เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 9
วันที่เผยแพร่:
2026-09-27 18:51:45“ซินไม่ได้เป็นอะไร ปกติดีทุกอย่าง”
“แน่ใจนะ”
“แน่ใจสิ”
“เขาทำอะไรซินหรือเปล่า”
“คิมหมายถึงใคร!”
“ก็ว่าที่เจ้าบ่าวของซินไง”
“ไม่มีอะไรหรอก อย่าใส่ใจเลยนะคิม เรารีบทำงานต่อให้เสร็จเร็วๆ กันดีกว่าจะได้กลับกันซะที ซินอยากกลับบ้านเต็มทีละ”
แม้เพื่อนจะบอกว่าไม่มีอะไร
แต่คิมหันต์มั่นใจว่าจะต้องมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น ระหว่างศิศิราและว่าที่เจ้าบ่าวของเธอแน่นอน เพราะปฏิกิริยาของหญิงสาวเปลี่ยนไป เพียงแต่เธอไม่อยากเล่าให้เขาฟัง ซึ่งเขาเองก็ไม่ได้เซ้าซี้ถาม
เช้าวันต่อมา...
“อรุณสวัสดิ์ครับพ่อ”
อนวัชยิ้มรับคำทักทายของบุตรชาย
“เช้านี้มีอะไรกินบ้างครับแม่”
เขาสวมกอดมารดาไว้ในอ้อมแขนจากทางด้านหลัง
“ข้าวต้มทะเล...อัทธ์จะเอาด้วยไหมลูกหรือจะเอาอาหารเช้าแบบฝรั่ง แม่จะได้สั่งให้เขาทำให้”
“ข้าวต้มก็ได้ครับ คุณย่าล่ะครับ”
“เดี๋ยวก็คงจะลงมา” พูดไม่ทันขาดคำอัมพกาก็เดินเข้ามาในห้องอาหาร
“ว่าไงพ่อตัวดี ทำไมวันนี้ถึงได้ลงมากินมื้อเช้าพร้อมกันได้”
“เพราะผมรู้ว่าคุณย่าคิดถึงผมไงครับ”
“มาก็ดีละย่ามีเรื่องจะคุยด้วย”
“เรื่องอะไรครับ”
“ย่าจะปลูกเรือนหอให้อัทธ์กับหนูซิน ก็เลยอยากให้อัทธ์เป็นคนเลือกแบบบ้าน”
“ทำไมต้องเสียเงินเสียทองสร้างบ้านหลังใหม่ด้วยล่ะครับคุณย่า ใช้ห้องของผมเป็นเรือนหอก็ได้นี่ครับ”
”ย่าเคยตั้งใจไว้แล้วว่าอัทธ์แต่งงานมีครอบครัวเมื่อไรย่าจะปลูกเรือนหอให้”
“แต่ผมว่า...”
“ไม่มีคำว่าแต่” อัมพกาตอบหลานชายด้วยเสียงทรงอำนาจ
น้ำเสียงแบบนี้ใครเลยจะกล้าขัด
“แล้วไหนล่ะครับแบบบ้านที่จะให้ผมเลือก”
เด็กรับใช้นำแฟ้มงานที่ประมุขของบ้านได้จัดเตรียมไว้มามอบให้ชายหนุ่ม เขารับมาเปิดดู
“ชอบแบบไหนก็บอกมาพ่อจะได้ดำเนินการให้”
“นี่เป็นแบบบ้านใหม่ของเราเหรอครับ สวยดีนะครับผมไม่เคยเห็นมาก่อน ผมเลือกอันนี้ครับ”
อัทธวีร์ตอบพร้อมกับยื่นแบบบ้านที่เขาต้องการให้คุณย่าดู
“วัชช่วยไปจัดการเรื่องนี้แทนแม่ทีนะ ติดขัดอะไรตรงไหนก็ค่อยมาคุยกัน”
“ครับคุณแม่”
“เรื่องของเราไปถึงไหนแล้วตาอัทธ์”
“หมายถึงเรื่องอะไรครับคุณย่า”
