Share

บทที่ 56

last update publish date: 2026-09-08 15:37:26

            ฮาร์มาลยืนเอามือไขว้หลังอยู่ภายในห้องรับรอง ที่อยู่ติดกับห้องโถงด้วยความสบายใจ เขารอเวลาที่จะเจรจากับอัมรานเกี่ยวกับเรื่องความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งในคืนวันบุหลันโซฮา

            ระหว่างอัมรานและพันไมล์หญิงสาวชาวต่างชาติ ผู้สำเร็จราชการคิดจะใช้โอกาสนี้เล่นงานอัมรานอีกครั้ง การแต่งงานในครั้งนี้จะเกิดขึ้นหรือไม่ เขาก็มีแต่ได้กับได้ เพราะชายาที่เป็นชาวต่างชาติย่อมขาดคนเคารพนับถือ และหากว่าไม่มีการแต่งงานเกิดขึ้น เขาก็มีเหตุที่จะปลดหลานชายของตนเองออกจากตำแหน่งผู้นำเผ่าบารัซด้วยความชอบธรรม

            เมื่อใดที่อัมรานถูกปลดออกจากตำแหน่ง คนที่เหมาะสมที่จะขึ้นมาดำรงตำแหน่ง ก็มีแต่เขาเพียงคนเดียวเท่านั้น

            ทันใดนั้นเองประตูห้องรับรองได้ถูกเปิดออกอีกครั้ง ฮาร์มาลหันกลับไปมองผู้ที่ก้าวเข้ามาภายในห้องด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะหันกลับไปให้ความสนใจกับข่าวที่กำลังออกอากาศอยู่ในขณะนั้น ปากก็พูดชักชวนให้หลานชายดูข่าวดังกล่าว

            “อัมรานมาดูข่าวนี้สิ พวกเขากำลังแสดงความยินดีกับหลาน ที่ได้เลือกหญิงสาวผู้โชคดีในคืนวันบุหลันโซฮา”

            ชีคหนุ่มและองครักษ์คนสนิทของเขาดูการรายงานข่าวจนจบ

            ฮาร์มาลเปลี่ยนช่องกลับไปกลับมา แต่ไม่ว่าจะเปลี่ยนไปช่องไหน ก็เป็นต้องเจอการรายงานข่าวเกี่ยวกับผู้นำบารัซและความสัมพันธ์เพียงชั่วข้ามคืนของเขา ที่เกิดขึ้นในคืนวันบุหลันโซฮาซึ่งถือเป็นคืนวันอันศักดิ์สิทธิ์ของบารัซ

            เพราะทุกคนต่างก็เชื่อว่าหนุ่มสาวคู่ใดก็ตาม ที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันในคืนวันดังกล่าว พวกเขาล้วนเป็นคู่ที่องค์เทพีรีฮานน่าเทพแห่งความรักอุ้มสมให้ครองคู่กัน

            “ทำงานเร็วดีนะครับท่านอา”

            ชีคหนุ่มเอ่ยพร้อมกับยิ้มเยาะ เมื่อเห็นการรายงานข่าวเกี่ยวกับตัวเขาและพันไมล์ ในข่าวดังกล่าวมีภาพถ่ายของพันไมล์รวมอยู่ด้วย ภาพของหญิงสาวจะหลุดไปถึงมือของนักข่าวเหล่านั้นได้อย่างไร ถ้ามิใช่คนในนำออกไปให้

            ฮาร์มาลมิได้ตอบรับหรือปฏิเสธใบหน้าระบายยิ้ม กดรีโมทปิดทีวีแล้วหันมาตอบหลานชาย

            “ชาวบารัซคงอยากที่จะแสดงความยินดีให้กับท่านผู้นำของเขาเกี่ยวกับข่าวดีนี้ ใครจะคาดคิดว่าหลานจะเลือกคู่ครองในคืนวันอันศักดิ์สิทธิ์เฉกเช่นหนุ่มสาวคู่อื่นๆ อีกไม่นานบารัซคงต้องจัดพิธีเฉลิมฉลองครั้งยิ่งใหญ่”

            แทนไทและพันไมล์เดินเข้ามาในห้องรับรอง ทันได้ยินการสนทนาของสองอาหลาน พันไมล์หน้าเสียแต่ยังรักษาท่าทีเดินเชิดหน้าเข้าไปด้านใน

            “มากันแล้วหรือนั่งสิ”

