LOGINShare
บทที่ 78
publish date:
2026-09-18 00:39:18เสียงไลน์ดังเตือนว่ามีข้อความเข้าติด ๆ กันจนธนวรรธน์เกิดความรำคาญ เขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูว่าใครส่งอะไรมาให้ เมื่อเห็นภาพดังกล่าวที่น้องชายส่งมา ใบหน้าของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มสดใสทันที
“เห็นแล้วนึกถึงพวกเขานะครับ”
“นั่นสิ นายได้รูปพวกนี้มาจากไหน”
“ผมให้น้อยถ่ายส่งไลน์มาให้ผมดูจะได้หายคิดถึง”
“เด็ก ๆ คงสนุกกันน่าดู”
“คงงั้นแหละครับ”
ธนวรรธน์จ้องมองภาพของณชญาดา ที่อยู่ในชุดว่ายน้ำทูพีซซึ่งถ่ายร่วมกับเด็กน้อยทั้งสอง สีหน้าของพวกเขามีรอยยิ้ม บ่งบอกถึงความสุขและความสดใส รูปร่างของหญิงสาวไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย ขนาดผ่านการมีลูกมาแล้ว แต่เธอก็ยังคงรักษารูปร่างไว้ได้เป็นอย่างดี
“ผมว่าถ้าคุณญาดากับญาณินรู้ว่าพี่พีททำงานหนักจนไม่ยอมพักผ่อน พวกเขาต้องไม่ชอบแน่ และคงเป็นห่วงพี่พีทเหมือนที่ผมเป็นห่วง”
“นายอยากให้พี่ไปนอนพัก”
“ใช่ครับ”
“ตกลง พี่จะทำตามที่นายต้องการ พอใจไหม”
“ที่สุดเลยครับ ไม่ต้องห่วงงานทางนี้นะครับ ผมจะดูแลต่อจากพี่พีทเอง”
“ฝากด้วยละกัน”
ธนวรรธน์ยิ้มให้น้องชายก่อนจะทำตามที่ธนกฤตต้องการ แม้ใจเขาอยากที่จะทำงานต่อแต่ก็คงฝืนร่างกายได้อีกไม่นาน ไปนอนพักสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน จะได้มีแรงกลับมาคุมงานต่อ
วันวรุณกับใหญ่ได้ย้อนกลับมาเสี่ยงโชคที่บ่อนการพนันนั้นอีกหลายครั้ง ก็มีทั้งได้และเสีย แต่ในระยะหลัง ๆ ดูเหมือนทั้งคู่จะเสียมากกว่าได้ จากตอนแรก ๆ เธอเล่นได้เป็นกอบเป็นกำ ทำให้หญิงสาวเล่นหนักขึ้นจนกลายเป็นคนติดการพนันตามไอ้ใหญ่ไปโดยปริยาย
ยิ่งนานวันก็ยิ่งมีแต่เสียกับเสีย ยิ่งเสียมากวันวรุณก็ยิ่งเล่นหนักขึ้นเพื่อที่จะเอาเงินที่เสียไปกลับคืนมา แต่แทนที่จะได้กลับเสียหนักยิ่งกว่าเดิม ทำให้มีหนี้สินเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว ครั้งนี้ก็เช่นกันเธอนำเงินที่ติดตัวมาเล่นพนันจนหมดตัว และไปขอทำสัญญากู้ยืมเงินจากบ่อนเพื่อมาต่อยอด หวังจะเอาเงินที่เสียไปกลับคืนมา แต่มันไม่ง่ายอย่างที่คิด
“ของเก่าคุณยังไม่คืนเลย แล้วจะมาเอาเพิ่มได้ยังไง”
“ทำไมจะไม่ได้ ในเมื่อเจ้านายของพวกแกบอกกับฉันว่า ถ้าฉันต้องการเงินเพิ่มเมื่อไรก็ให้มาติดต่อพวกแกได้เลย”
“คุณจะได้ต่อเมื่อเอาของเดิมมาคืนก่อน และนี่ก็ใกล้จะครบกำหนดเวลาชำระหนี้แล้วด้วย”
