บทที่ 26

            แม้จะเหนื่อยล้าจากการเดินทาง แต่พันไมล์ก็ไม่บ่น ขอตัวไปดูแลความเรียบร้อยให้ชีคอัมรานตามปกติ แต่ครั้งนี้จาบรินตอบว่า

            "ท่านชีคเดินทางไปซาเนียกับยะห์ซินเมื่อครู่นี้เองครับ"

            "ไปซาเนีย!" พันไมล์ทวนคำเบาๆ คิ้วสวยขมวดยุ่ง "มีอะไรเร่งด่วนที่ซาเนียหรือคะคุณจาบริน"

            "คุณพายคงเหนื่อยแล้ว ไปพักก่อนดีไหมครับ เดี๋ยวผมจะให้เด็กยกน้ำไปให้ที่กระโจม" จาบรินเปลี่ยนเรื่อง แต่มีหรือคนอย่างพันไมล์จะหลงกล

            "คุณจาบริน!" พันไมล์เรียกเสียงต่ำ เธอจ้องมององครักษ์หนุ่มด้วยสายตาคาดคั้นคำตอบ

            "โธ่...คุณพาย...ผมพูดไม่ได้จริงๆ ครับ”

            จาบรินมีน้ำเสียงและสีหน้าลำบากใจ เขาได้รับมอบหมายให้ดูแลพันไมล์อยู่ที่ค่าย ในขณะที่ชีคอัมรานและยะห์ซินออกเดินทางไปสมทบกับคณะของวาคิมที่ซาเนีย

            “พูดไม่ได้หรือมีใครสั่งห้ามไว้คะ”

            "เอ่อ..." จาบรินอึดอัด

            "โอเค คุณไม่ต้องพูดแล้ว ฉันเข้าใจ"

            จาบรินโล่งใจ "ขอบคุณครับ ที่คุณพายเข้าใจ"

            "เรื่องแบบนี้ใครเขาจะพูดกันล่ะคะ"

            จาบรินงงกับคำพูดของอาคันตุกะสาว

            "เอ่อ..." จาบรินเอ่ยขึ้น

            "ไม่ต้องปฏิเสธให้เสียเวลาหรอกค่ะคุณจาบริน ฉันเข้าใจจริงๆ" พันไมล์ย้ำน้ำเสียงมั่นใจ

            "คุณพายเข้าใจว่าไงครับ" จาบรินถามขึ้นอย่างอดไม่ไหว

            พันไมล์ย่นจมูกทำเสียงดูถูก "ชีคหื่นของคุณรีบร้อนซะขนาดนั้นคงหนีไม่พ้นเรื่องอย่างว่า”

            "คุณพายเข้าใจผิดใหญ่แล้วครับ" จาบรินหัวเราะขำ "ท่านชีคไม่มีวันทำแบบนั้นหรอกครับ"

          พันไมล์ทำหน้าไม่เชื่อ เพราะเธอเจอความหื่นกระหายของเขาด้วยตัวของเธอเองมาแล้ว

            "จริงๆ ครับ" จาบรินยืนยัน

            "ฉันไม่เชื่อหรอกค่ะ ถ้าไม่ใช่เรื่องอย่างว่าคุณจาบรินก็ต้องเล่าได้สิคะ ว่าทำไมท่านชีคถึงต้องเดินทางไปซาเนียด้วยความรีบร้อนแบบนั้น"

            จาบรินรู้สึกเสียหน้า ไม่คิดว่าตัวเองจะตกลงไปในหลุมพรางที่หญิงสาวดักล่อไว้ ทำให้เขาถูกไล่ต้อนจนต้องยอมพูดความจริง

            หลังจากได้ฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากปากของจาบริน พันไมล์ก็มิอาจที่จะทนรออยู่ที่ค่ายได้ เธอขอร้องให้จาบรินช่วยพาเธอไปดูสถานการณ์ที่ซาเนีย เพราะบางทีเธอก็อาจจะพอช่วยอะไรพวกเขาได้บ้าง

            หญิงสาวรบเร้าจนองครักษ์หนุ่มใจอ่อน ยอมพาเธอเดินทางไปซาเนีย เพราะพันไมล์บอกว่าขอไปดูนิดเดียว และจะรีบกลับมาก่อนที่ท่านชีคจะรู้ตัว

            ในขณะที่คณะเดินทางของชีคอัมรานและยะห์ซินกำลังเดินทางไปซาเนีย ในช่วงสายของวันนั้น จู่ๆ ก็มีคลิปภาพที่ทำให้สะเทือนอารมณ์อย่างยิ่ง สองข้างทางเต็มไปด้วยศพที่นอนเกลื่อนกลาด หลายคนนั่งกอดศพลูกหรือบุคคลอันเป็นที่รัก

            ซึ่งถูกโรคร้ายพรากชีวิตของพวกเขาไป ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา และมีอีกหลายชีวิตที่ยังคงรอคอยความช่วยเหลือด้วยลมหายใจรวยริน ภาพเหล่านี้เป็นภาพที่น่าเศร้าสะเทือนใจของคนที่ได้พบเห็น

            ขณะที่ซาเนียกำลังเดือดร้อนอย่างหนักกับโรคระบาดที่ดูจะทวีความรุนแรงขึ้น แต่ดูเหมือนผู้นำคนใหม่ของบารัซจะละทิ้งหน้าที่การดูแลทุกข์สุขของประชาชน ไปสนุกสนานเริงร่าอยู่กับการไล่ล่าจิ้งจอกทะเลทรายพร้อมกับอาคันตุกะสาว

