เด็กเลี้ยงประธานร้าย [Set Toxic love]

เด็กเลี้ยงประธานร้าย [Set Toxic love]

last update最後更新 : 2024-11-15
作者:  Fortune_289已完成
語言: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 評分. 1 評論
44章節
9.1K閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

ความรักหวาน

อีโรติก

ความรักหวาน

รวย

Badboy

เศรษฐีนี

ร่ำรวยอย่างไม่คาดคิด

โอกาสครั้งที่สอง

วันไนท์สแตนด์

แอบแซ่บกับเด็กนักศึกษาจนถูกจับได้ โดนบังคับให้แต่งงานแต่ทว่าวันหนึ่งเธอเดินมาบอกเขาว่า "หนูท้องค่ะ" ว่าแต่ใครเป็นพ่อของเด็กกันล่ะ เขาเป็นหมันนะจะทำผู้หญิงท้องได้ยังไง... "เธอท้องกับใคร"

查看更多

第 1 章

บทนำ ความบังเอิญ

Aria’s POV

I signed my name on the agreement from the rival gang, agreeing to be delivered to them in five days as a hostage, until my family paid off the debt they owed.

In five days, I would become a prisoner. I had no idea what awaited me—would they kill me? Or worse, humiliate me?

After I signed the contract, I went to find my father and mother.

They were sitting in the living room, discussing where they would go for spring break. Emily, our family’s adopted daughter, was sitting next to them.

They didn’t seem affected by the rival’s threat at all. And why would they be? They had already found their solution.

Me.

Even though Emily was the one who caused this mess.

She volunteered to oversee the drug transport but somehow got ambushed by another gang.

Emily got hurt, broke a leg. And the entire shipment got stolen.

Soon the Ricci demanded that we return the money. But father already spent it on acquiring another club and a house.

So, the Ricci had offered another solution: deliver a Moretti as hostage until the debt was cleared. Normally, the person who caused the problem would take the fall.

But my parents, as usual, softened the moment they saw Emily’s leg in a cast.

So they decided I was the better choice to be sent over. Damian, my fiancé, agreed.

“Emily’s already got hurt for the family. If you send her, it might as well be a death sentence. But you are different, Aria. You are completely fine of taking care of yourself right now. Besides, they won’t hurt you. They still count on you for the money.”

They won’t hurt me? I almost laughed when they said it.

Was my fiancé and my family really this naive, or were they just too blind to see the truth?

Sure, they might not kill me. But humiliate me? Torture me? Degrade me? Who could guarantee that?

Just because Emily so conveniently hurt her leg, I was the one who had to pay the price? As if her injury wasn’t debatable at best.

And yet—I still signed my name.

Because over the years, I’d learned exactly who my family was. Mother and Father were so blinded by Emily’s carefully crafted fragility that they couldn’t see anything else.

So be it.

I’d walk away from everything they’d ever given me, every shred I’d scraped together under their reluctant generosity. I’d become the hostage they needed me to be.

Meanwhile I’d dig into what really happened with that shipment. If Emily wasn’t the innocent victim she pretended to be, then I’d make sure the evidence landed in my parents’s hands—my final gift—I wonder how they would feel when they realized Emily wasn’t nearly as innocent as they’d believed.

Seeing me walking into the room, my father’s face darkened. “Don’t try to talk us into giving Emily to them. She already got hurt—she needs the family’s support now.”

My mother hesitated, but still sided with father. “Aria, please, just do this for us this time. Emily had already contributed her part.”

Emily began sobbing. “Sis, it was my fault. If it wasn’t for me, you and father wouldn’t be arguing. You wouldn’t have to go…”

My mother comforted her. “Emily, darling, don’t blame yourself. You’ve carried that guilt since that day. You even insisted on leaving the hospital just to be with us. You’ve already done more than enough.”

Emily was still sobbing. But in the briefest of moments, I swore I saw a grin flicker across her face—like she was bragging to me, relishing in her success. Even though she had cost our family a billion-dollar deal, she was still father and mother’s precious jewel.

In the past, I would’ve argued. I would’ve said that father was biased, that he should punish the one who made the mistake no matter what. But now? I saw no reason to argue anymore.

