วิวาห์ไร้รัก

“จะนั่งมองพื้นอยู่อีกนานไหม? มันขวางหูขวางตา”

เห็นตัวต้นเรื่องเอาแต่ก้มหน้ามองพื้นโดยไม่ตอบโต้ใดๆ กลับมาแล้วหงุดหงิด

“ค่ะคุณมังกร โรสจะออกไปเดี๋ยวนี้ค่ะ” โรสรินสะดุ้งตามเสียงตวาด ร่างเล็กลุกลี้ลุกลนเตรียมออกจากห้อง

“จะออกไปไหน? นี่อย่าบอกนะว่าจะออกไปข้างนอก เมื่อกี้เธอไม่ได้ยินที่คุณพ่อสั่งห้ามเหรอ หรือต้องการจะให้ฉันโดนด่า ต่อให้ฉันจะเกลียดเธอมากแค่ไหน แต่ฉันก็ขัดคำสั่งของคุณพ่อไม่ได้! จำไว้!”

“ค่ะ คุณมังกร”

หญิงสาวทำได้แค่ก้มหน้ารับคำสั่งด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ยอมรับตามตรงว่าต่อให้ได้ยินคำว่าเกลียดจากปากมังกรเท่าไหร่เธอก็ไม่เคยชินได้สักที

“ดีใจไหมละ ที่ในที่สุดก็จับฉันทำผัวได้ แถมยังได้ทะเบียนสมรสไปกอดไว้อีก สมใจอยากเธอแล้วสินะโรสริน”

“โรสไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะคะคุณมังกร ทุกคนกำลังเข้าใจโรสผิด”

“เข้าใจผิด? แล้วเรื่องในคืนนั้นมันเกิดขึ้นได้ยังไงไม่ใช่เพราะเธอหรอกหรือที่อ่อยฉันตอนเมา ฉันก็เลยพลาดท่าเสียทีให้ผู้หญิงอย่างเธอ”

“โรสไม่ได้ทำนะคะ โรสไม่ได้วางแผนอะไรทั้งนั้น คืนนั้นมันเป็นอุบัติเหตุ”

“เธอกำลังจะโทษว่าคืนนั้น ฉันเป็นฝ่ายเข้าหาและขืนใจผู้หญิงต่ำๆ อย่างเธอก่อนอย่างนั้นใช่ไหม”

วงแขนเรียวเล็กถูกคนใจร้ายฉุดกระชากขึ้นมาเต็มแรง โดยไม่สนว่าเธอจะมีท่าทีเจ็บปวดมากแค่ไหน มังกรโกรธที่หญิงสาวกล้ากล่าวหาเขาดื้อๆ 

“โรสเปล่ากล่าวหานะคะ โรสไม่กล้าทำแบบนั้นอยู่แล้วโรสรู้สถานะตัวเองดีว่าควรอยู่ตรงไหน”

“ยังจะกล้าปฏิเสธอีก เธอมันมารยาโรสริน!”

มังกรตวาดกร้าวใส่คนหน้าหวานดังลั่น ราวกับเติมเชื้อไฟเข้าไปอีกเมื่อหญิงสาวไม่ยอมรับผิดในสิ่งที่ตัวเองก่อ

“แต่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ โรสไม่ได้ทำนะคะ ต่อให้โรสจะรักคุณมังกรมากแค่ไหน แต่โรสไม่มีทางทำเรื่องชั่วๆ แบบนั้นแน่”

โรสรินยืนยันคำเดิมเธอไม่ได้โกหก!

“เธอกล้ามากนะโรสรินที่พูดคำนั้นออกมาอีก หัดเจียมตัวซะบ้างอย่างไงฉันก็ไม่มีวันรักเธอ”

คนตัวโตเหวี่ยงร่างเล็กทิ้งลงบนเตียงเต็มแรง โรสรินทั้งเจ็บทั้งจุกจนหาเสียงตัวเองแทบไม่เจอ ไม่เข้าใจว่าทำไมมังกรต้องใจร้ายกับเธอขนาดนี้ด้วย

“เธอมันก็แค่เด็กรับใช้ที่เข้ามาสูบเงินสูบทองในครอบครัวฉัน แล้วยังหวังสูงจ้องจะจับฉันทำผัวตั้งแต่ยังเด็ก เธอมันก็ไม่ต่างอะไรจาก ‘ผู้หญิงขาย’ ตัวหรอกโรสริน”