            ฮาร์มาลหันไปสั่งพันไมล์และแทนไทด้วยเสียงทรงอำนาจ ทั้งสามคนนั่งลงตามคำสั่งของท่านผู้สำเร็จราชการบารัซ โดยมีองครักษ์คนสนิทของทั้งสองฝ่ายยืนหลบมุมอยู่ภายในห้อง

            “เห็นข่าวของตัวเองหรือยังพันไมล์ ทุกช่องต่างก็รายงานข่าวเกี่ยวกับตัวเธอและอัมราน ตอนนี้เธอมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วบารัซเพียงแค่ชั่วข้ามคืน”

            คำพูดของฮาร์มาลทำให้สองพี่น้องตระหนักได้ว่า เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพันไมล์และอัมรานถูกแพร่ภาพออกไปอย่างรวดเร็ว ชาวบารัซส่วนใหญ่คงจะรับรู้ข่าวนี้กันแล้ว การทำงานของนักข่าวบารัซฉับไวและมีประสิทธิภาพจริงๆ

            “เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว...หลานจะให้ดำเนินการอย่างไรก็บอกฝ่ายวัฒนธรรมเขาไปละกัน”

            ฮาร์มาลเอ่ยขึ้นอย่างผู้ใหญ่ใจดี แต่ชีคหนุ่มมองออกว่าท่าทีเหล่านี้ล้วนเสแสร้งทั้งสิ้น

            “แล้วท่านอาจะให้ผมจัดการอย่างไรล่ะครับ”

            “ถ้าพูดกันตามธรรมเนียมปฏิบัติก็ต้องรับผิดชอบ หรือหลานมีความคิดเห็นเป็นอย่างอื่น!?”

            ทุกคนในที่นั้นต่างก็รอฟังคำตอบ รวมถึงพันไมล์ที่นั่งกลั้นใจลุ้นว่าชีคอัมรานจะตอบอย่างไร

            “ผมย่อมต้องถือตามธรรมเนียมปฏิบัติอยู่แล้วครับท่านอา หากการแสดงความรับผิดชอบด้วยการแต่งงานกับพันไมล์ จะทำให้วันบุหลันโซฮาคงความศักดิ์สิทธิ์ ผมก็ต้องทำ ในเมื่อมันเป็นหน้าที่ของผมในฐานะผู้นำ”

          คำพูดของชีคหนุ่มแสลงใจพันไมล์ยิ่งนัก แม้ค่ำคืนนั้นมโนภาพทุกอย่างอาจจะไม่แจ่มชัด แต่ทุกการกระทำกลับเด่นชัดในห้วงอารมณ์ ตอกย้ำให้เธอรู้ว่าชาตินี้เธอคงไม่มีวันลืม

            พันไมล์ไม่เข้าใจตัวเองซักนิดว่า ทำไมคำว่าหน้าที่และความผิดชอบของเขาจึงมีผลต่อเธอ คำพูดเหล่านั้นได้สร้างความรู้สึกเจ็บปวดมาสู่หัวใจดวงน้อยของเธอ ซึ่งเธอก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดตนเองจึงมีความรู้สึกเช่นนี้

            ‘แต่งงานเพียงเพราะคำว่าหน้าที่และความรับผิดชอบอย่างนั้นหรือ’

            แค่คิดพันไมล์ก็ทนไม่ได้ “ฉันจะไม่แต่งงานกับคุณ!”

            ทุกคนหันมามองเธอเป็นจุดเดียว พันไมล์จึงรู้ตัวว่าเธอเผลอพูดถึงความรู้สึกนึกคิดของตัวเองออกมาดังๆ นั่นเอง

            ฮาร์มาลยืดตัวนั่งกอดอก สีหน้าระบายยิ้ม ดูเหมือนศึกครั้งนี้เขาคงไม่ต้องเปลืองแรง               

            "แต่คุณพายครับ..." วาคิมเอ่ยขึ้นอย่างอดไมได้ เมื่อเห็นว่าชีคหนุ่มไม่มีปฏิกิริยากับตำตอบนั้น

            อัมรานยกมือห้าม วาคิมจำต้องถอยและเงียบไป

            ฮาร์มาลเห็นดังนั้นจึงพูดว่า "เธอแน่ใจแล้วหรือที่พูดออกมาแบบนี้ เธอเป็นฝ่ายเสียหายนะ"

            “แน่ใจค่ะ และฉันขอยืนยันว่าจะไม่แต่งงานกับชีคอัมราน”