“Actually, that’s why I came to find you,” I spoke up, cutting through the tension. “I’ve signed the agreement, and I’ve decided to go instead.”

Mother’s eyes widened, disbelief written all over her face. “Aria, are you sure?”

“Yes.”

Father gave a slow, approving nod, while Emily sat there stunned, clearly thrown by how easily I had agreed.

“And also,” I added, meeting their eyes, “I’ve decided to give Emily the Grand Casino.”

Father had wanted me to give her the casino for a long time. He’d said once, “Aria, Emily is our adopted daughter. We don’t want her to feel any less than you. I’ll give you the rest of the Moretti holdings when the time comes, but until then, could you give the casino to Emily? She’s been left out of the family business for so long.”

Left out? She was left out because she couldn’t manage anything. And let’s not forget—Emily was never good with money. No matter how much Father or I handed her, she’d burn through it in days. What kind of business could ever thrive in her hands?

But this time was different. I’d already made my choice. Once I left, I wasn’t coming back. Even if the debt was cleared, I was gone. So there was no point in holding the casino back from Emily any longer. Let Father see for himself what Emily was really capable of.

Though, honestly? I wondered if there’d even be a casino left by the time she was done—or just another property sold off to cover the losses.

“Really!?” Emily shot up from the sofa, her eyes wide with excitement. Then, realizing her reaction was too eager, she quickly sat back down. “No, sis, you can’t give the casino to me. I don’t deserve it…”

“Nonsense,” Father cut her off, his voice firm. “You deserve everything. You’re a Moretti too.”

I pulled out two contracts from my bag—one for the hostage agreement, the other for the casino’s transfer. I had already signed both.

“Emily,” I said, pushing the casino contract across the table, “sign this, and the casino will be yours.”

Emily signed without hesitation, while mother and father beamed with pride.

I smiled too. For the first time, I felt relieved. I no longer had to shoulder the weight of holding this family together. Whatever happened to the casino from this day forward—it would never be my problem again.
展開
下一章
下載

