LOGIN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : กฎแห่งกรรม -------------------------------------------------------------------------- หลังจากที่เขมเก็บข้อมูลมาตลอดช่วงเดือนกว่า ๆ ที่มาอยู่ ณ ที่แห่งนี้ เขาได้ข้อมูลมากมาย แต่ก็ยังไม่มากพอที่จะชี้ตัวว่าใครเป็นตัวการของเรื่องนี้ และไม่รู้ถึงจุดประสงค์ของโจนทั้งห้าคนที่ใส่ความเขา ว่าทำไปเพื่ออะไร นอกเสียจากว่าเขาจะจับตัวการหลักได้... “กูต้องออกไปลงพื้นที่” “ขอรับ?” “โจนมันหนีเข้าป่าไปทางไหน แล้วตอนนี้ ทางรัฐยังตามจับตัวมันอยู่หรือเปล่า?” “ทางรัฐ หมายถึงอะไรขอรับ?” “ก็เจ้าหน้าที่ทางรัฐไง ตำรวจหรือทหารน่ะ” “อ้อ ทหาร กระผมมิทราบเรื่องพวกนั้นเลยขอรับ” “มึงรู้อนาคตยังไงวะ ถึงไม่รู้อะไรที่กูถามสักอย่าง” เขาเริ่มสงสัยในตัวของดิน ถึงพลังวิเศษที่ดินมีเรื่องการดูดวงล่วงรู้อนาคต ว่าเขามีสิ่งนั้นติดตัวอยู่หรือความสามารถนั้นมันหายไปแล้ว “กระผมรู้แค่บางอย่างที่ฟ้าดินอนุญาตให้รู้ก็เท่านั้นขอรับ หากมิได้รับอนุญาต กระผมก็มิอาจล่วงรู้ หรือบางสิ่งที่รู้ก็มิอาจพูดได้ขอรับ...” “สรุปแล้วมึงรู้หรือไม่รู้ ถ้ารู้ก็พูดมาสิ คดีจะได้จบเร็วขึ้น…” “กระผมต่ำต้อยเกินไปขอรับ หากล่วงเกินชะตาของผู้ใด โดยที่ฟ้าดินมิได้กำหนดไว้ กระผมคงสิ้นชีวิตก่อนจะได้มาช่วยเหลือคุณเขม เหมือนอย่างตอนนี้นะขอรับ...” “...หมายความว่า ถ้าเสือกเรื่องชาวบ้าน มึงจะตายก่อนถึงเวลาอันควร งั้นเหรอ?” “ใช่แล้วขอรับ ชะตาของผมกำหนดให้รับใช้แค่ออกหลวงเท่านั้นขอรับ มิได้กำหนดไว้ให้เปิดเผยความลับของผู้ใด” “บอกไม่ได้ก็ช่างเหอะ” “...” “เอาเป็นว่าอีกสองวัน มึงต้องหาคนมานำทางกูเข้าป่า กูจะไปตามหาไอ้โจนนั่นด้วยตัวเอง...” เขมตั้งมั่นแล้วว่าเขาจะต้องลงพื้นที่ให้เร็วที่สุด และหากว่าเขาเป็นฝ่ายจับโจนได้ก่อนทหาร เขาอาจจะได้รับความน่าเชื่อถือมากขึ้น “แบบนั้นมันอันตรายนะขอรับคุณเขม” “อันตรายก็ต้องเสี่ยง ไม่งั้นกูก็ไม่มีทางจับตัวบงการได้...