แชร์

บทที่ 5

last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-03 10:30:14

ตอนที่5 อุบัติเหตุ

เสียงเครื่องยนต์ของรถเต่าสีฟ้าอ่อนดังแผ่วท่ามกลางถนนที่ว่างเปล่าในเวลาตีสอง แสงไฟถนนส้มหม่นทอดผ่านกระจกหน้ารถเป็นช่วงๆ น้ำอิงกำพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วซีด มือเย็นเฉียบ หัวใจเต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้

“ฮือ… ใจเย็น ๆ สิเรา…” เธอพึมพำเบาๆ เหมือนกำลังปลอบตัวเอง

ถนนว่างเปล่าจนน่าขนลุก มีเพียงเสียงลมพัดลอดเข้าช่องกระจกแผ่วเบา สองข้างทางก็มีแต่เงาตึกมืด ๆ ไม่มีผู้คน ไม่มีรถสักคันแต่ทันใดนั้น

หมา!!!

สุนัขตัวหนึ่งพุ่งถลาออกมาจากข้างถนนเหมือนสายฟ้าแลบ

“กรี๊ดดดดด!!”

น้ำอิงสะดุ้งเฮือก เธอหักพวงมาลัยสุดแรง รถส่ายไปทั้งคัน เสียงยางเสียดกับถนนดังเอี๊ยดอ๊าดก่อนจะ

โครมมมมมม!!!

แรงกระแทกทำให้รถเธอสะบัดอย่างหนัก หน้าเธอกระแทกกับเบลท์ตัวล็อกจนเจ็บจี๊ด โลกหมุนพรึ่บไปในหัวเสียงดังอื้ออึง ก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นมาช้า ๆ แสงไฟหน้ารถเธอสาดไปกระทบกับรถสปอร์ตสีดำสนิทที่เธอชนเข้าแบบเต็มแรง

!!!

รถสปอร์ต... รุ่นแพงมาก!!

และคนที่ก้าวลงมาช้า ๆ… ก็แพงกว่ารถอีก

สิงหา

เขาขมวดคิ้วเข้าหากันจนเป็นรอยเด่น ใบหน้าคมเข้มมีเงาโกรธจัดทับอยู่ ดวงตาสีเข้มกวาดมองสภาพหน้ารถตัวเองที่บุบยับไปครึ่งซีกอย่างอาฆาต

ปัก! ปัก! ปัก!

เขาถอนหายใจแรง ก่อนจะเคาะกระจกรถเธอแรงจนเกือบแตก น้ำอิงสะดุ้งแทบหลุดจากเบาะ หัวใจเต้นถี่ น้ำตาก็เริ่มคลอทันที เธอรีบหันไปดูเพื่อนด้านหลังก็หลับเหมือนศพ ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น

เธอตัดสินใจกลั้นใจเปิดประตูรถลงไปด้วยขาอันสั่นเทาจนแทบยืนไม่ไหว ทันทีที่สิงหาเห็นหน้าเธอ เขาชะงักไปครึ่งวินาที ก่อนที่ใบหน้าคมคายจะขึ้นเคร่งขรึมกว่าเดิม

“…เด็ก?” เสียงทุ้มต่ำเย็นชาจนขนเธอลุกไปทั้งตัว

“ขะ… ขอโทษค่ะ ฮือ… เราไม่ได้ตั้งใจเลยจริงๆ”

น้ำอิงรีบยกมือไหว้แทบไม่ทัน สิงหากอดอกมองรอยบุบตรงกันชนรถตัวเองแล้วถอนหายใจอย่างหงุดหงิด

“ไม่ตั้งใจแล้วไง รถฉันเสียไปครึ่งคันแบบนี้?”

“ขะ...ขอโทษค่ะ เราขับไม่เก่ง…” น้ำอิงน้ำตาคลอ

“นักเรียนม.ปลาย ออกมาเที่ยวผับแล้วขับรถตอนตีสอง?” เขาเหลือบมองเธอก่อนหรี่ตาลง น้ำเสียงเยาะนิด ๆ

“...”

