تسجيل الدخولمشاركة
4.ทำหน้าที่ของตัวเองก่อน
تاريخ النشر:
2024-11-11 13:26:41แล้วก็ถึงวันศุกร์ทุกคนต่างดีใจที่จะได้ปิดเทอม ไทธัชก็เหมือนกับคนอื่น แต่ไม่ใช่เพราะจะได้พักผ่อนอยู่บ้านหรือนอนเล่นเกมเหมือนเพื่อน ๆ แต่เพราะในช่วงปิดเทอมนี้เขาวางแผนแล้วว่าจะไปทำงานที่บาร์กับพี่ชายของแทนคุณ ซึ่งบอกว่าที่บาร์ยังต้องการเด็กเสิร์ฟอีกจำนวนมากและให้ไทธัชเข้าไปเริ่มงานได้ทันทีที่พร้อม
หลังออกจากห้องสอบไทธัชก็รีบไปคุยกับเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของอคินทร์
“มึงจะเอาที่อยู่ของไอ้คิวไปทำไมวะ” เด็กหนุ่มถามอย่างไม่เข้าใจเพราะอคินทร์นั้นเสียชีวิตไปนานนับเดือนแล้ว
“กูมีธุระจะคุยกับพี่ชายของมันนิดหน่อย”
“ถ้ามึงอยากคุยกับพี่ไอ้คิวกูว่ามึงไปหาเขาที่ทำงานดีกว่า พี่ไอ้คิวกับไอ้คิวไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน”
“แล้วเขาทำงานที่ไหน”
เด็กหนุ่มซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของอคินทร์บอกชื่อโรงพยาบาลของรัฐบาลแห่งหนึ่งให้กับไทธัช
“ขอบใจมาก” ไทธัชกล่าวขอบคุณ
เพราะสอบเสร็จแล้ว เพื่อน ๆ เลยชวนกันไปเลี้ยงฉลองที่ร้านหมูกระทะที่อยู่ข้างโรงเรียน แต่ไทธัชไม่ได้ไปกับเพื่อนคนอื่น ๆ เพราะเขามีเรื่องที่ต้องไปจัดการ
ระหว่างที่นั่งรอรถเมล์เด็กหนุ่มก็โทรศัพท์ไปบอกมารดาว่าเขาอาจจะกลับบ้านค่ำเพราะจะไปกินหมูกระทะกับเพื่อน เด็กหนุ่มรู้สึกผิดที่ต้องพูดโกหกแต่ก็คิดว่ามันคงดีกว่าบอกความจริง
ไทธัชมาถึงโรงพยาบาลที่พี่ชายของอคินทร์ทำงานอยู่ในเวลาห้าโมงเย็น เขาแจ้งประชาสัมพันธ์ว่าขอพบนายแพทย์อคิราห์
“ตอนนี้หมออยู่ในห้องผ่าตัดค่ะ”
“อีกนานไหมครับถึงจะออกมา”
“ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ แต่เพิ่งเริ่มผ่าตัดไปไม่ถึง 20 นาทีคิดว่าคงอีกนาน คุณมีธุระอะไรด่วนไหมคะ ถ้าด่วนมากฉันจะโทรไปหาเจ้าหน้าที่ในห้องผ่าตัด เขาจะแจ้งคุณหมอให้ค่ะ”
“ไม่ด่วนครับ เอาไว้ผมมาวันหลังก็ได้” เสียงนั้นฟังดูผิดหวังเล็กน้อย แม้อยากจะเจอมากแค่ไหนแต่ก็ไม่อยากรบกวนเวลางานของผู้มีพระคุณ