กูคิดว่าโจนมันน่าจะหลบอยู่ในป่า ถ้าเป็นกูคงไม่ไปอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านไหนแน่...” “งั้นกระผมจะตามไปรับใช้คุณเขมด้วยขอรับ เป็นตายเช่นไร กระผมก็ขอตายอยู่ข้างคุณเขมขอรับ” ดินทำซึ้ง หวังเป็นที่รักที่เมตตาของเจ้านายยิ่งขึ้น “มึงต้องไปกับกูอยู่แล้วล่ะ กูไม่ปล่อยให้มึงนอนรออย่างสบายใจอยู่ที่บ้านหรอก” “ขะ...ขอรับ” “แล้วเรื่องนี้ก็ต้องเก็บเป็นความลับ จะให้เมียกูคนไหนรู้ไม่ได้ แม้กระทั่ง...แม่นวลปราง” ตอนนี้เขมเริ่มสงสัยในแววตาที่เขาเห็น กลัวว่าแม่นวลปรางอาจจะเป็นผู้หญิงที่เขาเคยรู้จักในชาติที่จากมา ซึ่งหากว่าเธอคือบีม คนที่ฆ่าเขาจริง ๆ เขาคงรู้สึกผิดหวัง หรือหากความจริงเปิดเผยและรู้ว่าเธอมีส่วนรู้เห็นในเรื่องนี้เขาคงใจสลาย และมันคงยากที่จะจัดการความรู้สึกเศร้าหมองภายในใจ อาจเพราะคดีที่ทำอยู่ไม่ใช่เรื่องของใครอื่น แต่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเขาโดยตรง ***** ในมื้ออาหารเที่ยงวันนี้ แม่บัวขึ้นมาร่วมทานข้าวด้วยเหมือนทุกวัน และแม่รองที่หายหน้าไปนาน ก็กลับมานั่งทานข้าวร่วมกับทุกคนตามเดิม ซึ่งเธอมีท่าทางที่แปลกไปต่อผู้เป็นสามี ไม่ใช่ว่าเธอน้อยใจเขา แต่เนื่องด้วยเธอเสียใจเพราะความจริงที่รู้จากปากพ่อหมอเวทที่เธอสนิทชิดเชื้อ เกี่ยวกับเรื่องของออกหลวงเขมผู้เป็นสามี ที่เวลานี้ดวงจิตถึงคาดไปนานแล้ว โดยผู้ที่อาศัยอยู่ในร่างที่ยังมีชีวิตของเขา เป็นจิตดวงใหม่ที่เธอไม่คุ้นเคย และอีกไม่นานก็ถึงเวลาที่เธอต้องชดใช้กรรมในสิ่งที่ก่อไว้ หนี้ของผลกรรมมหาสารที่เธอไม่อาจจะต้านทานมันได้ เพราะสิ่งพวกนั้นกำลังทวงคืนความยุติธรรมให้กับตัวของพวกเขา “สีหน้าเจ้าไม่ค่อยดีเลยนะแม่พิกุล ไม่สบายลือ?” แม่ใหญ่ถามหาต้นเหตุของสีหน้าที่เลื่อนลอยนั้น “เปล่าดอกเจ้าค่ะ” เธอตอบเสียงสั่นก่อนจะตักข้าวเข้าปาก ตั้งแต่ที่แม่พิกุลกลับมาจากการไปเยี่ยมครอบครัวที่ต่างเมือง เธอก็ดูมีท่าทีที่แปลกไปจนคนในบ้านเริ่มสังเกตุเห็น ทั้งใบหน้าที่ซีดเซียว ดวงตาเลื่อนลอย ที่มองไปทางเขมด้วยความเศร้าใจ และยังท่าทางหวาดกลัวกับบางสิ่งที่เธอสามารถมองเห็นมันได้ผู้เดียว แต่ผู้อื่นมิอาจมองเห็น “อีกสองวัน พี่จะต้องเดินทางไปหาหมอ เพื่อไปเอายารักษา ฝากแม่นวลปรางดูแลเรือนด้วยหนา” “เหตุใดถึงไปด้วยตัวเองล่ะเจ้าคะ” “พี่อยู่ติดเรือนมาก็หลายวันแล้วยังจำอะไรมิได้เลย...