ตอนจบ

"จริงด้วยที่พี่ต้องแต่งงานก็เพราะพวกเขาอยากมีหลานพี่เจอหนทางแล้วแจน" เขายิ้มด้วยความดีใจดวงตาเบิกกว้างฉันเห็นสายตาของเขาเปล่งประกายทำให้แน่ใจว่าเขาเจอทางออกแล้วจริงๆ

"แจนมีอะไรจะบอกพี่ด้วยนะ"

"เรื่องอะไรเหรอ"

"ประจำเดือนแจนขาดไปหนึ่งเดือน" เขาเก็บสีหน้าความดีใจไว้ไม่อยู่เลย

"ไปซื้อที่ตรวจกัน" เขาลุกขึ้นจะพาฉันไปซื้อที่ตรวจทั้งที่ตอนนี้ก็เริ่มดึกแล้วเขาดูตื่นเต้นไม่น้อยนี่เป็นเหตุผลที่ฉันไม่อยากบอกเพราะกลัวว่าหากมันไม่เป็นอย่างที่คิดกลัวว่าเขาจะผิดหวัง

"เดี๋ยวสิคะวันนี้มันดึกมากแล้วนะไว้พรุ่งนี้แจนจะรีบตรวจ" เขายิ้มไม่หุบเลยฉันยิ่งเห็นรอยยิ้มของเขาก็ยิ่งทำให้ฉันมีความสุข เมื่อทานอาหารเสร็จเราทั้งคู่ก็กลับที่พักที่เป็นบ้านตากอากาศเขาเดินวนไปมาอยู่หลายรอบจนฉันเวียนหัว

"พี่วิททำไมไม่นอนคะเดินไปมาทำไม" เขาหันมายิ้มอย่างร่าเริงจนฉันแอบกลัวว่าถ้าทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่เขาคิดคงต้องเสียใจมากแน่นอน

"พี่ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับแล้ว" 

"พี่วิทอย่าพึ่งคิดไปไกลเลยนะคะแจนกลัวไม่เป็นอย่างที่เราหวัง" เมื่อฉันพูดแบบนั้นสีหน้าของเขาเปลี่ยนทันทีและเดินมานั่งบนที่นอนข้างๆฉันด้วยสายตาที่กังวล

"นั่นสิ ขนาดอยู่กับน้ำมาตั้งหลายเดือนยังไม่ท้องเลย" เมื่อฉันได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกนอยได้ยินแบบนั้นทำให้นึกถึงว่าเขามีอะไรกันแล้วฉันนอนหันหลังให้ทันที

"อ้าวแจนเป็นอะไรครับ" 

"เปล่าหรอกค่ะนอนเถอะ" ฉันพยายามปล่อยเพราะมันเป็นอดีตที่พี่เขารักฉันเพราะฉันเป็นคนที่มีเหตุผลเพราะฉะนั้นจะเอาเรื่องนี้มาทำให้เป็นปัญหาไม่ได้

เขาขึ้นมาบนเตียงและปิดไฟนอนลงหันมากอดฉันจนหลับไป

 

รุ่งขึ้น..

ฉันลืมตาขึ้นมาและลุกขึ้นไปเปิดหน้าต่างรับลมทะเลฉันไม่ได้มาเที่ยวนานแล้วรู้สึกมีความสุขที่สุดถ้าเป็นไปได้ฉันอยากจะไปรับพ่อแม่ของฉันมาเที่ยวด้วย ฉันมัวแต่ตื่นเต้นกับลมทะเลจนลืมไปเลยว่าตื่นมาไม่เจอพี่วิทเมื่อนึกขึ้นได้ก็รีบเดินไปหยิบโทรศัพท์มาโทรหาเขา

แกร็ก! กำลังจะกดโทรออกเขาก็เปิดประตูเข้ามาทันทีพร้อมกับถือถุงอะไรมา

"ไปไหนมาคะ"ฉันไม่รอช้าเลยที่จะเอ่ยถามเพราะเขาออกไปโดยไม่ได้บอกเลย

"พี่ไปซื้อที่ตรวจมาแล้วนะ" เมื่อวางถุงลงให้ตายสิซื้อมาเยอะมากหลายยี่ห้อด้วย ฉันเผยรอยยิ้มออกมาทันทีรู้สึกเอ็นดูเขามาก เขาคงอยากมีลูกมาก

