เขื่อนขุนเขา 9

หลังจากอาบน้ำเสร็จ ทั้งคู่ก็พากันมานั่งที่โซฟาเพื่อพูดคุยถึงเรื่องที่เกิดขึ้น แม้ยามนี้จะดึกมากเพียงใดก็ตาม

ย้อนกลับไปเมื่อตอนเช้า ก่อนที่เขื่อนจะออกไปข้างนอก เขาโทรนัดเพื่อนให้มาที่เกาะเพื่อคุยเรื่องสัมปทาน แม้เพื่อนของเขาจะไม่ได้ทำธุรกิจนี้โดยตรง แต่พวกเขาก็เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ร่วมกับเขาอยู่ โชคยังดีที่พวกเขามาทันเวลา หากมาไม่ทัน ร่างขาวตรงหน้าเขาอาจถูกจับตัวไปแล้วก็เป็นได้

เขื่อนหันไปมองคนข้างกายที่ตาปรือเต็มทนแต่ยังไม่ยอมไปนอน มือของทั้งคู่ยังคงประสานกันแน่น สหัสวรรษได้สายตาล้อเลียนจากทิวา แต่เขาก็ไม่ได้สนใจนัก

“ตรวจหน่อยไหม” แม็กซ์ที่นั่งเงียบฟังอยู่นานโพล่งขึ้นมา เสียงของเขาทำให้เจริญชัย ทิวา ศักดิ์ และเขื่อนหันไปมอง

“ตรวจอะไร ร่องรอยลายนิ้วมือพวกมันหรือไง?” ทิวาเอ่ยขึ้น พลางยกน้ำดื่มขึ้นจิบแก้กระหาย

แม็กซ์จ้องไปที่ท้องของคนรักเพื่อน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ มีเพียงสายตาของเขื่อนที่เริ่มสงสัยและเหลือบมองไปยังท้องของร่างบาง ทว่าก่อนจะทันได้เอ่ยปากถาม ลูกน้องคนสนิทสองคน ชัยและหนึ่ง ก็วิ่งเข้ามา สีหน้าตื่นตระหนกจนคนเป็นนายรอฟังคำตอบแทบไม่ไหว

“นายครับ” ชัยพูดขึ้นพลางหอบหายใจ

“เมื่อกี้เกิดเหตุที่บ้านของคุณปานวาดครับ ข้าวของกระจัดกระจาย และมีเสียงกรี๊ด ก่อนจะเงียบไปในนาทีต่อมา” ชัยรายงาน

“พวกผมไปตรวจสอบดูแล้ว พบว่ามีข้าวของเสียหายครับ และมีรอยเท้าย่ำไปทางด้านหลังเกาะ” หนึ่งเสริม

เมื่อทุกคนในห้องรับแขกได้รับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น ต่างก็พากันตกใจตามไปด้วย เขื่อนรู้สึกตะหงิดใจว่าปานวาดต้องการอะไรกันแน่ และในวันนี้มันชัดเจนขึ้นกว่าที่เคย ว่าปานวาดมีส่วนเกี่ยวข้องกับฝั่งนั้น เขื่อนไม่อาจรู้ได้แน่ชัดว่าคนพวกนั้นที่ขึ้นมาบนเกาะต้องการสิ่งใด แต่สิ่งที่เขารู้แน่คือ พวกนั้นรู้ว่าขุนเขาอยู่บนเกาะนี้

และหากปานวาดเป็นสายของศัตรูของสหัสวรรษจริง ขุนเขาก็ยิ่งไม่ปลอดภัยมากขึ้น ร่างหนากระชับคนในอ้อมแขนเข้ามาแนบกาย กอดเอวไว้หลวมๆ เขาภาวนาให้สิ่งที่แม็กซ์พูดเมื่อครู่เป็นเพียงการคาดเดาที่ผิด เพราะเขาไม่ต้องการให้คนทั้งคู่ต้องมาเสี่ยงกับเรื่องนี้เลย

“จะเอายังไงวะ”ทิวาที่นั่งหน้าเครียดข้างเจริญชัยพูดขึ้น

“ของสัมปทานมึงจะส่งเข้าฝั่งวันไหน”เจริญชัย

“เร็วสุดคือสัปดาห์หน้า แต่กูจะไปเร็วกว่านั้นสัก3วัน”เขื่อนตอบพร้อมกับหยิบผ้าที่พาดบนโซฟามาคลุมร่างบาง

“งั้นกูจะประสานงานให้ เอาคนของกูมาช่วย” ศักดิ์เสนอ

“แล้วมึงพอรู้ไหมว่าพวกนั้นที่มาวันนี้คือใคร” ศักดิ์พูดพลางหันมามองเขื่อน

“กูไม่รู้…”

“ผมเห็นว่าพวกมันมีรอยสักที่ต้นแขนขวาครับ เป็นรูปลายมังกรและมีดอกไม้ล้อมไว้” ชัยพูดขึ้น เพราะตอนที่ตนได้ยินเสียงในบ้านของปานวาดก็รีบหยิบไม้และเดินตามเสียงไป และตนเห็นว่าพวกนั้นกำลังฉุกกระชากอยู่หน้าประตูบ้าน

พวกแก๊งประจิม….

