LOGIN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ไม่ใช่เธอคนเดิม -------------------------------------------------------------------------- “งั้น...ฉันไปหา แม่บัวที่เรือนเองได้หรือเปล่า?” ผมอยากมีโอกาสได้พูดคุยและสัมผัสกับผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง อยากจะแน่ใจว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงคนเดียวกันกับที่เอายาพิษให้ผมกิน “ได้สิเจ้าคะ คุณพี่จะเดินไปแห่งหนใดของเรือนนี้ก็ย่อมได้ ที่นี่เป็นเรือนของคุณพี่ คำสั่งและความปรารถนาของคุณพี่อยู่เหนือผู้อื่น จักทำการใดก็ย่อมได้เจ้าค่ะ...” “แม่นวลปรางห้ามงอนนะ” “งอน…อะไรงอนหรือเจ้าคะ” “หมายถึงห้ามน้อยใจน่ะ ฉัน เอ่อ พี่มีธุระกับแม่บัว แต่เดี๋ยวจะรีบกลับเรือน...” “...” แม่ใหญ่ไม่ค่อยคุ้นชินกับท่าทางและคำพูดของสามีที่ดูเปลี่ยนไป เขาดูใส่ใจและสนใจความรู้สึกของเธอมากขึ้นอย่างที่ไม่เคยทำเช่นนี้มานานแสนนาน “รับปากสิ ถ้าแม่นวลปรางไม่รับปาก พี่ก็ไม่กล้าไปหาแม่บัวหรอกนะ...” “ข้ามิน้อยใจคุณพี่ดอกเจ้าค่ะ แม่บัวก็เหมือนน้องสาวของข้า หากคุณพี่ไปเยี่ยมหา แม่บัวคงจะยิ้มแก้มปริ…” แม่ใหญ่พูดด้วยใบหน้าที่ไม่มีความร้ายกาจอยู่บนใบหน้าเหมือนอย่างที่แม่รองทำ แม้รู้ว่าสามีต้องการไปเจอผู้หญิงอีกคนที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียเหมือนกัน “พี่พอเข้าใจแล้วล่ะ ว่าทำไมออกหลวงเขมถึงเลือกแม่นวลปรางมาเป็นเมียคนแรก...” น้องนวลปรางคนสวย ใจดีเหมาะสมแล้วที่จะได้เป็นเมียหลวงเมียแรก ที่สำคัญ เธอเหมาะเป็นแม่ของลูกของผมจริง ๆ แต่เสียดาย เราสองคนคงรักกันไม่ได้ เพราะวันนึงที่ภารกิจสำเร็จ ผมก็คงต้องไปจากที่นี่... เรือนเล็ก (หลังที่สอง) เรือนหลังนี้ตั้งอยู่ไม่ห่างจากเรือนใหญ่เท่าไหร่นัก เดินห่างออกมาประมาณหนึ่งร้อยเมตรก็ถึง เป็นเรือนที่ออกหลวงเขมสร้างขึ้นให้เฉพาะแม่จันทร์ แม่พลอย แม่บัว และแม่ดาวเรืองที่ล่วงลับไปแล้ว ซึ่งที่นี่ก็มีทาสอยู่เฝ้ารับใช้นายหญิงของเรือนเช่นกัน แต่อาจจะมีน้อยกว่าที่เรือนหลังใหญ่… “เอ็งไปเรียกคุณบัวมาที บอกว่าออกหลวงมาขอพบ” ดินพูดบอกกับบ่าวที่อยู่ประจำเรือนให้ไปตามนายหญิงเจ้าของเรือนมาพบผู้เป็นสามีที่มาเยี่ยมหา ทั้งคู่ก็ยืนรออยู่ไม่นาน คนที่เรียกหาก็เดินลงมาด้วยท่าทางที่งดงามในทุกย่างเก้า ความงดงามของเธอสะดุดตาของเขมทุกครั้งที่ได้มอง “มาหาบัวลือเจ้าคะ?” “ใช่ ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย” “…มีเรื่องอันใดจะพูดกับบัวลือเจ้าคะ” “หาที่ร่ม ๆ นั่งคุยกันดีกว่า ไอ้ดิน...” “ขอรับ ตรงสระบัวด้านหลัง ทั้งร่มทั้งเย็นเลยขอรับ...” บ่าวรับใช้พูดอย่างรู้ใจนาย “นำทางไป” “ขอรับ” “...” แม่บัวเดินตามเขมไป