เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 8
วันที่เผยแพร่:
2026-09-27 18:51:40“ฉันไม่ชอบให้ใครมาบังคับ”
“พนันกันได้เลยว่านายหนีไม่พ้นหรอก สุดท้ายแล้วนายก็ต้องแต่งงานกับเธอตามความต้องการของคุณย่า”
“ก็ไม่แน่นักหรอก”
นั่งดื่มกันมาได้สักพักอัทธวีร์ก็เอ่ยปาก
“เดี๋ยวผมมา”
“คุณจะไปไหนคะ”
เขาไม่ตอบแต่เลือกที่จะหันไปจูบแก้มเธอก่อนจะลุกจากโต๊ะไป
อัทธวีร์มายืนรอคู่ปรับเก่าอยู่แถวทางไปห้องน้ำ เมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินออกมาเขาก็ใช้คำพูดโจมตีเธอทันที
“คืนนี้คุณกะจะล่อผู้ชายทุกคนที่ผ่านเข้ามาในสายตาเลยหรือไง”
ศิศิราหันมองไปยังทิศทางของเสียงนั้น ไม่แปลกใจเลยที่เห็นว่าเป็นเขา
“หมายความว่ายังไง!”
“อย่าทำเป็นคนอ่อนใสไร้เดียงสาหน่อยเลย เพราะมันขัดกับพฤติกรรมที่คุณทำอยู่”
“ฉันทำอะไร”
“ก็ให้ท่าไง อ่อยผู้ชายเก่งเหมือนกันนี่คุณ ทำแบบนี้บ่อยล่ะสิถึงได้ดูชำนาญ โดยเฉพาะกับพวกเด็กหนุ่มๆ”
“อย่าเอาตัวเองมาเป็นบรรทัดฐานในการวัดว่าคนอื่นจะต้องมีพฤติกรรมเหมือนคุณ”
อัทธวีร์คว้าร่างบางเข้ามาในอ้อมแขนและกอดเธอไว้แน่น ยิ่งเธอพยายามดิ้นรนขัดขืนมากเท่าไร เขาก็ยิ่งรัดร่างของเธอแน่นขึ้นเท่านั้น ไม่ต่างอะไรกับงูเหลือมเวลาที่รัดเหยื่ออันโอชะ
“ผมเป็นผู้ชายทำอะไรก็ไม่เสียหาย แต่คุณเป็นผู้หญิง ไม่คิดบ้างเหรอว่าสิ่งที่ทำอยู่มันลดคุณค่าในตัวคุณ คุณย่าจะรู้ไหมว่าหนูซินคนดีของคุณย่า ยามเมื่ออยู่ลับหลังผู้ใหญ่มีพฤติกรรมชอบอ่อยเด็กหนุ่มๆ ไม่เลือกหน้าแบบนี้”
“ปล่อยนะ! ฉันไม่เคยทำอย่างที่คุณพูด”
“แล้วไอ้อาการกระซิบกระซาบข้างหู หัวเราะต่อกระซิก จับมือถือแขนกันอย่างสนิทสนมที่คุณทำอยู่ และก็ไอ้ชุดที่คุณใส่นี่อีก ถ้าไม่ให้เรียกว่าอ่อยแล้วจะให้เรียกว่าอะไร”
ศิศิราพยายามดิ้นรนจนสามารถหลุดออกมาจากอ้อมแขนแข็งแรงนั่นได้เป็นผลสำเร็จ เธอจ้องมองเขาด้วยแววตาวาวโรจน์ ก่อนจะโต้ตอบกลับไปอย่างเผ็ดร้อน ใบหน้าเธอปรากฏรอยยิ้มเยาะหยัน