            ยิ่งเมื่อเห็นท่าทีเฉยชาของชีคหนุ่ม ทำให้พันไมล์ยิ่งแน่ใจว่าคำปฏิเสธของตัวเองนั้นถูกต้องที่สุด

            "อัมรานหลานจะว่าอย่างไรกับเรื่องนี้" ฮาล์มาลถามน้ำเสียงแช่มชื่น

            ในใจเริงร่า นึกอยากขอบคุณพันไมล์ ที่ทำให้แผนการก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำบารัซของเขาง่ายดายถึงเพียงนี้

            “ท่านอาจะให้ผมทำอะไรได้อีก ในเมื่อผู้หญิงเขาปฏิเสธเต็มคำแบบนี้ ก็ต้องตามใจเขาครับ"

            ฮาร์มาล์ยิ้มเริงร่าหน้าบาน "แสดงว่าเจ้าสองคนจะไม่แต่งงานกัน"

            "ใช่ค่ะ/ครับ" ทั้งสองพูดตามกันโดยไม่ได้นัดหมาย

            คำยืนยันที่ได้รับ ทำให้ผู้สำเร็จราชการอยากจะลุกขึ้นมากระโดดจนตัวลอย และหัวเราะด้วยความสะใจ

           

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 108

    หลังจากพาลูกๆ เข้านอนแล้ว พันไมล์ก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอนของตนเองอีกครั้ง เธอพบว่าสามีเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ “แม่ตัวยุ่งหลับแล้วหรือพาย” “สิ้นฤทธิ์ไปแล้วค่ะ วันนี้ซนจนหมดแรง แถมยังเจอเรื่องที่ทำให้ตื่นเต้นตกใจ ก็เลยหลับไวกว่าทุกวัน” พันไมล์ตอบพร้อมกับเดินไปช่วยเช็ดผมให้เขาด้วยความตั้งใจ ทั้งคู่สบตากันผ่านกระจกเงาบานใหญ่ “เชอรีนทั้งซนและดื้อเหมือนใครนะ” พันไมล์ตวัดตาคมค้อนสามีที่เขากระเซ้าเย้าแหย่เธอ ก่อนจะเอ่ยแย้ง “ที่ลูกเป็นแบบนี้เพราะพ่ออย่างคุณให้ท้ายมากกว่าค่ะ ฉันว่าทาซัสและมัสซาร์ดูจะเรียบร้อย ไม่ซนและดื้อมากเท่าเชอรีน เพราะคุณรักและตามใจเชอรีนมากเกินไป ลูกถึงได้ใจอยากทำอะไรก็ทำ” รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้นำบารัซ เขากุมมือเรียวบางของภรรยาขึ้นมาแนบริมฝีปาก ก่อนจะลุกจากเก้าอี้และหมุนตัวกลับไปสวมกอดเธอไว้ พันไมล์สวมกอดเขาไว้เช่นกัน เธอแนบหน้าซุกแผงอกล่ำสัน เพราะอายเกินกว่าจะกล้าสบตาแพรวพราวคู่นั้น อัมรานกอดกระชับร่างบางในอ้อมแขน จมูกโด่งรังแกแก้มนวลของเธอตามแต่ใจปรารถนา พร้อมกับกร

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 107

    “นอกจากแม่จะลิบอาวุธของลูกแล้ว ลูกยังต้องคัดลายมือ ก-ฮ หนึ่งร้อยจบ โดยห้ามมิให้ใครช่วยเด็ดขาด และจะออกไปไหนไม่ได้จนกว่าจะคัดเสร็จ” “หนูต้องโดนกักบริเวณด้วยเหรอคะ” “จะพูดแบบนั้นก็ได้” ทุกคนต่างรู้ดีว่าคุณหนูเชอรีนชื่นชอบการออกไปวิ่งเล่นซุกซนกลางแจ้ง มากกว่าที่จะอุดอู้อยู่แต่ในห้อง แต่เมื่อถูกมารดาสั่งกักบริเวณ แม่หนูน้อยก็หันไปสบตาบิดาเพื่อขอความช่วยเหลือ “พ่อคะ” อัมรานไม่ยอมสบตาลูก เพราะถ้าเขาสบตาเป็นต้องยอมแพ้แม่หนูน้อยเชอรีนแน่ และคงอดไม่ได้ที่จะหันไปพูดขอร้องภรรยาให้ลดหย่อนโทษให้บุตรสาว ที่สำคัญเขาเห็นด้วยกับพันไมล์ในการทำโทษเชอรีนในครั้งนี้ ลูกจะได้หลาบจำและไม่กล้าทำอะไรเช่นนี้อีก เชอรีนจำต้องยอมรับบทลงโทษของมารดาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเริ่มจากการกล่าวคำขอโทษทหารองค์รักษ์ทุกคนที่เธอยิงลูกแก้วใส่ ซึ่งก็รวมถึงหน่วยสวาททั้งสามคนของบิดาด้วย แต่ในเมื่อยังไม่ได้กลับไปที่จัสตินพาเลซ เธอจึงทำได้แค่กล่าวคำขอโทษคุณอาทั้งสาม “ขอโทษนะคะที่เชอรีนยิงลูกแก้วใส่พวกคุณอา เชอรีนแค่อยากรู้ว่าอาวุธที่ลุง

