บทที่ 1 ดูตัว [100%]

หลังนั่งแท็กซี่กลับมาถึงบ้าน ชาลิสาก็เดินเข้าบ้านอย่างอ่อนล้า ตลอดทางกลับมา ถ้อยคำทิ้งท้ายของธีรุตม์ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ซ้ำไปซ้ำมาจนยากจะสลัดออก

โชคดีที่เวลานี้ยังไม่มีใครกลับถึงบ้าน หญิงสาวจึงไม่ต้องคอยฝืนสีหน้าหรือหาคำตอบ หากถูกถามว่าการพบกันวันนี้เป็นอย่างไร

เธอเดินเข้าห้องนอน วางกระเป๋าลงบนโต๊ะ ก่อนจะยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเปิดกระเป๋าหยิบธนบัตรสีเทาใบนั้นออกมา

รอยยับบนธนบัตรยังคงอยู่

ชาลิสาใช้นิ้วค่อย ๆ รีดมันทีละรอยจนเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ จากนั้นจึงเปิดลิ้นชักโต๊ะอ่านหนังสือ หยิบกล่องเหล็กใบเล็กเก่า ๆ ที่เก็บอยู่ด้านในออกมา

เธอวางธนบัตรหนึ่งพันบาทลงในกล่อง ก่อนหยิบกระดาษแผ่นเล็กมาเขียนข้อความสั้น ๆ

“ค่ารถจากพี่ธีร์ วันที่ XX/XX/XX”

ปลายปากกาหยุดนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง

ชาลิสามองข้อความที่เพิ่งเขียน ก่อนพับกระดาษวางลงไปเคียงกับธนบัตร แล้วปิดฝากล่องอย่างแผ่วเบา

หญิงสาวนิ่งมองกล่องเหล็กในมืออยู่พักใหญ่ ก่อนเก็บมันกลับเข้าไปในลิ้นชักโต๊ะอ่านหนังสือตามเดิม

เมื่อนึกย้อนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ชาลิสาก็ยังอดรู้สึกไม่ได้ว่าทุกอย่างช่างเหนือความคาดหมายเหลือเกิน

เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะเป็นเขา...

ธีรุตม์คงจำเธอไม่ได้แล้ว สำหรับเขา การพบกันในวันนี้อาจเป็นเพียงครั้งแรกที่ได้รู้จักผู้หญิงคนหนึ่งอย่างเป็นทางการ แต่สำหรับชาลิสากลับไม่ใช่ เพราะใบหน้าของชายหนุ่มยังคงอยู่ในความทรงจำ และฝังลึกอยู่ในส่วนหนึ่งของหัวใจเธอมานานหลายปี

ก่อนออกจากบ้าน หญิงสาวเข้าใจเพียงว่ามารดาชวนมารับประทานอาหารกับอนงค์เท่านั้น ไม่เคยระแคะระคายมาก่อนว่าผู้ใหญ่ทั้งสองแอบจัดการนัดดูตัวเอาไว้โดยไม่บอกกล่าว และยิ่งไม่เคยคาดคิดว่าผู้ชายที่ถูกพามาให้รู้จักจะกลายเป็นธีรุตม์

เพราะอย่างนั้น ทันทีที่เห็นเขานั่งอยู่ตรงหน้า ชาลิสาจึงทั้งตกใจและทำตัวไม่ถูก

ตลอดเวลาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรเริ่มต้นพูดคุยกับเขาอย่างไร นอกจากไม่เคยผ่านการดูตัวมาก่อนแล้ว ชาลิสายังไม่เคยมีคนรักเลยสักครั้ง

ไม่ใช่ว่าไม่มีใครเข้ามาสนใจ ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมจนถึงตอนนี้ก็มีชายหนุ่มเข้ามาจีบอยู่หลายคน เพียงแต่ชาลิสาเป็นคนค่อนข้างเก็บตัว อีกทั้งยังรู้ตัวเรื่องความรักช้ากว่าคนอื่นอยู่เสมอ หลายครั้งกว่าจะทันเข้าใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้เข้ามาหาเพราะอยากเป็นเพื่อน คนคนนั้นก็ถอดใจไปเสียก่อนแล้ว

เรื่องนี้ถึงกับกลายเป็นหัวข้อที่เพื่อนในกลุ่มหยิบมาล้อกันอยู่บ่อย ๆ ว่า หากรอให้ชาลิสารู้ตัวว่ากำลังถูกจีบ ผู้ชายคนนั้นก็คงมีแฟน แต่งงานมีลูกไปเรียบร้อยแล้ว

เสียงเคาะประตูดึงชาลิสาออกจากภวังค์ความคิด หญิงสาวหันไปมอง ก่อนประตูห้องจะเปิดออกพร้อมกับใบหน้ายิ้มแย้มของมารดา

“เป็นยังไงบ้างลูก วันนี้พี่ธีร์เขาถูกใจเอยไหม”

“เอ่อ...พี่ธีร์น่ารักดี สุภาพ แล้วก็คุยสนุกดีค่ะ”

ชาลิสาจำต้องพูดปดออกไป เมื่อเห็นแววตาคาดหวังบนใบหน้าของมารดา เธอไม่อยากเล่าว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง โดยเฉพาะถ้อยคำที่ธีรุตม์ทิ้งไว้ก่อนเดินจากไป

ดูท่ามารดาจะประทับใจชายหนุ่มอยู่ไม่น้อย หากรู้ว่าเขาปฏิบัติกับลูกสาวของตนอย่างไร คงทั้งผิดหวังและไม่สบายใจไปด้วย