“คนอย่างคุณคงคิดได้แต่เรื่องต่ำๆ แบบนี้ และคอยแต่จะจ้องจับผิดคนอื่น โดยไม่เคยมองย้อนกลับไปดูตัวเอง”
อัทธวีร์ตาลุกวาวด้วยความโกรธ เมื่อได้ยินคำพูดและได้เห็นรอยยิ้มเยาะจากใบหน้าสวยคมของเธอ
ทำให้เขาบันดาลโทสะ ตรงเข้าไปกระชากตัวเธอเข้ามาในอ้อมกอดโดยที่เธอไม่ทันได้ระวังตัวอีกครั้ง และยังไม่ทันที่จะได้ส่งเสียงร้อง ริมฝีปากของเขาก็แนบลงไปบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วง เหมือนจงใจที่จะลงโทษเธอที่บังอาจมาวิจารณ์เขาด้วยสีหน้าเยาะหยันเช่นนี้ ศิศิราพยายามดิ้นรนเพื่อที่จะเป็นอิสระจากเขาแต่ก็ไม่สำเร็จ
ตอนแรกอัทธวีร์คิดแค่จะจูบสั่งสอนเธอเท่านั้น แต่เมื่อได้สัมผัสกับริมฝีปากที่อ่อนนุ่มและเย้ายวน กลับทำให้เขากระหายอยากจูบเธอมากขึ้นกว่าเดิม
จากการลงทัณฑ์กลายเป็นความหฤหรรษ์จนเขาไม่อยากที่จะหยุดมัน
นอกจากไม่หยุดการกระทำนั้นแล้วเขายังบังคับให้เธอเผยอริมฝีปาก เพื่อเปิดทางให้เขาแทรกลิ้นอุ่นเข้าไปลิ้มรสความหวานจากร่างบางตรงหน้า เขาทำให้เธอเข่าอ่อนแทบทรุดลงกับพื้น เพราะความเร่าร้อนจากจุมพิตลงทัณฑ์ที่เขามอบให้
ศิศิราหายใจหอบถี่ทั้งโกรธทั้งอาย เธอผลักอกเขาเต็มแรงก่อนที่จะวิ่งออกไปจากที่นั่น อัทธวีร์เซไปเล็กน้อยจากแรงผลักนั้น เขาลูบไล้ริมฝีปากของตัวเองก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ จากนั้นก็เดินกลับไปที่โต๊ะ พร้อมกับนั่งดื่มแอลกอฮอล์ดีกรีแรงอย่างคนอารมณ์ดี ไม่หลงเหลืออารมณ์ขุ่นมัวที่เคยเกิดขึ้นมาก่อนหน้านี้
“อัทธ์หายไปไหนมาคะปล่อยให้แองจี้นั่งเหงาอยู่ตั้งนาน” คู่ควงคนใหม่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ
เธอนั่งเบียดกระแซะเขาซะจนเกือบจะเกยขึ้นไปนั่งบนตักโดยไม่แคร์สายตาใคร ทั้งที่เพื่อนรักของเขาก็นั่งดื่มอยู่ตรงนั้นด้วย แต่สิงหนาทไม่ได้คิดอะไร เพราะเคยเห็นภาพแบบนี้ของเพื่อนจนชินตา
“พอดีผมเจอคนรู้จักก็เลยแวะไปทักทาย”
“ใครเหรอคะ!”
