค่ะ กลัวว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง--------------------------------------------------------------------------แม่นวลปรางเจอทั้งการนอกใจ นอกกาย ผิดคำพูดผิดคำสัญญา อีกทั้งยังถูกทำร้ายทั้งกายและใจ หากว่าสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นอย่างที่ผมคิด มันก็สมควรแล้วที่ออกหลวงเขมอินทราจะได้รับบทเรียนแสนล้ำค่านี้จากเธอ…“เฮ้อ”“ยังมินอนอีกลือขอรับคุณเขม” ดินเอ่ยถามกับเจ้านายของเขา เมื่อตื่นขึ้นมาและเห็นว่าเขมยังคงนั่งอยู่ที่หน้ากองไฟ“กูนอนมิหลับ”“คิดถึงเรื่องอันใดอยู่ลือขอรับ?”“…เรื่องชั่ว ๆ ที่เคยทำไว้”“...”“ทั้งที่กูตบปากรับคำกับแม่นวลปราง ว่าจะดูแลแม่บัวเป็นอย่างดี หากว่าเธอยอมยกแม่บัวให้ แต่กูกลับไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้ แลทำร้ายทั้งแม่นวลปรางกับแม่บัวให้ต้องเจ็บช้ำ กูมันเลวระยำเสียยิ่งกว่าสัตว์นรก”“อย่าก่นด่าตัวเองเช่นนั้นเลยหนาขอรับ กระผมรู้ดีว่าออกหลวงมิได้เป็นคนชั่วร้ายโดยสันดาน ถ้ามิใช่เพราะ...”“เพราะอะไร?”ตุบ! เสียงเมื่อครู่ทำให้ทั้งสองคนมองไปหาจุดทิศทางที่มาของเสียง แต่ก็พบเพียงแค่ความมืดเท่านั้น“..!”“..!”มันโผล่มาแล้ว “มึงคิดว่าจะหลบหนีได้นานเท่าไหร่?”
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ตั้งแต่คืนนั้นมา รอยยิ้มแสนสดใสของแม่บัวก็ค่อย ๆ จางหายไป และออกหลวงเองก็เริ่มเดินเกมส์ลุกเข้าหาแม่บัวหนักยิ่งขึ้น เพื่อให้เธอได้มาอยู่ในสถานะที่เขาจัดวางไว้...“แม่บัว”“..!”“ตกใจกะไร นี่ข้าเอง”“ออกหลวง” แม่บัวก้มหน้าลง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของร่างสูงกำยำ ที่โอบรัดร่างนุ่มนิ่มบอบบางของเธอไว้แนบชิดกับลำตัวของเขา“ไอ้ดิน ไปดูต้นทางไว้ อย่าให้ใครเดินมาแถวนี้”“ขอรับ…” ดินเดินนำหน้าบ่าวรับใช้อีกสามคนออกไปจากพื้นที่ตรงนั้น เพื่อให้เจ้านายของพวกเขาได้ทำเรื่องที่ใจปรารถนา แม้เวลานี้จะเป็นช่วงที่ฟ้ายังสว่างอยู่ และพื้นที่บริเวณนั้นจะมีเพียงแค่ชายคายาวที่ปกคุมแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหากับเรื่องที่ออกหลวงต้องการจะทำ“ข้าจักต้องรีบนำดอกไม้ขึ้นไปให้คุณพี่บนเรือนเจ้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความทรงจำของออกหลวงเขม Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ปล. ไรท์มีการเพิ่มเนื้อหาใน ep.1-20 ด้วยนะคะในช่วงที่พรานหลับตาลง นั่นเป็นเวลาที่เขาเริ่มทำงานให้กับผู้ว่าจ้างในอีกหน้าที่ที่เขาถนัดกว่าการเป็นพลานป่า ส่วนเขมก็ยังคงนั่งครุ่นคิดบางอย่างอยู่ที่หน้ากองไฟ ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมาที่เขาเคยสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง กับความรักของเขาและแม่นวลปราง ซึ่งภาพความทรงจำที่เขาเห็นมันทำให้เขายิ่งกลัวว่าจะเป็นเธอ…อยุธยา พ.ศ. ๒๒๔๕ช่วงสองปีก่อนที่เขมจะเดินทางมาที่นี่ เวลานั้นออกหลวงเขมยังคงมีชีวิตอยู่ และเป็นตัวตนของเขาอย่างที่เคยเป็นมา ความมักมากในกามมีให้เห็นแม้ว่าเป็นช่วงกลางวันแสก ๆ บนพื้นที่กลางเรือน เรื่องบัดสีบัดเถลิงเช่นนั้นเกิดขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด ไม่ว่าจะพื้นที่หรือมุมไหนของบ้าน ออกหลวงเขมก็สามารถเสพ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกิดเหตุ!--------------------------------------------------------------------------พรานป่าเริ่มทำพิธีเปิดเนตรให้กับเขม โดยมีเจ้าป่าเจ้าเขาเป็นพยาน ซึ่งพื้นที่นี้ทั้งสงบและเหมาะแก่การทำพิธีมากกว่าที่ไหน ๆ และหลังจากที่พิธีกรรมเสร็จสิ้น เขมก็รับรู้ทุกเรื่องราว เกี่ยวกับตัวตนในอดีตชาติของเขาราวกับว่าเขมได้ความทรงจำเดิมในชาติปางก่อน ชาติที่เขาเคยเป็นออกหลวงเขมอินทรากลับคืนทั้งหมด และทุกความทรงจำนั้นก็มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีที่เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าพร้อมจะรับมัน ทว่าเมื่อเอาเข้าจริง ความทรงจำทั้งหมดของออกหลวงเขมอินทรากลับโหดร้ายกว่าที่เขาคิด นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขมรู้สึกเจ็บปวดจนร้องไห้ออกมาไม่หยุดในเวลานี้ ภาพทุกภาพ เหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ มันทำเขมแหลกสลายจนยากจะรับมือกับอารมณ์เศร้าที่ปะทุล้นอยู่ภายในใจ...“ฮึก ฮืออ!”“คุณเขมขอรับ”“กูมิได้ทำผิดจริง ๆ กูมิได้เป็นกบฏไอ้ดิน”“กระผมรู้แล้วขอรับ ฮึก” บ่าวรับใช้อย่างดินที่เห็นแบบนั้นก็กั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เขารับรู้ว่าผู้เป็นนายของเขาบริสุทธิ์เสมอมา และเขาเองก็ต้องการให้ออกหลวงเขมได้หลุดพ