“จะทิ้งโน้ตไว้ก็ได้นะคะ ถ้าหมอออกมาฉันจะบอกให้” ประชาสัมพันธ์สาวรู้สึกเห็นใจเพราะดูแล้วเด็กหนุ่มคนนี้ตั้งใจมาพบนายแพทย์อคิราห์เป็นอย่างมาก
“ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณครับ”
วันรุ่งขึ้นไทธัชก็ออกจากบ้านตั้งแต่เช้า เพื่อไปดักรออคิราห์ที่ลานจอดรถของโรงพยาบาล
มีรถเข้ามาจอดหลายคันแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของคนที่ตั้งใจมาหา เด็กหนุ่มเพิ่งจะนึกออกว่าวันนี้เป็นวันเสาร์ เขาไม่รู้ว่าหมอของโรงพยาบาลรัฐบาลจะเข้ามาทำงานวันเสาร์ด้วยหรือเปล่า
ในขณะที่กำลังจะหันหลังกลับ ก็ได้ยินเสียงเหมือนคนเรียก ไทธัชรีบหันกลับไปตามเสียง คนที่เรียกคือคนที่เขากำลังอยากเจออยู่พอดี
“สวัสดีครับ” เด็กหนุ่มยกมือไหว้คนที่อายุมากกว่า
“อือ คราวหลังไม่ต้องไหว้ พี่ยังไม่แก่”
“ผมมาขอบคุณที่พี่ช่วยจ่ายค่าเทอมให้แล้วก็อยากคุยด้วยเรื่องจะขอผ่อนเงินคืนให้พี่”
“เอาไงดีล่ะ วันนี้พี่ต้องรีบไปดูคนไข้”
“ผมรอได้ ยังไงผมก็ว่างทั้งวันอยู่แล้ว”
“แต่พี่ไม่รู้ว่าจะเสร็จตอนไหน และไม่อยากกังวลว่ามีคนรออยู่ เอางี้นะนายทิ้งเบอร์โทรให้พี่ละกัน เดี๋ยวพี่ว่างตอนไหนจะโทรหาเองดีไหม”
อคิราห์ยื่นโทรศัพท์ให้กับเด็กหนุ่มตรงหน้า
“พี่ต้องโทรหาผมจริงๆ นะ” ขณะกดเบอร์ของตัวเองลงไปในโทรศัพท์ของคุณหมอหนุ่มไทธัชก็พูดไปด้วย เขาไม่อยากรับเงินของใครมาฟรี ๆ จึงอยากคุยกับพี่ชายของเพื่อนคนนี้ให้รู้เรื่อง
“อือ แล้วนี่นายมายังไง”
“นั่งรถเมล์มาครับ”
“กลับดี ๆ ละ พี่ไปก่อนนะ”
“ครับ” ไทธัชมองตามหลังของชายหนุ่มไปพอเห็นเขาเดินหายเข้าไปในตึกแล้วตัวเองก็เดินออกมาจากโรงพยาบาลเพื่อรอรถเมล์สายเดิมนั่งกลับไปยังบ้านของตัวเอง
เด็กหนุ่มวัย 18 ปีกลับมาถึงบ้านเกือบจะ 10 โมงเช้า มารดาและยายยังไม่กลับมาจากขายของตลาด เขาจึงเดินเข้าครัวจากนั้นก็เริ่มลงมือทำความสะอาดอุปกรณ์ทำครัวอย่างที่เคยทำเป็นประจำ
มารดาและยายของไทธัชมีอาชีพเป็นแม่ค้าขายข้าวแกง ในทุก ๆ เช้าท่านทั้งสองจะตื่นนอนตั้งแต่ตี 4 เพื่อทำกับข้าวไปขายที่ตลาด บางวันที่ตรงกับวันพระยายของเขาก็จะทำขนมหวานไปวางขายด้วย ถึงแม้จะมีรายได้มามากแต่ก็พออยู่ได้โดยไม่ลำบาก