เอาเถอะ...ในเมื่อธีรุตม์ประกาศชัดเจนถึงเพียงนั้นว่าไม่ต้องการพบเธออีก เรื่องปฏิเสธก็คงปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเขาไป อย่างไรเสีย เขาก็คงบอกมารดาของตัวเองในไม่ช้า

“แล้วพี่เขานัดเจอเอยอีกไหมลูก” ชุติมาถามต่ออย่างสนใจ

“ไม่ได้นัดอะไรกันหรอกค่ะแม่ แค่คุยกันเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เอง ค่อยเป็นค่อยไปดีกว่าค่ะ”

ชุติมามองหน้าลูกสาวอย่างพิจารณา

“เอยไม่ชอบพี่เขาหรือลูก”

คำถามนั้นทำให้ชาลิสาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหลบสายตามารดา

“เพิ่งเจอกันครั้งแรกเองค่ะแม่ พี่เขาอาจจะไม่ชอบเอยก็ได้นะคะ” เธอฝืนยิ้มบาง ๆ “ถือเสียว่าได้รู้จักกันในฐานะรุ่นพี่รุ่นน้องมหาวิทยาลัยเดียวกันก็พอค่ะ”

เมื่อเห็นสีหน้าของมารดาฉายแววผิดหวังอยู่เล็กน้อย ชาลิสาก็รีบเปลี่ยนเรื่องทันที

“แล้ววันนี้แม่ไปเจอเพื่อน ๆ เป็นยังไงบ้างคะ กลับมาเสียเย็นเลย”

“วันนี้มากันครบทีมเลยลูก นาน ๆ จะพร้อมหน้ากันที ก็คุยกันเพลิน อัปเดตเรื่องคนนั้นคนนี้กันไปเรื่อย” ชุติมาตอบอย่างอารมณ์ดี ก่อนนึกอะไรขึ้นมาได้ “อ้อ เดือนหน้าลูกสาวเพื่อนแม่คนหนึ่งจะแต่งงาน เขาเอาการ์ดมาเชิญด้วยนะ จัดงานที่ขอนแก่น พวกแม่ก็เลยคุยกันว่าจะไปด้วยกัน หลังงานแต่งก็เที่ยวต่ออีกสักวันแล้วค่อยกลับกรุงเทพฯ”

ชุติมาหันมาถามลูกสาว “เอยอยากไปกับแม่ไหมลูก”

“อยากไปสิคะ เดี๋ยวเอยขอลาพักร้อนไว้เลย”

หญิงสาวขยับเข้าไปกอดมารดาแน่น พลางซบศีรษะลงกับไหล่อย่างออดอ้อน

“ไปด้วยนะคะแม่ เอยอยากไปเที่ยวด้วย”

“จ้ะ ๆ โตแล้วยังอ้อนแม่เป็นเด็กอยู่ได้” ชุติมาหัวเราะเบา ๆ ก่อนยกมือลูบศีรษะลูกสาวอย่างเอ็นดู

ชุติมานึกย้อนไปถึงบทสนทนาระหว่างเธอกับอนงค์ ระหว่างนั่งรถไปพบกลุ่มเพื่อนด้วยกันเมื่อช่วงบ่าย

ตอนนั้นอนงค์เอ่ยปากทาบทามตรง ๆ ว่า หากเด็กทั้งสองเข้ากันได้ ก็อยากได้ชาลิสาไปเป็นลูกสะใภ้ ถึงขั้นพูดทีเล่นทีจริงว่าอยากมาขอลูกสาวของเธอให้ธีรุตม์เสียด้วยซ้ำ

แต่ชุติมาไม่ได้รีบร้อนรับปาก เพียงบอกเพื่อนไปว่า เรื่องของลูกก็ควรปล่อยให้ลูกเป็นคนตัดสินใจ อย่างน้อยให้ทั้งสองคนได้ทำความรู้จักและศึกษานิสัยใจกันไปสักระยะก่อน หากต่างฝ่ายต่างพึงพอใจกัน ค่อยพูดถึงเรื่องอนาคตก็ยังไม่สาย

ถึงอย่างนั้น ชุติมาก็ยอมรับกับตัวเองว่าเธอถูกใจธีรุตม์อยู่ไม่น้อย

แม้วันนี้ชายหนุ่มจะมีท่าทีเบื่อหน่ายให้เห็นอยู่บ้าง แต่เมื่ออนงค์แนะนำให้รู้จัก เขาก็ยังวางตัวสุภาพ พูดจามีสัมมาคารวะ และให้เกียรติเธอในฐานะผู้ใหญ่ อีกทั้งหน้าที่การงาน ฐานะ และพื้นฐานครอบครัวก็ล้วนมั่นคงเป็นหลักเป็นฐาน

หากวันหนึ่งชาลิสาจะเลือกใครสักคนมาเป็นคู่ชีวิต คนเป็นแม่ก็คงสบายใจไม่น้อยหากผู้ชายคนนั้นมีคุณสมบัติเช่นธีรุตม์ อย่างน้อยก็เป็นคนที่รู้จักหัวนอนปลายเท้า รู้ว่ามาจากครอบครัวแบบไหน ทำงานอะไร และมีชีวิตความเป็นอยู่อย่างไร

ย่อมทำให้เธอวางใจได้มากกว่าการเห็นลูกสาวไปคบหากับผู้ชายที่ไม่รู้จักพื้นเพ และต้องคอยกังวลว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนดีหรือร้ายเพียงใด

##########