ในหัวก็คิดไปว่าเธอจะถูกดุเรื่องอะไร สามีถึงได้เดินมาตามไปพูดคุยด้วยเป็นการส่วนตัวอย่างที่ไม่เคยทำเช่นนี้ สระบัวอยู่ไม่ห่างจากเรือนของแม่บัวนัก เดินเพียงไม่กี่เก้าก็ถึง ทว่าเมื่อมาถึงแล้วเขมกับไม่พูดอะไร เอาแต่นั่งจ้องหน้าแม่บัวอยู่เช่นนั้น และที่เขาทำแบบนั้นก็เพราะต้องการจับสังเกตหญิงสาวที่เป็นคนเดียวที่เขาคุ้นหน้า ว่าเธอไม่ใช่บีม ผู้หญิงที่ฆ่าเขาจากโลกก่อนจริง ๆ แต่คือแม่บัวหญิงงามที่เขาเพิ่งรู้จัก “ออกหลวงมีอันใดกับข้าลือเจ้าคะ?” “มีอยู่แล้ว...” “…” แม่บัวเงียบฟังถึงธุระของผู้เป็นสามี “วันนั้นเธอ เอ่อ เจ้าน่ะ อยู่ที่นั่นกับข้าด้วยใช่หรือเปล่า?” “ใช่ลือไม่ขอรับ” ดินพูดบอกกับเขม ถึงคำที่เขาควรจะใช้ให้ถูกต้อง “ใช่ลือไม่?” เขมพยายามที่จะหัดพูดจาให้เหมือนคนที่นี่มากขึ้น เพราะเมื่อถึงวันไต่สวนคดีใหม่ เขาจะได้พูดให้คณะลูกขุนเข้าใจในความหมายที่เขาต้องการจะสื่อสารได้อย่างถูกต้อง และไม่ผิดไปจากความจริงที่เป็น “วันไหนลือเจ้าคะ?” “วันที่ข้าถูกทรมานให้รับโทษ” “...” แม่บัวพยักหน้ารับเบา ๆ แทนคำตอบ “แล้วทำไม วันนั้นเจ้าถึงไปอยู่ที่นั่น ทั้งที่เมียคนอื่นไม่ได้ออกจากบ้าน...” “มิได้ออกจากเรือนขอรับ” ดินพูดชี้นำ “นั่นแหละ คนอื่นมิได้ออกจากเรือน แต่ทำไมเจ้าถึงไปอยู่ที่นั่นได้?” “เหตุใดขอรับ” ดินพูดชี้นำ “เพราะเหตุใด?” “เพราะข้ามิอาจทนอยู่รอฟังข่าวร้ายได้เจ้าค่ะ...ข้าเชื่อว่าคุณพี่มิได้ก่อกบฏ ข้าเชื่อคุณพี่ จึงไปอยู่ในที่แห่งนั้น ณ เวลานั้น เพื่อกราบทูนให้มีการไต่สวนใหม่อีกครั้งเจ้าค่ะ” หลักฐานที่มีเพียงกลุ่มคนกระทำผิด แต่ไม่มีหลักฐานมากพอในการกล่าวโทษ ยังไม่ทันได้สอบสวนรอบที่สอง ผู้ร้ายทั้งห้าที่ถูกจับ หนีออกมาจากคุกได้ก็พากันฆ่าตัวตาย ทุกอย่างจึงมาตกอยู่ที่ออกหลวงเขมผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นตัวการหลัก ทว่าผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนบงการอย่างออกหลวงเขม กลับอยู่ติดเรือนไม่คิดหนีจนกระทั่งวันที่ถูกจับกุมตัว คำขอร้องของแม่บัวให้มีการสอบสวนหาหลักฐานเพิ่มเติมจึงเป็นผล และอาจเพราะแม่บัวก็เป็นลูกสาวของอดีตขุนนางยศใหญ่ผู้ที่เคยเสียสละชีวิตเพื่อปกป้องแผ่นดิน แถมลุงของเธอก็ยังดำลงตำแหน่งเป็นขุนนางยศใหญ่ในวังด้วยเช่นกัน คำขอร้องของเธอจึงมีค่ากว่าคำพูดของจำเลยอย่างออกหลวงเขม “...” แววตาของเธอดูไม่ร้ายเหมือนยัยบีมเลยสักนิด ดูใสซื่อไม่มีพิษภัย แถมยังดูจะรักออกหลวงเขมมากกว่าใครในบรรดาเมีย เธอคงไม่ใช่ยัยบีมจริง ๆ และก็คงไม่ใช่คนที่คิดปองร้ายออกหลวงเขมด้วย เพราะไม่งั้นแม่บัวคงไม่ไปที่นั่นเพื่อช่วยสามีตัวเอง และก็คงไม่ถูกประหารไปกับออกหลวงเขมในครั้งนั้น… เขมเริ่มจับแบ่งกลุ่ม กลุ่มเมียที่ดูจะเป็นฝ่ายดี และกลุ่มเมียฝ่ายร้าย ซึ่งแน่นอนว่าฝ่ายร้ายต้องมีสามสาว แม่รอง แม่สาม แม่สี่อยู่ในนั้น และฝ่ายเมียดีที่เขมมองเห็นตอนนี้ก็มีแค่สองคน คือแม่นวลปรางเมียคนแรก และแม่บัวเมียคนเล็กสุด “ขอบใจนะแม่บัว ที่วันนั้นเจ้าช่วยพูดให้ข้า” “ข้าเต็มใจช่วยออกหลวงให้พ้นผิดเจ้าค่ะ” “...