“ใช่ คุณมีเวลาอีกเพียงแค่สามวันเท่านั้น ครบสามวันเมื่อไร คุณจะต้องนำเงินมาชดใช้ให้เจ้านายผมพร้อมดอกเบี้ยทั้งหมดเป็นเงินสิบล้าน”
“อะไรนะ! สิบล้าน แกจะบ้าเหรอ ฉันกู้เงินพวกแกแค่ห้าล้านเอง แล้วอีกห้าล้านมันงอกมาจากไหน”
“ก็เป็นค่าดอกเบี้ยไงครับคุณผู้หญิง”
“ดอกเบี้ยอะไรจะโหดขนาดนี้ ฉันไม่จ่ายให้พวกแกหรอก” วันวรุณตะโกนใส่หน้าชายฉกรรจ์ทั้งสอง ซึ่งเป็นมือขวาคนสนิทที่เจ้าของบ่อนไว้ใจ ให้เข้ามาดูแลความเรียบร้อยภายในบ่อนคาสิโนแห่งนั้น
“พูดแบบนี้ไม่สวยเลยนะครับ เป็นหนี้ก็ต้องชดใช้หนี้ หรือจะชดใช้ด้วยชีวิต” หนึ่งในสองพูดขู่ แต่ก่อนที่เรื่องจะลุกลามบานปลายก็มีเสียงถามขัดขึ้นมาเสียก่อน
“มีเรื่องอะไรกัน”
“มีปัญหานิดหน่อยครับนาย ผู้หญิงคนนี้มาขอกู้เงินจากเรา แต่เธอยังไม่นำของเก่ามาคืนครับ และยอดเงินที่เธอเอาไปมันก็ค่อนข้างสูง” ลูกน้องบอกถึงจำนวนเงินที่หญิงสาวต้องนำมาชดใช้
“เสียใจด้วยนะครับที่ผมไม่สามารถให้คุณกู้เพิ่มได้ เพราะที่คุณเอาของเราไปก่อนหน้านี้มันก็มากเกินพอแล้ว เราไม่เคยให้วงเงินกู้ใครมากเท่าที่คุณเคยได้มาก่อนเลย ที่สำคัญคุณมีเวลาอีกแค่สามวันในการนำเงินสิบล้านมาคืนผม”
“สามวัน! ฉันจะไปหาเงินมากมายเหล่านั้นมาให้พวกนายได้ยังไงภายในเวลาแค่สามวัน”
“นั่นมันเป็นปัญหาของคุณ ไม่ใช่ปัญหาของผม และอย่าคิดเบี้ยวเด็ดขาด ไม่งั้นคุณเจ็บตัวแน่ เตือนแล้วนะไม่ใช่ไม่เตือน”
วันวรุณเชิดหน้าเดินจากมาอย่างคนหัวเสีย
“บ้าชิบ! ฉันจะไปหาเงินมากมายขนาดนั้นได้ที่ไหนในเวลาเพียงแค่สามวัน”
“ได้ไหมครับคุณวัน”
“ได้กับผีอะไรล่ะ นอกจากไม่ได้แล้วพวกมันยังทวงของเก่าคืนด้วยซ้ำ แถมมันยังขู่ฉันด้วย ฉันยังไม่รู้เลยว่าจะไปเอาเงินจากไหนมาคืนให้พวกมัน ว่าแต่แกเถอะไอ้ใหญ่มีเงินมาต่อทุนก่อนไหม”
“ผมก็ไม่ต่างจากคุณวันหรอกครับ ของทุกอย่างที่ผมมีก็เสียไปหมดแล้ว ไหนจะเงินที่ผมกู้พวกมันมาต่อทุน และก็ละลายหายไปที่บ่อนนั่นอีก ตอนนี้ผมหมดเนื้อหมดตัวจริง ๆ”
“งั้นก็กลับ”
Latest chapter
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
You May Also Like
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X134.9K viewsรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง279.4K viewsรอยร้าวรัก
Sitha75.1K viewsคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว291.1K viewsหนี้สวาทพ่อเลี้ยงทมิฬ [ Drama,Comedy 18+]
มนต์ศิขริน89 viewsเมียจ้างที่คุณไม่มีวันรัก
สามสิบเอ็ดมีนา_12 viewsติดใจนายหัว
ลิลลี่โรส76 viewsDaddy แด๊ดดี้ร้อนรัก
กาสะลอง164 views