“ก็เรื่องของอัทธ์กับหนูซินน่ะสิ ย่าหาฤกษ์แต่งงานให้เลยดีไหม”
“ใจเย็นๆ ก่อนสิครับคุณย่า ผมกับหนูซินของคุณย่ากำลังสานสัมพันธ์กันอยู่ครับ”
“สานสัมพันธ์หรือตัดสัมพันธ์กันแน่”
โดนผู้เป็นย่าพูดดักคอไว้แบบนี้อัทธวีร์ก็รู้สึกร้อนตัวขึ้นมาทันที
“ทำไมคุณย่าถึงพูดแบบนั้นล่ะครับ”
“ก็ดูความประพฤติตัวของเราสิ วันๆ ไม่ทำอะไร เอาแต่เที่ยวเมาหัวราน้ำ กลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ แทบทุกคืน เสเพลแบบนี้ผู้หญิงที่ไหนเขาจะชอบ”
“ว่าแต่ผม หนูซินของคุณย่าก็ใช่ย่อยอยู่นะครับ พฤติกรรมของเธอยามอยู่ลับหลังผู้ใหญ่ก็ไม่ต่างจากผมนักหรอก”
“หมายความว่ายังไง พูดให้ชัดเจนหน่อยซิ”
“คุณย่าคงจะยังไม่รู้ว่าซินก็ชอบเที่ยวกลางคืนเหมือนผม”
“แล้วเรารู้ได้ยังไง”
“ผมเคยเจอซินไปเที่ยวสถานเริงรมย์ที่เดียวกับผมอยู่บ่อยครั้ง และในแต่ละครั้งก็มักจะมีผู้ชายไม่ซ้ำหน้าล้อมรอบตัวเธอเสมอ”
“จริงเหรอลูก”
“จริงสิครับแม่ ผมมีหลักฐานด้วยนะ”
“หลักฐานอะไร! เอามาให้ย่าดูหน่อยซิ”
อัทธวีร์เปิดภาพและคลิปที่เขาถ่ายเก็บไว้เมื่อคืนให้ทุกคนดู
“หนูซินก็แค่ไปเที่ยวผับกับเพื่อนๆ บ้างเป็นบางครั้งแล้วมันแปลกตรงไหน”
“ก็แปลกตรงที่ผู้หญิงไม่ควรทำตัวแบบนี้ไงล่ะครับคุณย่า”
แต่เขากลับถูกอัมพกาพูดตอกหน้ากลับไปว่าตัวเขาเองก็มีพฤติกรรมที่ไม่แตกต่าง
“มันเหมือนกันที่ไหนล่ะครับ”
“ในเมื่ออัทธ์ยังทำได้ก็ไม่ควรไปกล่าวตำหนิคนอื่น”
“ผมเป็นผู้ชายเที่ยวหัวราน้ำแค่ไหนก็ไม่เสียหาย แต่ซินเป็นผู้หญิงนะครับ ไม่มีผู้หญิงดีดีที่ไหนเขาเที่ยวผับทุกคืนแบบนี้กันหรอกครับ”
“ย่าว่าการที่หนูซินไปเที่ยวผับก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร ตราบใดที่เธอยังไม่ได้ทำตัวเสื่อมเสียชื่อเสียงจริงไหม”
“คุณย่าพูดเหมือนเห็นดีเห็นงามกับพฤติกรรมของซินที่สนิทสนมกับผู้ชายจนเกินงาม”
“ดูจากคลิปที่ถ่ายมาพ่อก็ไม่เห็นว่าหนูซินจะทำอะไรที่เกินงามเลยนะอัทธ์”
“นั่นสิ...แม่เห็นด้วยกับวัช” อัมพกาเอ่ย
อัทธวีร์หันไปสบตามารดา อณิมายิ้มให้บุตรชายก่อนที่จะเอ่ยออกมาตามความคิดของตนเอง
“แม่ว่าอัทธ์คิดมากเกินไปนะ หนูซินก็แค่ไปเที่ยวผับซึ่งใครๆ ก็ทำกัน”
บทล่าสุด
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 74