แก๊งประจิม เป็นองค์กรอาชญากรรมที่เทาและอยู่เหนือกฎหมาย พวกมันทั้งค้าประเวณี ลักพาตัวเด็กไปขาย และค้ายาเสพติด เป็นแก๊งใหญ่ที่สุดที่ทางตำรวจหมายหัวและเร่งตามจับอยู่ในตอนนี้ แต่เพราะพวกมันมีวิธีพลางตัวแนบเนียน จึงยังไม่มีใครสามารถจับกุมตัวได้สักที

เขื่อนและเพื่อนต่างสบตากันด้วยความครุ่นคิด พวกมันต้องการอะไรจากสัมปทานรังนก? และที่สำคัญ ต้องการอะไรจากขุนเขา? ขุนเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรือไม่? หรือว่าแก๊งที่เคยจับตัวขุนเขาก่อนหน้านี้ จะมีความเชื่อมโยงกับแก๊งประจิม?

ขุนเขาที่เริ่มรู้ตัวว่ามีหลายสายตาจับจ้องมา ก็รีบขดตัวเข้าแนบชิดเขื่อนมากขึ้นกว่าเดิม ร่างบางเหมือนจะขอความอบอุ่นและความปลอดภัยจากคนข้างกาย….

หลังจากที่ทุกคนนั่งคุยกันยาวจนล่วงเลยถึงเช้ามืด ต่างคนก็ต่างแยกย้ายไปพักผ่อน เพื่อนๆ ของเขื่อนแยกไปพักที่บ้านรับรองแขกซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตัวบ้าน ส่วนลูกน้องก็ต่างกลับบ้านใครบ้านมัน เขื่อนกับขุนเขาก็เช่นกัน เราทั้งคู่แยกตัวออกมาเป็นคนแรก

เขื่อนพยุงขุนเขาขึ้นมาบนห้อง จับให้นั่งลงบนเตียงอย่างเบามือ ก่อนตัวเองจะเดินเก็บของใช้บางส่วนและกวาดเศษกระจกที่แตกไปทิ้ง จากนั้นจึงตรงไปอาบน้ำ ใช้เวลาไม่นานนักก็ออกมา

“หลับซะแล้วสิ” เขื่อนพึมพำพลางยิ้มบาง เมื่อเห็นขุนเขาผล็อยหลับอยู่บนเตียง เขาเดินไปตากผ้าขนหนูอย่างเงียบๆ โชคดีที่น้องชายต่างแม่ไม่อยู่ในช่วงนี้ เขื่อนไม่ได้สนิทกับน้องคนนั้นนัก นับตั้งแต่วันที่น้องชายเคยมาใช้ห้องของขุนเขา เราก็แทบไม่ได้พูดคุยกันอีก นอกจากครั้งเดียวที่อีกฝ่ายเดินมาขอโทษ

“อื้ออ…” เสียงท้วงเบาๆ ดังขึ้นเมื่อเขื่อนช้อนตัวขุนเขาขึ้นมาแนบอก

“ชู่ว… นอนเถอะครับ” เขื่อนกระซิบปลอบ ร่างบางที่เพิ่งครางท้วงเมื่อครู่จึงไม่ขัดขืน ยอมให้อุ้มไปยังอีกห้องหนึ่งอย่างว่าง่าย

เขื่อนวางขุนเขาลงบนเตียงอย่างทะนุถนอม ดึงผ้าห่มขึ้นห่มให้ ก่อนจะเปิดไฟหัวเตียงไว้สลัวๆ แล้วกลับมานอนกอดร่างบางไว้แน่น

“พี่จะดูแลเราให้ดีที่สุดนะ” เขื่อนพูดกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะก้มลงหอมขมับของคนที่หลับใหล

เราทั้งคู่หลับและเข้าสู่ห้วงความฝัน… ท่ามกลางแสงอ่อนของรุ่งเช้า