ฉันรีบหยิบที่ตรวจเข้าห้องน้ำไปเพราะสงสารคนที่ตื่นต้น เมื่อตรวจได้สักพักเป็นสิ่งที่ฉันดีใจที่สุดเพราะฉันท้องจริงๆด้วยแต่ก็แกล้งออกไปตีหน้าเศร้า

"ว่าไงท้องไหม"

"เสียใจด้วยนะคะ "เขาตีหน้าเศร้าทันทีที่ได้ยินคำพูดของฉันฉันรีบยื่นที่ตรวจออกมาเพราะเห็นสีหน้าเขาไม่สู้ดี

"ท้องแล้ว" แค่ได้ยินแค่นั้นเขาเข้ามากอดฉันอุ้มขึ้นด้วยความดีใจ วันนี้เขาได้เป็นพ่อคนสมใจแล้วเมื่อวางฉันลงก็หอมที่ท้องใหญ่เลย

เขารีบเก็บข้าวของและพาฉันกลับกรุงเทพวันนี้เลยฉันตั้งตัวไม่ทันเลยสักครั้งทั้งตอนมาและตอนกลับ เขาขับรถด้วยท่าทีที่ดีใจรอยยิ้มของเขาเปล่งออกมาจนฉันต้องยิ้มตาม

เมื่อถึงกรุงเทพเขาดึงแขนฉันเดินตรงไปหาพ่อของเขาที่ห้องทำงานทันที ชายสูงวัยทำหน้างงเมื่อจู่ๆเห็นเขาโผล่มาทั้งที่หนีไปเองแท้ๆ

"กลับมาก็ดีแล้วน้องน้ำตามหาแกตั้งนาน"

"ผมไม่ได้กลับมาสองคนนะครับ" แม้จะได้ยินคำพูดของพ่อก็ไม่ทำให้เขาอารมณ์เสียเพราะมันมีเรื่องที่น่าดีใจมากกว่านั้น 

"อะไรของแก"

"ผมมาสามคนพ่อแม่ลูก" พ่อของเขาที่กำลังก้มลงทำงานเมื่อได้ยินประโยคนั้นก็เงยหน้าขึ้นมาทันที สีหน้าดูตื่นเต้นไม่น้อย

"ว่าไงนะ"

"แจนท้องอยู่ครับ" พ่อของเขาดีใจเป็นอย่างมากเพราะรอคอยมาเป็นปีแล้วตอนนี้รู้แล้วว่าคนที่เป็นปัญหาไม่ใช่พี่วิทแต่เป็นคุณน้ำ เขาลุกขึ้นมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มทำให้ฉันรู้สึกโล่งใจ

"จริงๆใช่ไหมพ่อจะได้เป็นปู่แล้วใช่ไหม" 

พี่วิทหันมามองหน้าฉันและเลิกคิ้วขึ้นส่งสัญญานให้เห็นว่าสำเร็จแล้วอีกไม่นานคงจะได้แต่งงานกันแล้ว

"ครับ" เขารีบโทรไปยกเลิกการที่จะทำให้พี่วิทกลับมาอยู่กับคุณน้ำทันทีเพราะตอนนี้รู้แล้วว่าต่อให้อยู่กันไปเขาก็คงไม่ได้อุ้มหลานเพราะเธอ

ฝั่งนู้นขู่ว่าจะยกเลิกสัญญาที่ร่วมธุรกิจกันเพราะเป็นความประสงค์ของคุณน้ำแต่พ่อปู่ฉันใจใหญ่มากไม่สนใจเลยเขาตกลงที่จะจัดงานแต่งให้ฉันแต่ด้วยความเป็น introvert ของฉันจึงต้องการงานที่มันเล็กๆและคนน้อยๆ

และขอให้ไปแต่งที่บ้านให้ถูกต้องตามประเพณีด้วย แน่นอนว่าเขาตกลงไม่คิดไม่ฝันเลยว่าวันนี้จะมาถึงวันนี้สิ่งที่ฉันพยายามมาทั้งหมดสมหวังเสียที