            คลิปดังกล่าวถูกแพร่แพร่กระจายไปทั่วบารัซและเผ่าต่างๆ นักข่าวต่างก็ติดตามหาตัวท่านผู้นำ เพื่อให้มาชี้แจงถึงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับคลิปดังกล่าว แต่ก็ไม่มีใครพบชีคอัมราน พวกเขาจึงพร้อมใจกันมาทำข่าวโรคระบาดที่กำลังรุมเร้าเผ่าซาเนียอยู่ในขณะนี้

            วาคิมเดินออกมาต้อนรับเจ้านายหนุ่ม พร้อมกับรายงานความคืบหน้า

            "หลังจากคลิปและข่าวแพร่ออกไป ตอนนี้ชาวบ้านออกมาประท้วง พร้อมกับนำรูปของท่านชีคมาเผาทำลายใหญ่เลยครับ"

            "เราเห็นแล้ว..." อัมรานตอบ ใบหน้าคมคร่ำเคร่ง กังวลใจ

          "ครั้งนี้พวกมันเล่นปลุกระดมคน ตั้งใจใช้สถานการณ์นี้สร้างความวุ่นวาย ก่อให้เกิดความเกลียดชัง ไม่นานซาเนียต้องนองเลือดแน่” วาคิมกล่าว

            อัมรานนิ่ง แววตาครุ่นคิด

            "อย่ากังวลไปเลยวาคิม เราสั่งให้ยะห์ซินไปสังเกตการณ์แล้วอีกสักครู่คงได้เรื่อง"

            วาคิมมีสีหน้าหนักใจ แม้เขาจะไม่ได้ออกไปเห็นความวุ่นวายข้างนอกด้วยตัวเอง แต่จากภาพข่าวก็พอจะเดาเรื่องราวต่างๆ ได้

            ผู้นำบารัซเห็นหมอหนุ่มมีสีหน้าลำบากใจ จึงถามขึ้นว่า "มีอะไรก็ว่ามา มัวแต่อ้ำอึ้งอยู่ได้"

            วาคิมไม่รอช้ารีบพาเจ้านายหนุ่มไปยังกระโจมอำนวยการทันที่ "เชิญท่านชีคทางนี้ครับ"

            ชีคอัมรานเดินไปที่กระโจมอำนวยการใหญ่ ที่ใช้สำหรับเป็นที่ประชุมคณะแพทย์และบุคคลทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง ซึ่งแทนไทก็ได้นั่งอยู่ภายในกระโจมนั้นด้วย ทั้งสองฝ่ายทักทายกันอยู่สักพัก วาคิมแจ้งให้ชีคหนุ่มทราบว่าก่อนที่เขาจะออกเดินทางมาที่นี่

            แทนไทกลับมาที่จัสตินพาเลซพอดี เมื่อทราบข่าวจึงขอเดินทางติดตามมาด้วย ได้เปิดโทรทัศน์ให้ชีคอัมรานดูการนำเสนอข่าวของสถานีโทรทัศน์ช่องหนึ่ง ที่นอกจากจะรายงานข่าวเรื่องโรคระบาดที่เกิดขึ้นที่ซาเนียแล้ว ยังมีการนำเสนอคลิปที่ถูกแพร่ออกไปเมื่อตอนสายวันนี้ด้วย

            “การนำเสนอข่าวแบบนี้ เจตนาที่จะลดความน่าเชื่อถือของท่านชีคชัดๆ” แทนไทกล่าวด้วยความไม่พอใจ

            อัมรานมองภาพข่าวและคลิปต่างๆ นิ่ง แววตาครุ่นคิด

            “คลิปเหล่านี้ถูกแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว และทำให้เกิดวิกฤติศรัทธาในตัวผู้นำเผ่า เราจะแก้ปัญหาตรงจุดนี้อย่างไรดีครับท่านชีค” วาคิมเอ่ยถาม

            "ช่างหัวคลิป! ช่างหัวศัรทธา! ใครไม่อยากจะนับถือเราก็ช่างหัวมัน" อัมรานตอบ

            "มาเข้าเรื่องของเราดีกว่า"

            น้ำเสียงเคร่งขรึมเยือกเย็น และท่าทีที่ไม่หวั่นไหวของผู้นำหนุ่ม ทำให้หมอหนุ่มและเพื่อนชาวไทยได้แต่นิ่งงัน เพราะเดาความคิดของอีกฝ่ายไม่ออก

            "ท่านลุง รัฐมนตรีสาธารณะสุข และทีมงานนายอยู่ไหนมาช่วยรักษาชาวบ้านกันดีกว่า"

            วาคิมโค้งคำนับ พร้อมกับรับคำ ก่อนจะเดินนำพาผู้นำหนุ่มยังห้องประชุมที่จัดเตรียมไว้

            โดยมีรถกระจายเสียงประกาศให้ประชาชนชาวซาเนียทุกคนออกมารับวัคซีนป้องกันโรคระบาดฟรี พร้อมกับรับอาหารที่ทางการแจกให้

            ไม่นานข่าวการออกตรวจคนไข้ พร้อมรับวัคซีนป้องกันโรค ก็แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว

            หน่วยแพทย์เคลื่อนที่หลายจุดที่ตั้งไว้ ก็เริ่มมีประชาชนทยอยกันมาเข้าแถวรอยาวเหยียด

            ภาพข่าวที่เริ่มแพร่ออกไป จึงเป็นการออกไปช่วยเหลือและป้องกันไปในคราวเดียวกัน

            เมื่ออาหาร ยา และน้ำถูกแจกออกไปอย่างต่อเนื่อง ทำให้กลุ่มผู้ต่อต้านเริ่มลดน้อยลง แม้จะมีคนยุยงปลุกปั่นแต่ก็ไม่ได้รับความสนใจ ทุกต่างคิดที่จะไปรับวัคซีนพร้อมกับรับอาหารที่ทางการแจกให้