MasukShare
บทที่ 58
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:37:46ธนวรรธน์และธนกฤตมัวแต่ยุ่งอยู่กับการดูแลคนงาน ให้จัดเตรียมสินค้าล็อตใหญ่ที่จะส่งลูกค้าให้ทันตามกำหนด พวกเขาทำงานหามรุ่งหามค่ำร่วมกับคนงาน จนงานทุกอย่างเสร็จสิ้นตามต้องการ
เมื่อทุกอย่างผ่านพ้นไป ทำให้ธนวรรธน์มีเวลาหันมาจัดการกับเรื่องส่วนตัวของตัวเองที่ทำค้างไว้
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของวันวรุณหรือเรื่องของญาณิศา ที่เขาต้องรู้ความจริงจากปากของณชญาดาให้ได้ ธนวรรธน์เลือกที่จะสะสางเรื่องที่เกี่ยวข้องกับณชญาดาก่อน เขารู้ดีว่าสองสามวันที่ผ่านมาเธอจงใจที่จะหลบหน้า และหลีกเลี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับเขา นับตั้งแต่ที่มีการปะทะคารมกันในคืนนั้น เพียงแต่เขางานยุ่งจนไม่มีเวลามาสะสางปัญหาเรื่องส่วนตัวนี้ เมื่อมีเวลาก็ไม่รอช้าที่จะจัดการเรื่องที่ค้างคาใจกับเธอ
เขาหาโอกาสที่จะอยู่กับณชญาดาตามลำพัง และโอกาสนั้นก็มาถึง
“หลบหน้าผมทำไม”
ณชญาดาตกใจเมื่อหันกลับมาเห็นเขายืนอยู่ด้านหลังเธอ
“ฉันไม่อยากมีปัญหากับคู่หมั้นของคุณ”
“เลิกโกหกเสียทีญาดา”
“ฉันพูดความจริง”
“วันวรุณกลับไปตั้งนานแล้วแต่คุณก็ยังหลบหน้าผม บอกมาเพราะอะไรถึงทำแบบนั้น”
เมื่อเธอไม่ตอบเขาจึงตรงเข้าไปฉุดมือเธอ
“มานี่ ผมมีเรื่องจะพูดด้วย”
“แต่ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณ ปล่อยนะ ฉันบอกให้ปล่อย” หญิงสาวพยายามง้างมือข้างที่เกาะกุมของเขาออก แต่ก็ไร้ผล มือของเขาแข็งแกร่งราวเหล็กกล้า ง้างเท่าไรก็ง้างไม่ออก
นอกจากเขาจะไม่ปล่อยแล้วยังกล้าพูดท้าทายเธอ
“ร้องเข้า ร้องดัง ๆ คนอื่นจะได้แห่กันมาที่นี่”
ณชญาดาไม่อยากมีปัญหาจึงได้แต่นิ่งเงียบ เธอไม่ละความพยายามที่จะสลัดให้หลุดจากการเกาะกุมของเขา แต่ดูเหมือนไร้ประโยชน์ เพราะยิ่งดิ้นรนขัดขืนมากเท่าไร เขาก็ยิ่งบีบข้อมือเธอแน่นขึ้นเท่านั้น เขาพาเธอมาคุยในที่ลับตาคน ก่อนจะปล่อยตัวเธอให้เป็นอิสระ ณชญาดาลูบไล้บริเวณข้อมือของตัวเองที่ถูกเขาบีบรัดไว้แน่นจนเกิดรอยแดง แววตาของธนวรรธน์อ่อนแสงลงเมื่อมองเห็นร่องรอยนั้น
“ญาณินเป็นลูกของผมใช่ไหม”
ณชญาดาหันมาสบตาเขา ความกังวลฉายชัดในแววตา เธอซ่อนความหวาดหวั่นเอาไว้ไม่มิด
“ไม่ ไม่ใช่ ฉันเคยบอกคุณไปแล้ว และจะไม่พูดซ้ำ”
ณชญาดาตอบเสียงดังฟังชัด พร้อมกับเดินเลี่ยงไปอีกทาง แต่ธนวรรธน์เดินไปยืนดักหน้าเธอไว้ เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอเดินหนีไปง่าย ๆ ทั้งที่ยังคุยกันไม่จบ
