เนเฟอร์ติตี รักนี้ชั่วนิรันดร์

เนเฟอร์ติตี รักนี้ชั่วนิรันดร์

last updateLast Updated : 2026-01-17
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
19Chapters
737views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมมนอน ราชองครักษ์หลวงแห่งฟาโรห์รามเสสมหาราช ผู้มีหัวใจรักมั่นคงต่อเจ้าฟ้าหญิงเนเฟอร์ติตี หากเมื่อถูกหักหลัง รักจึงกลายกลับ เป็นความเคียดแค้นชิงชังอย่างมิอาจเลี่ยง เนเฟอร์ติตี เจ้าฟ้าหญิงแห่งนครธีปส์ พระราชธิดาในฟาโรห์รามเสสและพระมเหสีเอกเนเฟอร์ตารี พระชนมายุ ๑๗ ชันษา หัวใจของนางมอบไว้แด่ราชองรักษ์หลวงเมมนอนผู้เดียวเท่านั้น

View More

Chapter 1

บทที่ 1

今夜は、私――結城昭乃(ゆうき あきの)と夫・黒澤時生(くろさわ ときお)の、月に一度の夫婦の夜だった。

思わず、小さく声が漏れた。

けれど、時生の冷たい瞳には、もう何の温もりも宿っていない。

「昭乃、ルールを破ったな」

そう言うと、彼はあっさりと身を引き、バスローブを羽織って浴室へ向かった。

ベッドに取り残された私は、恥ずかしさと悔しさで目を閉じた。

すべてが変わったのは三年前、最初の子どもを亡くしてからだった。

そのとき時生は「子どもへの供養だ」と言い訳し、別荘に仏間を作り、香を絶やさず仏を祀るようになった。

彼の言い分はこうだ。信心深い者は欲に流されてはいけない。夫婦の営みは月に一度だけ。みだらな声を出すことも許されない、と。

私はまだ二十五歳。欲は人並みにあったが、逆らうことはできなかった。

……

深夜、時生は静かに家を出て行った。

ほどなくして親友・桜井紗奈(さくらい さな)から電話が入った。

切羽詰まった声だった。

「昭乃!今すぐトレンド見て!優子の『パトロン』って……あれ、時生に見えるんだけど!」

慌てて画面を開いた瞬間、頭が真っ白になった。

――【衝撃!人気女優・優子、パトロン依存で出世疑惑!パトロンの正体は現在調査中!】

載っていたのは、ぼやけた後ろ姿の写真一枚。

でも私にはすぐにわかった。あれは夫の時生だ。

右手には、いつも身につけている数珠。その手が、津賀優子(つが ゆうこ)の腰を抱き、二人はホテルへ入っていくところだった。

そのとき、匿名メールが二通届いた。

添付されていた高画質の写真が次々と目に飛び込んできた。

最初の写真では、時生が片膝をつき、小さな女の子を抱きしめている。ふんわりしたドレス姿のその子は、首に腕を回し、彼の頬にキスをしていた。

次の写真では、優子が彼の肩のほこりを払おうと手を伸ばしているところだ。時生は、私にするように冷たく払いのけることもなく、口元を少し緩めて受け入れていた。

……

何十枚もの写真を見て、ようやく悟った。

三年間、彼が冷たかった理由は信仰なんかじゃない。

――不倫していたのだ。

爪が手のひらに食い込むほど拳を握りしめ、深呼吸を繰り返しながら二通目のメールを開いた。

そこにはただ一行。

【奥様、世間に公表しますか?それとも二億円で買い取りますか?】

私は迷わず返信した。【二億円で買い取ります】

口座にある全財産を投げ打って、夫と愛人を破滅に追い込める証拠を買った。

皮肉なことに、その金は結婚のときに時生から渡された結納金だった。

まさか今、それが夫の裏切りの証拠を買い取るために消えていくとは。

私は何度も写真の中の女の子を見つめた。

もし私たちの子が生きていたら、今ごろ同じくらいだっただろう。

けれど私の子は灰となり、小さな箱に収められてしまった。