“อย่าสนใจเลย เพราะถึงผมบอกไปคุณก็ไม่รู้จักอยู่ดี เรามาดื่มกันดีกว่า”
อัทธวีร์นั่งดื่มเหล้าเคล้านารีต่อกันอีกพักใหญ่สิงหนาทก็หันไปบอกกับเพื่อนรัก
“เรากลับกันเถอะ พรุ่งนี้ฉันมีคิวถ่ายละครตอนเช้า”
“ก็ดีเหมือนกัน”
จากนั้นเขาหันไปชักชวนหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกาย
“เรากลับไปหาความสุขร่วมกันต่อที่คอนโดของผมกันดีกว่านะที่รัก”
“ตกลงค่ะ”
อัทธวีร์จงใจโอบกอดคู่เดทเดินผ่านศิศิรา ซึ่งเป็นช่วงจังหวะที่เธอหันกลับมามอง ทั้งคู่จึงสบตากันเข้าอย่างจัง อัทธวีร์ยักคิ้วให้เธอก่อนจะเดินจากไป
“ไม่สบายหรือเปล่าซิน”
“ทำไมคิมถึงถามซินแบบนั้น”
“ก็หน้าของซินแดงก่ำหรือว่าจะเป็นไข้” คิมหันต์เอ่ยพร้อมกับวางมือที่หน้าผากของเพื่อนเพื่อวัดไข้
บทล่าสุด
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 74
“พูดเล่นใช่ไหมคะ” “ใครว่าผมพูดเล่น ผมพูดจริงทำจริงเสมอคุณก็รู้” “ไม่ค่ะ” เธอเน้นคำชัดเจน “ทำไมล่ะซิน คุณกับผมต่างก็เป็นลูกคนเดียวน่าจะรู้ดีว่ามันเหงาแค่ไหน การที่เรามีลูกด้วยกันหลายๆ คนพวกเขาจะได้ไม่เหงาเพราะมีเพื่อนเล่น ตกลงนะซิน” อัทธวีร์พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ยังไม่เข็ดอีกเหรอคะที่ต้องอดหลับอดนอนช่วยซินเลี้ยงลูก” “ไม่!” แต่เมื่อหันเห็นสายตารู้ทันของภรรยา ทำให้เขาต้องเปลี่ยนคำพูด “โอเค ผมยอมรับว่ามันก็เหนื่อย แต่เป็นความเหนื่อยที่สร้างความสุขให้กับผม และรู้ดีว่าคุณเหนื่อยกว่าผมเยอะ แต่ผมก็ยังอยากให้เรามีลูกด้วยกันมากกว่านี้ เรามาเพิ่มสมาชิกให้กับครอบครัวของเรากันดีกว่า ผมว่าเอิร์ธกับไอซ์คงอยากได้เพื่อนเล่นเพิ่มแล้วล่ะ” “ลูกหรือพ่อกันแน่คะที่อยากได้สมาชิกเพิ่ม” “ทั้งลูกทั้งพ่อ อย่าปฏิเสธผมเลยนะซิน ถึงคุณปฏิเสธผมก็มีวิธีที่จะทำให้คุณคล้อยตามผมได้อยู่ดี” “โอเคค่ะ ซินจะมีลูกให้คุณจนคุณเบื่อเลย” “ไม่มีคำว่าเบื่อ คุณน่าจะรู้ดีกว่าใครว่าผมชอบทำลูก
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 73
นักข่าวส่วนใหญ่ต่างก็บ่นเสียดายนักเตะฝีมือดีเช่นเขาก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อในการสนทนา “มีความเป็นไปได้ไหมว่าน้องเอิร์ธจะหันมาเล่นฟุตบอลอาชีพเหมือนคุณพ่อในอนาคต” “เขาเพิ่งจะสามขวบเอง ผมว่ามันเร็วเกินไปที่จะตอบคำถามนี้ แต่เราคงไม่บังคับลูก ไม่ว่าเขาอยากจะเป็นอะไร เราสองคนในฐานะพ่อและแม่ก็พร้อมที่จะให้การสนับสนุนเขาเสมอ” “ทราบมาว่าคุณหวงลูกสาวคนนี้มาก” “ผมก็รักและห่วงลูกทั้งสองคนนั่นล่ะครับ แต่เพราะน้องไอซ์ยังเล็กมาก ผมกับซินก็เลยต้องใส่ใจน้องไอซ์มากกว่าพี่เอิร์ธนิดหนึ่ง” “ตั้งใจว่าจะมีทายาทสักกี่คนคะ” “กี่คนดีซิน” เขาหันไปเอ่ยถามภรรยาที่ยืนอยู่ข้างตัว เมื่อเห็นว่าเธอไม่ตอบอัทธวีร์จึงเป็นฝ่ายตอบคำถามนั้นเอง “ผมกับภรรยาต่างก็เป็นลูกคนเดียว ผมก็เลยตั้งใจว่าอยากจะมีลูกมากๆ มากพอที่จะตั้งทีมฟุตบอลได้เลยยิ่งดี” นัยน์ตาของศิศิราเบิกกว้างเมื่อได้ยินคำตอบของสามี จะตอบอะไรไม่เคยปรึกษากันบ้างเลย “ตั้งทีมฟุตบอลทั้งทีมเลยเหรอคะ เอาแบบนั้นเลยนะ” “ใช่!