พอขายของเสร็จทั้งสองคนก็จะซื้อของสดที่สำหรับทำกับข้าวในวันรุ่งขึ้นกลับมาด้วย เพื่อจะได้ไม่เสียเวลาออกไปซื้ออีกครั้ง นอกจากข้าวแกงแล้ว มารดาของเด็กหนุ่มยังทำขนมไปส่งตามร้านกาแฟอีกด้วย
สำหรับไทธัชนั้นมีหน้าที่ช่วยเตรียมวัตถุดิบเพื่อให้มารดากับยายเป็นคนปรุงอีกที
ขณะที่ล้างกระทะใบสุดท้ายเสร็จ เสียงรถกระบะคันเก่าก็มาจอดที่หน้าบ้านพอดี เด็กหนุ่มรีบเดินออกไปช่วยทั้งสองขนของลงจากรถอย่างรู้งาน
“อ้าวไท ไหนว่าจะออกไปข้างนอกไงลูก” ยายมาลัยถามหลานชาย
“ไปแล้วครับยาย แต่เพื่อนมันไม่ว่างผมเลยกลับมาก่อน เดี๋ยวค่อยนัดกันอีกทีครับ”
“ไทอยู่บ้านก็ดีแล้วลูก บ่ายนี้แม่มีออเดอร์คุกกี้มาเยอะเลย”
“เจ้าใหม่เหรอครับแม่” เพราะปกติแล้วเจ้าเดิมจะมีกำหนดส่งขนมทุกวันพุธ แต่นี่เพิ่งจะวันเสาร์ไทธัชจึงอดที่จะถามไม่ได้
“ใช่จ้ะ มีร้านกาแฟเปิดใหม่เขากำลังอยากได้ขนมไปลงที่ร้านแม่ก็เลยลองเสนอไป”
“แม่ต้องเหนื่อยเพิ่มขึ้นอีกแล้ว แต่ไม่เป็นไรครับ ผมปิดเทอมพอดีจะได้ช่วยแม่กับยายได้อย่างเต็มที่”
“ช่วยแม่กับยายก็ดีอยู่หรอก แต่ไทก็ต้องแบ่งเวลาอ่านหนังสือบ้างนะลูก หน้าที่ของไทตอนนี้คือต้องตั้งใจเรียน เรื่องหาเงินแม่กับยายจะช่วยกันเอง”
“ไม่เป็นไรครับแม่ ช่วยแม่ทำขนมก็เท่ากับได้ผ่อนคลาย”
“หลานยายคนนี้มันน่ารักจริง”
“แม่ครับ ยายครับ ช่วงเย็นๆ ผมอาจต้องไปติวหนังสือที่บ้านเพื่อนนะครับ อาจจะกลับดึกหรือบางครั้งก็อาจจะค้างที่นั่นเลย”
“อย่างนั้นเหรอลูก แล้วไปติวที่บ้านใครล่ะ”
“ไอ้แทนครับแม่”
“อ๋อ” มัทนาได้ยินอย่างนั้นก็เบาใจเพราะเธอเคยเจอเพื่อนของลูกชายคนนี้อยู่ก็หลายครั้ง ดูท่าทางแล้วไม่ใช่เด็กเกเรให้เธอต้องเป็นกังวล
“ยายภูมิใจนะที่หลานรักของยายเป็นเด็กดี ช่วยยายกับแม่ทำงานที่บ้านและยังขยันเรียนอีก”
คำพูดของยายทำให้เขารู้สึกผิดขึ้นมาทันที ถ้าท่านรู้เรื่องที่เขาทำทั้งสองคงเสียใจและผิดหวังมาก
ไทธัชช่วยมารดาทำขนมไปด้วย ในขณะที่หูก็คอยฟังว่าเมื่อไหร่โทรศัพท์ของตัวเองจะมีคนโทรเข้า เขารอจนกระทั่งบ่ายก็ไม่มีการติดต่อมาจากผู้ชายที่ชื่ออคิราห์เลยสักครั้ง