หากได้ออกเดินทางบ้าง ความจำพี่อาจจะกลับคืนเร็วขึ้น...” “จักไปนานเท่าไหร่เจ้าคะ” “มินานดอก...แม่สาม แม่สี่” “เจ้าคะคุณพี่” “เจ้าคะคุณพี่” “ห้ามรังแกแม่บัว รวมถึงเจ้าด้วยแม่พิกุล อย่าทำการสิ่งใดที่ข้าเคยกล่าวเตือนไปแล้ว...” “...เจ้าค่ะ” แม่พิกุลก้มหน้ารับคำสั่งอย่างไม่ดื้อดึง ก่อนจะพูดบางคำทั้งน้ำตา “เดินทางปลอดภัยนะเจ้าคะคุณพี่ ฮึก” เธอบอกออกหลวงเขมอินทราผู้เป็นสามี ถึงการเดินทางไปยังที่แสนไกลโพ้น แม้เธอจะดูเป็นตัวร้ายในสายตาของเขม แต่ตลอดเวลาเธอก็รักออกหลวงเขมอินทราด้วยใจจริงเสมอมา รักมากจนหลงทำสิ่งที่ผิดบาปอย่างไม่น่าให้อภัย… -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------“ขอน้ำหน่อย” เขมพูดเสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ออกว่าเขาพูดขอสิ่งใด แต่ด้วยสัญชาตญาณของความเป็นเพื่อนสนิท ดินก็รู้ได้ว่าเขมต้องการน้ำดื่ม“อะ”“เฮ้อ กว่าจะฟื้นได้ ทำคนทั้งบ้านเป็นห่วงกันไปหมด เห็นหรือยังว่างานที่แกเลือกทำมันเสี่ยงอันตรายแค่ไหน”“อย่าว่ามันเลยครับพ่อ มันตื่นขึ้นมาก็ดีแล้ว” ดินพูดแก้ตัวให้เพื่อนรัก ที่ทำได้เพียงแค่นอนกระพิบตาปริบ ๆ ไม่มีแรงพอที่จะพูดเถียงพ่อเหมือนอย่างเคย“ถ้าไม่ได้ดินแดนมันช่วยไว้ แกจะได้ลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าพ่อแม่พี่น้องอีกครั้งหรือเปล่า” เขาไม่อยากจะดุลูกชายกับการงานเสี่ยง ๆ ที่เขมเลือกทำ แต่มันก็อดไม่ได้เมื่อเห็นว่าเขาถูกปองร้ายจนเกือบถึงแก่ชีวิต และหากไม่ได้ดินแดนช่วยไว้เขาคงแย่“…” เขมดื่มน้ำจนชุ่มคอ ก่อนจะถามออกไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงที่เขาไม่ได้สติ “เล่าให้ฟังที เกิดอะไรขึ้นบ้าง?”“วันนั้นกูกลับเข้าไปที่บริษัทพอดี แล้วก็เห็นว่ามึงหมดสติไป กูกับอีบีมก็เลยพามึงไปส่งโรงพยาบาล ตอนแรกกูก็ไม่ได้เอะใจว่าอีบีมมันเป็นคนทำใ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปิดฉากหน้าประวัติศาสตร์--------------------------------------------------------------------------ในค่ำคืนนี้ เขมตั้งใจเขียนจดหมายถึงใครบางคน เขาเขียนด้วยภาษาที่ใช้กันแพร่หลายในสมัยอยุธยาด้วยความทรงจำเดิมที่เคยได้เรียนรู้มา และแน่ใจได้ว่าผู้รับสารจะเข้าใจในทุกตัวหนังสือที่เขาต้องการจะบอกกล่าว เป็นความในใจที่เขาต้องการจะบอกกับแม่นวลปราง หญิงงามคนแรกที่เขายกย่องให้เป็นเมีย...