最新章節

更多章節

評論

วีรย า.
วีรย า.
สนุกมากค่ะ
2025-02-02 23:51:03
2
0
44 章節
บทนำ ความบังเอิญ
"ตอนนี้ที่โรงแรมของเราทุกสาขามีการจองห้องพักเต็มทุกห้องเลยครับ รวมถึงห้องสัมมนาที่จองไปจนถึงสิ้นปี"เสียงฝีเท้าของทั้งสองคนดังขึ้นตามพื้นกระเบื้องมาเบิล ฟีลิกซ์ประธานบริษัทของโรงแรมในเครือพงศ์สกุลไพศาล ถือโทรศัพท์เดินนำหน้าออกไปก่อน โดยมีผู้ช่วยคนสนิทถือแฟ้มเอกสารเดินตามมา ระหว่างที่เดินไปขึ้นลิฟต์เขาก็ได้อธิบายเกี่ยวกับรายละเอียดของโรงแรมในเบื้องต้น อัพเดทความเคลื่อนไหวทุก ๆ สัปดาห์ "และก็จะมีคณะทัวร์จากต่างประเทศเข้าพักในช่วงเดือนหน้าด้วย ส่วนเดือนเมษายนจะมีแบรนด์กระเป๋าระดับโลกใช้โรงแรมของเราในการเปิดตัวแบรนด์ที่ประเทศไทย ซึ่งงานนี้ทางแบรนด์ได้เชิญท่านประธานเข้าร่วมด้วยนะครับ""ลงคิวไว้เลยแล้วก็ใกล้ ๆ ค่อยเตือนผมอีกทีหนึ่ง""ได้เลยครับท่านประธาน ว่าแต่ตอนนี้เราจะไปที่ไหนกันก่อนดีครับ""ไปแวะซื้อกาแฟก่อน แล้วเดี๋ยวฉันจะเข้าไปตรวจงานที่สาขาใหญ่ ไม่ต้องแจ้งไปทางผู้จัดการสาขาว่าผมจะเข้าไป เดี๋ยวจะเกณฑ์คนมาต้อนรับวุ่นวายกันไปหมด"เขาเอ่ยออกมาก่อนจะยืนอยู่ตรงหน้าประตูลิฟท์ ใช้บัตรพนักงานแตะที่สแกน และเพียงไม่นานประตูลิฟต์ก็ถูกเปิดออก เขา และผู้ช่วยพากันเดินเข้าไปข้างใน กดลิฟต์ให้ลงไปยัง
閱讀更多
บทที่ 1 โชคชะตาหรือเปล่า
หลังจากที่เขาซื้อกาแฟแล้วก็ซื้อเค้กเสร็จ ก็ออกมาจากคาเฟ่ชื่อดัง จากนั้นก็พากันไปตรวจงานที่สาขาใหญ่ในกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ที่เขาเข้ามาทำงานในโรงแรมจนถึงวันนี้ คุณพ่อท่านเห็นความสามารถ และยอมยกตำแหน่งท่านประธานบริษัทให้เขาบริหาร โดยระดับผู้บริหารจะมีเพียงแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่เป็นคนคอยดูแล ส่วนพี่สาวเธอเปิดร้านอาหารอยู่ใกล้กับโรงพยาบาลของสามี แต่ทว่าเธอมีหุ้นส่วนอยู่ในโรงแรม ซึ่งเขากับพี่ฟีน่ามีหุ้นส่วนในบริษัทคนละ 25 เปอร์เซ็นต์ ส่วนอีก 50 เปอร์เซ็นต์ คุณพ่อท่านยังคงเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ เพียงแค่เขาได้รับการมอบหมายจากคุณพ่อ จะได้นั่งอยู่ในตำแหน่งนี้ และได้เงินเดือนพร้อมโบนัสพิเศษแยกจากเงินปันผลของหุ้นส่วนอีกทีหนึ่ง "ถึงแล้วครับท่านประธาน เดี๋ยวผมจะให้พนักงานเอาเค้กไปแช่ที่ตู้เย็นไว้ก่อน แล้วเดี๋ยวถ้าเกิดว่าเราจะกลับก็ค่อยให้พนักงานเอามาให้ที่รถ""ผมก็ลืมไปเลยว่าเราทำงานต่อ แต่เห็นว่าร้านนั้นเค้กน่ากินดีผมก็เลยซื้อไว้ก่อน""ไม่ใช่ว่าพนักงานหน้าเคาน์เตอร์เป็นสเปคเหรอครับ หน้าตาจิ้มลิ้มเชียวอายุถึง 18 ปีหรือยังก็ไม่รู้ แต่ผมว่าเธอน่ารักดีนะครับ"ตฤณเอ่ยแซวเจ้านายเหมือนจะรู้ว่าคุณฟีลิกซ
閱讀更多
บทที่ 2 ทำไมถึงทำงานไม่หยุด