ครั้นจะเป็นฝ่ายโทรไปหาก็กลัวว่าจะรบกวนเวลาทำงานของคุณหมอหนุ่ม สุดท้ายแล้วไทธัชก็เลิกคิดที่จะให้เขาโทรมา
ในเมื่อรู้แล้วว่าเขาทำงานที่ไหนการไปดักรอเขาก็คงเป็นทางออกที่ดีที่สุด แล้วครั้งนี้เขาจะต้องคุยกับผู้ชายคนนั้นให้รู้เรื่อง
“ไท เย็นนี้จะออกไปติวกับเพื่อนกี่โมง ให้แม่ไปส่งไหม แม่ต้องเอาขนมไปส่งอยู่แล้วจะได้ไปพร้อมกันเลย”
“มันคนละทางกันครับแม่ ผมว่านั่งรถเมล์ไปดีกว่า”
“แล้วจะกลับยังไง ถ้ามันดึกมากให้แม่ไปรับก็ได้นะลูก”
“คืนนี้ผมว่าจะค้างกับไอ้แทนเลยครับแม่ สาย ๆ จะกลับมานะครับ”
“งั้นก็ตามใจ อ้อ แล้วเอาขนมไปฝากแทนด้วยนะ แม่เตรียมไว้แล้ว”
“แม่ครับ ขอ 2 ถุงได้ไหม”
“แม่เตรียมไว้ 3 ถุงจ้ะ เผื่อหิวตอนติวจะได้แบ่งกันกินนะลูก”
“ขอบคุณครับแม่”
“อย่าลืมกินข้าวก่อนไปนะไท แม่เตรียมกับข้าวไว้แล้ว”
“ครับแม่”
أحدث فصل
เด็กดีของพี่หมอ 50.พี่หมอจัดให้ nc จบ
อคิราห์ไปส่งไทธัชเสร็จแล้วก็กลับมาที่คอนโด ขณะกำลังเดินไปหยิบน้ำในตู้เย็นก็เห็นไอแพดที่อีกคนลืมไว้เขาถือวิสาสะหยิบขึ้นมาดู ก็เห็นข้อความที่เพื่อนของไทธัชส่งเข้ามาหลังจากอ่านแล้วก็รู้สึกกังวลเพราะดูเหมือนว่าตอนนี้ไทธัชกำลังถูกคนในคณะเข้าใจผิด เนื่องจากมีผู้หญิงคนหนึ่งออกมาพูดทำนองว่าไทธัชเป็นเกย์และตอนนี้กำลังมีเสี่ยใหญ่คนหนึ่งคอยช่วยเหลือเรื่องการเงินอยู่อคิราห์เปิดเข้าไปตามลิงค์ต้นเรื่องก็เห็นคนมาแสดงความคิดเห็นต่อจากเจ้าของโพสต์กันสนุกปาก บ้างก็ว่าเสี่ยที่ดูแลไทธัชอยู่นั้นภรรยาอยู่แล้ว บ้างก็ว่าไทธัชทำทุกอย่างเพื่อแลกกับเงินก้อนโต แต่ทำให้อคิราห์โมโหที่สุดก็คือคนที่บอกว่าเสี่ยของไทธัชนั้นทั้งแก่ทั้งอ้วนและยังหัวล้านอีกด้วยแต่ก็มีบางความคิดเห็นที่บอกว่าเป็นเกย์ไม่ผิด แต่ผิดที่ไม่รู้จักเลือกคนให้ดี ๆ หน่อยไม่ใช่เห็นแก่เงินจนลืมนึกถึงหน้าตาและอายุ แม้จะมีหลายคนบอกว่าไทธัชไม่ได้เป็นแบบนั้น เพราะเคยเห็นแฟนของไทธัชแล้ว แต่ก็ไม่มีใครเชื่อเท่าไหร่ เพราะน้อยคนนักที่จะได้เห็นไทธัชกับแฟนอยู่ด้วยกันอคิราห์ไม่รู้ว่าไทธัชเห็นโพสต์นี้แล้วจะเป็นยังไงบ้างชายหนุ่มรีบโทรไปถามเพราะกลัวว่าอีกคนจะรู
เด็กดีของพี่หมอ 49.สองครอบครัว