แววตาเดือดดาลของชายหนุ่มที่กำลังมองเธออยู่ตอนนี้ทำให้โรสรินรู้สึกหวาดหวั่นอย่างบอกไม่ถูก เธอไม่เคยเห็นสายตาน่ากลัวของมังกรอย่างนี้มาก่อน

คนตัวเล็กรีบถดถอยหนี เมื่อเจ้าของร่างสูงค่อยๆ ก้าวเข้ามาหาเธอด้วยแววตาดุดัน

“อย่าทำอย่างนี้เลยนะคะคุณมังกรโรสกลัว”  โรสรินเว้าวอนขอทั้งน้ำตา มือเล็กๆ ยกขึ้นไหว้เผื่อว่าเขาจะเห็นใจ

“ทำไมละ เธอตั้งใจจะเสียครั้งแรกให้ฉันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ แล้วอีกอย่างสิ่งที่เธอได้รับตอบแทนไป ก็ไม่น่าจะขาดทุนนี่หรืออาจจะได้มากเกินไปด้วยซ้ำ คุณพ่อให้เธอเท่าไหร่ละ”

“ไม่โรสไม่ได้อะไรทั้งนั้น แล้วโรสก็ไม่อยากเสียตัวให้คุณมังกรด้วย”

“ดีแล้วที่พ่อฉันไม่ได้ให้อะไรเธอ เพราะเท่าที่เธอได้ไปก็มากเกินกว่าที่ ‘คนไร้ค่า’ อย่างเธอควรจะได้รับแล้ว แต่อย่างหลังฉันคงจะเชื่อยากนะ”

จบคำชายหนุ่มก็ดึงกระชากข้อเท้าของคนตัวเล็กที่พยายามถอยหนีเขาไปประชิดถึงหัวเตียง ให้ลงมากองอยู่ใต้ร่างแกร่ง

แล้วใช้ร่างหนาอันแสนหนักอึ้งของตัวเองทาบทับหญิงสาวเอาไว้ ก่อนลงมือปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกช้าๆ ราวตั้งใจจะประวิงเวลาเพื่อยืดความทรมานของโรสรินไว้ให้ได้นานที่สุด

 พร้อมส่งรอยยิ้มเยือกเย็นที่เหมือนจะบอกว่าเขานั้นเหนือกว่าเธอหลายเท่านัก พาลให้คนมองหวาดหวั่นใจจนเนื้อตัวสั่นระริก

“ไหนคุณมังกรบอกว่าเกลียดโรสไงคะ”

ใบหน้าหวานเคลือบไปด้วยคราบน้ำตาเอ่ยถาม ในเมื่อเกลียดแล้วเขาจะทำแบบนี้ทำไม เพื่อลงโทษเธองั้นหรือ… หากเป็นแบบนั้นช่วยเปลี่ยนให้โรสรินทำอย่างอื่นแทนได้ไหม

“เกลียดก็ส่วนเกลียด อยากก็ส่วนอยาก ผู้ชายน่ะเวลามีอารมณ์มันไม่สนหรอกนะว่าผู้หญิงที่เอาด้วยเป็นใคร”

สีหน้าหวาดกลัวของคนใต้ร่างนิ่งทำให้มังกรนึกสนุก

“ปล่อยโรสไปได้ไหม โรสไม่ได้อยากแต่งงานกับคุณมังกรเลยนะ” คนตัวเล็กเว้าวอนเสียงสั่นเครือ

“อย่าทำตัวน่าสมเพชไปมากกว่านี้โรสริน ทำไมก่อนหน้านี้เธอไม่ปฏิเสธพ่อฉันละ หรือไม่ก็หนีออกจากบ้านหลังนี้ไปซะ จะมาบีบน้ำตาร้องขออะไรตอนนี้”

ซอกคอหอมกรุ่นของหญิงสาวคือเป้าหมายหลังพูดจบประโยค คนใจร้ายไม่เพียงแต่ซุกไซร้เขาทั้งดูดและขบแม้มรุนแรงจนเกิดรอยแดงขึ้นเป็นจ้ำๆ หลายตำแหน่ง

“อื้อออ… อย่า!”

โรสรินร้องปรามออกมาสุดเสียงเพราะความเจ็บ

“ฉันเคยบอกแล้วใช่ไหม ว่าให้เตรียมตัวรับผลกรรมที่จะตามมาได้เลย ถ้าอยากได้ฉันเป็นผัวมากนักเดี๋ยวฉันจะจัดให้ถึงใจเลยทีเดียว”

สิ่งที่มังกรทำไม่ได้ต่างอะไรจากการขืนใจเธอเลยสักนิด เขาทั้งฉีกกระชากชุดเจ้าสาวออกอย่างไร้ความปรานี แล้วบีบเคล้นเคล้าคลึงตามร่างกายเธอหนักมือ

ส่วนริมฝีปากบางก็ถูกคนร้ายกาจจู่โจมหนักหน่วงไม่ตางกัน มังกรบดขยี้เกียวกระหวัดลิ้นน้อยๆ ในโพรงปากหวานล้ำซ้ำๆ หลายทีจนโรสรินสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้ง

“อย่าทำโรสนะ” คนกำลังตกอยู่ในความลุ่มหลงกลับไม่ได้ยินเสียงร้องนั้นเลย

มือน้อยๆ พยามผลักไสคนตัวโตออกห่างเต็มแรง แต่มีหรือที่แรงหญิงจะสู้แรงชายได้ มังกรจึงตัดความรำคาญโดยการรวบเรียวแขนเล็กทั้งสองข้างของโรสรินไว้ แล้วใช้เนคไทที่ตนพึ่งปลดไปเมื่อครู่มาผูกข้อมือบางไว้เหนือหัว

“พะ… พอแล้วข้อร้องหยุดสักที”

โรสรินจำไม่ได้แล้วว่าวันนี้พูดคำว่า ‘ขอร้อง’ ไปกี่รอบ แต่ถึงกระนั้นก็ไม่มีครั้งไหนที่จะเป็นไปตามที่ร้องขอ

เธอทำได้แค่ปลดปล่อยหยดน้ำตาให้ไหลไปพร้อมกับความอดสูที่เกิดขึ้นในชีวิต ส่วนในใจก็คอยเฝ้าภาวนาอยู่ทุกวินาทีหวังให้ใครก็ได้เข้ามาช่วยฉุดเธอออกไปจากขุมนรกนี่ที โรสรินไม่ได้ต้องการแบบนี้จะต้องแรกด้วยอะไรเธอก็ยอม

“เรามาไกลเกินกว่าจะหยุดแล้วโรสริน

สิ้นเสียงแห่บพร่าร่างสูงก็โน้มตัวลงไปงับยอดอกอวบคู่งามสลับกันทั้งสองข้าง ซึ่งมังกรยอมรับได้อย่างเต็มปากว่าเขารู้สึกชื่อชอบมันมากเป็นพิเศษ

โรสรินเป็นผู้หญิงสวยมาก… เธองดงามไปทั้งตัวเรื่องนี้ชายหนุ่มไม่อาจปฏิเสธได้เลย เรือนร่างขาวผ่องรวมถึงผิวเนื้อเนียนละเอียดหมดจดไปทุกสัดส่วนของเธอ ทำให้เขาคิดอยากเสพสมกับเธอได้ไม่รู้เบื่อ

ร่างหนาขยับลุกขึ้นมาสลัดกางเกงซึ่งเป็นปราการชิ้นสุดท้ายในร่างกายออกอย่างเร่งรีบ เผยให้เห็นความเป็นชายที่ผงาดง้ำพร้อมลงสนามรบเต็มที่

“ไม่นะคุณมังกร! ได้โปรด… จะให้โรสกราบก็ได้”

สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาทำให้โรสรินหวาดกลัวจับใจ ด้วยรู้ดีเพราะมันเคยสร้างความทรามานเอาให้เธอไว้มากมายแค่ไหน แต่ต่อให้พยายามดิ้นหนีสักเท่าไหร่ก็คงไม่พ้นเงื้อมือของคนร้ายกาจ

หญิงสาวรู้ตัวยังช้ากว่ามังกรหลายขุมนัก มือหนาจัดการดึงรั้งเศษกระโปรงส่วนที่เหลือออกอย่างรุนแรง ไม่สนว่าเสียงหวีดร้องจะดังแสบแก้วหูสักแค่ไหน ก่อนร่างหนาจะถาโถมตัวลงมาทาบทับโรสรินไว้ 

“ไม่ถึงกับต้องกราบกรานกันหรอกโรสริน แค่เธอพาฉันขึ้นไปท่องบนสวรรค์ ‘ตอนที่ฉันอยาก’ เท่านี้ก็พอแล้ว”

