共有

เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย
เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย
作者: นัวร์เนีย

บทที่ 1

last update 公開日: 2025-11-02 14:16:38

ความรัก...ที่เริ่มจากการโกหกตั้งแต่ประโยคแรก

_______________________

หกปีก่อน

มะ ไม่มี...

ในนี้ก็ไม่มี...

ข้าวปั้นเปิดกระเป๋าสะพายสีดำตนเองดูทุกซอกทุกมุม แต่กลับไม่เจอ 'สิ่งนั้น'

นักศึกษาสาวชั้นปีสุดท้ายคณะบริหารธุรกิจเอกวิชาการเป็นเจ้าของธุรกิจเงยหน้ามองพนักงานร้านกาแฟใต้ตึกคณะตนเองพร้อมกับส่งยิ้มแหย

บัตรเครดิตที่บิดาให้ไว้หายไปอย่างไร้ร่องรอย เธอจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่หยิบมันขึ้นมาใช้ คือตอนไปเติมน้ำมันที่ปั๊มแห่งหนึ่งและคงลืมเอาคืน

หญิงสาวถอนหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิดในความสะเพร่าของตนเอง แต่ตอนนี้เธอต้องจัดการปัญหาตรงหน้าก่อน

"ขอโอนแทนนะคะ"

"ได้ค่ะ"

มือถือเครื่องสีดำถูกหยิบขึ้นมาแทน แบตเตอรี่สิบเปอร์เซ็นต์คงพอทำให้เธอผ่านวิกฤตินี้ไปได้ ระหว่างรออินเทอร์เน็ตดาวน์โหลดหน้าระบบแอปพลิเคชันธนาคาร ธนบัตรสีเทาหนึ่งใบก็ถูกยื่นผ่านหน้าเธอไปให้พนักงาน

ใบหน้าหล่อเหลาผู้เป็นเจ้าของดวงตาสีน้ำตาลเข้มลึกล้ำ ขนตายาวสวยพร้อมกลิ่นหอมจากน้ำหอมราคาแพงทำให้ผู้ชายคนนั้นดูสวยสำอางยิ่งกว่าผู้หญิง ข้าวปั้นไม่แปลกใจเลยหากจะรู้สึกประหม่าที่จะยืนอยู่ข้างๆ จนต้องขยับตัวหลีกทางให้อีกฝ่ายสนทนากับพนักงานได้สะดวกขึ้น

ระหว่างที่ขยับถอยหลัง ดวงตากลมโตก็แอบสำรวจการแต่งกายของเขาไปด้วย

เสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงสแล็กส์สีเดียวกันดูเนี้ยบไร้ที่ติ สายเข็มขัดคาดเอวหัวรูปตัวเอช (H) ยิ่งเสริมให้เขาดูดีขึ้นหลายเท่า

"น้องจะมองพี่อีกนานไหมครับ ^^"

เฮือก!!

คนถูกถามสะดุ้งตกใจ เพราะไม่ค่อยได้เจอผู้ชายที่แต่งตัวดูดีขนาดนี้ในรั้วมหาวิทยาลัย จึงทำให้เธอเผลอมองสำรวจเขาอย่างเสียมารยาท

"ขะ ขอโทษค่ะ!!" โค้งตัวแทนการไหว้อย่างลืมตัว สีหน้าของหญิงสาวในตอนนี้ไม่ต่างจากตอนถูกรุ่นพี่รับน้องด้วยการเรียกถามชื่อเพื่อนที่เพิ่งรู้จักกันไม่กี่ชั่วโมง

ประหม่าไปหมด!!

"อเมริกาโน่เย็นไม่หวาน จ่ายรวมกับของน้องคนนี้ครับ"

มือข้างที่จับแบงก์สีเทาชี้มาทางข้าวปั้น ก่อนจะยื่นมันให้พนักงานนำไปคิดเงิน

"อะ เอ่อ ปั้นจ่ายเองได้ค่ะ"

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาคือใคร ไม่อยากมีปัญหาหรือติดหนี้บุญคุณกันทีหลังเพราะเงินไม่กี่ร้อย

"ดูเหมือนจะมีปัญหาเรื่องเงินอยู่ไม่ใช่เหรอ นั่นน่ะ มือถือดับไปแล้ว"

หญิงสาวรีบยกมือถือตนเองมาดู และพบว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ

"ถ้าไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณใครจะยืมก่อนก็ได้ พี่เรียนป.โทที่นี่ คงได้เจอกันอีก"

คำพูดไม่คิดอะไรของอีกฝ่ายทำให้ใบหน้าสวยพยักหน้า ยกมือไหว้ขอบคุณและขอตัวออกจากร้านกาแฟไป

ส่วนเจ้าของร่างสูงก็เดินออกจากร้านกาแฟทันทีที่ได้เครื่องดื่ม คนที่บอกว่าตนเองเรียนปริญญาโทที่นี่ยื่นบัตรเครดิตสีทองให้ลูกน้องคนสนิท ซึ่งนั่งประจำตำแหน่งคนขับอยู่ด้านหน้า

"ครับ?"