“ผู้ปกครองล่ะ?”

“มะ… ไม่มีค่ะ มีแต่พี่ชาย… พี่ชายเราโกรธแน่เลย ฮือ…”

“แล้วเด็กแบบเธอ… จะรับผิดชอบยังไง?” สิงหาขยับลิ้นดันกระพุ้งแก้มเหมือนกำลังกลั้นอารมณ์

“...”

น้ำอิงเม้มปากก้มหน้า เธอไม่กล้าพูดอะไร ก่อนที่เขาจะหัวเราะในลำคอทันทีเหมือนขบขัน เสียงเขาเรียบเย็นจนหนาวสั่น

“เด็กแค่นี้… มีปัญญาเหรอ?”

“ดะ… ได้ค่ะ เราจะรับผิดชอบ… แต่…” น้ำอิงหน้าเสียทันที

“แต่?” เขาเลิกคิ้ว

“ขอผ่อน… วันละร้อย… ได้มั้ยคะ”

“วันละร้อย? เธอคิดว่าฉันซ่อมรถร้านปะยางข้างทาง เหรอ?”

“คือ… เราได้เงินอาทิตย์ละสี่พัน ถ้าให้พี่ชายสามพัน… เราจะเหลืออาทิตย์ละพันเอง เราเลย…” น้ำอิงรีบอธิบายเสียงสั่น เธอชูนิ้วประกอบไปด้วย

“...”

“เราขอผ่อนวันละร้อย…หนึ่งปีนิด ๆ ก็ครบสี่แสนแล้วค่ะ!”

สิงหาเอานิ้วดีดหน้าผากตัวเองก่อนก้มลงมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

“ไม่ ฉันจะเอาสี่แสน…ตอนนี้”

“แต่ว่า… เราไม่มีจริง ๆ นะคะ ฮือ…”

น้ำอิงตาโตทันที เธอไม่รู้ว่าจะเอาเงินมากมายแบบนั้นมาจากที่ไหน ถ้าจะให้บอกพี่ตัวเองก็กลัวว่าจะโดนดุ พลันความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาทันที ก่อนเธอจะเสนอเสียงเบา

“...”

“…ถ้าให้เราไปทำความสะอาดบ้าน ซักผ้า ล้างจาน… ให้ทุกวัน… จะได้มั้ยคะ”

สิงหาชะงัก เขามองหน้าเธอนิ่ง สายตาคมกริบเหมือนอ่านความคิดของเธอจนทะลุ จากนั้นเขาก็กระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ที่ดูดุและอันตราย

“ถ้าอยากใช้หนี้…” เสียงทุ้มต่ำดังช้า ๆ “ก็ต้องจ่าย… แบบที่ฉันกำหนดเท่านั้น”

สิงหาเดินเข้ามาใกล้จนเธอต้องถอยหลังโดยอัตโนมัติ เธอแทบจะชนประตูรถตัวเองด้วยซ้ำ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเฉียบคมลอยแผ่วเข้ามาปะปนกับความเย็นชาของเขา

“แบบ…ที่พี่ชายหากำหนด…?”

น้ำอิงเงยหน้ามองเขาอย่างงง ๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะก้มลงมาชิดใบหูเธอ ลมหายใจร้อนเฉียดแก้มใส ๆ ของเธอจนหัวใจแทบหยุดเต้น

“งั้นก็มีวิธีอยู่” เขาเหยียดยิ้มมุมปาก

“วิธี…อะไรคะ?” น้ำอิงช้อนตาขึ้นอย่างมีหวัง

สิงหาก้มหน้าเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนลมหายใจเขาแทบจะแตะข้างแก้มเธอ

“มาอยู่กับฉันสิ”

“หะ หา?! อะ…อะไรนะคะ?!” น้ำอิงเบิกตากว้าง หัวใจแทบหลุดออกจากอก

“มาอยู่กับฉัน เป็นของฉัน จนกว่าจะใช้หนี้หมด” เขาพูดแบบไม่หลบไม่หลีก ไม่ติดจะปกปิดความต้องการแม้แต่นิดเดียว

“...”