งั้นก็เหลืออีกห้าคนที่ฉันยังไม่ได้ทำความรู้จัก” เขมนึกไปถึงเมียอีกห้าคนที่เหลือ ในตอนนั้นเองแม่บัวก็แอบเหลือบตาขึ้นมองมาที่เขาด้วยความสับสนปนแปลกใจ “...” คุณพี่มิได้เรียกฉันมาดุด่า มิหนำซ้ำยังเอ่ยปากขอบน้ำใจ แปลกจริง “ว่าแต่...ทำไมเมื่อเช้า แม่บัวถึงได้วิ่งหนีข้าไปแบบนั้นล่ะ กลัวข้าลือ?” “...” “เงียบทำไม?” “เพราะข้ามิใช่คนโปรดเจ้าค่ะ เลยมิกล้าจะเดินเข้าไปหาออกหลวง” “ทำไม?” เขมหันไปถามกับดิน ว่าเพราะอะไรแม่บัวถึงพูดแบบนั้น “ออกหลวงชอบฟาดงัวฟาดงาใส่คุณบัวน่ะขอรับ แถมยังสั่งห้ามมิให้เข้าใกล้หรือแตะต้องเนื้อตัว ห้ามมิให้มองหน้า ห้ามมิให้เรียกท่านว่าคุณพี่เหมือนอย่างที่เมียคนอื่นเรียก ห้ามมิให้ขึ้นไปบนเรือนใหญ่ ห้ามมิให้โผล่ไปที่ท่าน้ำหน้าเรือน ห้ามมิให้...” “เดี๋ยว...จะห้ามอะไรขนาดนั้น แม่บัวก็เป็นเมียฉันเหมือนคนอื่นไม่ใช่หรือไง” “มิมีใครรู้ดอกขอรับว่าเพราะเหตุอันใด นอกเสียจากตัวออกหลวงเอง” “...” เขมมองหน้าแม่บัวที่ตอนนั้นเอาแต่ก้มหน้าก้มตา ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองตน เขาลุกเดินเข้าไปนั่งใกล้ ปลายคางเรียวงามถูกช้อนหน้าขึ้นอย่างระวัง แต่ก็ยังเห็นว่าเธอเอาแต่หลบตาเขา เธอดูสวยและเพรียบพร้อมพอ ๆ กับแม่นวลปราง แต่เพราะอะไรกัน “...ทำไมข้าถึงได้ใจร้ายกับแม่บัวขนาดนั้นนะ” -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------“ขอน้ำหน่อย” เขมพูดเสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ออกว่าเขาพูดขอสิ่งใด แต่ด้วยสัญชาตญาณของความเป็นเพื่อนสนิท ดินก็รู้ได้ว่าเขมต้องการน้ำดื่ม“อะ”“เฮ้อ กว่าจะฟื้นได้ ทำคนทั้งบ้านเป็นห่วงกันไปหมด เห็นหรือยังว่างานที่แกเลือกทำมันเสี่ยงอันตรายแค่ไหน”“อย่าว่ามันเลยครับพ่อ มันตื่นขึ้นมาก็ดีแล้ว” ดินพูดแก้ตัวให้เพื่อนรัก ที่ทำได้เพียงแค่นอนกระพิบตาปริบ ๆ ไม่มีแรงพอที่จะพูดเถียงพ่อเหมือนอย่างเคย“ถ้าไม่ได้ดินแดนมันช่วยไว้ แกจะได้ลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าพ่อแม่พี่น้องอีกครั้งหรือเปล่า” เขาไม่อยากจะดุลูกชายกับการงานเสี่ยง ๆ ที่เขมเลือกทำ แต่มันก็อดไม่ได้เมื่อเห็นว่าเขาถูกปองร้ายจนเกือบถึงแก่ชีวิต และหากไม่ได้ดินแดนช่วยไว้เขาคงแย่“…” เขมดื่มน้ำจนชุ่มคอ ก่อนจะถามออกไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงที่เขาไม่ได้สติ “เล่าให้ฟังที เกิดอะไรขึ้นบ้าง?”