あのときの私は、生きる気力をすべて失っていた。そんな私に返ってきたのは、彼の「子どもならまたできるさ」という軽い一言だけだった。

しかし、今はもうわかっている。二度と叶わない望みだということを。

写真を買い取った私は、紗奈に電話をかけた。「知り合いの弁護士いる?離婚したいの」

――汚れた男なんて、もう要らない。

紗奈が紹介してくれた弁護士が、後日、離婚協議書を作ってくれた。

ただ、時生の資産が不明なため、財産分与の欄は空白のままだった。

「とりあえず協議書だけ送って。財産のことは、私が時生と直接話すから」

写真は二億円で買ったにすぎない。けれど黒澤グループの社長の肩書きと名誉は、その何倍もの価値があるのだ。

証拠を握っている限り、財産分与は私の思い通りにできるはずだ。

私は印刷した離婚協議書を茶の間のテーブルに置き、時生に電話をかけた。

聞こえて来たのは、女の声だった。

「昭乃さん?どうしたんですか?時生は今、子どもをあやしてるんです」

やわらかく気遣うような声。だがそれは、耳に突き刺さる針のようだった。

――優子は私の存在を知っている。

私は予想した。時生が独身を装って、彼女をだましているのかもしれないと。

けれど違った。彼女はすべて承知のうえで、私を踏みにじっていたのだ。

感情を抑え、冷たく言った。

「時生に代わって」

「ごめんなさい、子どもが彼から離れたがらなくて。今は無理なんです。用件なら私から伝えますね」

相変わらず、やわらかな口調。

直後、電話越しに幼い声が聞こえた。「パパ、明日の朝も会える?パパ、いつも急にいなくなるから」

時生は優しくあやすように答えた。「もちろんだよ。明日の朝も必ずそばにいるからね」

胸が強く締めつけられる。こんな優しい声を、最後に聞いたのはいつだっただろう。

「ご用件は何ですか?なければ切りますね。もう遅い時間ですから」

優子の丁寧な声の奥には、確かに棘があった。

私は言い放った。「あるわ。彼に今すぐ帰って、離婚協議書にサインするよう伝えて!」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
19 Chapters
บทที่ 1
ใต้เวิ้งฟ้าอันสุกสกาวและพราวพร่างด้วยหมู่ดาวราวเปล่งรัศมีแข่งกันบนผืนกำมะหยี่สีนิลเหนือเมืองธีบส์นครหลวงแห่งอาณาจักรอียิปต์อันไพศาลราวอยู่ในแดนสรวง แสงสว่างจากคบไฟยังคงสาดประกายตามทางเดินในตำหนักหลวงที่มีทหารยามคอยเฝ้าระแวดระวังในราตรีอันเงียบสงบภายในมหาราชวังอันโอ่อ่าแห่งนี้ แม้ย่ำค่ำบรรยากาศจากเบื้องบนจะลดต่ำลงแล้วหากทว่าละอองไอร้อนจากผืนทรายเบื้องนอกยังคงขับไออุ่นโอบล้อมรอบพระราชวังอยู่มิคลาย นางสนมวัยกลางคนยังคงเดินเข้าออกภายในห้องบรรทมของตำหนักชั้นในซึ่งเจ้าของยังยืนมองเหม่อที่ริมระเบียงออกไปยังสายนทีแห่งไนล์ที่ยังคงไหลเอื่อยอยู่เบื้องนอก เนเฟอร์ติตีทรงหันไปทอดพระเนตรพระนม คูอิต เป็นบางครั้งและทรงแย้มพระโอษฐ์บ้างด้วยพึงใจ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์จวบจนบัดนี้พระนางมีประชนมายุเต็มสิบเจ็ดชันษาแล้ว คูอิต ก็ยังคงปฏิบัติหน้าที่ของนางมิเคยบกพร่อง นางได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยจากฟาโรห์รามเสสและพระนางเนเฟอร์ตารีซึ่งเป็นพระชนกและพระชนนีให้ดูแลทุกอย่างนับแต่ลืมพระเนตรจวบจนบรรทมนั่นแล้ว ฟ้าหญิงแห่งธีบส์ภายใต้ฉลองพระองค์อันเป็นพระภูษาทอจากด้ายปอเป็นลิ