“ดูแลบ้านให้ฉัน…และฉันจะบอกเองว่าเธอต้อง ‘ดูแล’ อะไรอีกบ้าง”

น้ำอิงหน้าแดงวาบไปจนถึงหู เธอส่ายหน้ารัว ๆ

“มะ…ไม่ได้ค่ะ! เราเป็นผู้หญิงนะคะ! จะอยู่กับพี่ชายได้ยังไง เราไม่ใช่…ไม่ใช่คนแบบนั้นนะ!”

“ก็ไม่ได้บอกว่าเธอเป็นคนแบบไหนนี่” สิงหากระตุกยิ้มเขาโน้มหน้าเข้ามาจนเกือบชนหน้าผากเธอ

“...”

“แต่เธอต้องชดใช้…และฉันกำลังเสนอทางเลือกอยู่”

น้ำอิงกัดริมฝีปากแน่น ตัวสั่นยิ่งกว่าเดิม จะปฏิเสธก็กลัว จะรับก็ยิ่งกลัวกว่าเดิม แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตอบ

“อิงงงงงงง!!!” เสียงแหลมของกะทิก็ดังลั่นมาจากในรถ

ทั้งสองหันไปมองพร้อมกัน กะทินั่งผงะอยู่บนเบาะ มือกำเสื้อยับยู่ยี่ หน้าตาตกใจสุดชีวิตเหมือนเพิ่งถูกลากมาจากฝันร้าย

“...ทิ!”

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ยย!?!!! รถชนเหรอ!? อิงงงง!!! ทำไมมีผู้ชายหล่อมายืนอยู่ตรงนี้!!!? ทำไมหน้าเขาดุแบบนี้!!! อิงงงงง!!!”

น้ำอิงเอามือปิดหน้า เขินจนอยากละลายไปเลย ส่วนสิงหา…ยืนกอดอกมองเด็กผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาเรียบนิ่ง

“เพื่อนเธอตื่นแล้ว” เขาพูดเสียงเรียบ “รีบตัดสินใจ…ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจคิดดอกเพิ่ม”

น้ำอิงเงยหน้าขึ้นอย่างกลัดกลุ้ม หัวใจเธอเต้นแรงกว่าตอนรถชนเสียด้วยซ้ำ

“...”

กะทิยังงง ๆ อยู่ในรถ ส่วนสิงหาก็มองน้ำอิงที่ยืนหน้าซีดหน้าแดงอยู่ข้างรถด้วยสายตานิ่งกริบ เขาโน้มตัวลงเล็กน้อยให้ระดับสายตาอยู่พอ ๆ กับเธอ เสียงทุ้มอุ่นแบบตั้งใจกล่อมเด็กโดยเฉพาะ

“ไม่ต้องกลัวขนาดนั้นก็ได้ เด็กดี”

“เรา…เราไม่ใช่เด็กดีนะคะ เราชนรถพี่ชายเลยนะ…” น้ำอิงสะดุ้ง รีบหันหน้าหนี

“นั่นแหละ คือสิ่งที่เธอต้องรับผิดชอบ” สิงหาหลุดยิ้ม ยิ้มแบบโคตรคนเจ้าเล่ห์

น้ำอิงก้มหน้างุด ใจเต้นแรงจนเหมือนจะได้ยินออกมาข้างนอก แต่ยังฝืนพูดเสียงเบา

“แต่…ถ้าเราไปอยู่กับพี่ พี่ชายเรารู้ เขาต้องดุเราแน่เลยค่ะ…”

สิงหาก้าวเข้ามาใกล้อีก จนเงาของเขาทาบลงบนตัวเธอน้ำเสียงเขานุ่มลงแบบน่ากลัว น่ากลัวเพราะมันทำให้เชื่อได้ง่ายเกินไป

