LOGIN“เทพธิดาในตำนานต้องอยู่บนแท่นบูชา แต่เทพธิดาของข้า…ต้องอยู่บนเตียงข้า คืนแล้วคืนเล่า”
ริมฝีปากร้อนๆ ตามมาประกบแนบแน่น ทรงบดจูบช้าๆ ให้ความรู้สึกซาบซ่านแปลกๆ หลินหลินตัวสั่นเทาเป็นลูกนก พยายามผลักให้ถอยห่างออกไป แต่ร่างกายของหลงเทียนอี้สูงใหญ่ดั่งภูผา หนำซ้ำจูบยิ่งร้อนแรงขึ้น ทรงสอดลิ้นเข้ามาอย่างอุกอาจ ตวัดไล้ทั่วอุ้งปากน้อยๆ อย่างดุเดือด
“อึ่กก... อื้อออ...” ร่างบอบบางสำลักจูบ แต่ทว่าอีกฝ่ายยังคงบดเบียดริมฝีปาก จนเธอจำยอมเกี่ยวกระหวัดลิ้นตอบสนอง นั่นทำให้พระองค์ครางลึกอย่างพอใจ ก่อนจะผละริมฝีปากร้อนๆ ออก
“จูบแรกสินะ”
“...” เธอไม่อาจตอบได้เพราะกำลังหอบหายใจกระเส่า ริมฝีปากบวมเจ่อ อายจนหน้าแดงแทบระเบิดเพราะราชบุรุษรูปงามเอื้อมมือมาบีบคลึงหัวนมทั้งสองข้าง ทำเอาหลินหลินบิดกายเสียวสยิว พยายามปัดมือจาบจ้วงของเขาออกไป แต่ทว่ามือแข็งแรงนั่นไม่ขยับเลยสักนิด นิ้วโป้งกับนิ้วชี้มีแต่จะคลึงหัวนมชูชันแรงขึ้น
“อ๊ะ อูยย... อะ...อย่า”
จ๊วบบบ...
อุ้งปากร้อนๆ บรรจงดูดหัวนมสีชมพู ร่างบางสะท้านเฮือก ไหล่กระตุกไหวและทำอะไรไม่ถูก ได้แต่นอนนิ่งๆ ให้พระองค์ตวัดลิ้นไปมาจนหัวนมยิ่งชูช่อ พุ่งเสียดเสื้อเนื้อบาง
“อ๊ะ อ๊า” หลินหลินส่ายหน้า น้ำตาเริ่มคลอเบ้า “ปล่อยหม่อมฉันไปเถอะเพคะ”
“ไม่มีวัน” มือแกร่งถลกเสื้อให้เต้าอวบนุ่มเผยโฉม ทันทีที่เห็นนมสาวเต่งตูม หลงเทียนอี้ก็แหย่ลิ้นสะกิดหัวนม ตวัดไปมาถี่ๆ หลินหลินถึงกับลืมตัว แอ่นนมให้เลีย
“อ...อา...”
มือร้อนๆ ประคองสองเต้าคลึงเคล้นไปมา ก่อนจะใช้นิ้วแกร่งสอดใส่เข้าร่องเสียวคับแน่น
แจะๆๆๆๆๆ
“อ๊าๆๆๆ อูยย”
หลินหลินกระตุกร้อง นิ้วขยับเร็วขึ้น... หนักขึ้น... และลึกขึ้นเรื่อยๆ จนร่างผิวขาวผ่องเกร็งไปทั้งตัว
“ดูท่าทางจะยังไม่ค่อยคุ้นกับนิ้วเลยนะ แบบนี้คงต้องใช้เวลาหน่อย” พูดจบก็กระแทกแรงขึ้น
แจะ! แจะ! แจะ!
“อ๊า... อูวว สะ...เสียวนะ” เธอสะอื้น... การต่อต้านที่ดีที่สุดก็คือทำได้เพียงกลั้นเสียงร้องครางน่าอายไว้ นั่นจึงยิ่งทำให้ถูกแกล้งหนักขึ้น ถึงขนาดที่ว่าเธอต้องงับหมอนไว้เพื่อจะได้ไม่ร้องออกมาอีก
“อา... น่ารัก” ฮ่องเต้หนุ่มชักปลายนิ้วออก มันหยาดชุ่มฉ่ำเยิ้มจนเธอหน้าแดงก่ำ สะบัดหน้าหนีไปอีกทางด้วยความอับอาย
ทรงถลกเสื้อคลุมตัวใหญ่ขึ้นมาจนถึงสะโพก และจับข้อเท้าเธอให้แยกขาออกกว้าง กลีบสาวฉ่ำเยิ้มพร้อมสำหรับสังวาสสวาท ร่างแกร่งฉกรรจ์ปลดผ้าออกจากสะโพกสอบจนล่อนจ้อน หลินหลินจ้องมองอาวุธประจำกายของเขาอย่างตื่นตกใจ มันอวบใหญ่ยาวเป็นลำ ก่อนที่แท่งมังกรอวบยักษ์จะสอดเข้ามาที่หว่างขา มันร้อน เรียบลื่นและมีเส้นเลือดปูดตามลำท่อนเต้นตุบๆ ส่วนหัวหยักบานชี้พุ่งตระหง่าน เสียดสีถูไถหว่างขาของเธออย่างเมามันส์
“อ๊ะ...อา...”