Read more
บทที่ 2
เนเฟอร์ติตีกรีดร้องสุดเสียงเมื่อคมมีดปาดลงบนพระพาหุ(ต้นแขน) ทำให้นางถึงกับเซล้มลงไปอยู่หลังชายผ้าม่าน สิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าคือสายตาแห่งความหมายมาดของผู้ที่นางมิรู้ว่าเป็นผู้ใดจ้องมาเอาชีวิต“ช่วยด้วย!...ช่วยด้วย!”เจ้าหญิงทรงลนลานขณะยกพระหัตถ์ขึ้นกางกั้นเมื่อคนชุดดำเงื้อมอาวุธในมือขึ้นอีกหน แต่แล้วก็กลับต้องชะงักงันเมื่อมีเสียงดังมาจากอีกฝั่งของห้องบรรทม“เจ้าเป็นใคร!...ทหาร!...ทหาร!...มีคนร้ายเข้ามาในตำหนัก! เข้ามาจับมันเดี๋ยวนี้!”คูอิตร้องตะโกนโหวกเหวกและนั่นจึงทำให้คนร้ายลดมือที่กำมีดลงก่อนจะเหน็บมันกลับเข้าไปในฝักที่บั้นเอวแล้วกระโดดขึ้นไปบนขอบระเบียงอย่างคล่องแคล่ว เมื่อมีทหารวิ่งกรูเข้ามาในห้องร่างนั้นจึงทิ้งตัวหายไปเบื้องล่างราวมัจจุราชอันตรธานหายไปในหุบมืดแห่งราตรีกาล“เจ้าหญิง!...เจ้าหญิงเพคะ!...”คูอิตรีบถลาเข้าไปดูพระอาการของเจ้าหญิงซึ่งยังทรงตะลึงลานกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยมิทรงสำเหนียกในความเจ็บปวดที่แผลบนพระพาหุที่พระโลหิตเหนียวข้นหยาดหยดลงมา เพียงครู่เหล่าทหารยามจึงรีบออกไปชะโงกหน้าตรงระเบียงห้องบรรทมก็พบเพียงยอดปาล์มและคบไฟ ทางเดินเบื้องล่างนั้นว่างเปล่าราวคนร้ายได
Read more
บทที่ 3
บัญชาจากพระบิดาทำให้เจ้าฟ้าหญิงผู้งดงามเหลือบพระเนตรมองดูผู้จะมาทำหน้าที่ถวายการดูแลพระองค์หลังเกิดเหตุร้าย ดวงหทัยของเนเฟอร์ติตีราวมีบางอย่างผุดวาบขึ้นมาในชั่วแวบที่มองเห็น ราชองครักษ์ซึ่งนั่งคุกเข่าอยู่ข้างรามเสสนั้นเป็นหนุ่มวัยฉกรรจ์ที่มีใบหน้าคมคายต่างจากทหารในวังทั่วไป ดวงหน้าเข้มนั้นกอรปด้วยดวงตาคมแน่วแน่จริงจัง จมูกโด่งและริมฝีปากหนาได้รูปภายใต้ท่าทีเคร่งขรึมช่างชวนมองอย่างยากจะหลีกเลี่ยง ในขณะนั้นเององค์ฟาโรห์จึงเสด็จเข้าไปใกล้พระธิดาและวางฝ่าพระหัตถ์ลงบนพระเกศาประกายทองแดงด้วยทรงห่วงใย “เจ้าปลอดภัยก็ดีแล้ว เนเฟอร์ติตี