“…”เธอเป็นผู้หญิงที่ผมควรจะรักและทำดีด้วยมากที่สุด แต่ผมกลับผูกมัดเธอไว้ และทรมานเธอด้วยเรื่องชั่วช้ามากมาย สิ่งเดียวที่ผมจะทำเพื่อทดแทนสิ่งไม่ดีมากมายนั้น คงเป็นการยอมเข้าใจถึงสิ่งที่ชะตากำหนดให้ต้องเป็นไปก๊อก ๆ!“ข้าขอเข้าไป ได้ลือไม่เจ้าคะ?” เสียงขออนุญาตนั้นทำเขมใจสั่นเมื่อได้ยิน แต่ก็ยินดีให้เธอเข้ามาเพื่อพูดคุย“เข้ามาสิ”“วางไว้ตรงนี้ แล้วเจ้าก็ออกไป”“เจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้วางสำรับชาลงตามคำสั่งของนายหญิง ตอนนั้นเขมก็ปิดพับจดหมายที่เขาเขียนอยู่ลง และโฟกัสไปที่แม่นวลปรางเพียงเท่านั้น เพราะคิดว่าเธอคงมีธุระสำคัญจะพูดคุยด้วย“ข้านำชาร้อนมาให้เจ้าค่ะ กลัวว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง--------------------------------------------------------------------------แม่นวลปรางเจอทั้งการนอกใจ นอกกาย ผิดคำพูดผิดคำสัญญา อีกทั้งยังถูกทำร้ายทั้งกายและใจ หากว่าสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นอย่างที่ผมคิด มันก็สมควรแล้วที่ออกหลวงเขมอินทราจะได้รับบทเรียนแสนล้ำค่านี้จากเธอ…“เฮ้อ”“ยังมินอนอีกลือขอรับคุณเขม” ดินเอ่ยถามกับเจ้านายของเขา เมื่อตื่นขึ้นมาและเห็นว่าเขมยังคงนั่งอยู่ที่หน้ากองไฟ“กูนอนมิหลับ”“คิดถึงเรื่องอันใดอยู่ลือขอรับ?”“…เรื่องชั่ว ๆ ที่เคยทำไว้”“...”“ทั้งที่กูตบปากรับคำกับแม่นวลปราง ว่าจะดูแลแม่บัวเป็นอย่างดี หากว่าเธอยอมยกแม่บัวให้ แต่กูกลับไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้ แลทำร้ายทั้งแม่นวลปรางกับแม่บัวให้ต้องเจ็บช้ำ กูมันเลวระยำเสียยิ่งกว่าสัตว์นรก”“อย่าก่นด่าตัวเองเช่นนั้นเลยหนาขอรับ กระผมรู้ดีว่าออกหลวงมิได้เป็นคนชั่วร้ายโดยสันดาน ถ้ามิใช่เพราะ...”“เพราะอะไร?”ตุบ! เสียงเมื่อครู่ทำให้ทั้งสองคนมองไปหาจุดทิศทางที่มาของเสียง แต่ก็พบเพียงแค่ความมืดเท่านั้น“..!”“..!”มันโผล่มาแล้ว “มึงคิดว่าจะหลบหนีได้นานเท่าไหร่?”