หัวลึงค์แข็งๆ ถูไถ กลีบสาวหลั่งน้ำหวานชุ่มยิ่งทำให้แท่งมังกรอวบเสียดสีคล่องแคล่วลื่นไหล มือแกร่งจับสะโพกของเธอไว้แล้วโยกเอวถูไถหนักหน่วงขึ้น
“ซี้ดด อา... อู้ววว...”
การเคลื่อนไหวของเขาร้อนแรง พร้อมจะสอดใส่เข้าไปได้ทุกเมื่อ ยิ่งเธอหนีบขาเข้าหากันแน่นด้วยความกลัว ราชบุรุษก็ยิ่งครางสยิว เอื้อมมือไปลูบสองเต้าที่กำลังแกว่งไกวกลางอากาศ หัวนมแข็งชูชันเสียดนิ้วไปมา หลินหลินทำตัวนิ่งๆ พยายามอดทนไว้แม้ว่าจะเสียวจนหอบหายใจถี่แรงแล้วก็ตาม
“อ๊ะ อา... อึ่กก... อย่า...” หลงเทียนอี้ยังไม่ได้ล่วงล้ำความบริสุทธิ์ บางจังหวะหัวบากบานทิ่มใส่กลีบร่องคับแน่นแล้วชักออก ทำซ้ำๆ จนเธอร้อง
“ซี้ดดด อา... อ๊าๆๆ” ร่องสาวบริสุทธิ์คายน้ำหวานรสอร่อยออกมาทะลักทลาย หลินหลินเกร็งเสียวซี้ดเช่นเดียวกับร่างเปี่ยมมัดกล้ามเครียดแข็งขยับโยกถี่แรง เสียงกล้ามหน้าท้องกระทบบั้นท้ายอย่างเร่าร้อน จนกระทั่งพระองค์สอดหัวลึงค์เข้ามาแล้วโยกควง ร่างกำยำก็ครางลั่นพร้อมอัดฉีดน้ำสีขาวขุ่นออกมาจนเยิ้ม
พรวดดด พรวดดด
“อ๊าๆๆๆๆ”
หลินหลินหอบหายใจถี่รัว ถึงจุดสุดยอดตามเขาไปติดๆ มันเป็นรสสัมผัสซาบซ่านที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน หลินหลินหลับตาแน่นปี๋ สองขาหนีบเข้าหากัน ก่อนจะแปลกใจที่ร่างสูงสง่าถอยออกไป
“ตัวสั่นเหมือนลูกนกขนาดนั้น ข้าทำไม่ลงหรอก คืนนี้นอนพักเสีย”
ว่าแล้วร่างกำยำก็เอนตัวลงนอนข้างๆ หลินหลินงุนงง นั่งจุ่มปุ๊กเหมือนหนูแฮมสเตอร์ ราชบุรุษรูปงามจึงเหลือบเนตรขึ้นมอง พลางรับสั่งถาม
“ไม่นอนรึ? หรือว่าเจ้าจะอยากให้ข้าถวายน้ำกามให้อีกรอบก่อนนอน”
“น...นอน นอนเพคะ”
เธอรีบทิ้งตัวลงนอน ห่างเสียเป็นวา ใครจะไปคิดว่าแค่อึดใจเดียวเท่านั้น ฮ่องเต้หนุ่มก็ดึงเอวเธอกลับไปนอนกอดแนบชิด พ่นลมหายใจร้อนฉ่าและหนักหน่วงใส่ซอกไหล่ของเธอ
แม่จ๋า...
หลินหลินครางในใจ ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งจะเคยถูกเพศตรงข้ามรุกเร้าใกล้ชิดขนาดนี้!!!