นี่คงเป็นด้วยผลานุภาพแห่งเทพอมุน-รา เทวีมัตและเทพคอนซูแห่งวิหารคาร์นัคที่ช่วยปกป้องเจ้าให้รอดพ้นจากภัยร้ายทั้งปวง” “ขอบพระทัยเพคะเสด็จพ่อ แต่ตอนนี้ลูกก็ปลอดภัยดีแล้ว เสด็จพ่ออาจมิต้องทรงกังวลเรื่องใดอีก” “พ่อจะจัดทหารมาอยู่เวรยามในตำหนักของเจ้าเพิ่มเป็นสองเท่า!... เนเฟอร์ติตี แม้เจ้าไม่เป็นอะไร พ่อก็ต้องให้เหล่าทหารและนางกำนัลมาคอยระแวดระวังเจ้า และหน้าที่อันสำคัญนี้พ่อจะมอบหมายให้เมมนอน องครักษ์ฝีมือดีที่สุดของพ่อ
Read more
บทที่ 4
“มาเอีย!...ท่านแม่ล่ะ”น้ำเสียงอันกราดเกรี้ยวทำให้นางกำนัลซึ่งเฝ้าอยู่หน้าตำหนักของพระสนมในฟาโรห์ต้องรีบผลักบานประตูห้องให้ร่างระหงของหญิงสาวอายุราวสิบเจ็ดภายใต้แพรพรรณของบุคคลชั้นสูงภายในมหาราชวังเดินลงส้นอย่างไม่สบอารมณ์เข้าไปด้านในอังเคเซนามุนก้าวผ่านผ้าม่านบางเบาที่ได้รับการตกแต่งอย่างหรูหราก่อนจะพบว่ามีใครคนหนึ่งในชุดดำโพกศีรษะและปิดหน้าอย่างมิดชิดเดินสวนกลับออกมาจากภายในห้องมารดาของนา หากแต่ไม่ทันได้กล่าวว่ากระไรเสียงของนางสนมไอดุตก็เรียกนางเข้าไปหา“อังเคเซนามุน...เจ้ามาหาแม่รึ?”“ท่านแม่!”เสียงของนางยิ่งเกรี้ยวกราดเมื่อก้าวเข้าไปหยุดตรงหน้าผู้เป็นมารดาภายในห้องซึ่งดูมิดชิดภายในตำหนักอีกฝั่งฟากของราชวัง ที่แห่งนี้คือสถานอันเป็นแหล่งพำนักแก่นางในของราชันผู้ยิ่งใหญ่อย่างรามเสสซึ่งมีนางสนมในฮาเร็มนับร้อยหากก็มิมีผู้ใดได้รับการยกย่องเชิดชูเท่าเนเฟอร์ตารีมเหสีเอกไอดุตก็คือหนึ่งนางในที่รั้งตำแหน่งได้แค่สนมปลายแถวซึ่งให้กำเนิดธิดาอย่างอังเคเซนามุน ผู้มีอายุไล่เลี่ยกันกับเนเฟอร์ติตี ทั้งรูปร่างหน้าตาก็มีส่วนละม้ายคล้ายกัน ต่างเพียงศักดิ์เท่านั้นที่มิได้กำเนิดแต่มเหสีหลวงความแตกต่าง
Read more
บทที่ 5
เสียงหนักที่ดังมาจากที่อันใกล้ทำให้นางต้องหันกลับไปทางเจ้าของเสียงเรียกที่ยืนอยู่ริมสระ เมมนอนซึ่งอยู่ในชุดราชองรักษ์สวมกระโปรงตัวสั้นและมีเพียงแผงคอที่มิอาจปกปิดกล้ามเนื้อแข็งแกร่งบนอกและหน้าท้องเป็นลอนทำให้เจ้าฟ้าหญิงต้องชะงักการกระทำอันแสนรื่นรมย์ลงในทันใด ใบหน้าคมเข้มภายใต้ผ้าโพกศีรษะสีดำสนิทดูกังวลมากกว่าเครียดขรึมดังปกติ ร่างสูงใหญ่ค่อย ๆ เดินลุยน้ำตามเนเฟอร์ติตีลงไปกระทั่งหยุดอยู่ห่างจากนางไม่มากด้วยมิอาจล่วงล้ำเข้าไปได้ใกล้กว่านั้น “ขออภัยพะย่ะค่ะ...