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 106

    “ช่วยด้วยค่ะ...ช่วยด้วย...เกิดเรื่องใหญ่แล้ว” หนูน้อยเชอรีนร้องขอความช่วยเหลือจากแม่เฒ่า ก่อนที่ร่างปราดเปรียวจะปรากฏตัวให้เห็น เมื่อไปถึงจึงรู้ว่าแม่เฒ่าไม่ได้อยู่เพียงลำพัง แต่กำลังนั่งคุยอยู่กับบิดามารดาของตนเอง พร้อมด้วยสามองครักษ์หนุ่มที่เชอรีนมักจะขนานนามพวกเขาว่า “หน่วยสวาท” “เกิดอะไรขึ้น! ทำไมลูกถึงได้วิ่งหน้าตาตื่นมาแบบนี้” อัมรานเอ่ยถามบุตรสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แม่หนูน้อยเมื่อเห็นบิดา ก็เหมือนพระมาโปรด วิ่งถลาเข้าสู่อ้อมกอดของพ่อทันที “พ่อจ๋า” อัมรานเห็นดวงหน้าเล็ก อ่อนใสของลูกสาว ก็แทบจะลืมเลือนเรื่องยุ่งๆ ที่บุตรสาวก่อไว้จนหมดสิ้น ได้แต่ดึงลูกมาหอมแก้มแดงใสไปมาด้วยความรักใคร่ หลังจากเชอรีนหอมแก้มสากระคายของบิดาทั้งสองข้างแล้ว เหมือนจะนึกอะไรได้ ดวงตากลมโตที่ถอดแบบบิดามาแทบทุกอย่างเบิกกว้างราวกับนึกอะไรได้ “โอ๊ะ! พ่อจ๋า มีคน มีคนอยู่...” ปากเล็กๆ สีแดงเรื่อกำลังจะบอกพ่อ พันไมล์ซึ่งมองเห็นท่าทีร้อนรนของลูกสาว ก็เอ่ยทะลุกลางปล้องขึ้นมาว่า “ไปก่อเรื่องอะไรไว

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 105

    “หางนกยูง!!” ชีคอัมรานอุทานเสียงสูง “ใช่แล้วค่ะหางนกยูงตัวโปรดของคุณ” “คุณเชอรีนแต่งให้ผมครับท่านพ่อ เธอบอกว่าจะได้เหมือนกับพวกอินเดียแดง” จาบรินนิ่งไปเมื่อได้ยินคำตอบของลูกชาย “ตอนนี้แม่ของเจ้าอยู่ที่ไหน” ทันใดนั้นเองซันเดได้มาปรากฏตัวในห้องดังกล่าว พร้อมกับเอ่ยถามเจ้านายสาวด้วยความร้อนใจ “พบตัวคุณหนูเชอรีนหรือยังคะท่านชายา” “ยังไม่พบแต่รู้แล้วว่าหนีไปหลบอยู่ที่ไหน” ซันเดอุทานเมื่อเหลือบไปเห็นใบหน้าของบุตรชาย “ชาคินหน้าของเจ้า...” “ไม่ต้องห่วงนะซันเด เดี๋ยวฉันจะไปจัดการกับแม่ตัวยุ่งให้เธอเอง ตอนนี้เธอพาชาคินไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน” “ค่ะท่านชายา” ซันเดรับคำสั่ง ก่อนจะหันไปพูดกับลูกชายของตนเอง “ชาคินเจ้าตามแม่มานี่” ทันทีที่เชอรีนรู้ว่าบิดามารดากำลังเดินทางมารับตัวเธอที่วิหารแห่งนี้ ทำให้ต้องรีบไปหาที่หลบซ่อนตัว เพราะก่อนหน้าที่จะเดินทางมาที่นี่เธอได้ทำเรื่องวุ่นวายไว้หลายเรื่อง ทั้งจับตัวน้องชายฝาแฝดและชาคินมาแต่งตัวเลียนแบบพวกอินเดียแดง โดยนำลิปสติกแ