หลังเลิกเรียนอคิราห์ก็มารับไทธัชตามที่นัดไว้ พอชายหนุ่มเห็นรถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาก็รีบเดินไปขึ้นรถทันที“รอพี่นานไหม” อคิราห์ถามพร้อมกับยื่นชาเขียวให้กับคนรัก“ขอบคุณครับ รอไม่นานเพิ่งลงมาไม่ถึงห้านาที”รถเคลื่อนออกมาได้สักระยะไทธัชก็ถามขึ้น“พี่ซันทำไมไม่บอกผมเรื่องเงิน 25 ล้าน”“พี่นึกว่าแม่บอกไทแล้วนะ เพราะตอนนั้นพี่ไม่ได้อยู่เมืองไทย”“อยู่ที่ไหนก็บอกได้เหมือนกันนะครับ ผมว่าพี่ตั้งใจปิดมากกว่า”“พี่จะปิดได้ยังไง นั่นมันบัญชีของไทนะ”“แต่ก็น่าจะบอกรู้ไหม ว่าเอาเงินนั้นไปฝากประจำจะได้ดอกเบี้ยเยอะเลย”“ที่ผ่านมาไม่เคยเอาสมุดบัญชีไปปรับเลยใช่ไหม”“ครับ บัญชีนี้ไม่มีในแอปธนาคารด้วยก็เลยไม่รู้ว่ามีเงินเข้า พอดีวันนี้คุณธีรธรเขาโอนเงินค่ามัดจำเขาก็เลยลองเอาไปปรับดู”“พี่อยากให้ไทเก็บไว้ใช้จ่าย”“ไม่หรอกครับ ผมว่าจะขออนุญาตเอาไปเปิดบัญชีฝากประจำได้ไหมครับ ถ้าได้ดอกเบี้ยค่อยเอามาใช้”“จะขอพี่ทำไท นั้นเงินของไท”“แต่แม่พี่บอกว่าให้พี่ แต่พี่ยกให้ผม”“นั้นไง ก็ยกให้แล้ว ไทจะเอาไปทำอะไรก็ได”“ขอบคุณนะครับ เงินมากขนาดนั้นทั้งชาติผมคงไม่มีโอกาสหาได้”“บอกแล้วไงไทเป็นเด็กดี มีอะไรที่พี่ให้ได้พี่
เด็กดีของพี่หมอ 48.เด็กดีไม่ต้องขอ
ไทธัชถูกประคองเดินมาที่เตียงในเวลาเกือบตีสอง ขาเขาสั่นจนแทบเดินไม่ไหว แต่ก็ไม่อยากให้อคิราห์อุ้ม เพราะดูแล้วอีกคนก็หมดแรงไม่ต่างจากตัวเองมากนักจากที่คิดจะไปอาบน้ำให้สดชื่น แต่คนพี่ก็อาสาเป็นคนทำความสะอาดช่องทางรักที่เต็มไปด้วยน้ำสีขาวขุ่น แต่เพราะคนทำความสะอาดช่ำชองจนเกินไปไทธัชจึงตื่นตัวอีกครั้งและบทรักก็บรรเลงใต้ฝักบัวอยู่อีกเกือบครึ่งชั่วโมง ก่อนทั้งสองจะปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง เขาจำไม่ได้ว่าตัวเองถึงจุดสุดยอดไปกี่ครั้ง รู้แต่ทุกครั้งมันเต็มไปด้วยความสุข อคิราห์ส่งผ่านความรักความคิดถึงผ่านทุกสัมผัสจนไทธัชลืมเรื่องน้อยใจไปจนหมดสิ้น“ไทครับ เรียนกี่โมงนะ”“สิบโมงครับ ตอนนี้กี่โมงแล้ว” ไทธัชยังไม่ยอมออกจากผ้าห่ม เขายังคงกอดอคิราห์ไว้อย่างนั้น กลัวเหลือเกินว่าที่ผ่านมาเมื่อคืนมันจะเป็นเพียงความฝัน“แปดโมงครับ นอนต่ออีกหน่อยก็ได้ เดี๋ยววันนี้พี่ขับรถไปส่ง”“ผมไปเองได้ครับ นั่งรถไฟฟ้าไปแป๊บเดียวก็ถึงหรือโหนรถเมล์ไปก็ได้”“อย่าดื้อครับ ลองลุกมาก่อนไหม แล้วลองเดินดูว่าตัวเองจะเดินขึ้นบันไดสถานีรถไฟฟ้าได้ไหมหรือจะยืนเบียดคนอื่นบนรถเมล์ไหวไหม” อคิราห์มองคนที่นอนจมอยู่บนเตียงนอนแล้วก็รู้สึกสงสา
เด็กดีของพี่หมอ 47.เรื่องจริงใช่ไหม nc25++
ก่อนกลับคอนโดไทธัชไลน์ไปถามอคิราห์ว่าเย็นนี้เขาจะทานอะไรแต่อีกฝ่ายก็ยังไม่อ่าน ชายหนุ่มเลยแวะซื้อข้าวสวยและกับข้าวที่อคิราห์ชอบกลับไปด้วยเขากลับมาถึงห้องก็ปิดไฟมืด เขาคิดว่าอคิราห์คงนอนอยู่ที่ห้องนอนเล็กเหมือนเดิม แต่เปิดเข้าไปห้องก็ว่างเปล่า ไทธัชเริ่มกังวลหรือว่าภาพเหตุการณ์เมื่อเช้าเป็นสิ่งที่เขาคิดไปเอง ชายหนุ่มรีบเดินมาดูที่ห้องนอนใหญ่แล้วก็ยิ้มเมื่อเห็นว่าคนที่นอนอยู่บนเตียงนั้นคืออคิราห์จริงไทธัชไม่อยากกวนเวลานอนจึงกลับมาอาบน้ำที่ห้องของตัวเอง คิดว่าให้อคิราห์นอนต่อ แต่ก็ทนใจแข็งได้ไม่นานเพราะอยากพูดคุยกับเขาให้หายคิดถึงชายหนุ่มเปิดเข้าไปในห้องอีกครั้งก็ไม่คนที่นอนอยู่เมื่อครู่ เขาได้ยินเสียงอาบน้ำ จึงรีบออกมาเตรียมอาหารไว้รอพอทุกอย่างเรียบร้อยก็เดินไปตามอคิราห์อีกครั้งก๊อก ก๊อก ก๊อก“พี่ซันครับ ผมเข้าไปได้ไหม”เงียบ..“ผมเข้าไปแล้วนะ”ไทธัชถามอีกครั้งแต่คนในห้องก็ยังไม่ตอบ เขาจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาเมื่อเห็นว่าเขายังไม่ออกจากห้องน้ำก็เลยนั่งรออยู่บนเตียง“ผมมาตามไปกินข้าวครับ ผมไปรอข้างนอกนะครับ” ไทธัชรีบบอกเมื่อเขาเดินออกมาจากห้องน้ำ“ทำไมต้องไปรอข้างนอก ไหนว่าคิดถึง
เด็กดีของพี่หมอ 46.อยากเป็นแค่พี่น้องเหรอ
ไทธัชรู้สึกว่าเวลาของตัวเองจะเดินช้ากว่าของคนอื่น ตั้งแต่ปีใหม่ครั้งนั้นอคิราห์ก็ยังไม่กลับมาเมืองไทยเลยสักครั้ง เขารู้ว่าอีกคนยุ่งทั้งเรียนและเก็บเกี่ยวประสบการณ์แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้ปีใหม่ครั้งที่ผ่านมาเขาต้องนอนร้องไห้อยู่คอนโดเพราะคิดถึงความทรงจำที่เคยมีด้วยกันกับคนรัก ไหนจะช่วงวาเลนไทน์ที่ผ่านมาถึงสองครั้งเขาก็เคยได้มีโอกาสฉลอง