MasukShare
บทที่ 22
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:35:06เมื่อถึงเวลาอาหารเย็นธนกฤตก็เดินเข้ามาที่ห้องอาหารพร้อมกับธนวรรธน์ ขาดก็แต่ณชญาดา ทำให้ธนกฤตหันไปสั่งน้อยให้ไปเชิญหญิงสาวลงมารับประทานอาหารค่ำร่วมกัน
“น้อยขึ้นไปเชิญคุณญาดาลงมาทานอาหาร”
“ค่ะคุณพอล”
“ไม่รู้จักเวล่ำเวลาปล่อยให้คนอื่นต้องมานั่งคอย” ธนวรรธน์กล่าวเสียงเข้ม ใบหน้าของเขาบึ้งตึงแสดงถึงความไม่พอใจที่อีกฝ่ายไม่รักษาเวลา
“จะโกรธเธอก็ไม่ถูกนักนะครับพี่พีท คุณญาดาเธอไม่รู้ว่าเราตั้งโต๊ะอาหารตอนกี่โมง”
“ไม่ต้องมาออกรับแทนกัน”
แม้แต่ธนกฤตซึ่งเป็นน้องชายที่คลานตามกันมาแท้ ๆ ยังโดนธนวรรธน์ดุอยู่บ่อยครั้ง แต่เขาไม่คิดที่จะถือสาหาความ และเลือกที่จะหันไปคุยกับจันทราแทน
“วันนี้มีอะไรกินบ้างครับป้าจันทร์”
“ป้าเลือกทำแต่อาหารจานโปรดของคุณพอลและคุณพีททั้งนั้นเลยค่ะ นั่งก่อนสิคะ”
สองหนุ่มนั่งประจำที่ของตัวเองโดยมิต้องรอให้จันทราเอ่ยซ้ำ
“น่ากินทั้งนั้นเลย ว่าแต่ป้าจันทร์ทราบได้ยังไงครับว่าต้องจัดสำรับสามที่”
“น้อยเล่าให้ฟังว่าคุณพีทสั่งให้จัดที่พักของคุณนักเขียนคนใหม่ที่เรือนนี้ ป้าก็เลยจัดสำรับมาเผื่อเธอค่ะ จะลงมือรับประทานเลยไหมคะ”
“รอคุณญาดาก่อนก็ได้ครับ”
ในเวลานั้นเองณชญาดาก็เดินตามน้อยเข้ามาที่ห้องอาหาร เธอเอ่ยปากขอโทษที่ทำให้ทุกคนต้องรอ
“ไม่รู้จักรักษาเวลา มัวแต่อืดอาดยืดยาดจนต้องให้คนขึ้นไปตาม”
“ฉันก็ขอโทษคุณแล้วไงคะ ต้องทำยังไงคุณถึงจะพอใจ”
จันทราห้ามทัพด้วยการเอ่ยเชื้อเชิญให้หญิงสาวนั่งตรงข้ามธนกฤต
“เชิญนั่งก่อนค่ะ”
“รู้จักกันไว้สิ ป้าจันทร์เป็นคนดูแลเรื่องอาหารการกินของที่นี่ ฉันกับพอลรักและนับถือเธอเสมือนญาติ”
ณชญาดายกมือไหว้ผู้สูงวัยด้วยความอ่อนช้อย หลังจากได้ยินคำแนะนำของธนวรรธน์
“สวัสดีค่ะ”
“คุณญาดาเธอเป็นนักเขียนที่จะมาร่วมงานกับพี่พีทครับป้าจันทร์ ก็เลยจะมาพักอยู่กับเราที่นี่สักระยะหนึ่งจนกว่างานจะเสร็จ” ธนกฤตกล่าวเสริม
จันทราส่งยิ้มให้ณชญาดาและพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
จากนั้นก็ตักข้าวใส่จาน พร้อมกับคอยดูแลและอำนวยความสะดวกให้กับเจ้านายหนุ่มทั้งสองเหมือนเช่นเคย โดยไม่ลืมที่จะเอาใจใส่ณชญาดาด้วยเช่นกัน
จันทราลอบมองหญิงสาวอยู่บ่อยครั้ง และเมื่ออีกฝ่ายหันมาสบตาจันทราก็จะยิ้มให้ สายตาของจันทราทำให้ณชญดารู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ เพราะมันฉายแววว่าอีกฝ่ายจดจำเธอได้อย่างแม่นยำ เพียงแต่ไม่แสดงออก ณชญาดามั่นใจว่าความคิดของเธอถูกต้อง และมันก็เป็นเช่นนั้น