เมื่อวันแต่งงานมาถึง

พ่อแม่ของฉันก็มาอยู่ร่วมงานที่กรุงเทพด้วยงานแต่งถูกจัดขึ้นที่โรงแรมหรูขนาดฉันบอกไม่อยากจัดงานใหญ่แต่แขกในงานยังมาเป็นร้อยๆแต่ไม่เป็นไรพ่อแม่ของเขาคอยดูแลฉันอย่างไม่ห่างทำให้วันนี้ฉันมีความสุขมาก

ผ่านมา 1 สัปดาห์ฉันได้พาเขากลับมาที่บ้านเพื่อมาแต่งที่ต่างจังหวัดอีกรอบโดยจัดงานบ้านๆ ทำให้คนแถวบ้านต่างอิจฉาฉันเป็นอย่างมากเพราะสินสอดของฉันเป็นล้านซึ่งแถวบ้านยังไม่มีใครเคยได้ขนาดนี้

หากฉันไม่มีลูกพ่อแม่ของเขาคงรับฉันไม่ได้แน่นอนเพราะฉันอยู่บ้านนอกแต่เพราะมีหลานที่อยู่ในท้องของฉันทำให้เขาตัดอคติออกจนหมด

ในวันแต่งงานพ่อแม่ของฉันต่างยิ้มอย่างมีความสุขเพราะฉันมีสามีที่ร่ำรวยและรักฉันมากท่านทั้งสองรู้ว่าฉันท้องก็ดีใจมากเช่นกันเพราะจะได้มีหลานน้อยกับเขา

"ขอบคุณมากนะพี่วิทที่ทำทุกอย่างเพื่อแจน"

"พี่สิต้องขอบคุณที่แจนทำทุกอย่างเพื่อพี่ตั้งหลายปีและกลับมาหาพี่" ในระหว่างที่เข้าพิธีดูเขาตื่นเต้นมากเพราะมีพิธีสู่ขวัญด้วยซึ่งเขาไม่เคยเห็นมาก่อนเมื่อพิธีเสร็จก็ส่งตัวเข้าหอส่วนพ่อแม่ญาติของเขาก็กลับไปที่กรุงเทพทันทีเหลือแค่เขาที่ต้องอยู่ที่บ้านของฉันให้ครบ 3 วันตามความเชื่อ

 

รุ่งเช้า

"พี่วิทตื่นใส่บาตรเร็ว"ฉันที่ตื่นหุงข้าวทำกับข้าวไว้ให้เขาใส่บาตรในตอนเช้าเขาตื่นขึ้นมาในอาการงัวเงียรีบเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำชำระล้างกายและแต่งตัวเพื่อใส่บาตร

"แจนรู้ไหมพี่ไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลยนะขอบคุณนะที่นำแต่สิ่งดีๆมาให้พี่" เมื่อใส่บาตรเสร็จเขาก็มานั่งคุยกับฉันที่ห้องรับแขกดูเขามีความสุขมากกับชีวิตที่บ้านนอกฉันเองต่างหากที่กลัวไปเองว่าเขาจะอยู่ไม่ได้

แต่พอเขามาอยู่จริงๆกลายเป็นว่าเขาดูมีความสุขกว่าการใช้ชีวิตในเมืองเสียอีก เขาจูบที่ท้องของฉันบ่อยมากทำให้ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่ฉันพยายามไปไม่สูญเปล่า

เมื่ออยู่ที่บ้านจนครบ 3 วัน เราก็กลับไปทำงานที่กรุงเทพเจาพาฉันไปทำงานที่บริษัทเดิมเพราะทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้วหลายๆคนที่อยู่ในนั้นต่างก็อิจฉาฉันเพราะต่างก็ชอบพี่วิทกันทั้งนั้น

ถือเป็นความโชคดีของฉันมากที่เขารักฉันอย่างไม่สนใจในฐานะและสิ่งต่างๆฉันขอบคุณเขาในทุกๆวันที่ทำให้ฉันมีความสุข ใครที่เคยบอกว่าเขาเอาแต่ใจถูกต้องแล้วเขาเป็นแบบนั้นจริงๆแต่กลับไม่เคยเป็นแบบนั้นกับฉันเลยกลับกลายเป็นคนที่คอยตามใจฉันด้วยซ้ำ

 

 

                                                                           จบบริบูรณ์

ความรักเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่สามารถทำลายอุปสรรคได้ทุกอย่างหากใจรักกันมากพอ ขอบคุณตัวเองที่ยอมเสี่ยงจนได้รับความรักดีๆแบบนี้