เข้าสู่ระบบ10 18+
คาร์ลอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงพึงพอใจ เขาแทรกมือเข้าไปกางเกงในลูกไม้ตัวเล็กจนสัมผัสกลีบบาง
“ใส่ชุดนี้มาจะมายั่วกันไม่ใช่เหรอ”
พริยาสะดุ้ง คาร์ลอสสอดนิ้วเข้าไปข้างใน เสียงทุ้มพร่าด้านหลังเธอดังขึ้นเมื่อสัมผัสความฉ่ำชื้น
“สายป่านเลือกให้ค่ะ” พริยารีบแก้ตัว เธอไม่อยากให้คาร์ลอสคิดว่าเธอกำลังหลงเสน่ห์เขา
“อืม สายป่านเขารู้ใจผมเสมอ”
“รู้ใจเรื่องบนเตียงด้วยใช่ไหมคะ”
พริยาเอ่ยกระแทกเสียงก่อนจะครางออกมาดังลั่นเมื่อคาร์ลอสดันเข้าไปลึกขึ้น
“หึงเหรอพรีส ก็แค่น้ำย่อยเวลาที่ผมต้องอยากอาหาร ไม่ต้องกังวลไป พวกเธอมีสัญญาไม่มีตุกติกแน่นอน เป็นคุณต่างหากที่ทำให้ผมทรมานเมื่อสามปีก่อน”
ร่างบางฮึดขึ้นพยายามดันร่างตัวเองออกแต่ร่างแกร่งไม่ยินยอม เขาเร่งงานตรงหน้าจนเสร็จทุกแฟ้มโดยที่ยังเกาะกุมเนินเนื้อสาวเธอไว้ ปัดแฟ้มเอกสารออกไปทางมุมโต๊ะอย่างแรง ยกร่างเธอขึ้นวางบนโต๊ะ
“คาร์ลอส! จะบ้าเหรอนี่มันที่ทำงาน”
ใบหน้าคมเข้มเปี่ยมด้วยแรงปรารถนา คาร์ลอสดึงชุดเดรสรัดรูปสีดำสวยที่เน้นทรวงอกอวบเต็มที่ เขายังนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ ดันขาเธอเปิดออกเคลื่อนศีรษะลงที่เนินเนื้อแหวกกางเกงในตัวน้อยให้พ้นทาง
ร่างบางแอ่นหยัดหมดแรงทันทีที่คาร์ลอสลงลิ้นละเลงด้วยความหิวกระหาย พื้นไม้จริงของโต๊ะทำงานตัวใหญ่เย็นเฉียบผิดกับฝ่ามือร้อนระอุของคาร์ลอสที่จับต้นขาของเธอไว้แน่นไม่ยอมให้ร่างบางหนีไปไหน
พริยาแหงนศีรษะกัดริมฝีปากแน่นสกัดกลั้นเสียงร้องของตัวเองเมื่อเขาเริ่มลงลิ้นหนักหน่วง ขบเม้ม ดูดดึง กลีบบางที่ยังเจ็บตึงจากเมื่อคืนยิ่งทำให้เธอสะท้านเสียวมากยิ่งขึ้น
“คาร์ลอส!”