“วันนั้นกูกลับเข้าไปที่บริษัทพอดี แล้วก็เห็นว่ามึงหมดสติไป กูกับอีบีมก็เลยพามึงไปส่งโรงพยาบาล ตอนแรกกูก็ไม่ได้เอะใจว่าอีบีมมันเป็นคนทำใ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปิดฉากหน้าประวัติศาสตร์--------------------------------------------------------------------------ในค่ำคืนนี้ เขมตั้งใจเขียนจดหมายถึงใครบางคน เขาเขียนด้วยภาษาที่ใช้กันแพร่หลายในสมัยอยุธยาด้วยความทรงจำเดิมที่เคยได้เรียนรู้มา และแน่ใจได้ว่าผู้รับสารจะเข้าใจในทุกตัวหนังสือที่เขาต้องการจะบอกกล่าว เป็นความในใจที่เขาต้องการจะบอกกับแม่นวลปราง หญิงงามคนแรกที่เขายกย่องให้เป็นเมีย...“…”เธอเป็นผู้หญิงที่ผมควรจะรักและทำดีด้วยมากที่สุด แต่ผมกลับผูกมัดเธอไว้ และทรมานเธอด้วยเรื่องชั่วช้ามากมาย สิ่งเดียวที่ผมจะทำเพื่อทดแทนสิ่งไม่ดีมากมายนั้น คงเป็นการยอมเข้าใจถึงสิ่งที่ชะตากำหนดให้ต้องเป็นไปก๊อก ๆ!“ข้าขอเข้าไป ได้ลือไม่เจ้าคะ?” เสียงขออนุญาตนั้นทำเขมใจสั่นเมื่อได้ยิน แต่ก็ยินดีให้เธอเข้ามาเพื่อพูดคุย“เข้ามาสิ”“วางไว้ตรงนี้ แล้วเจ้าก็ออกไป”“เจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้วางสำรับชาลงตามคำสั่งของนายหญิง ตอนนั้นเขมก็ปิดพับจดหมายที่เขาเขียนอยู่ลง และโฟกัสไปที่แม่นวลปรางเพียงเท่านั้น เพราะคิดว่าเธอคงมีธุระสำคัญจะพูดคุยด้วย“ข้านำชาร้อนมาให้เจ้าค่ะ กลัวว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง--------------------------------------------------------------------------แม่นวลปรางเจอทั้งการนอกใจ นอกกาย ผิดคำพูดผิดคำสัญญา อีกทั้งยังถูกทำร้ายทั้งกายและใจ หากว่าสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นอย่างที่ผมคิด มันก็สมควรแล้วที่ออกหลวงเขมอินทราจะได้รับบทเรียนแสนล้ำค่านี้จากเธอ…“เฮ้อ”“ยังมินอนอีกลือขอรับคุณเขม” ดินเอ่ยถามกับเจ้านายของเขา เมื่อตื่นขึ้นมาและเห็นว่าเขมยังคงนั่งอยู่ที่หน้ากองไฟ“กูนอนมิหลับ”“คิดถึงเรื่องอันใดอยู่ลือขอรับ?”“…เรื่องชั่ว ๆ ที่เคยทำไว้”“...”“ทั้งที่กูตบปากรับคำกับแม่นวลปราง ว่าจะดูแลแม่บัวเป็นอย่างดี หากว่าเธอยอมยกแม่บัวให้ แต่กูกลับไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้ แลทำร้ายทั้งแม่นวลปรางกับแม่บัวให้ต้องเจ็บช้ำ กูมันเลวระยำเสียยิ่งกว่าสัตว์นรก”“อย่าก่นด่าตัวเองเช่นนั้นเลยหนาขอรับ กระผมรู้ดีว่าออกหลวงมิได้เป็นคนชั่วร้ายโดยสันดาน ถ้ามิใช่เพราะ...”“เพราะอะไร?”ตุบ! เสียงเมื่อครู่ทำให้ทั้งสองคนมองไปหาจุดทิศทางที่มาของเสียง แต่ก็พบเพียงแค่ความมืดเท่านั้น“..!”“..!”มันโผล่มาแล้ว “มึงคิดว่าจะหลบหนีได้นานเท่าไหร่?”