“พูดเล่นใช่ไหมคะ” “ใครว่าผมพูดเล่น ผมพูดจริงทำจริงเสมอคุณก็รู้” “ไม่ค่ะ” เธอเน้นคำชัดเจน “ทำไมล่ะซิน คุณกับผมต่างก็เป็นลูกคนเดียวน่าจะรู้ดีว่ามันเหงาแค่ไหน การที่เรามีลูกด้วยกันหลายๆ คนพวกเขาจะได้ไม่เหงาเพราะมีเพื่อนเล่น ตกลงนะซิน” อัทธวีร์พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ยังไม่เข็ดอีกเหรอคะที่ต้องอดหลับอดนอนช่วยซินเลี้ยงลูก” “ไม่!” แต่เมื่อหันเห็นสายตารู้ทันของภรรยา ทำให้เขาต้องเปลี่ยนคำพูด “โอเค ผมยอมรับว่ามันก็เหนื่อย แต่เป็นความเหนื่อยที่สร้างความสุขให้กับผม และรู้ดีว่าคุณเหนื่อยกว่าผมเยอะ แต่ผมก็ยังอยากให้เรามีลูกด้วยกันมากกว่านี้ เรามาเพิ่มสมาชิกให้กับครอบครัวของเรากันดีกว่า ผมว่าเอิร์ธกับไอซ์คงอยากได้เพื่อนเล่นเพิ่มแล้วล่ะ” “ลูกหรือพ่อกันแน่คะที่อยากได้สมาชิกเพิ่ม” “ทั้งลูกทั้งพ่อ อย่าปฏิเสธผมเลยนะซิน ถึงคุณปฏิเสธผมก็มีวิธีที่จะทำให้คุณคล้อยตามผมได้อยู่ดี” “โอเคค่ะ ซินจะมีลูกให้คุณจนคุณเบื่อเลย” “ไม่มีคำว่าเบื่อ คุณน่าจะรู้ดีกว่าใครว่าผมชอบทำลูก
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 73
นักข่าวส่วนใหญ่ต่างก็บ่นเสียดายนักเตะฝีมือดีเช่นเขาก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อในการสนทนา “มีความเป็นไปได้ไหมว่าน้องเอิร์ธจะหันมาเล่นฟุตบอลอาชีพเหมือนคุณพ่อในอนาคต” “เขาเพิ่งจะสามขวบเอง ผมว่ามันเร็วเกินไปที่จะตอบคำถามนี้ แต่เราคงไม่บังคับลูก ไม่ว่าเขาอยากจะเป็นอะไร เราสองคนในฐานะพ่อและแม่ก็พร้อมที่จะให้การสนับสนุนเขาเสมอ” “ทราบมาว่าคุณหวงลูกสาวคนนี้มาก” “ผมก็รักและห่วงลูกทั้งสองคนนั่นล่ะครับ แต่เพราะน้องไอซ์ยังเล็กมาก ผมกับซินก็เลยต้องใส่ใจน้องไอซ์มากกว่าพี่เอิร์ธนิดหนึ่ง” “ตั้งใจว่าจะมีทายาทสักกี่คนคะ” “กี่คนดีซิน” เขาหันไปเอ่ยถามภรรยาที่ยืนอยู่ข้างตัว เมื่อเห็นว่าเธอไม่ตอบอัทธวีร์จึงเป็นฝ่ายตอบคำถามนั้นเอง “ผมกับภรรยาต่างก็เป็นลูกคนเดียว ผมก็เลยตั้งใจว่าอยากจะมีลูกมากๆ มากพอที่จะตั้งทีมฟุตบอลได้เลยยิ่งดี” นัยน์ตาของศิศิราเบิกกว้างเมื่อได้ยินคำตอบของสามี จะตอบอะไรไม่เคยปรึกษากันบ้างเลย “ตั้งทีมฟุตบอลทั้งทีมเลยเหรอคะ เอาแบบนั้นเลยนะ” “ใช่!