“แล้วคิดว่าฉันจะปล่อยให้พี่ชายเธอว่าเธอหรือไง” เขาเอียงหน้าใกล้หูเธอ “ฉันจะจัดการให้หมด…เธอแค่ย้ายมาอยู่กับฉัน”

“แต่ว่า…มันไม่เหมาะสมเลยนะคะ เราเป็นผู้หญิง…” น้ำอิงรู้สึกร้อนวาบไปทั้งตัว

“ก็เพราะเป็นผู้หญิงไง…ถึงต้องมีคนดูแลดี ๆ ” สิงหายิ้มมุมปาก เขาเงยหน้ามองเธออย่างจริงจังขึ้น

“...”

“ฉันไม่ได้จะทำอะไรเธอซะหน่อย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ทำให้คนฟังแทบจะเชื่อสนิท แต่ดวงตาของเขามันบอกอีกอย่าง “แค่ให้อยู่บ้านฉัน ทำความสะอาดบ้างนิดหน่อย ฉันก็ลดยอดให้เป็นศูนย์ได้”

“ศูนย์… เลยเหรอคะ!?” น้ำอิงชะงัก

“อือ” สิงหาตอบทันที เหมือนรู้ว่านี่คือจุดอ่อนของเธอ

“...”

“ไม่ต้องจ่ายสี่แสน ไม่ต้องผ่อนวันละร้อย” เขายกมือมาวางบนหลังมือเธอเบา ๆ “แค่…อยู่ใกล้ฉัน”

น้ำอิงหน้าร้อนพุ่งขึ้นอีกระดับ เธอสับสน กลัว แต่ก็รู้สึกว่าคำพูดเขามันทำให้ใจเธอเชื่อแบบไม่ทันคิด

“แต่ว่า…เราไม่รู้จักกันเลย…” น้ำอิงครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ก่อนที่เธอจะเอ่ยขึ้น “งั้นเราไปกลับหลังเลิกเรียนได้ไหม หรือเสาร์อาทิตย์ก็ได้ ถ้าไปอยู่เลยพี่ชายเราต้องดุแน่ ๆ ”

“ก็ยิ่งดี แบบนั้นแหละที่ฉันต้องการ” สิงหายักไหล่

น้ำอิงเงยหน้าขึ้น สบตาเขาเต็ม ๆ แล้วก็พลาด…เพราะสายตาเขานิ่ง อุ่น และเหมือนกำลังดูแค่เธอคนเดียว สิงหาจึงพูดต่อเบา ๆ

“…”

“ฉันสัญญา…ว่าถ้าเธออยู่กับฉัน ฉันจะทำให้เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาเลย”

เขาโน้มหน้าเข้ามาอีกนิด ให้ลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาแตะปลายจมูกเธอ

“…”

“ตกลงไหม…น้ำอิง”

เสียงหัวใจของเธอเหมือนลั่นขึ้นมาในหู มือเธอที่กำเสื้อแน่นค่อยๆ คลายออก ริมฝีปากสั่นน้อย ๆ ก่อนเธอจะพยักหน้าแบบเบามาก…แต่ชัดเจน

“คะ…ค่ะ…”

สิงหายกมุมปากขึ้นทันที เป็นรอยยิ้มที่บอกว่า เขารู้อยู่แล้วว่าเธอจะต้องยอม

“ดีมาก เด็กดี”

ทันทีที่เขาพูดจบกะทิก็โผล่หัวออกมาจากหน้าต่างรถผมยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงก่อนจะตะโกนขึ้น

“อิงงงงง…ตกลงอะไรไปอ่ะ เขาเป็นใครอ่ะ หล่อแบบไม่ไหวแล้วอ่ะแก!!”