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ตั้งแต่คืนนั้นมา รอยยิ้มแสนสดใสของแม่บัวก็ค่อย ๆ จางหายไป และออกหลวงเองก็เริ่มเดินเกมส์ลุกเข้าหาแม่บัวหนักยิ่งขึ้น เพื่อให้เธอได้มาอยู่ในสถานะที่เขาจัดวางไว้...“แม่บัว”“..!”“ตกใจกะไร นี่ข้าเอง”“ออกหลวง” แม่บัวก้มหน้าลง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของร่างสูงกำยำ ที่โอบรัดร่างนุ่มนิ่มบอบบางของเธอไว้แนบชิดกับลำตัวของเขา“ไอ้ดิน ไปดูต้นทางไว้ อย่าให้ใครเดินมาแถวนี้”“ขอรับ…” ดินเดินนำหน้าบ่าวรับใช้อีกสามคนออกไปจากพื้นที่ตรงนั้น เพื่อให้เจ้านายของพวกเขาได้ทำเรื่องที่ใจปรารถนา แม้เวลานี้จะเป็นช่วงที่ฟ้ายังสว่างอยู่ และพื้นที่บริเวณนั้นจะมีเพียงแค่ชายคายาวที่ปกคุมแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหากับเรื่องที่ออกหลวงต้องการจะทำ“ข้าจักต้องรีบนำดอกไม้ขึ้นไปให้คุณพี่บนเรือนเจ้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความทรงจำของออกหลวงเขม Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ปล. ไรท์มีการเพิ่มเนื้อหาใน ep.1-20 ด้วยนะคะในช่วงที่พรานหลับตาลง นั่นเป็นเวลาที่เขาเริ่มทำงานให้กับผู้ว่าจ้างในอีกหน้าที่ที่เขาถนัดกว่าการเป็นพลานป่า ส่วนเขมก็ยังคงนั่งครุ่นคิดบางอย่างอยู่ที่หน้ากองไฟ ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมาที่เขาเคยสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง กับความรักของเขาและแม่นวลปราง ซึ่งภาพความทรงจำที่เขาเห็นมันทำให้เขายิ่งกลัวว่าจะเป็นเธอ…อยุธยา พ.ศ. ๒๒๔๕ช่วงสองปีก่อนที่เขมจะเดินทางมาที่นี่ เวลานั้นออกหลวงเขมยังคงมีชีวิตอยู่ และเป็นตัวตนของเขาอย่างที่เคยเป็นมา ความมักมากในกามมีให้เห็นแม้ว่าเป็นช่วงกลางวันแสก ๆ บนพื้นที่กลางเรือน เรื่องบัดสีบัดเถลิงเช่นนั้นเกิดขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด ไม่ว่าจะพื้นที่หรือมุมไหนของบ้าน ออกหลวงเขมก็สามารถเสพ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกิดเหตุ!--------------------------------------------------------------------------พรานป่าเริ่มทำพิธีเปิดเนตรให้กับเขม โดยมีเจ้าป่าเจ้าเขาเป็นพยาน ซึ่งพื้นที่นี้ทั้งสงบและเหมาะแก่การทำพิธีมากกว่าที่ไหน ๆ และหลังจากที่พิธีกรรมเสร็จสิ้น เขมก็รับรู้ทุกเรื่องราว เกี่ยวกับตัวตนในอดีตชาติของเขาราวกับว่าเขมได้ความทรงจำเดิมในชาติปางก่อน ชาติที่เขาเคยเป็นออกหลวงเขมอินทรากลับคืนทั้งหมด และทุกความทรงจำนั้นก็มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีที่เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าพร้อมจะรับมัน ทว่าเมื่อเอาเข้าจริง ความทรงจำทั้งหมดของออกหลวงเขมอินทรากลับโหดร้ายกว่าที่เขาคิด นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขมรู้สึกเจ็บปวดจนร้องไห้ออกมาไม่หยุดในเวลานี้ ภาพทุกภาพ เหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ มันทำเขมแหลกสลายจนยากจะรับมือกับอารมณ์เศร้าที่ปะทุล้นอยู่ภายในใจ...“ฮึก ฮืออ!”“คุณเขมขอรับ”“กูมิได้ทำผิดจริง ๆ กูมิได้เป็นกบฏไอ้ดิน”“กระผมรู้แล้วขอรับ ฮึก” บ่าวรับใช้อย่างดินที่เห็นแบบนั้นก็กั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เขารับรู้ว่าผู้เป็นนายของเขาบริสุทธิ์เสมอมา และเขาเองก็ต้องการให้ออกหลวงเขมได้หลุดพ