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 72
“ไม่ใช่แค่คิดแต่ลงมือทำด้วย ถึงได้ผลลัพธ์เป็นเจ้าตัวเล็กซึ่งเป็นเสมือนพยานรักของเราสองคน” “ทีนี้ซินเชื่อคิมหรือยังว่าวิธีที่จะหยุดความเจ้าชู้ของคุณอัทธ์ได้คือซินต้องรีบมีลูกกับเขา ถ้ามีลูกสาวได้ยิ่งดี” “แทนที่เธอจะเชื่อคำแนะนำของคุณ แต่เธอกลับทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม ผมก็เลยซ้อนแผน ถ้าไม่ทำแบบนี้มีหวังกว่าน้องเอิร์ธจะได้มาเกิดคงอีกนานเลย” “แผนที่คุณเลือกใช้จัดได้ว่าเด็ดจริงๆ” “นั่นสิ ต้องผู้ชายอย่างอัทธวีร์เท่านั้นล่ะที่คิดแผนแบบนี้ออกมาได้” สิงหนาทและคิมหันต์ต่างก็ชื่นชมแผนการอันแยบยลที่อัทธวีร์นำมาใช้ ศิศิราถึงกับต้องส่ายหัวคล้ายกับเอือมระอา “พวกผู้ชายอยู่ด้วยกันทีไรก็มักจะเข้ากันได้เป็นปี่เป็นขลุ่ยแบบนี้ทุกที” สามปีต่อมา... อัทธวีร์ตัดสินใจหวนกลับมาลงสนามแข่งในฐานะนักเตะอีกครั้ง หลังจากที่เคยแขวนสตั๊ดเพราะอาการบาดเจ็บจากการแข่งขันมาแล้วก่อนหน้านี้ แต่การลงแข่งในครั้งนี้จะเป็นการลงสนามแข่งเป็นครั้งสุดท้ายอย่างแท้จริง ศิศิราได้พาน้องเอิร์ธและน้องไอซ์ลูกสาววัยห้าเดือนมาดูการแข่งขัน
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 71
ในเวลานั้นเองพยาบาลได้เข็นทารกน้อยเข้ามาในห้อง ทุกคนต่างก็ตรงเข้าไปชื่นชมสมาชิกใหม่โดยพร้อมเพรียง “น่ารักน่าชังอะไรอย่างนี้ เหลนตัวน้อยของทวด” “อัทธ์ตั้งชื่อให้ลูกหรือยัง” “ซินอยากให้ลูกชื่อเอิร์ธครับพ่อ เพราะลูกเป็นโลกทั้งใบของเรา ส่วนชื่อจริงก็จะให้คุณย่าตั้งให้” “ย่าคิดไว้แล้วว่าจะให้ชื่ออัษฎาวุธ” “ชื่อเพราะดีค่ะ ซินกับคุณอัทธ์จะให้ลูกใช้ชื่อนี้” “ได้ข่าวว่าพอออกจากท้องแม่ก็ร้องเสียงดังลั่นห้องคลอดจริงไหม” “จริงครับคุณย่า” เด็กชายอัษฎาวุธดูจะเป็นเด็กอารมณ์ดี ใครอุ้มก็ไม่ร้อง เมื่อใดที่เขาได้ยินเสียงของบิดา ก็จะหันหาเพราะจดจำเสียงของผู้เป็นพ่อได้อย่างแม่นยำ เขาสามารถแยกแยะเสียงของพ่อออกจากเสียงของคนอื่นได้ คงเป็นเพราะอัทธวีร์มักจะพูดคุยกับลูก ร้องเพลง และเล่านิทานให้ลูกฟังเสมอตั้งแต่เขาอยู่ในท้อง ทำให้เขาจดจำเสียงของพ่อได้เป็นอย่างดี ศิศิราตัดสินใจที่จะเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง โดยมีคุณย่าและแม่ของสามีอาสามาช่วยเลี้ยงอีกแรง ดูเหมือนว่าทุกคนจะมีอาการเห่อและหลงทารกน้อยคนนี
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 70