มีแต่ของขวัญที่ส่งมาทั้งปีใหม่ วาเลนไทน์รวมไปถึงวันเกิด แต่ใครบอกว่าเขาอยากได้ของขวัญมีราคาพวกนั้นแม้จะวิดีโอคอลคุยกันทุกวัน บอกรักกันทุกวันแต่มันก็เทียบไม่ได้เลยกับอ้อมกอดที่อบอุ่นของผู้ที่ชื่ออคิราห์เลยสักนิด“ไท เหนื่อยเหรอท่าทางไม่ดีเลย”“นิดหน่อยครับ วันนี้มีกิจกรรมรับน้องผมเป็นพี่ปีสามก็เลยเหนื่อยหน่อย พี่ซันล่ะครับ ดูเหมือนช่วงนี้จะร่าเริงเป็นพิเศษนะครับ มีอะไรดีหรือเปล่า”“ก็แค่วันนี้อาจารย์ให้พี่ได้ลองทำอะไรหลาย ๆ อย่างแล้วพี่ก็ทำออกมาได้ดี”“พี่ซันเก่งอยู่แล้ว ผมว่าถ้ากลับมาครั้งนี้คงยุ่งจนไม่มีเวลาให้ผมแน่ ๆ เลย”“ถ้ากลับไปพี่คงพักสักระยะแล้วค่อยเริ่มงาน พี่จะให้เวลาไทเต็มที่เลยดีไหม”“อือ ถ้าพี่กลับมาเราไปเที่ยวทะเลกันไหมครับ ผมอยากพาแม่กับยายไ
เด็กดีของพี่หมอ 45.ไม่จริงใช่ไหม
หลังจากที่ส่งหลักฐานให้กับทนายแล้วไทธัชก็หมดหน้าที่ แต่เขาก็คอยติดตามความเคลื่อนไหวที่ผ่านมาทางอคิราห์อยู่ทุกวันเรื่องหย่าจบไปตั้งแต่สัปดาห์แรก เพราะคุณตรีวุฒิกลัวว่าเรื่องที่เขาพาเด็กผู้ชายเข้ามานอนในบ้านจะรู้ถึงหูคนอื่น และจะทำให้เขาเสียชื่อเสียง เขาจ่ายค่าเลี้ยงดูคุณอรณีถึง 25 บาท แต่เขาไม่รู้เลยว่าหลังจากเซ็นใบหย่าแล้ว เรื่องราวมันจะรุนแรงขึ้นในแบบที่เขาแทบจะไม่มีที่ยืนในสังคมมารดาของอคิราห์ร้องไห้จนเป็นลมเมื่อทราบเรื่องที่ลูกชายโดนพ่อเลี้ยงกระทำชำเรา เธอโทษว่าเป็นความผิดของตัวเองที่ดูแลลูกไม่ดี และยังพาคนชั่วอย่างตรีวุฒิเข้ามาอยู่ในบ้าน แต่เธอก็ไม่ได้โดดเดี่ยวเพราะได้คุณอรรณพอดีตสามีคอยอยู่ข้าง ๆพอตั้งสติได้คุณอรณีก็เข้มแข็งขึ้น เธอและคุณอรรณพนำคลิปหลักฐานที่นายตรีวุฒิทำกับลูกชาย ภาพถ่าย และคำขู่ที่ฝ่ายนั้นส่งมาคุกคามลูกชายของเขาให้กับตำรวจ เธอก็บอกให้จัดการทุกอย่างตามกฎหมายโดยไม่ต้องห่วงว่าเธอจะรู้สึกยังไง จะเสียชื่อเสียงไหม เธออยากให้ผู้ชายคนนั้นรับโทษจากการกระทำของตัวเองโดยเร็วที่สุดพอมีข่าวว่าตรีวุฒิถูกจับ ก็มีเด็กหนุ่มอีกหลายคนซึ่งตกเป็นเหยื่อทางอารมร์ของตรีวุฒิเข้ามาแจ้
เด็กดีของพี่หมอ 12.ถ้านึกออกจะบอก