กระหม่อมขอเชิญองค์หญิงเสด็จกลับตำหนักบัดเดี๋ยวนี้” เมมนอนค้อมศีรษะลงอย่างนอบน้อมหากทว่าน้ำเสียงนั้นบอกความไม่สบายใจออกมาชัดเจน แม้โล่งใจที่พบว่าเจ้าหญิงหายตัวจากห้องบรรทมมาอยู่ที่นี่ หากแต่ด้วยหน้าที่ที่มีทำให้เขารู้สึกลำบากใจยิ่งนัก “เป็นบัญชาของเสด็จพ่อหรือไร?” “มิได้ฝ่าบาท...หากแต่เป็นหน้าที่ ที่กระหม่อมต้องคอยดูแลพระองค์ตามพระบัญชาของฟาโรห์” “ข้ายังไม่อยากกลับ ท่านไม่เห็นหรือว่าข้ากำลังทำอะไรอยู่” เนเฟอร์ติตีทรงหันหลังให้แต่แล้วกลับต้องหยุดชะงัก
Read more
บทที่ 6
“เป็นอย่างไรบ้าง กระหม่อม?” เมมนอนเงยหน้าขึ้นถามเจ้าของเรียวพระเพลางามและพระบาทซีดที่อยู่ในอุ้งมือของเขาจึงทันได้สบพระเนตรอันวาววับขององค์หญิงซึ่งไม่ทันหลบด้วยเผลอไผลมองชายหนุ่มอยู่นิ่งนาน เนเฟอร์ติตีทรงรีบหรุบเปลือกพระจักษุลงเบื้องต่ำและตรัสต่อเจ้าของคำถามด้วยความรู้สึกราวน้ำนิ่งที่เกิดแรงกระเพื่อมด้วยถูกกำลังสั่นไหวรุนแรง “ดีขึ้นบ้างแล้ว...ข้ารู้สึกดีขึ้นแล้ว” “พระองค์ทรงอยู่ในสระนั้นนานเกินไป อาจต้องทรงประทับอยู่เช่นนี้สักพักแล้วจะทรงดีขึ้น” “ข้าเป็นอะไรหรือ เมมนอน?...หากท่านไม่มาเมือครู่ ข้าอาจจมน้ำในบึงนี้ตายไปแล้วกระมัง” พระสุรเสียงอันอ่อนเบาราวสำนึกในนความดีนั้นทำให้ใบหน้าอันเครียดขรึมของผู้ซึ่งทำหน้าที่คอยดูแลไม่ห่างอ่อนโยนขึ้นด้วยการแย้มริมฝีปากหนาออกจนเจ้าฟ้าหญิงมินึกฝันว่าจะเห็นร่องรอยแห่งความยินดีนั่นจากองครักษ์ผู้ยิ้มยาก “พระองค์ทรงเป็นตะคริวพะย่ะค่ะ...มันเป็นอาการชาตามตัวหากอยู่ในน้ำนาน ๆ คราวหลังเจ้าหญิงควรต้องทรงระวัง หากจะมาเก็บดอกบัวในสระเช่นนี้ควรมีใครมาอยู่เป็นเพื่อน”
Read more
บทที่ 7
“นูบ (ทองคำ) เหล่านี้ผู้แทนการค้าของเราดั้นด้นไปถึงแถบทะเลแดงยังดินแดนอันอุดมสมบูรณ์ซึ่งเราเรียกที่แห่งนั้นว่า ปุนต์” “ดินแดนปุนต์ หรือเพคะ?” “เสด็จพ่อส่งเรือสินค้าไปยังดินแดนนี้ดังรัชสมัยของพระราชินีฮัตเซปซุต มีของส่วนหนึ่งนักบวชจากวิหารคาร์นัคนำมาถถวายองค์ฟาโรห์และพระองค์ได้อุทิศถวายสินค้าเหล่านั้นแด่เทพ อมุน-รา