ทั้งคู่ยืนประจันหน้าห่างกันเล็กน้อย ธนวรรธน์ก้าวเดินเข้าไปหาหญิงสาวตรงหน้าอย่างช้า ๆ ณชญาดาก้าวถอยหลังไปทีละก้าวโดยอัตโนมัติ จนกระทั่งหลังชนกำแพงทำให้เธอไม่สามารถถอยหนีไปไหนได้อีก
“จะหนีไปไหน”
“ฉันจะไม่คุยกับคุณแล้ว ถอยไป”
นอกจากเขาจะไม่ถอยแล้ว เขายังวางมือทั้งสองข้างบนกำแพง เพื่อล็อคตัวเธอไว้ในวงแขนเขาอีกด้วย
“ตอบผมมา อย่าให้ผมต้องใช้กำลังบังคับคุณ”
“ไม่ว่าคุณจะถามยังไงคำตอบของฉันก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน”
“ไม่บอกใช่ไหม”
“ฉับบอกคุณไปแล้วว่าญาณินเป็นลูกของฉัน และไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับคุณ”
“โกหก” เขาตะคอกใส่หน้าเธอ
“ฉันไม่ได้โกหก”
“ผมจะถามคุณอีกครั้ง เขาเป็นลูกผมใช่ไหม ญาณินเป็นลูกของเรา”
“ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่ ฉันบอกว่าไม่ใช่” เธอตะโกนใส่หน้าเขา
“ไม่จริง คืนนั้นผมไม่ได้ป้องกัน และมันก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่คุณจะท้อง”
“จะต้องให้พูดย้ำอีกกี่ครั้งถึงจะเข้าใจว่าญาณินไม่ใช่ลูกของคุณ”
“ถ้าอย่างนั้นก็ตอบมาสิว่าเขาเป็นลูกใคร”
“คุณไม่จำเป็นต้องรู้ เพราะมันไม่เกี่ยวกับคุณ”
“ผมว่าเกี่ยวนะ”
“เลิกยุ่งกับฉันสักที ฉันจะไม่ตอบคำถามคุณอีกแล้ว หลีกไป” เธอพูดพร้อมกับปัดแขนเขาออกไปให้พ้นทาง
ทันทีที่ณชญาดาเดินเลี่ยงไปอีกทาง ธนวรรธน์ก็กระชากตัวเธอเข้ามาในอ้อมแขน โดยล็อคแขนทั้งสองข้างของเธอไขว้ไว้ด้านหลังทำให้เธอหมดหนทางสู้
“อย่าให้ผมต้องโมโหมากไปกว่านี้ ยอมรับมาซะดี ๆ ญาดาว่าญาณินเป็นลูกของผม”
“ไม่ใช่” หญิงสาวเน้นย้ำราวกับแผ่นเสียงตกร่อง
“งั้นก็บอกมาสิว่าใครเป็นพ่อของญาณิน”
“ชลธีคือพ่อของญาณิน ได้ยินชัดแล้วใช่ไหม ทีนี้จะปล่อยฉันได้หรือยัง”
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
เพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี63.5K Dibacaคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์227.1K Dibacaสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา373.3K Dibacaบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn97.8K Dibacaฝากใจจนได้รัก
Melyssa304 Dibacaคุณหนูคับมารับความเสียว
ภัสสพิชชา97 Dibacaผมจะเอาคุณหนูทำเมีย
มาตานานา พิธุ105 Dibacaจะเขียนคำว่ารักให้เธอรู้ ( Aimaun )
อิ่มอุ่น ยิปซี27 Dibaca