พริบตาเดียวเท่านั้น ชายเสื้อก็ถูกตลบขึ้นมาเหนือเต้า แววเนตรของบุรุษผู้สูงศักดิ์กำหนัดเข้มข้นขึ้นทันใด ใช้นิ้วเขี่ยหัวนมสีชมพูหวานเล่นทันที“ย...อย่า อึ่ก...”ร่างบอบบางกระตุกสั่น พวงแก้มแดงระเรื่อและหอบหายใจแรงขณะช้อนสายตามอง ลู่หวังเฉียนครางฮือ คำรามออกมาแผ่วเบาทว่าเครียดจัด ร่างกำยำล่ำสันกระตุกเฮือกเป็นระยะ ลำคอของเธอพลันแห้งผากเมื่อใบหน้าคมเข้มเคลื่อนผ่านเข้ามาใกล้เต้าอวบ ลมหายใจร้อนจัดเป่ารดลงบนผิวเนื้อ กว่าจะทันรู้ตัวหัวนมงอนงามก็เปียกชุ่มและถูกดูดดึงในอุ้งปากร้อนๆ ไปแล้วเรียบร้อยจ๊วบบ จ๊วบบบบบ“อย่า อย่านะ... อ๊ะ อา...”หลินหลินดิ้นรนสุดกำลัง ทว่าร่างสูงใหญ่ดูดกลืนหัวนมผลิพุ่งไม่ยอมปล่อย ตวัดปลายลิ้นหยอกเย้หัวนมชี้เด่ทั้งสองข้างอย่างอิ่มเอมจ๊วบบ... จ๊วบบ...ร่างกำยำดูดเลียจนสองเต้าหยาดชุ่ม จากนั้นก็ขยับขึ้นคร่อมร่างขาวผ่อง จับหัวลึงค์มาเขี่ยหัวนมสีชมพูหวานถี่ยิบ สลับกันซ้ายขวาจนพวงเต้าสั่นกระเพื่อม หัวนมถูกเสียดสีจนแข็งเป็นไต“อ๊า... อ๊า...”เธอกลั้นเสียงร้อง กระตุกหงึกๆ กลีบสาวน้ำแตกพุ่งเป็นระยะ ถึงจุดสุดยอดซ้ำๆ จนแววตาเหลือกลอย“ถึงแม้ร่างกายเจ้าจะอ่อนไหวขึ้นเพราะพิษกำหนัดขอ
บทที่ 3 ไฟในใจแคว้นต้าหยาง... ตำหนักเหยียนหลง ยามค่ำนับตั้งแต่เทพธิดาถูกลักพาตัวหายไปจากแคว้นต้าหยาง แผ่นดินก็ลุกเป็นเพลิงด้วยโทสะของฮ่องเต้หนุ่ม เหล่าขุนนางต่างหวั่นวิตก ส่งเสียงลมหายใจแผ่วเบากระทบพื้นหินอ่อนในโถงราชตำหนัก เจ้ากรมข่าวกรองน้อมตัวลงคำนับ เหงื่อผุดเต็มหน้าผากแม้เป็นคืนฤดูใบไม้ผลิ“ฝ่าบาท...ขอทรงระงับโทสะพ่ะย่ะค่ะ เราเพียงพบร่องรอยที่น่าสงสัย แต่ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าผู้ใดลักพาตัวเทพธิดา...”“เงียบ!” เสียงของหลงเทียนอี้ตวาดลั่นจนขันทีรอบข้างสะดุ้งถอย ชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าเป็นพญามังกรสวรรค์ ยามนี้ดวงตาวาววับราวเปลวเพลิงเกรี้ยวกราด“มีข่าวอะไรเพิ่มเติมอีกหรือไม่”“พ่ะย่ะค่ะ...มีรายงานว่ามีขบวนแห่ศพเคลื่อนผ่านจุดตรวจชายแดนตอนกลางคืนเมื่อสามวันก่อน...พวกทหารตรวจตรา เปิดโลงเพื่อตรวจสอบ ก็พบศพหญิงสาวคนหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายเทพธิดา แต่นางไร้ลมหายใจ...”เสียงลมหายใจของหลงเทียนอี้หนักขึ้น ฝ่ามือที่กำขอบบัลลังก์จนแน่นนั้นเริ่มสั่น ก่อนแววเนตรจะแปรเป็นแข็งกร้าว“องค์ชายลู่...เจ้ากล้าดีเกินไปแล้ว” ราชบุรุษหนุ่มลุกขึ้นทันที ฉลองพระองค์คลุมไหล่สะบัดตามแรงขยับตัว สายพระเนตรแน่วแน่รา