ในขณะที่คนอื่นไม่แน่ใจแต่จันทรากลับมั่นใจว่า ณชญาดาคือหญิงสาวคนเดียวกับที่เคยมาพักที่นี่เมื่อห้าหกปีที่แล้ว ก่อนจะจากไปโดยไม่ลาและไม่มีใครรู้สาเหตุที่แท้จริง รู้แต่เพียงถ้อยคำที่หลุดออกมาจากปากของวันวรุณว่า
หญิงสาวเรียกร้องเงินค่าตัวจากวันวรุณก่อนที่จะจากไป แต่จันทราไม่เชื่อว่าสิ่งที่วันวรุณบอกกับทุกคนจะเป็นความจริง เพียงแต่ไม่ได้พูดมันออกมา ต้องมีสาเหตุอื่นที่ทำให้หญิงสาวคนนั้นรีบร้อนจากไปโดยไม่เอ่ยลา
นับจากนั้นเป็นต้นมาธนวรรธน์ก็ไม่เคยเอ่ยถึงผู้หญิงคนนี้อีกเลย เขาทำราวกับว่าไม่เคยมีผู้หญิงคนนี้ผ่านเข้ามาในชีวิต แต่จันทรารู้ดีว่าลึก ๆ แล้วธนวรรธน์มีความรู้สึกพิเศษกับหญิงสาวนางนั้น เพียงแต่เลือกที่จะแสดงออกในทางตรงกันข้าม ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาเพียงแค่ไม่กี่วันที่เธอคนนั้นมาพักอาศัยอยู่ที่นี่ แต่จันทรากลับจดจำได้อย่างแม่นยำ เพราะชื่นชอบในรอยยิ้มและท่าทางที่ใสซื่อบริสุทธิ์ของเธอคนนั้น
สิ่งที่ทำให้จันทราแปลกใจคือการกลับมาปรากฎตัวอีกครั้งของณชญาดา หลังจากที่หายหน้าไปนานเกือบหกปีโดยไม่มีการติดต่อกลับมา
ทำไมเธอถึงย้อนกลับมาที่นี่!!
และที่ทำให้ประหลาดใจมากไปกว่านั้นคือ ธนวรรธน์เลือกที่จะตั้งแง่จงเกลียดจงชังหญิงสาวอย่างออกนอกหน้า ทั้งที่ไม่ได้แสดงออกว่าจดจำอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี แต่ก็เลือกที่จะเก็บเธอไว้ใกล้ตัว เห็นได้ชัดจากคำสั่งที่ให้จัดห้องพักซึ่งอยู่ติดกับห้องนอนของตนเองให้ณชญาดา นี่มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือแท้จริงแล้วมีเงื่อนงำบางอย่างซ่อนอยู่กันแน่
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ69.2K Dibacaคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย724.6K Dibacaบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.7K Dibacaเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว170.9K Dibacaพระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ
suyuesui103 Dibacaจะเขียนคำว่ารักให้เธอรู้ ( Aimaun )
อิ่มอุ่น ยิปซี27 Dibacaข้าคือคุณหนูผู้เพียบพร้อม... ซะเมื่อไหร่
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์83 Dibacaหัวใจต้องมนตรา
ศรีปุรัม มณีปุรัม30 Dibaca