น้ำอิงสะดุ้งจนตัวลอย ส่วนสิงหา…หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เขายืนมองเธอด้วยสายตาที่ทำให้เธอยิ่งใจสั่นกว่าเดิม

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   บทที่ 132

    สิงหาเรียนจบปีสี่เป็นที่เรียบร้อย ส่วนเรื่องเรียนต่อ…เขายังไม่เร่งตัดสินใจ ในตอนนี้ เขาเลือกทำงานอยู่กับบริษัทของตัวเอง ดูแลทุกอย่างจากที่บ้านเป็นหลัก เอกสารมากมายถูกส่งมาให้เซ็นถึงที่ เลขาแวะเวียนมารายงานตามตารางอย่างเป็นระเบียบ ทั้งหมดนั้น…เพราะเหตุผลเดียว เขาอยากอยู่กับภรรยา... น้ำอิงขึ้นปีสอง

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   บทที่ 131

    ตอนพิเศษ (Special Episode) EP. พิเศษ 3 น้ำอิงท้องแปดเดือน ช่วงบ่ายของบ้านสีขาวเงียบสงบ แสงแดดลอดผ่านม่านบางเข้ามาแตะพื้นห้องรับแขกเป็นลายอ่อน น้ำอิงนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟา มือหนึ่งลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นชัดเจน อีกมือเกาคางไทเกอร์ที่นอนแผ่พุงอยู่บนตักอย่างสบายใจ เธอถอนหายใจยาวเป็นครั้งที่เท่าไรก็ไม่รู

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   บทที่ 130

    เขาดันศีรษะเธอให้ลงต่ำก่อนที่ใบหน้าของเธอจะสัมผัสโดนแท่งอุ่นร้อนที่กำลังชี้โด่วมาตรงหน้าเธอ นำอิงสะดุ้งเล็กน้อยเพราะปลายของมันสัมผัสโดนใบหน้าของเธอเต็มๆ “อ๊ะ! พี่สิงห์!” “ก็หนูช้า...” น้ำอิงก้มมองแท่งร้อนที่ตอนนี้มันขยายใหญ่มากขึ้นกว่าเดิม เส้นเลือดขดตามรอบท่อนเอ็นยิ่งเพิ่มความหวาดเสียวให้เธอไม่เ

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   บทที่ 129

    สิงหาเลิกผ้าห่มลงไปกองอยู่ที่พื้น ร่างกายที่ไร้เสื้อผ้าปกปิดของเขากับร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ น้ำอิงสัมผัสได้ถึงความร้อนนั้น ลมหายใจของเขาก็เริ่มหอบถี่ขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นครีมอาบน้ำร้อยตลบอบอวลอยู่ภายในห้องยิ่งเพิ่มความต้องการความปรารถนาที่กำลังลุกโชนอยู่ภายในใจให้โหมกระหน่ำมากขึ้น “ตะ... แต่ว่า

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   บทที่ 128

    ตอนพิเศษ (Special Episode) EP. พิเศษ 2 เสียงเฮฮาดังขึ้นเป็นระยะจากด้านล่างของบ้าน แม้เวลาจะล่วงเลยมาจนเกือบห้าทุ่มแล้ว แต่บรรยากาศงานเลี้ยงก็ยังไม่ซาลงง่ายๆ เสียงดนตรี เสียงหัวเราะ และบทสนทนาของเพื่อนๆ แว่วขึ้นมาถึงชั้นบนอย่างแผ่วเบา น้ำอิงขอตัวขึ้นมาก่อนร่างกายเธออ่อนล้าเหลือเกิน วันนี้เธอแทบไม่

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   บทที่ 127

    “เฮ้ย! ไอ้เจ้าบ่าว วันนี้มึงห้ามหนี!” องศาตะโกนขึ้น “แต่เมียกูท้องอยู่นะเว้ย!” สิงหาหัวเราะ “เมียมึงท้อง แต่มึงไม่ได้ท้อง! อย่ามาเล่นลิ้นกับกู! เอ้าแดกกก!” คีตะยกแก้วให้เพื่อน “เดี๋ยวนี้กลัวเมียเหรอว่ะพวกมึง” แสงเหนือที่เริ่มกึมๆ แล้วเอ่ยขึ้น “ใครบ้างว่ะไม่กลัวเมีย กูเห็นแม่งเชื่องกันหมด” พระพาย

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status