องค์ชายลู่หัวเราะในลำคอ เบาและหยันตัวเองเล็กน้อย “พิษของข้ากลายเป็นแค่…โรคอย่างนั้นหรือ?”“ท่านถามข้าก่อนเองมิใช่หรือว่า พิษหิมะร้ายมีจุดบกพร่องตรงไหน เมื่อรู้สาเหตุแล้ว ก็สามารถป้องกันได้ง่ายดายมาก” หลินหลินยิ้ม ดวงตาสุกสว่างดั่งแสงเทียนที่ส่องกลางหิมะ แต่แล้วร่างกายสุดจะทานทนพิษกำหนัดได้ไหวจึงทรุดลง หอบหายใจแรงและกระตุกสั่น“โอ๊ะโอ ทำเป็นเก่งเรื่องพิษหิมะร้าย ดูเหมือนว่าเจ้าจะยังล้างพิษกำหนัดของข้าไม่ได้สินะ” ร่างกำยำกอดอก มุมปากมีรอยยิ้มเย็นยะเยือก ในขณะที่เธอพยายามฝืนต้านทาน แต่ก็มึนงงจนสายตาล่องลอย“เจ้าต้องการถอนพิษกำหนัดสินะ”“อึ่ก... โอย...”“อ้าปากสิคนสวย”“ม..ไม่”“หึๆ เจ้าไม่เข้าใจรึ ยาถอนพิษกำหนัดก็คือน้ำกามของข้า อ้าปากกว้างๆ ดูดเลียน้ำกามของข้า แล้วเจ้าจะหายทรมาน”ร่างกำยำจับมือเธอให้วางลงบนท่อนลึงค์แสนร้อนฉ่า ปล่อยให้เทพธิดาหัดเรียนรู้อย่างเงอะงะ มันใหญ่จนกำไม่มิดและมีเส้นเลือดเต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต...“อะไรกัน เจ้าหลงเทียนอี้ไม่เคยให้เจ้าใช้ปากดูดน้ำกามหรอกรึ”“ม...ไม่ ไม่เคย”“โฮ่ เช่นนั้นก็ถือว่าข้าชำเราปากเจ้าคนแรกสินะ เป็นเกียรติอย่างยิ่ง เอาล่ะ อ้าปากสิเทพธิดา”เธ
บทที่ 2 พิษกำหนัด เธอถูกกักขังอยู่ภายในตำหนักว่างเปล่า มีเพียงแท่นใหญ่ตั้งอยู่กลางตำหนัก ทุกๆ วันจะมีนางกำนัลนำอาหารและน้ำมาส่งให้โดยไม่เห็นหน้า ทุกสิ่งรอบตัวช่างเย็นเยียบ หม่นหมอง ไม่มีแม้แต่แสงแดดสาดส่องเข้ามาถึงด้านในตำหนักแห่งนี้ แคว้นลู่อยู่ทางเหนือของคาบสมุทร มีพรมแดนติดกับแนวเขาหิมะจิ้งหลง และล้อมรอบด้วยทุ่งน้ำแข็งที่ไร้พืชพันธุ์ใดๆ ขึ้นได้ถาวร ฤดูหนาวของแคว้นลู่ไม่มีวันสิ้นสุด หิมะโปรยปรายตลอดทั้งปี ท้องฟ้ามืดครึ้มราวไม่มีแสงตะวัน ใบไม้ไม่มีฤดูผลิ และพื้นดินแข็งกระด้างจนเกษตรใดๆ เป็นเรื่องเพ้อฝัน ผู้คนแคว้นลู่เติบโตมากับความหนาวเย็น พวกเขาจึงอดทน แข็งกระด้าง และสงบเสงี่ยมกว่าชาวแคว้นอื่นๆ ไม่ยิ้มง่าย ไม่กล่าวคำหวาน แต่จงรักภักดีลึกซึ้ง หากใครได้ความเชื่อใจจากคนลู่...ถือว่าเป็นเกียรติยิ่งใหญ่ ซึ่งในความหนาวเหน็บและไร้ชีวิตนี้เองได้ก่อเกิด "ศาสตร์พิษ" ที่หาคู่เทียมได้ยากในแผ่นดินสิ่งที่ทำให้แคว้นลู่เป็นที่หวาดเกรงที่สุดในแผ่นดินก็คือ “พิษหิมะร้าย” ที่กล่าวกันว่า เมื่อปล่อยออกมาในกองทัพของศัตรู แม้จะไม่มีบาดแผลใด ทว่าในคืนเดียว ทั้งกองทัพจะทยอยล้มลงราวใบไม้โร