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ตั้งแต่คืนนั้นมา รอยยิ้มแสนสดใสของแม่บัวก็ค่อย ๆ จางหายไป และออกหลวงเองก็เริ่มเดินเกมส์ลุกเข้าหาแม่บัวหนักยิ่งขึ้น เพื่อให้เธอได้มาอยู่ในสถานะที่เขาจัดวางไว้...“แม่บัว”“..!”“ตกใจกะไร นี่ข้าเอง”“ออกหลวง” แม่บัวก้มหน้าลง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของร่างสูงกำยำ ที่โอบรัดร่างนุ่มนิ่มบอบบางของเธอไว้แนบชิดกับลำตัวของเขา“ไอ้ดิน ไปดูต้นทางไว้ อย่าให้ใครเดินมาแถวนี้”“ขอรับ…” ดินเดินนำหน้าบ่าวรับใช้อีกสามคนออกไปจากพื้นที่ตรงนั้น เพื่อให้เจ้านายของพวกเขาได้ทำเรื่องที่ใจปรารถนา แม้เวลานี้จะเป็นช่วงที่ฟ้ายังสว่างอยู่ และพื้นที่บริเวณนั้นจะมีเพียงแค่ชายคายาวที่ปกคุมแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหากับเรื่องที่ออกหลวงต้องการจะทำ“ข้าจักต้องรีบนำดอกไม้ขึ้นไปให้คุณพี่บนเรือนเจ้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความทรงจำของออกหลวงเขม Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ปล. ไรท์มีการเพิ่มเนื้อหาใน ep.1-20 ด้วยนะคะในช่วงที่พรานหลับตาลง นั่นเป็นเวลาที่เขาเริ่มทำงานให้กับผู้ว่าจ้างในอีกหน้าที่ที่เขาถนัดกว่าการเป็นพลานป่า ส่วนเขมก็ยังคงนั่งครุ่นคิดบางอย่างอยู่ที่หน้ากองไฟ ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมาที่เขาเคยสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง กับความรักของเขาและแม่นวลปราง ซึ่งภาพความทรงจำที่เขาเห็นมันทำให้เขายิ่งกลัวว่าจะเป็นเธอ…อยุธยา พ.ศ. ๒๒๔๕ช่วงสองปีก่อนที่เขมจะเดินทางมาที่นี่ เวลานั้นออกหลวงเขมยังคงมีชีวิตอยู่ และเป็นตัวตนของเขาอย่างที่เคยเป็นมา ความมักมากในกามมีให้เห็นแม้ว่าเป็นช่วงกลางวันแสก ๆ บนพื้นที่กลางเรือน เรื่องบัดสีบัดเถลิงเช่นนั้นเกิดขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด ไม่ว่าจะพื้นที่หรือมุมไหนของบ้าน ออกหลวงเขมก็สามารถเสพ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกิดเหตุ!--------------------------------------------------------------------------พรานป่าเริ่มทำพิธีเปิดเนตรให้กับเขม โดยมีเจ้าป่าเจ้าเขาเป็นพยาน ซึ่งพื้นที่นี้ทั้งสงบและเหมาะแก่การทำพิธีมากกว่าที่ไหน ๆ และหลังจากที่พิธีกรรมเสร็จสิ้น เขมก็รับรู้ทุกเรื่องราว เกี่ยวกับตัวตนในอดีตชาติของเขาราวกับว่าเขมได้ความทรงจำเดิมในชาติปางก่อน ชาติที่เขาเคยเป็นออกหลวงเขมอินทรากลับคืนทั้งหมด และทุกความทรงจำนั้นก็มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีที่เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าพร้อมจะรับมัน ทว่าเมื่อเอาเข้าจริง ความทรงจำทั้งหมดของออกหลวงเขมอินทรากลับโหดร้ายกว่าที่เขาคิด นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขมรู้สึกเจ็บปวดจนร้องไห้ออกมาไม่หยุดในเวลานี้ ภาพทุกภาพ เหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ มันทำเขมแหลกสลายจนยากจะรับมือกับอารมณ์เศร้าที่ปะทุล้นอยู่ภายในใจ...“ฮึก ฮืออ!”“คุณเขมขอรับ”“กูมิได้ทำผิดจริง ๆ กูมิได้เป็นกบฏไอ้ดิน”“กระผมรู้แล้วขอรับ ฮึก” บ่าวรับใช้อย่างดินที่เห็นแบบนั้นก็กั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เขารับรู้ว่าผู้เป็นนายของเขาบริสุทธิ์เสมอมา และเขาเองก็ต้องการให้ออกหลวงเขมได้หลุดพ







