MasukShare
บทที่ 23
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:35:10หลังจากอาหารมื้อค่ำจบลงณชญาดาก็กลับขึ้นไปที่ห้องพัก เธอโทรศัพท์ไปหาพัดชาเพื่อขอคุยกับบุตรสาว
“ญาณินหลับหรือยังคะพี่พัด”
“กำลังจะเข้านอน จะคุยใช่ไหม เดี๋ยวนะ ญาณินคุยกับแม่ไหมลูก”
ประโยคสุดท้ายพัดชาหันไปพูดกับญาณิศาพร้อมกับส่งสมาร์ทโฟนให้หลานสาว
“สวัดดีค่ะแม่ หนูคิดถึงแม่ที่สุด” หนูน้อยญาณิศาคุยโทรศัพท์กับมารดาด้วยแววตาที่ทอประกายสดใส
“แม่ก็คิดถึงหนู วันนี้สนุกไหมคะ”
“สนุกค่ะ หนูได้ว่ายน้ำและก็เล่นเครื่องบินบังคับกับพี่ซันด้วยค่ะ ถ้าแม่อยู่ด้วยก็คงจะดี”
“แม่จะรีบทำงานให้เสร็จเร็ว ๆ จะได้กลับไปอยู่กับหนูเหมือนเดิม หนูต้องเชื่อฟังป้าพัดนะลูก อย่าดื้ออย่าซนเข้าใจไหมคะ”
“เข้าใจค่ะ”
“รู้ใช่ไหมว่าแม่รักหนูมากแค่ไหน หนูเป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตแม่”
ใบหน้าของหนูน้อยญาณินมีรอยยิ้มเมื่อได้ยินแม่บอกรักตนเอง “หนูก็รักแม่ค่ะ”
ณชญาดาคุยกับลูกอีกพักใหญ่อย่างมีความสุขก่อนจะบอกให้ญาณิศาเข้านอน
“ได้เวลานอนของลูกแล้ว นอนหลับฝันดีนะคะนางฟ้าตัวน้อยของแม่ ไว้พรุ่งนี้เราค่อยคุยกันใหม่”
“ไนท์ตี้ไนท์ค่ะแม่” ญาณิศามักจะใช้คำนี้แทนคำว่าราตรีสวัสดิ์เสมอ
“ให้แม่คุยกับป้าพัดหน่อยค่ะ”
ญาณิศายื่นโทรศัพท์คืนกลับไปให้พัดชา “แม่อยากคุยกับป้าพัดค่ะ”
“ทุกอย่างโอเคไหมดา”
“โอเคค่ะพี่พัด ทุกคนที่นี่ต้อนรับดาเป็นอย่างดี”
“ไม่มีปัญหาอะไรก็ดีแล้ว”
“ใครว่าไม่มีปัญหาคะ นายจ้างของดานี่แหละค่ะตัวปัญหาเลยล่ะ คอยแต่จะหาเรื่องจับผิดดาตลอดเวลา”
“อดทนหน่อยแล้วกัน เงินดีแถมยังเป็นงานที่ดาถนัด ถือซะว่าหาค่าเทอมให้ลูก”
“ค่ะ ดาฝากลูกด้วยนะคะพี่พัด ถ้ามีปัญหาอะไรก็โทรหาดาได้ตลอดเวลาเลยนะคะ”
“ไม่ต้องห่วง พี่จะดูแลญาณินอย่างดี ซันดีใจมากเลยนะที่ญาณินมาอยู่ด้วย ลื้อของเล่นออกมาเล่นกับน้องเพลินไปเลย”
“สงสัยพี่พัดคงต้องหาน้องให้ซันเพิ่มอีกสักคนแล้วล่ะค่ะ”
“ไม่ไหวล่ะ รบกับเจ้าตัวแสบคนเดียวก็เหนื่อยมากพอละ อีกอย่างซันก็มีญาณินแค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว”
“พี่วุธกลับมาหรือยังคะ”
“ยังเลย ดาก็รู้นี่ว่าพี่เขยดาเป็นคนบ้างาน ปล่อยเขาเถอะทำงานเสร็จเมื่อไรเดี๋ยวก็กลับมาเอง แค่นี้ก่อนนะดาพี่จะเอาเด็ก ๆ เข้านอน ญาณินจะให้เล่านิทานให้ฟัง”
“ราตรีสวัสดิ์ค่ะพี่พัด”
