แฟนเก่า

ดวงตาคู่สวยจับจ้องรายการซื้อของที่อยู่ในมือ เพราะวันนี้เป็นหยุดเมษาจึงถือโอกาสออกมาเดินช็อปปิ้งแก้เบื่อ ในตัวเมืองวันนี้ดูคึกคัก แม้อากาศจะร้อนไปสักหน่อยแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไร

มือเล็กยกแก้วสตรอเบอรี่โยเกิร์ตที่สังเพิ่มพิเศษโยเกิร์ตขึ้นดื่ม ใจนึกไปถึงรสชาติแสนอร่อยของเนื้อครีมที่ทิวาปลดปล่อยป้อนให้กัน ขนอ่อนทั่วกายลุกชูชันเมื่อคิดไปถึงยามที่เขาบีบรีดทุกหยาดหยดให้ หากแต่ความเย็นจากเกล็ดน้ำแข็งและความเปรี้ยวฉ่ำ กลับค่อยๆ ดึงเธอกลับมาสู่ความจริงตรงหน้า

“ทั้งหมด 16975 บาท ค่ะคุณลูกค้า”

“ค่ะ”

แคชเชียร์แสนสวยบอกกล่าวเสียงนุ่มนวล เมษายื่นบัตรเดบิตตัวเองให้อีกฝ่าย ขณะเหลือบมองบัตรอีกใบที่เสียบอยู่ในกระเป๋า ความทรงจำพาหวนไปถึงวันที่เธอได้มันมา จากใครบางคนที่วันนี้เข้าสู่วันที่ 3 แล้วที่ไม่ได้เจอเขาเลย

แปะ…

บัตรใบแข็งสีดำเย็นเยียบลอยมาแปะบนอกเปลือยเปล่า เมษาที่เพิ่งตื่นยังไม่ทันได้ลืมตาเต็มที่ จำต้องขยี้ตาเพ่งมันอย่างตั้งใจเงียบๆ ก่อนเงยหน้ามองทิวาที่ยืนอยู่ปลายเตียง

‘อะไรเหรอคะ?’

‘เธอเอาไปใช้เถอะ’

มือเรียวหยิบบัตรขึ้นมาดูใกล้ๆ พอเห็นชัดเต็มตาความง่วงจึงหายเป็นปลิดทิ้ง ทิวาทำหน้านิ่งๆ ขณะกระดกน้ำดื่มด้วยภาพลักษณ์อย่างกับนายแบบดัง แต่คนบนเตียงกลับอ้าปากกว้างมองอย่างไม่อยากเชื่อ ด้วยสมองบอกว่านี่มันคือบัตรไม่จำกัดวงเงิน ที่ชีวิตนี้เธอเองก็ไม่ได้หวังว่าจะได้จับ

‘ให้เมย์จริงๆ เหรอคะ?’

‘อืม’

เมษาหลุดจากภาพในความคิด นิ้วบรรจงลูบขอบบัตรเย็นเฉียบระหว่างรับถุงของใช้จากพนักงาน เธอก้าวเดินออกจากช็อปของห้างดัง พลางในหัวนึกไปถึงว่าคืนนั้นตัวเองก้มกดจูบบัตรต่อหน้าต่อตาเขา โดยไม่ได้นึกแคร์แววตาดูหมิ่นยามมองมาของอีกฝ่ายแต่อย่างใด

เธอไม่ได้อยากรูดบัตรของเขา แต่เธออยากรูดดุ้นของเขาต่างหาก

หญิงสาวขำขันกับความคิดตัวเองในหัว เธอไม่ได้อยากใช้เงินของทิวาเสียหน่อย แต่การเก็บบัตรของเขาเอาไว้มันคือหลักประกันว่า มันอาจมีค่ำคืนต่อๆ ไปที่จะได้ใช้เวลากับเขา เมษาจึงกำไว้แน่นดั่งของรักของหวง แม้จะไม่ได้วางแผนคิดจะใช้อะไรก็ตาม

ร่างเล็กหยุดที่หน้าช็อปเจ้าประจำของตัวเอง เมษาเดินเข้าไปเดินเลือกของตามลิสต์ที่จดเอาไว้ หันซ้ายหันขวาไม่นานก็เดินไปจ่ายเงิน สมองย้ำความคิดของตัวเองว่าเธอต้องห้ามซื้อยาคุมกำเนิดเด็ดขาดก่อนกลับเข้าบ้านพัก

ขณะจะหยิบบัตรเดบิตของตัวเองยื่นจ่ายตามปกติ ใครคนหนึ่งก็ยื่นบัตรส่งให้พนักงานตัดหน้ากัน เมษาชะงักก่อนหันไปมองบุคคลข้างกาย ดวงตาสวยเบิกกว้าง ก่อนที่หัวใจจะกระหน่ำรัวจนได้ยินชีพจรเต้นอื้ออึงในหู

เมธัช...แฟนเก่าแสนชั่วของเธอ

“เอ่อ แฟนของคุณลูกค้าหรือเปล่าคะ?”

“ใช่ครับ”

“ไม่ใช่ค่ะ!”

เมษาระงับความสั่นไหวในอก หาใช่ว่ามันเกิดจากความตื่นเต้นดีใจ แต่มันเกิดจากความโมโหสุดขีดจนแทบจะเก็บไว้ไม่อยู่ ริมฝีปากบางขบกันจนสั่นระริก ยามยกแขนตัวเองกระแทกแขนของเขาออก แล้วยื่นบัตรของตนให้กับพนักกงานที่ยืนยิ้มแห้งกับสถานการณ์ตรงหน้า

“เมย์ ฟังพี่ก่อน”

“ฉันไม่รู้จักคุณค่ะ กรุณาหลีกทาง”

เมษารับบัตรตัวเองคืนก่อนหมุนกายก้าวยาวออกจากร้าน ให้ตายสิ อุตส่าห์อธิษฐานขอไปแล้วว่าชาตินี้อย่าได้เจอหน้ามันอีก แต่ทำไมสิ่งศักดิ์สิทธิกลับฟังแค่คำขอว่าเธออยากเย่อเย็ดกับพ่อเลี้ยงทิวากันนะ

บ้าจริง วันดีๆ ของเธอต้องมาเสียเพราะมัน

ควั่บ!

เมษาตัวปลิวจากแรงดึงข้อแขนของคนเดินตามหลังมา เธอเซกลับเข้าปะทะอกของเขาอย่างจังจนเรียวจมูกเจ็บจี๊ด แขนเรียวยกสะบัดออกอย่างแรง ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่เดินผ่านไปมารายรอบ

“เมย์ ทำไมทำตัวเหมือนเด็กแบบนี้ จะโกรธก็ให้มันพอดีหน่อยไหม?”

“เฮอะ! นี่คือคำแรกที่ควรพูดตอนเจอหน้าเหรอ ขอบคุณนะที่ทำให้รู้ว่าฉันตัดสินใจไม่ผิดเลยสักนิด”

ใบหน้าเนียนแดงก่ำด้วยความโกรธ อันที่จริงเธออยากจะด่าหายาบคายใส่คนตรงหน้าด้วยซ้ำ แต่เสียงในใจมันเตือนว่านั่นมันไร้ประโยชน์ เพราะคนหน้าหนาแบบเขา คำพูดรุนแรงมันคงไม่ได้ซึมลึกเข้าไปสะกิดต่อมของความสำนึกหรอก

แค่รีบไปจากตรงนี้ก็พอ