“ข้าต้องการพิสูจน์ว่านางสามารถแก้พิษหิมะร้ายที่ข้าปรุงแต่งขึ้นได้จริงเสียก่อน ข้าถึงจะเชื่อ”“เรื่องนี้กระหม่อมพิสูจน์ด้วยตนเองแล้ว ระหว่างทางที่พาเทพธิดามาแคว้นลู่ กระหม่อมพบว่าหมู่บ้านที่เคยต้องพิษหิมะร้าย ผู้คนทยอยหายป่วยจากพิษ”“ข้าจะทดสอบนางเอง ออกไปได้แล้ว”“พ่ะย่ะค่ะ”กลุ่มสายลับชุดดำล่าถอยออกไป องค์ชายลู่หวังเฉียนลูบไล้ร่างบอบบาง ใครได้มองเต้างามชูช่อก็ล้วนเกิดกำหนัดลุกโชน ร่างสูงใหญ่จึงจัดการเลื่อนนิ้วลงไปสำรวจร่องสาวแฉะฉ่ำ ทรงถ่างกลีบสาวแล้วสอดนิ้ว ดันยาเม็ดเล็กๆ เข้าไป ไม่นานนักหลินหลินก็เริ่มกระสับกระส่าย โยกเอวขึ้นลงและเปล่งเสียงร้องครางกระเส่า“อ๊า อ๊า... อึ่ก.. อา... อ๊า..”ความร้อนวูบแผดเผาเรือนร่างหนั่นงาม ยาเริ่มออกฤทธิ์ น้ำหวานก็ยิ่งพรั่งพรูจนแฉะ นิ้วร้อนๆ เสียดสี ค่อยๆ กรีดให้เนื้อสาวแบะอ้าจากนั้นจึงถูเม็ดเสียวอย่างหนักหน่วง รีดเค้นน้ำสวาทแสนหวานจนเยิ้มหน้าขา เธอเริ่มครางกระเส่า ส่ายหน้ากระสับกระส่ายไปมาจนเรือนผมสีดำยาวสวยกระจายเต็มหมอน“อูยย... ซี้ดดด... อา..” ร่างขาวผ่องนอนชันเข่าเปิดอ้า สองเต้าเปลือยเปล่าต้องลมเย็นจนสั่นระริก หัวนมแข็งเสียดชันท้าทายปลายลิ้น แ
เมื่อหลินหลินทะลุมิติมาโผล่กลางสนามรบ ทำให้เธอกลายเป็น "เทพธิดาสวาทแห่งแคว้นต้าหยาง" ผู้คนเล่าลือว่าหากได้ครอบครองนางแล้ว ราชวงศ์จะรุ่งเรือง ฟ้าฝนจะอุดม ปราบศึกใดก็สำเร็จ องค์ชายลู่หวังเฉียน... องค์ชายเลือดเย็น ผู้ได้รับฉายาว่า “อสรพิษแห่งแคว้นลู่” ไม่เคยศรัทธาในสิ่งเหนือธรรมชาติ ทว่ากลับรู้สึกสนุกยิ่งเมื่อเห็นผู้คนตกอยู่ภายใต้มนตร์เสน่ห์ของหญิงคนหนึ่ง พระองค์จึงลักพาตัวเธอ อาบย้อมชโลมด้วยพิษกำหนัด กอดรัดให้เธอครวญคราง บำเรอสวาทเทพธิดาจากสวรรค์ ----------------บทนำ เธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่พลัดหลงขณะท่องเที่ยวราชวังโบราณ ปรากฏกายท่ามกลางสมรภูมิรบ สยบการศึกราบคาบและถูกเรียกขานว่าเทพธิดา ผู้คนเล่าลือว่าหากได้ครอบครองนางแล้ว ราชวงศ์จะรุ่งเรือง ฟ้าฝนจะอุดม ปราบศึกใดก็สำเร็จนับตั้งแต่เทพธิดาหลินหลินเหยียบแผ่นดินต้าหยางด้วยหัวใจจากโลกอื่น นางมิได้เป็นเพียงแค่ปาฏิหาริย์ที่สวรรค์ส่งมา แต่กลายเป็นหัวใจของแผ่นดิน เป็นแสงสว่างของผู้คน และเป็นดวงจันทร์ในดวงเนตรของฮ่องเต้หนุ่มผู้เคยเย็นชา และเพื่อให้เทพธิดาอิ่มเอมและอำนวยพรแด่แคว้นต้าหยาง ฮ่องเต้หลงเทียนอี้บูชานางด้วยรสกำหนัด หลั่