คีรีรับมาถือพร้อมกับเปล่งเสียงสูงอย่างไม่เข้าใจ ไม่ยักรู้มากก่อนว่าเจ้านายตนเองมีบัตรเครดิตธรรมดาแบบนี้

"ไปตามสืบประวัติเจ้าของบัตรมา"

อ้อ...

"ครับนาย ผมจะรีบจัดการให้หลังจากกลับจากอิตา..."

"คืนนี้...กูต้องได้ข้อมูลทั้งหมดคืนนี้ก่อนขึ้นเครื่อง"

"ครับ..." คีรีรับคำสั่งพร้อมกับโค้งศีรษะรับทราบ

ถ้าคนอย่างเวกัสเร่งรัดจะเอาคำตอบอะไร ก็แปลว่าสิ่งนั้น 'สำคัญ'

"แล้วก็ทำเรื่องเรียนต่อป.โทที่นี่ให้กูด้วย เอาให้เหลือแค่เรียนอีกปีเดียวก็พอ"

ลูกน้องหนุ่มมองเจ้านายตนเองผ่านกระจกหลังคนขับอย่างไม่เข้าใจ เจ้านายของเขาเรียนจบปริญญาโทจากสหรัฐอเมริกามาแล้วหนึ่งใบจะเรียนซ้ำทำไมอีก

คีรีเก็บความสงสัยไว้ในใจ คนอย่างวัชริศร์ อัศวยุทธานนท์เป็นคนมีความคิดเหนือชั้น บางทีอาจจะมีเหตุผลสำคัญที่ยังไม่สามารถบอกใครตอนนี้ได้

"ได้ครับ ประวัติและเกรดเฉลี่ยของการเรียนปีแรกจะมีในระบบของมหาวิทยาลัยภายในสัปดาห์นี้ ส่วนบัตรนักศึกษาผมจะเอามาให้หลังจากนายกลับจากดูธุรกิจกับลูซโซที่อิตาลี"

คนนั่งหลังรถยิ้มพอใจ นั่งไขว่ห้างมองออกไปนอกรถพลางคิดเรื่องสำคัญในหัว บางครั้งคีรีมองเห็นเจ้านายก้มมองหน้าจอมือถือที่เปิดค้นบางอย่างไปด้วย

ปั้น...

อะไรปั้น?

ปั้นชา ปั้นหยา ปั้นจั่น ปั้นสิบ ปั้นข้าว...

ข้าวปั้น... :)

══☆♡☆══
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード

最新チャプター

  • เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย   บทที่ 90

    กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ปี 2019 ใครจะคิดว่าเวกัสจะเป็นคนสปอยล์แฟนตัวเองขนาดนี้ เพียงแค่เธอเอ่ยเล่นๆ ว่าอยากมางานครบรอบสามสิบปีของเครื่องประดับแบรนด์อเมทิสต์เป็นของขวัญรับปริญญา อาทิตย์ต่อมาเขาก็ลากเธอขึ้นเครื่องบินส่วนตัวมายืนอยู่ในสวนสาธารณะช็องเดอมาร์ส ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานประมูลเครื่อง

  • เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย   บทที่ 89

    “ตามสบายครับ เดี๋ยวพี่กลับมา” กดริมฝีปากจูบบนหน้าผากนูนสวยแผ่วเบา ก่อนจะระบายยิ้มออกมา “พี่สัญญาว่าอีกสองสามวันจะไปส่งปั้นกลับบ้าน” หญิงสาวไม่ได้เอะใจกับสิ่งที่แฟนหนุ่มพูด เพราะเขามักจะพูดจาแสดงออกถึงความปรารถนาดีต่อเธอมาตลอดจนมองว่ามันหมายถึงเรื่องทั่วไป════♡════ เวกัสเดินกลับเ

  • เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย   บทที่ 88

    ความสัมพันธ์ระหว่างเวกัสและข้าวปั้นพัฒนาแบบก้าวกระโดด นับจากวันนั้นที่ทั้งคู่ศึกษาดูใจกัน ผ่านไปสี่เดือนทั้งสองก็ตกลงปลงใจเป็นแฟนกันอย่างเป็นทางการ เวกัสยังเข้านอกออกในบ้านของแฟนสาวเป็นกิจจะลักษณะ แม้จะไม่ค่อยได้พูดคุยกับพ่อของข้าวปั้น แต่กับผู้เป็นแม่ เวกัสแทบจะกลายเป็นลูกชายคนโตของบ้านไปแล้ว

  • เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย   บทที่ 87

    กรี๊ดดดด!!! คนในร้านต่างรีดร้องกันระงม รวมถึงคนวู่วามที่ยกมือขึ้นปิดปากตนเองตัวสั่นทำอะไรไม่ถูก “พะ พี่เวย์ พี่ต้องหาหมอ!!!”════♡════ เวลาหนึ่งทุ่มตรง การนัดเดทจากร้านผัดไทยเปลี่ยนเป็นโรงพยาบาลเอกชนไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยแทน เพียงแค่ได้ยินเสียงตะโกนของเธอ เลขาของรุ่นพี่หน

  • เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย   บทที่ 86

    ผ่านไปได้เพียงหนึ่งอาทิตย์ เวกัสเข้านอกออกในบ้านเธอเป็นว่าเล่น ทั้งยังช่วยเธอทำวิจัยจนข้าวปั้นแทบจะเอาดอกไม้ธูปเทียนมาไหว้ให้สาแก่ใจกับความเป็นพ่อพระของอีกฝ่าย และแม้รถของข้าวปั้นจะซ่อมเสร็จและออกจากศูนย์เรียบร้อย รุ่นพี่หนุ่มก็ยังขอเป็นคนไปรับไปส่งเธอด้วยเหตุผลที่ว่า ตอนเย็นเขาต้องมาฝากท้องที่บ้านน

  • เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย   บทที่ 85

    ถึงแม้ข้าวปั้นจะตกปากรับคำกับเวกัสว่าสามารถอยู่รอตามนัดในเวลาห้าโมงเย็นได้ แต่การที่เธอเลิกเรียนตั้งแต่บ่ายสามแล้วต้องนั่งรอท่ามกลางหนังสือที่หอบมาอ่านเป็นการฆ่าเวลานั้น ทำให้ข้าวปั้นผล็อยหลับอยู่ในร้านกาแฟในที่สุด ติ๊ดดด ติ๊ดดด ติ๊ดดด... เฮือก!! เสียงนาฬิกาที่ตั้งปลุกเ

  • เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย   บทที่ 63

    ‘เจอตัวคุณหนูแล้วครับ’ ข้าวปั้นจำได้ว่าบทสนทนาระหว่างเธอกับคีรีสิ้นสุดตรงนั้น รู้ตัวอีกทีคนเป็นแม่กำลังวิ่งตึกตักไปตามโถงทางเดินโรงพยาบาลเอกชนโดยมีเป้าหมายคือห้องพักผู้ป่วยริมสุดทางเดิน แม้จะยังรู้สึกอ่อนเพลียด้วยฤทธิ์ยาคลายเครียดที่เหลืออยู่ในเลือด แถมยังมองทางเดินไม่ชัดเพราะถูก

  • เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย   บทที่ 62

    “ฮ่าๆๆ มึงรู้ไหม สิ่งเดียวในชีวิตที่กูตัดสินใจผิดพลาดคือการปล่อยให้พวกมึงมีชีวิตอยู่” คนตัวสูงนั่งยองย่อตัวส่งเสียง 'จุ๊ๆ' ส่ายหน้าออกมากับภาพตรงหน้าด้วยความเห็นอกเห็นใจ “ถ้าจะโกรธ ก็โกรธผัวมึงก็แล้วกันที่ตุกติกกับกู...เอาล่ะ ไข่หวานอยู่ที่ไหน” เวกัสถามด้วยน้ำเสียงเข้มอีกครั้งพร้อมกับหยัดก

  • เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย   บทที่ 61

    เครื่องบินส่วนตัวแลนดิ้งจอดที่ท่าอากาศยานในเวลาสิบโมงตรง เวกัสมุ่งหน้าเข้าไปนั่งบนรถยนต์เพื่อไปต่อที่ท่าเรือแถวชลบุรีทันที เมื่อก้าวลงจากรถ รองเท้าหนังก็สัมผัสกับฝุ่นหนาเตอะจับกันหลายนิ้วเพราะไม่ค่อยได้เข้ามาใช้งาน ที่นี่ไม่ใช่พื้นที่ของเขา หากแต่เป็นโกดังของเพื่อนสนิทอย่างเซนมักจะเช่าเอาไ

  • เกือบจะเป็นอดีตภรรยาของมาเฟีย   บทที่ 60

    “เกิดอะไรขึ้น...” ใจคนเป็นแม่สั่นขึ้นมาอย่างหาสาเหตุไม่ได้ ในมือกำมือถือแน่นรีบลงไปที่ชั้นล่างซึ่งมีบอดีการ์ดเฝ้าอยู่หลายสิบนาย บรรยากาศนอกตัวบ้านวุ่นวายเป็นพิเศษ หลอดไฟทุกดวงที่สวนรอบตัวบ้านถูกเปิด และมีลูกน้องของสามีเดินไปเดินมาไม่หยุด คนตัวเล็กจำได้ว่าหนึ่งในผู้ชายที

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status