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 104

    “ดีค่ะ ไล่ออกให้หมด....” พันไมล์โต้ตอบกลับไป เมื่อเดินตามมาสมทบ “ไล่ฉันออกด้วยนะคะ” เธอบอกพร้อมตวัดสายตาคมมองผู้เป็นสามีอย่างกล่าวหา “พาย!” อัมรานเรียก เดินเร็วเข้าไปหา ดึงมือเล็กมากุมไว้อย่างเอาใจ “ใครจะกล้าไล่คุณออกกันเล่า....แต่พวกนี้สิบังอาจทำเชอรีนหาย มันน่าถูกไล่ออกให้หมด” “ใครทำเชอรีนหายคะ” เธอย้อนถามเสียงเย็น คราวนี้ชีคหนุ่มเริ่มจะรู้ถึงความผิดปกติ เพราะแม้พันไมล์จะเป็นมารดาที่เข้มงวด แต่ก็รักลูกสาวสุดหัวใจเช่นกัน “อ้าว...” ชีคหนุ่มมีอาการงุนงง “ก็มีคนไปแจ้งผมว่าเชอรีนหายตัวไป ไม่ใช่ถูกลักพาตัวไปหรอกหรือ” เขาถาม กวาดสายตามองทุกคนในห้องอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่มีใครกล้าสบตาเขาสักคน “ตกลงเรื่องราวมันเป็นอย่างไรกันแน่” ชีคหนุ่มเอ่ยถามโดยไม่ได้เฉพาะเจาะจงว่าถามใคร พันไมล์ตวัดตาคมค้อนให้อีกรอบ “จะอะไรซะอีกล่ะคะ นอกเสียจากหลบหนีความผิดของตัวเอง” “ความผิด!!” อัมรานย้อนถามอย่างจับต้นชนปลายไม่ถูกจริงๆ หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจ ตัดสินใจลากตัวสามีไปดูผลงานของเชอรี

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 103

    หลังจากพันไมล์ย้ายมาอยู่ที่ห้องพักฟื้นวีไอพี สองหนุ่มสาวต่างก็ถกเถียงกันถึงเรื่องของลูก แต่เป็นการถกเถียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข “คุณคอยดูนะ ฉันจะฝึกฝนให้ลูกของเรา เก่งทางด้านการต่อสู้ทุกรูปแบบเหมือนฉัน” “ไม่ได้เด็ดขาด คุณควรเลี้ยงให้ลูกเติบโต เป็นผู้หญิงที่อ่อนหวานน่ารักสิถึงจะถูก รู้ไหมว่าผู้ชายเขาไม่ชอบผู้หญิงที่เก่งกล้าเกินตัว” “ไม่ชอบแบบนี้จริงหรือคะ” อัมรานหัวเราะ ขยี้ศีรษะยุ่งๆ โยกไปมา “ไม่จริง!...” เขาปฏิเสธเสียงจริงจัง จนคนฟังยิ้มแก้มปริ ก่อนจะมาหงิกงอเมื่อเขาพูดต่อด้วย “มันช่วยไม่ได้หลงผิดไปแล้ว จะให้กลับตัวกลับใจตอนนี้คงไม่ทัน คงต้องปล่อยเลยตามเลย” พันไมล์ฟังแล้วทั้งฉุนทั้งขำ มือบางจึงแจกขนมตุ้บตั้บไปหลายที “โอ๊ย! ทำไมชอบซ้อมสามีอยู่เรื่อย เดี๋ยวก็ช้ำในตายกันพอดี” พันไมล์ค้อนขวับ กับความช่างพูดเกินจริงของอีกฝ่าย “อย่ามาเฉไฉ...จากนี้ไปคุณต้องเปลี่ยนทัศนคติ ในเรื่องของความไม่เท่าเทียมกันระหว่างชายหญิงซะใหม่ เพราะผู้หญิงก็มีสิทธิเท่าเทียมกับผู้ชายอกสามศอกอย่างพวกคุณ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status