เขาใช้เวลาในการรับประทานอาหารอยู่ที่ร้านกินเวลาไปเกือบหนึ่งชั่วโมง จากนั้นก็เรียกพนักงานมาเช็คบิลซึ่งเป็นคนเดิมที่เขาเจอเมื่อช่วงเช้า "ทั้งหมด 1,200 บาทค่ะ คุณลูกค้าจะชำระเงินเป็นบัตรเครดิต QR code หรือเงินสดดีคะ" "เงินสดก็ได้" เขาส่งแบงค์พันไปให้หญิงสาว 2 ใบ จากนั้นเธอก็รับเงินจำนวนนั้นมา และเดินไปยังเคาน์เตอร์แคชเชียร์ หยิบเงินทอนใส่เข้าไปในถาดก่อนจะเดินกลับไปหาผู้ชายทั้งสองคนที่นั่งอยู่ในห้อง VIP "นี่เป็นเงินทอนค่ะ เป็นจำนวนเงิน 800 บาท" "เธอเก็บไว้เถอะ ฉันให้" หญิงสาวอ้าปากค้างด้วยความตกใจ เงินทอนที่ว่าหลายร้อยเลยนะ ทำไมเขาถึงให้เธอง่าย ๆ โดยไม่เสียดายแบบนี้ล่ะ "มันจะดีเหรอคะเงินตั้ง 800 บาท" "ไม่เป็นไรหรอกถือว่าเป็นรางวัลสำหรับคนขยัน ยินดีที่ได้เจอกันนะ ฉันชอบเด็กขยันตั้งใจทำงานล่ะ ถ้าเรียนจบก็มาสมัครงานที่บริษัทฉัน โรงแรมในเครือพงศ์สกุลไพศาล" "เป็นเจ้าของธุรกิจเหรอคะ แล้วโรงแรมที่ว่าหนูเคยได้ยินนะคะมีสาขาเยอะมากเลย ถ้าเป็นแบบนี้คุณต้องรวยมากแน่ ๆ เลยใช่ไหมคะ" "หึ... ก็ประมาณนั้นแหละ ฉันไปก่อนนะเอาไว้จะแวะมากินอีกแล้วกัน" "แวะไปกินกาแฟก็ได้นะคะ หนูอยู่ที่นั่นบ่อยกว่าท
閱讀更多
บทที่ 3 ข้อเสนอดีๆ
หลายวันต่อมา..."อเมริกาโน่เย็นคั่วเข้ม 1 แก้วนะคะ"หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มสดใส เมื่อเห็นชายหนุ่มเดินเข้ามายืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ เชื่อไหมว่าเขามากินกาแฟที่ร้านทุกวัน แล้วเธอก็ได้ทิปจากผู้ชายตรงหน้าวันละหลายร้อยบาท ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงใจดีแบบนี้ แต่ก็ขอบคุณมากเพราะว่าทำให้เธอมีเงินเก็บเยอะขึ้นเชียวแหละ"เก่งนี่ จำได้โดยที่ไม่ต้องบอกแล้ว""หนูจำได้ตั้งแต่วันแรกที่คุณมาแล้วค่ะ แต่ถ้าเกิดว่าอยากจะเปลี่ยนดูบ้างก็บอกกันได้นะคะ หนูจะได้ทำเมนูอื่นให้ดื่มบ้าง""ไม่เป็นไรหรอกดื่มอเมเนี่ยแหละ ไปนั่งที่เดิมนะ""รับทราบค่ะ"เธอตอบรับชายหนุ่มก่อนจะปริ้นใบเสร็จออกมาเพื่อให้เขาชำระเงิน แน่นอนว่าดื่มกาแฟแก้วละ 80 บาทแต่จ่ายแบงค์พันให้เธอทุกวัน เธอได้ทิปวันละ 920 บาท พนักงานแถวนี้อิจฉาเธอตาลุกวาวแล้ว"ที่เหลือเป็นทิปนะ""ขอบคุณค่ะ"หญิงสาวยกมือไหว้ขอบคุณชายหนุ่ม ก่อนจะหันไปชงอเมริกาโน่เย็นให้เขาทันที พนักงานคนอื่นเมื่อเห็นฟีลิกซ์เดินออกไปจากตรงนั้นก็รีบเข้าไปหาข้าวฟ่างทันที"พี่ว่าเขาชอบน้องข้าวฟ่างแน่เลย""คงไม่ใช่หรอกมั้งคะ เขาเป็นเจ้านายของคุณแม่หนูด้วยนะ สงสัยจะเอ็นดูหนูมั้งคะเห็นหนูขยัน
閱讀更多
บทที่ 4 เป็นเด็กเลี้ยงของฉันเธอจะได้ทุกอย่าง