มังกรไม่พร่ำพูดต่อจากนั้น เขาใช้เวลาแค่เสี้ยววินาทีดันแก่นกายลำโตเข้าหาโรสรินในคราวเดียว พร้อมประกบจูบริมฝีปากอ่อนหวานของคนใต้ร่างเอาไว้เพื่อปิดกั้นเสียงร้องห้าม

เรี่ยวลิ้นร้อนผ่าวดูดกลืนความหวานจากโพรงปากเล็กๆ อย่างหื่นกระหาย ส่วนฝ่ามือซุกซนก็หยอกเย้าส่วนยอดของปลายอกเต่งตึงทั้งสองข้างจนมันแข็งตัวชูช่อราวกับรอให้เขาโน้มลงไปโฉบชิม มังกรปลุกเร้าความรู้สึกวาบหวามให้คนตัวเล็กใต้ร่าง กระทั่งแน่ใจว่าเธอพร้อมสำหรับการรองรับอารมณ์อยากใคร่ของเข้าแล้วจึงค่อยๆ ขยับสะโพกสอบเข้าออกในเวลาต่อมา

“อืมมม โรสรินเธอมันแม่มดชัดๆ”

 ไม่ใช่แค่โรสรินที่เป็นฝ่ายโดนเล่นงาน ชายหนุ่มเองก็เสียวซ่านไม่ต่างกัน เพราะความอ่อนนุ่มในกายสาวที่โอบรัดตัวตนเขาไว้แน่น จึงทำให้มังกรทนเก็บเสียงครางกระเส่าเอาไว้ไม่อยู่

จากจังหวะขยับสะโพกสอบเข้าออกเนิบนาบ มังกรก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นหนักแน่นและเร็วถี่ ตามอารมณ์ดิบเถื่อนที่พุ่งขึ้นสูงจนไม่อาจหาสิ่งใดมายับยั้งได้

“บะ เบาเบาค่ะคุณมังกร โรสจะไม่ไหวแล้ว” 

ร่างเล็กเนื้อตัวสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกกระทั้นของชายหนุ่ม วินาทีนี้มังกรไม่คิดจะฟังเสียงค้านจากใครทั้งนั้น เขาเล็งเห็นแต่ปลายทางแห่งความสุขที่กำลังจะพวยพุ่งออกมา

“โรส ไม่คิดว่าผู้หญิงอย่างเธอจะทำฉันคลั่งได้ขนาดนี้”

มือหนาคว้าหมับเข้าที่เต้างามล่อตาล่อใจ ก่อนฟอนเฟ้นหนักเบาสลับกันทั้งสองข้าง เมื่อเห็นว่ามันกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทกราวต้องการจะอวดโฉม หรือไม่ก็เพื่อเรียกร้องให้เขาสนใจมันบ้าง มังกรคิดอย่างเข้าข้องตัวเอง…

“คุณมังกร! โรสจะไม่ไหวแล้วจริงๆ ช่วยโรสด้วย”

ณ วินาทีนี้โรสรินสะกดคำว่ายางอายไม้ออกเลยด้วยซ้ำ เธอร้องขอให้มังกรเติมเต็มความต้องการให้อย่างไม่กระดากปาก

“ไม่ไหวก็ปลดปล่อยมันออกมาโรส”

เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กใต้ร่างใกล้ถึงฝั่งฝันเต็มทีแล้ว มังกรจึงรีบเร่งจังหวะสะโพกแกร่งเข้าออกหนักหน่วงยิ่งขึ้น เพื่อหวังว่าเราทั้งคู่จะจับมือไปถึงดินแดนแห่งฝันพร้อมกัน

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสอดประสานสนั่นลั่นไปทั่วห้อง คละเคล้ากับเสียงครางที่ฟังไม่ได้ศัพท์ของหนุ่มสาวทั้งสอง ซึ่งดังแข่งกันอย่างไม่มีใครยอมใคร

ก่อนมังกรจะโหมแรงทั้งหมดเข้าถาโถมโรสรินในช่วงจังหวะสุดท้าย แล้วปลดปล่อยน้ำรักให้พวยพุ่งในความอบอุ่นของหญิงสาว ซึ่งกำลังตอดรัดแก่นกายเขาอยู่ตอนนี้จนหมดทุกหยาดหยด