กล่องขนาดใหญ่ที่วางอยู่มุมห้องมีทั้งหมดสามกล่อง ทั้งสองคนช่วยกันแกะและนำของข้างในออกมาวางบนโต๊ะ ซึ่งมีทั้งเคสคอมพิวเตอร์สีดำ จอมอนิเตอร์ขนาด 24 นิ้วนอกจากนั้นยังมีเมาส์ แผ่นรองเมาส์ คีย์บอร์ด หูฟัง รวมไปถึงจอยสติ๊กและกล้องอีกหนึ่งตัวกว่าจะจัดทุกอย่างให้เข้าที่ก็เล่นเอาเหนื่อยด้วยกันทั้งคู่“คิดว่าส
เด็กดีของพี่หมอ 11.ความรู้สึกพิเศษที่ต้องเก็บไว้
“ซันเย็นนี้ไปดื่มกันหน่อยไหม” ชลกรตะโกนขณะที่วิ่งตามหลังเพื่อนมาที่ลานจอดรถ“ไม่ไปหาน้องเนยเหรอ” อคิราห์เอ่ยแซวเพราะรู้ว่าตอนนี้เพื่อนกับน้องพยาบาลคนนั้นได้เริ่มคบหากันแล้ว“เย็นวันศุกร์น้องเขากลับบ้าน” ชลกรตอบพร้อมสีหน้าเบื่อโลก“พอสาวไม่ว่างเลยนึกถึงเพื่อนนะ”“แล้วจะไปไหมละ”“ไม่ดีกว่า อยากพัก”“อ
เด็กดีของพี่หมอ 10.มันอึดอัดนะพี่
ไทธัชมาทำงานที่ร้านกาแฟได้ครบสัปดาห์แล้วโดยทางบ้านรู้แค่เพียงว่าเขาออกมาอ่านหนังสือเท่านั้น เรื่องนี้กวนใจเด็กหนุ่มอยู่มากเขาไม่อยากโกหกต่อไปอีกแล้วเมื่อตัดสินใจที่จะบอกความจริงเด็กหนุ่มก็มองหาตัวช่วยเพราะกลัวว่าท่านทั้งสองจะไม่เชื่อว่าตอนนี้เขากำลังแก้ปัญหานั้นอยู่ไทธัชก็นึกถึงอคิราห์เพราะเขาน่าจ
เด็กดีของพี่หมอ 9.น้องมันยังเด็กอยู่
กาแฟแก้วเมื่อเช้ายังวางอยู่ที่เดิมตั้งแต่รับมาจากมือของไทธัชเมื่อเช้า ส่วนเจ้าของห้องนั้นยังไม่ออกมาจากห้องผ่าตัดเมื่อเช้าอคิราห์จิบกาแฟไปไม่ถึงครึ่งแก้วก็ถูกตามตัวเข้าไปในห้องผ่าตัดเพราะต้องเข้าไปเป็นผู้ช่วยอาจารย์หมอในการผ่าตัดเคสที่ค่อนข้างซับซ้อนและต้องใช้หมอศัลยกรรมหลายคนกว่าเขาจะออกมาจากห้องก
قد تعجبك أيضًا
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย)
นางฟ้าจันทรา1.8K وجهات النظرช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)1.2K وجهات النظرเขาคนนั้นเหมือนใครคนหนึ่ง
พงศ์พัชรา1.2K وجهات النظرCan't deny #ของคุณเชาว์
Blue Horizon1.4K وجهات النظرPWP/คุณหนูอย่าอ่อย เดี๋ยวเดินไม่ไหวนะ3P|ชช
มะลิซ้อน ซ่อนใจ882 وجهات النظرพื้นที่ปลอดภัยของหัวใจ
บาริสต้าสายรุ้ง760 وجهات النظرโอเมก้า Ocean
อิสระ&ชน1.1K وجهات النظرหลีกทางหน่อยครับ..ผมเป็นสามีหมอ
ไฮเดรนเยีย317 وجهات النظر