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 72
“ไม่ใช่แค่คิดแต่ลงมือทำด้วย ถึงได้ผลลัพธ์เป็นเจ้าตัวเล็กซึ่งเป็นเสมือนพยานรักของเราสองคน” “ทีนี้ซินเชื่อคิมหรือยังว่าวิธีที่จะหยุดความเจ้าชู้ของคุณอัทธ์ได้คือซินต้องรีบมีลูกกับเขา ถ้ามีลูกสาวได้ยิ่งดี” “แทนที่เธอจะเชื่อคำแนะนำของคุณ แต่เธอกลับทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม ผมก็เลยซ้อนแผน ถ้าไม่ทำแบบนี้มีหวังกว่าน้องเอิร์ธจะได้มาเกิดคงอีกนานเลย” “แผนที่คุณเลือกใช้จัดได้ว่าเด็ดจริงๆ” “นั่นสิ ต้องผู้ชายอย่างอัทธวีร์เท่านั้นล่ะที่คิดแผนแบบนี้ออกมาได้” สิงหนาทและคิมหันต์ต่างก็ชื่นชมแผนการอันแยบยลที่อัทธวีร์นำมาใช้ ศิศิราถึงกับต้องส่ายหัวคล้ายกับเอือมระอา “พวกผู้ชายอยู่ด้วยกันทีไรก็มักจะเข้ากันได้เป็นปี่เป็นขลุ่ยแบบนี้ทุกที” สามปีต่อมา... อัทธวีร์ตัดสินใจหวนกลับมาลงสนามแข่งในฐานะนักเตะอีกครั้ง หลังจากที่เคยแขวนสตั๊ดเพราะอาการบาดเจ็บจากการแข่งขันมาแล้วก่อนหน้านี้ แต่การลงแข่งในครั้งนี้จะเป็นการลงสนามแข่งเป็นครั้งสุดท้ายอย่างแท้จริง ศิศิราได้พาน้องเอิร์ธและน้องไอซ์ลูกสาววัยห้าเดือนมาดูการแข่งขัน
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 71
ในเวลานั้นเองพยาบาลได้เข็นทารกน้อยเข้ามาในห้อง ทุกคนต่างก็ตรงเข้าไปชื่นชมสมาชิกใหม่โดยพร้อมเพรียง “น่ารักน่าชังอะไรอย่างนี้ เหลนตัวน้อยของทวด” “อัทธ์ตั้งชื่อให้ลูกหรือยัง” “ซินอยากให้ลูกชื่อเอิร์ธครับพ่อ เพราะลูกเป็นโลกทั้งใบของเรา ส่วนชื่อจริงก็จะให้คุณย่าตั้งให้” “ย่าคิดไว้แล้วว่าจะให้ชื่ออัษฎาวุธ” “ชื่อเพราะดีค่ะ ซินกับคุณอัทธ์จะให้ลูกใช้ชื่อนี้” “ได้ข่าวว่าพอออกจากท้องแม่ก็ร้องเสียงดังลั่นห้องคลอดจริงไหม” “จริงครับคุณย่า” เด็กชายอัษฎาวุธดูจะเป็นเด็กอารมณ์ดี ใครอุ้มก็ไม่ร้อง เมื่อใดที่เขาได้ยินเสียงของบิดา ก็จะหันหาเพราะจดจำเสียงของผู้เป็นพ่อได้อย่างแม่นยำ เขาสามารถแยกแยะเสียงของพ่อออกจากเสียงของคนอื่นได้ คงเป็นเพราะอัทธวีร์มักจะพูดคุยกับลูก ร้องเพลง และเล่านิทานให้ลูกฟังเสมอตั้งแต่เขาอยู่ในท้อง ทำให้เขาจดจำเสียงของพ่อได้เป็นอย่างดี ศิศิราตัดสินใจที่จะเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง โดยมีคุณย่าและแม่ของสามีอาสามาช่วยเลี้ยงอีกแรง ดูเหมือนว่าทุกคนจะมีอาการเห่อและหลงทารกน้อยคนนี
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 70