หลังจากวางสายณชญาดาก็เข้าไปจัดการธุระส่วนตัว เธอเพลิดเพลินไปกับการอาบน้ำอุ่นสบาย ๆ และฮัมเพลงคลอเบา ๆ อย่างคนอารมณ์ดี พร้อมกับชโลมครีมอาบน้ำกลิ่นหอมละมุนบนเรือนร่างของตนเองอย่างช้า ๆ รอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้า เมื่อครีมอาบน้ำกลิ่นหอมกรุ่นสัมผัสไปทั่วทุกอณูของร่างกาย สายน้ำที่ไหลรินรดร่างเพรียวบางอย่างต่อเนื่องนั้น ได้สร้างความรู้สึกสดชื่นให้กับเจ้าของเรือนร่างได้ไม่น้อย
ความสดชื่นที่ได้รับหลังจากการอาบน้ำ คลายความอ่อนเพลียของหญิงสาวไปจนหมดสิ้น ณชญาดานอนไม่หลับจึงตัดสินใจเดินลงมายืนรับลมที่นอกชานเรือน พร้อมกับกดโทรศัพท์ไปหาชลธี โดยไม่รู้เลยว่าธนวรรธน์กำลังยืนมองเธอผ่านระเบียงห้องนอนของเขา
“ยังไม่นอนใช่ไหมชล”
“จะนอนได้ยังไง ถ้าคืนนี้ชลไม่ได้คุยกับดาเห็นทีจะนอนไม่หลับ ดาบอกว่าไปถึงแล้วจะรีบโทรศัพท์มาหาชลไง ทำไมโทรมาป่านนี้ รู้ไหมว่าชลรอโทรศัพท์ดาทั้งวันเลย”
ณชญาดายิ้มรับคำพูดต่อว่ากลาย ๆ ของชลธี เธอไม่ถือสาคำพูดของเขาเพราะรู้ดีว่าเขาพูดเพราะความเป็นห่วง
“บ่นเป็นคนแก่ไปได้”
“ที่บ่นเพราะชลเป็นห่วง นายจ้างของดาทำอะไรดาหรือเปล่า”
“เปล่า”
“ระวังตัวด้วยนะดา นายนั่นมือไวอย่างกับหนวดปลาหมึก ถ้ามันรังแกดาล่ะก็รีบบอกชลเลยนะ ชลจะเอาตำรวจไปลากคอมันเข้าตาราง”
“เขาคงไม่กล้าทำอะไรดาหรอก”
“ไว้ใจได้ที่ไหน ดูอย่างคราวก่อนสิขนาดชลอยู่ด้วย เขายังกล้าแตะต้องตัวดาต่อหน้าชล นึกแล้วยังโมโหไม่หาย”
“ไม่ต้องห่วงนะดาจะระวังตัว”
“พรุ่งนี้ชลว่าจะแวะไปดูญาณินที่บ้านพี่พัด ไม่รู้เป็นไงบ้าง”
“พี่พัดเล่าว่าตอนแรกก็ดูซึม ๆ แต่พอพี่ซันชวนไปว่ายน้ำเล่นก็ดีขึ้น เมื่อตอนหัวค่ำดาก็โทรไปคุยกับลูก ดาสัญญากับลูกไว้ว่าจะโทรคุยกับแกทุกวัน”
“ดาต้องอยู่ที่นั่นนานแค่ไหน”
“ยังไม่รู้เลย เพราะยังไม่ได้คุยรายละเอียดเรื่องงานกับเขา คาดว่าพรุ่งนี้น่าจะมีความชัดเจนในเรื่องนี้”
“จะกลับมาวันไหนก็บอกละกันชลจะได้ขับรถไปรับที่สนามบิน”
“ดาจะบอกล่วงหน้าชลจะได้มารับ แค่นี้ก่อนนะชล” จากนั้นก็วางสาย
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
รวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat117.5K Dibacaหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.1K Dibacaมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ144.3K Dibaca3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X134.9K Dibacaบ่วงอาคม (มนตราอาคม The Series)
TanyaT351 Dibacaเมียนายหัว
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko115 Dibacaเปิดโปงรักทรยศ
Lee127 DibacaLUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว
อยู่ในตะเกียงแก้ว1.5K Dibaca