หญิงสาวเองรู้สึกตกใจไม่น้อยเลย ใครจะคิดว่าคนอย่างคุณฟีลิกซ์จะเสนอเงินให้เธอเป็นจำนวนมากมายขนาดนี้ ประเด็นที่เธอกำลังสงสัยก็คือเด็กเลี้ยง ในความหมายของเขามันแปลว่าอะไรกันนะ"หนูอยากจะรู้ว่าเด็กเลี้ยงคืออะไรเหรอคะ แล้วต้องทำอะไรยังไงบ้าง คือว่าเงินมันเยอะมากเลยค่ะก็เลยอยากจะรู้รายละเอียดว่ามันทำงานแบบไหน""ไม่ต้องทำอะไรเลยเพียงแค่ตามใจฉันก็พอ ถ้าฉันอยากให้ทำอะไรเธอก็แค่ทำ ไม่ขัดใจเท่านี้ก็ได้เงินเดือนละ 100,000 บาท เจอกันแค่อาทิตย์ละครั้งก็พอ ตกลงไหม"หญิงสาวเริ่มลังเลกับจำนวนเงินที่มากมายขนาดนั้น เธอไม่รู้หรอกว่าเงิน 100,000 บาทจะต้องทำบ้าง แต่ถ้าเขาให้จริงเธอยินดีจะออกจากงานประจำทุกอย่าง เงินจำนวนนี้ไม่ได้หากันได้ง่าย ๆ ถ้าเธอปฏิเสธก็คงจะโง่เต็มที่แล้ว อีกอย่างคนอย่างคนฟีลิกซ์ ไม่น่าจะให้เธอไปทำอะไรที่ไร้สาระหรอก เค้าก็คงจะมีงานให้ทำไม่อย่างนั้นคงไม่จ่ายมากถึงขนาดนี้"ตกลงค่ะหนูจะรับเงิน 100,000 บาทจากคุณ อยากจะให้ทำอะไรหนูยอมทุกอย่างเลยค่ะ แต่ว่าคุณห้ามโกหกนะให้ 100,000 บาทกับหนูจริง ๆ คุณรู้หรือเปล่าว่าการโกหกมันบาปนะ เพราะฉะนั้นห้ามหลอกเด็กรู้หรือเปล่า""หึ ฉันจะหลอกเธอได้ยังไงล่ะ
閱讀更多
บทที่ 5 เป็นเด็กเลี้ยงของคุณต้องทำยังไงบ้างคะ
เมื่อหญิงสาวกลับขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเอง ก็ทำการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดนอนให้เรียบร้อย คืนนี้จะต้องอ่านหนังสือสอบ หนทางยังอีกยาวไกลเธอคงไม่ได้หลับนอนในเวลานี้แน่เมื่อทำธุระเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมานั่งที่โต๊ะทำงาน กดเปิดโคมไฟก่อนจะหยิบโทรศัพท์เข้าแอปธนาคาร จ้องมองไปยังตัวเลขที่อยู่ในนั้น ยังคิดไม่ตกจะจัดการกับสถานการณ์นี้ยังไง"นี่เราต้องเสียตัวให้เขาจริงเหรอเนี่ย"เธอถอนหายใจออกมาอย่างไม่รู้จะทำยังไง เคยคิดว่าถ้าเธอจะต้องมีความสัมพันธ์กับใครสักคน ก็อยากที่จะให้ผู้ชายคนนั้นเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย เป็นรักแรก รักเดียวของกัน และกัน แต่เธอคงทำได้แค่ฝัน เพราะตอนนี้กำลังจะกลายเป็นของเล่นของคนรวย"เอาวะ... ได้เดือนละตั้งแสน ยอมก็ได้"และก่อนที่เธอจะได้คิดฟุ้งซ่านอะไรอีก เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาจากปลายสาย แน่นอนว่าเป็นเบอร์เดียวกับเบอร์ที่เธอเมมไว้ในช่วงที่เขาให้นามบัตร"สวัสดีค่ะคุณฟีลิกซ์"(เตรียมตัวเตรียมใจหรือยัง ว่าแต่นี่ก็ดึกแล้วนะทำไมเธอยังไม่นอนอีก)"หนูต้องอ่านหนังสือสอบค่ะ พรุ่งนี้ต้องไปร้านกาแฟตอนเช้าอีก"(ฉันเพิ่งสั่งให้เธอลาออกไม่ใช่เหรอ ไปลาออกซะทั้งร้านกาแฟแล้วก็ร้านอาหา
閱讀更多
บทที่ 6 ทำหน้าที่เด็กเลี้ยงคืนแรก
หญิงสาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่ชายหนุ่มพูดจาสองแง่สองง่ามแบบนั้น ก่อนหน้านี้เขาเป็นคนสุภาพมากกว่านี้เยอะ แต่พอเปลี่ยนสถานะกลายมาเป็นเด็กเลี้ยง กลับพูดจาตรงจนเธอรู้สึกเขินจนหน้าแดงก่ำ"คุณพูดอะไรคะเนี่ย""ไม่เข้าใจคำว่าแข็งของฉันเหรอ ลองจับดูสิจะได้รู้ว่ามันแข็งยังไง"ไม่พูดเปล่ายังจับมือของเธอล้วงเข้าไปยังแก่นกายความเป็นชายที่กำลังพองโตแทบจะทะลุออกมานอกกางเกง หญิงสาวถึงกับตาโตรีบชักมือกลับตัวสั่นกลัวจนทำหน้าไม่ถูก"คุณ...""ทำอย่างกับไม่เคยไปได้ อายุก็ไม่ใช่น้อย ๆ แล้วนะ"เขาถอนหายใจใส่หญิงสาวก่อนจะชะงักไปเมื่อใบหน้าของเธอแสดงออกทางสีหน้าว่ารู้สึกกลัว มันทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่าข้าวฟ่างอาจจะยังไม่เคยมาก่อน"เธออายุเท่าไหร่แล้วนะ""18 ปีค่ะ ใกล้จะ 19ปีแล้วค่ะ""ยังไม่เคยเหรอ..."เขาจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวด้วยความกดดัน พยายามจะคาดคั้นเอาคำตอบจากเธอ เพราะถ้าเกิดว่ายังไม่เคยเขาจะได้เบามือกว่านี้หน่อย แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีใครรอดมาจนถึงอายุประมาณนี้ ซึ่งมันหายากมากในยุคสมัยที่เปิดกว้างกับเรื่องเซ็กซ์ และเขาก็ไม่ได้ยึดติดกับความบริสุทธิ์ของผู้หญิง"ไม่เคยค่ะ"เมื่อไม่ได้ยินแบบนั้นเขาถึงกับกุมขม
閱讀更多
บทที่ 7 เธอทำให้ฉันพอใจมาก
และเมื่อจบประโยคของชายหนุ่มเขาก็เริ่มขยับแก่นกายความเป็นชายเข้าออกด้วยความใจเย็น และยิ่งเพิ่มความเสียวซ่านเข้าไปอีกด้วยการใช้มือข้างซ้ายที่ว่างถูไถตรงจุดกระสัน ข้าวฟ่างถึงกับเบิกตาโพลง เมื่อความเป็นชายกระแทกเข้ามาจนสุดลำ ทั้งเจ็บ และเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน ทำเอาหญิงสาวแข้งขาอ่อนล้าไร้เรี่ยวแรงจนเขาต้องใช้มืออีกข้างช่วยพยุง"อ๊ะ.... อ้าส์ อื้อ!"เนินปทุมถันขยับขึ้นลงไปตามแรงกระแทกจากเอวสอบ ร่างบางตัวสั่นไหวหลับตาลงกัดริมฝีปากรับสัมผัสที่ชายหนุ่มมอบให้ด้วยความเร่าร้อน ความรู้สึกในตอนนี้มันไม่สามารถอธิบายออกมาได้เลย รู้แค่ว่าเธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน รู้สึกวูบวาบเสียวท้องน้อยในทุกครั้งเมื่อเขากระแทกเอวสอบเข้ามาในร่องสาว"อ้าส์! ซี๊ดดดด"เขายังคงขยับเอวสอบเร่งความเร็วขึ้น และเมื่อรู้สึกถ้าตัวเองใกล้ถึงฝั่งปรารถนาก็หยุดเอาไว้ก่อน โดยหญิงสาวถึงกับลืมตาขึ้นหันมาร้องทักท้วง เมื่อกี้เธอเกือบจะล่องลอยอยู่ในอากาศอยู่แล้ว ทำไมถึงหยุดกลางคันแบบนั้นล่ะ"ยะ...หยุดทำไมคะ""จะรีบไปไหนล่ะ ฉันยังอยากสนุกกับเธออยู่เลย"พูดจบเขาก็ปล่อยเรียวขาของหญิงสาวลงที่พื้น จากนั้นก็โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะจูบริมฝ
閱讀更多
บทที่ 8 ของขวัญสำหรับเธอ