ศิศิราตักตะโก้เผือกให้เพื่อน “เมลองชิมตะโก้เผือกเจ้านี้ดูสิ คุณอัทธ์ต้องไปต่อคิวซื้อมาให้เมเลยนะ แม้จะไม่ใช่เจ้าประจำของเมแต่ซินว่าต้องอร่อยแน่ๆ” เมทนียิ้มที่เพื่อนรักยังคงจดจำได้ว่าเธอชอบกินตะโก้เผือก “ขอโทษนะซิน” “เมขอโทษซินเรื่องอะไร” “ก็เรื่องแย่ๆ ที่ทำให้เราต้องผิดใจกัน” “เรื่องมันผ่านไปแล้วซินไม่เก็บมาใส่ใจหรอก เราอย่ารื้อฟื้นเรื่องที่ทำให้เราไม่สบายใจกันเลยนะเม” “ซินหายโกรธเมแล้วใช่ไหม” “ใช่ เรามาลืมเรื่องที่เคยบาดหมางกัน และกลับมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเหมือนเดิมนะ” “ตกลง” ทั้งสามคนต่างก็ยิ้มให้กันและกันอย่างมีความสุข ก่อนจะชวนกันกินอาหารและขนมที่ซื้อมามากมาย “เกือบลืมอวดไปเลย นี่ไงลูกชายของผมกับซิน” อัทธวีร์เห่อลูกถึงขนาดหยิบภาพอัลตร้าซาวด์ของลูกชายมาอวดเมทนี ก่อนจะอัพภาพนั้นลงไอจีด้วยความภาคภูมิใจ โดยอัพสเตตัสว่า ‘มายซัน!! อีกไม่นานเราก็จะได้เจอหน้ากันแล้วนะ’ ศิศิราอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากแซวสามีของตัวเองเมื่อเห็นการ
เพลย์บอยร้ายร่ายรัก บทที่ 69
“ที่ผมมาวันนี้นอกจากจะมาเยี่ยมคุณแล้วก็อยากจะมาสงบศึก อะไรก็ตามที่ผมเคยทำให้คุณเข้าใจผิดจนเป็นเหตุให้คุณต้องเป็นแบบนี้ผมขอโทษ และหวังว่าคุณจะยกโทษให้ เราจะได้มาเป็นเพื่อนกันแทนที่จะเป็นศัตรู” เมทนีจ้องมองอัทธวีร์ไม่วางตา เพราะไม่รู้ว่าเขาจะมาไม้ไหนหรือมีแผนอะไร ที่จู่ๆ ก็จะมาขอเป็นเพื่อน ทั้งที่ตั้งแต่เกิดเรื่องในวันนั้นทั้งเขาและศิศิราต่างก็หายเงียบไปเลย อัทธวีร์มองเห็นความเหงาในแววตาเธอ “ผมจริงใจและอยากจะเป็นเพื่อนกับคุณจริงๆ หวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้” ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกับยื่นมือไปตรงหน้าเธอ เมทนีจ้องมองใบหน้าของอัทธวีร์สลับกับมือของเขาที่ยื่นมาตรงหน้า ก่อนจะยื่นมือของตนเองออกไป “เราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ” “ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นพวกคุณก็หายเงียบไปเลย” “คุณคงได้ยินข่าวแล้วเรื่องคดีความของผม” เมทนีพยักหน้าแทนคำตอบ “คงสมน้ำหน้าผมล่ะสิ” “ตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้น แต่พอคุณหลุดจากคดีนั้นจริงๆ ฉันก็รู้สึกโล่งใจแทนซิน” อัทธวีร์ยิ้มเมื่อได้ยินคำตอบแบบตรงไปตรงมา
บางทีคุณอาจจะชอบ
เรื่องสั้นซ่อนรัก
C115.0K viewsพี่เขยเสน่ห์ร้าย
กาสะลอง96.3K viewsคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว294.6K viewsพิศวาสรักลูกหนี้ [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet191.9K viewsวิศวะโหมดหมาเด็ก
Camellia.ma146 viewsรักกันเมื่อวันที่สายไป
PAIZAY59 viewsลูกสาวเพื่อน
Sadistic_X146 viewsCherish you ขอรักหน่อยได้หรือเปล่า?
SUNISAYOK178 views