เทพอุปถัมภ์ของพระองค์เช่นไรเล่า” เนเฟอร์ติตีทรงนึกไปถึงสิ่งของประดามีทั้งเครื่องเทศ งาช้าง ไม้มะเกลือ ต้นมดยอบ หนังเสือดำ ไม่เว้นแม้แต่ลิงบาบูนเป็น ๆ ที่จะกลายเป็นของถวายทวยเทพแห่งวิหารคาร์นัค หากทว่าดินแดนในฝันอันเป็นแหล่งที่มาของเครื่องบรรณาการทั้งหมดกลับอยู่ในพระหทัยซึ่งคิดคำนึงถึงทุกเวลา “หม่อมฉันเคยได้ยินเรื่องเล่าของดินแดนแห่งนั้นมานานเหลือเกินเพคะ ทำให้นึกว่า หากได้ไปสักหนจะเป็นเช่นไร” “วันหนึ่งเจ้าอาจได้เดินทางไกลดังที่เจ้านึกฝัน” “เสด็จแม่กำลังจะตรัสสิ่งใดแก่หม่อมฉันหรือเพคะ?” เนเฟอร์ตารีทอดพระเนตรมายังพระธิดาด้วยประกายแห่งพระนัยนาอันชื่นชมรักใคร่ เจ้าฟ้าห
Read more
บทที่ 8
หลายวันมานี้เขาสังเกตเห็นกิริยาอาการของเจ้าฟ้าหญิงดูแปลกเปลี่ยนไป หากก็มิเคยเอ่ยถามอันใดด้วยหน้าที่ทำให้ต้องคอยดูเพียงห่าง ๆ เนเฟอร์ติตีดูเลื่อนลอยและเสมือนมีบางอย่างทำให้ประกายอันส่องสว่างบนพระพักตร์แสนงามเลือนจางอย่างมิอาจหยั่งเห็น“เมมนอน...ข้า...”นางยังมิทันได้อธิบายก็ถูกแขนกำยำของชายหนุ่มกอดกระหวัดและดันให้ชิดกำแพงเมื่อด้านบนตำหนักมีทหารเดินถือคบเพลิงผ่านไป น่าประหลาดที่เจ้าหญิงมิได้รู้สึกอึดอัด ทว่ากลับมีความยินดีในส่วนลึกหลั่งไหลอยู่ในพระทัยอันหวั่นหวามยามใบหน้าคมเข้มแนบลงบนพระเกศาอ่อนนุ่ม เมมนอนทำราวประหนึ่งต้องการปกป้องพระองค์จากสายตาของเหล่าทหารด้วยกระนั้น“องค์หญิง...ยามวิกาลเช่นนี้ท่านมิควรออกมานอกตำหนัก รู้หรือไม่ว่าอันตรายมากแค่ไหน”ชายหนุ่มเอ็ดพระขัตติยาเบาๆ ด้วยเกรงเสียงนั้นจะลอดเข้าหูข้าราชบริพารที่อยู่เวรยามในค่ำคืน ราชองครักษ์คลายอ้อมแขนหากก็ยังกักร่างของนางไว้ในอ้อมอกหลวม ๆ“ข้าเพียงอยากออกไป...นอกกำแพงนั่น...กำแพงของราชวังแห่งธีบส์”ทรงตรัสเสียงแผ่วราวสายลมอ่อนเบาทว่าเหน็บนาวนักในดินแดนแห่งทะเลทรายแม้อยู่ใกล้นทีสายยาวที่พาดผ่านอาณาจักรไอยคุปต์ หากแต่ในรัตติกาลนี้
Read more
บทที่ 9