หลายวันต่อมา...เขายังคงส่งลูกน้องไปรับหญิงสาวถึงมหาวิทยาลัย ซึ่งวันนี้มีข่าวดีสำหรับเธอก็คือคุณพ่อจะได้ผ่าตัดแล้วนั่นก็คืออาทิตย์ที่จะถึงนี้ คุณพ่อกับคุณแม่คาดคั้นเอาคำตอบจากเธอ ว่าทำไมถึงได้ผ่าตัดโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง แถมยังไม่ได้เสียเงินสักบาทอีก เธอเองก็ไม่รู้จะแก้ตัวอย่างไรจึงบอกไปว่ามีผู้สนับสนุนใจดีออกเงินให้ และเธอต้องไปทำงานให้กับเขาเป็นการตอบแทน ดูก็รู้ว่าพวกท่านไม่เชื่อหรอกแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะลูกสาวเป็นคนปากแข็งไม่ยอมที่จะพูดอะไรง่าย ๆ"เลิกเรียนหรือยังครับ ท่านประธานให้มารับกลับคอนโดครับ""เจ้านายของคุณตฤณนี่ขี้โกหกจังเลยนะคะ"ทั้งสองคนเดินเคียงข้างออกไปขึ้นรถที่จอดอยู่ใต้ต้นไม้หน้าอาคาร ตฤณได้ยินแบบนั้นก็เหลือบสายตาหันมามองผู้หญิงที่อยู่ข้างกายก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงสัย"ขี้โกหกยังไงครับ""ก็เขาบอกหนูว่าเจอกันแค่อาทิตย์ละครั้งก็พอ นี่ก็ผ่านมาเกือบอาทิตย์แล้วนะคะ เห็นเจอกันทุกวันเลย คำพูดไม่เป็นคำพูดเลยค่ะ"หญิงสาวตัดพ้อไม่หยุดจนชายหนุ่มถึงกับหลุดขำออกมา เพราะตอนแรกเจ้านายของเขาให้เจอกันเพียงแค่อาทิตย์ละ 1 ครั้งเท่านั้น แต่ใครจะคิดว่าผ่านไปแค่คืนเดียวจะกลับคำพูด แถมย
閱讀更多
บทที่ 9 ตอบแทนฉันบ้างสิ
"คุณนี่นะเอะอะก็เข้ามาเรื่องอย่างว่าตลอดเลย ไม่คิดจะพักบ้างหรือไงคะ""อย่าบ่นเยอะได้ไหมเธอตอบแทนฉันบ้างสิ ที่ให้ไปมันก็คุ้มค่านะ เธอจะเอาแต่ได้ฝ่ายเดียวได้ยังไง ให้ฉันได้อะไรจากเธอบ้างก็ยังดี"เขาเอ่ยเอามาอย่างออดอ้อน ใช้ริมฝีปากลากไล้ตามซอกคอขาวระหง มือทั้งสองข้างที่ว่างก็บีบเคล้นเต้านมอวบจนเธอเริ่มมีอารมณ์"หนูไม่ได้เรียกร้องอยากได้เลยนะคะ คุณมาเสนอให้เองแต่มาทวงบุญคุณเนี่ยนะ""หึ... จะยอมไม่ยอม""ไม่ยอมได้ด้วยเหรอคะ"พูดจบชายหนุ่มก็ยิ้มมุมปากออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะจูบริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน ลิ้นร้อนค่อย ๆ สอดเข้าไปชิมความหวาน และครั้งนี้หญิงสาวให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ถึงแม้ว่าจะดูเหมือนอ่อนหัด แต่เธอก็พร้อมจะเรียนรู้ไปพร้อมกับเขา"อื้อ..."เสียงครางเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากเล็ก โอบรอบคอของชายหนุ่มเอาไว้ ก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างจับเรียวขาของเธอกางออกจากกัน เหยียดขาของตัวเองตรงก่อนจะจับสะโพกของหญิงสาวให้มานั่งคร่อมอยู่บนแก่นกายความเป็นชาย โดยที่คนตัวเล็กใช้มือทั้งสองข้างจับขอบอ่างเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองลื่นล้ม"คุณ...""เอาท่านี้แหละแน่นดี"ขอพูดจบก็ค่อย ๆ ถูไถ
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status