ศิศิราตักตะโก้เผือกให้เพื่อน “เมลองชิมตะโก้เผือกเจ้านี้ดูสิ คุณอัทธ์ต้องไปต่อคิวซื้อมาให้เมเลยนะ แม้จะไม่ใช่เจ้าประจำของเมแต่ซินว่าต้องอร่อยแน่ๆ” เมทนียิ้มที่เพื่อนรักยังคงจดจำได้ว่าเธอชอบกินตะโก้เผือก “ขอโทษนะซิน” “เมขอโทษซินเรื่องอะไร” “ก็เรื่องแย่ๆ ที่ทำให้เราต้องผิดใจกัน” “เรื่องมันผ่านไปแล้วซินไม่เก็บมาใส่ใจหรอก เราอย่ารื้อฟื้นเรื่องที่ทำให้เราไม่สบายใจกันเลยนะเม” “ซินหายโกรธเมแล้วใช่ไหม” “ใช่ เรามาลืมเรื่องที่เคยบาดหมางกัน และกลับมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเหมือนเดิมนะ” “ตกลง” ทั้งสามคนต่างก็ยิ้มให้กันและกันอย่างมีความสุข ก่อนจะชวนกันกินอาหารและขนมที่ซื้อมามากมาย “เกือบลืมอวดไปเลย นี่ไงลูกชายของผมกับซิน” อัทธวีร์เห่อลูกถึงขนาดหยิบภาพอัลตร้าซาวด์ของลูกชายมาอวดเมทนี ก่อนจะอัพภาพนั้นลงไอจีด้วยความภาคภูมิใจ โดยอัพสเตตัสว่า ‘มายซัน!! อีกไม่นานเราก็จะได้เจอหน้ากันแล้วนะ’ ศิศิราอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากแซวสามีของตัวเองเมื่อเห็นการ
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 69
“ที่ผมมาวันนี้นอกจากจะมาเยี่ยมคุณแล้วก็อยากจะมาสงบศึก อะไรก็ตามที่ผมเคยทำให้คุณเข้าใจผิดจนเป็นเหตุให้คุณต้องเป็นแบบนี้ผมขอโทษ และหวังว่าคุณจะยกโทษให้ เราจะได้มาเป็นเพื่อนกันแทนที่จะเป็นศัตรู” เมทนีจ้องมองอัทธวีร์ไม่วางตา เพราะไม่รู้ว่าเขาจะมาไม้ไหนหรือมีแผนอะไร ที่จู่ๆ ก็จะมาขอเป็นเพื่อน ทั้งที่ตั้งแต่เกิดเรื่องในวันนั้นทั้งเขาและศิศิราต่างก็หายเงียบไปเลย อัทธวีร์มองเห็นความเหงาในแววตาเธอ “ผมจริงใจและอยากจะเป็นเพื่อนกับคุณจริงๆ หวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้” ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกับยื่นมือไปตรงหน้าเธอ เมทนีจ้องมองใบหน้าของอัทธวีร์สลับกับมือของเขาที่ยื่นมาตรงหน้า ก่อนจะยื่นมือของตนเองออกไป “เราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ” “ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นพวกคุณก็หายเงียบไปเลย” “คุณคงได้ยินข่าวแล้วเรื่องคดีความของผม” เมทนีพยักหน้าแทนคำตอบ “คงสมน้ำหน้าผมล่ะสิ” “ตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้น แต่พอคุณหลุดจากคดีนั้นจริงๆ ฉันก็รู้สึกโล่งใจแทนซิน” อัทธวีร์ยิ้มเมื่อได้ยินคำตอบแบบตรงไปตรงมา
บางทีคุณอาจจะชอบ
พ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ127.3K viewsวิศวะร้อนรัก
Re-match I รีแมทช์182.2K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.6K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว185.5K viewsท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ
SUNISAYOK414 viewsวิศวะโหมดหมาเด็ก
Camellia.ma145 viewsพี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม?
ศรีอักษรรินทร์45 viewsประธานลู่ต้องสยบ คุณซูไปตรวจสายเลือดอีกแล้ว
หวานละมุน261 views