“โอ...ข้ามิได้ปรารถนาในสิ่งใด...ข้าดีใจมากที่ท่านจะช่วยปลดปล่อยข้าจากความรู้สึกที่ตัวเองยังเป็นเจ้าหญิงแห่งธีบส์ในบัดนี้ ข้าเพียงปรารถนายินเสียงน้ำไหลเบื้องนอกนั่น มิใช่น้ำนิ่งในสระบัวเฉกบึงในวิหาร เดือนดาวนั้นคงจะงามมากกว่านักหากข้าได้เฝ้าคอยมองมันจากเบื้องล่างบนผืนทรายริมฝั่ง ข้าปรารถนาจะได้เห็นความงามบนโลกหล้า ก่อน อมุน-รา จะบันดาลชีวิตของข้าเบื้องหลังจากนี้”“ราชองครักษ์เมมนอน...ค่ำมืดเช่นนี้ท่านกำลังจะไปไหนรึ?” เสียงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนศีรษะโล้นเลี่ยนนุ่งผ้าลินินสั้นแค่เข่าและห่มหนังเสือดาวที่ยังไว้หางบ่งบอกสถานะการเป็นหัวหน้านักบวชทำให้เจ้าของร่างสูงบึกบึนซึ่งเดินถือคบเพลิงมาพร้อมร่างเล็กในผ้าคลุมมิดชิดค้อมตัวต่ำต้องหยุดชะงักขณะมุ่งหน้าไปยังทางออกหลังกำแพงชั้นสุดของมหาวิหารคาร์นัคซึ่งเบื้องหน้าสองข้างทางขนาบด้วยสฟิงค์รูปหัวแพะเป็นแนวยาวสุดลูกตา “ท่านเมริเนอิธ...” เมมนอนก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพต่อผู้ที่ได้ชื่อว่าอยู่เหนือนักบวชทั้งปวงและได้รับความไว้วางพระทัยจากเทพ อมุน- รา รองลงมาจากฟาโรห์ “ข้ากำลังจะพา
Read more
บทที่ 10
นี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าฟ้าหญิงแห่งธีบส์มีโอกาสมาสูดหายพระทัยเพื่อรับละอองไอแห่งความงามยามรัตติกาลเบื้องนอกราชวัง เนเฟอร์ติตีนิ่งมองเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่ใช้แขนแข็งแกร่งออกกำลังแรงพายอย่างชำนิชำนาญ ทั้งอดไม่ได้ที่พระทัยเต้นระทึกยามดวงเนตรจับจ้องอยู่บนใบหน้าคมคายอย่างร้ายกาจนั่น ราชองครักษ์หนุ่มจะมีสตรีใดในหัวใจบ้างหรือไม่? ทรงตั้งคำถามในส่วนลึกทว่าก็มิกล้าบอกกับพระองค์เองด้วยเกรงจะพบคำตอบอันน่าผิดหวัง “ข้าอยากออกมานั่งเรือเล่นเช่นนี้ในทุกค่ำคืน” “นี่มิได้เรียกว่าทรงประทับเรือเล่น หากแต่ทรงหนีมาต่างหาก” “เมมนอน...ท่านคงมิรู้ว่าการต้องถูกจำกัดอิสรภาพมันทรมานมากเพียงไหน การเป็นปุถุชนคนธรรมดาอาจง่ายดายกว่าการเป็นเจ้าผู้สูงศักดิ์ต้องมีองครักษ์คอยตามเฝ้า” “พระองค์มิทรงภูมิใจหรือ?... ข้าเชื่ออย่างหนึ่งว่ามีคนอีกมากมายหลังกำแพงนั่นต้องการเป็นเยี่ยงองค์หญิง ผู้ใดล้วนปรารถนาการอยู่ใต้ร่มพระบารมีขององค์ฟาโรห์ทั้งสิ้น” “และต้องอยู่ภายใต้ทางเลือก...ที่เรามิได้เลือกเอง” เจ้าฟ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status