เสียงสะกดกลั้นลอดออกมาเมื่อคาร์ลอสเริ่มหนักหน่วงขึ้น เขาไม่สนใจว่าพริยาจะรู้สึกอย่างไร เร่งรัดให้พริยาร้อนและเปียกชื้นด้วยนิ้วที่ช่ำชอง
ร่างสูงใหญ่ของคาร์ลอสจับเธอลงจากโต๊ะ กดร่างบางให้นั่งลงคุกเข่าใต้โต๊ะทำงาน พริยายังงงงันตาพร่าจากรสสวาทเมื่อครู่ แว่วเสียงปลดเข็มขัด เสียงรูดซิปลง
“พรีส ขยับมาตรงนี้”
พริยาเงยหน้าขึ้นพบกับความผงาดง้ำตั้งตระหง่าน เธอผงะด้วยความตกใจหากแต่คาร์ลอสไม่ยอมให้เธอหนี จับศีรษะเธอไว้ด้วยอุ้งมือใหญ่ดันเธอให้เข้ามาใกล้ท่อนเอ็นใหญ่
“คาร์ลอส เดี๋ยวคะ”
“ผัวเก่าไม่เคยสอนหรือไงพรีส”
น้ำเสียงเยาะเย้ยดังขึ้นเหนือศีรษะ เขารูดท่อนลำต่อหน้าเธอปลายป้านหยักมนเริ่มมีน้ำฉ่ำออกมา
“คาร์ .. คาร์ลอส”
“งั้นเรามาเริ่มจากใช้ลิ้นพรีส เลียสิ”
พริยาสบดวงตาสีทองที่ยังจับจ้องมายังเธอ แววตาเปล่งประกายคมดุกึ่งบังคับให้เธอทำตาม มือใหญ่ดันศีรษะสวยของเธอให้เคลื่อนต่ำลง
พริยาค่อยแลบลิ้นเล็กสีชมพูออกมาเตะไปที่ปลายมนใหญ่ เสียงทุ้มครางในลำคอ
“พรีส แลบออกมาอีก เลียมันเดี๋ยวนี้!”
เธอเท้ามือกับต้นขาแข็งแกร่งขยำกางเกงทำงานสีเข้มไว้แน่นยามชะโงกศีรษะขึ้นบนเหนือท่อนร้อน จรดลิ้นน้อยลากเลียโดยรอบปลายมน รสชาติคาร์ลอส กลิ่นของเขาครอบงำเธอ ชักนำให้เธอหลงใหล
คาร์ลอสจับมือเธอให้กำรอบกายแกร่งนำทางชักรูดเป็นตัวอย่างก่อนจะปล่อยให้สาวน้อยเรียนรู้ด้วยตนเอง
พริยากำรอบท่อนร้อนไว้เบา ๆ ท่อนใหญ่อุ่นร้อนในมือเธอกำลังเต้นตุบเพราะแรงสวาท เส้นเอ็นโดยรอบเด่นชัดด้วยแรงสูบฉีด พริยาไล้รอบปลายมนป้ายใหญ่ลงด้านล่างมือน้อยรูดตามทีละนิด เสียงคาร์ลอสคำราม
“พรีส เอาเข้าปาก อมมัน”
พริยาชำเลืองมองร่างแกร่งที่นั่งพิงพนักเก้าอี้ใหญ่ คาร์ลอสหลับตาแน่นเมื่อปากน้อยจิ้มลิ้มรับท่อนแกร่งเข้าสู่โพรงปาก ภายในอุ่นร้อนยิ่งกว่า ลิ้นสากของเธอตวัดเกี่ยวท่อนลำที่อยู่ภายใน คาร์ลอสดันให้ลึกยิ่งขึ้น
“อึก อ่า อึก อึก”
สะโพกสอบของชายหนุ่มดันขึ้น ส่งแรงเป็นจังหวะกระแทกเข้าโพรงปากสาวน้อย เสียงอึกอักจากกายแกร่งที่ใหญ่โต
พริยาพยามยามรับเข้าไปอย่างที่คาร์ลอสต้องการ เขาดันกายขึ้นและกดศีรษะของเธอลง เสียงคาร์ลอสครางเมื่อท่อนลำเข้าในปากร้อนจนสุด จ้องมองหญิงสาวจากทางด้านบนอย่างพึงพอใจ เธอสวยงามและเร่าร้อน
“ผัวะ”
คาร์ลอสดึงผมเธอขึ้นให้ผละออก มือใหญ่เช็ดรอบปากที่เต็มไปด้วยน้ำ ดึงร่างบางขึ้นพลิกกลับหลังหันดันให้เธอก้มพาดไปกับโต๊ะใหญ่ ถกกระโปรงเดรสขึ้นด้วยความใจร้อน
“ไม่คาร์ลอส อย่านะ มีคนอยู่ข้างนอก!”
พริยาคัดค้านเมื่อเห็นว่ากำลังเริ่มเกินเลย แค่นี้เธอก็อับอายมากพอแล้วและเธอคิดว่าเลขาสาวสวยด้านนอกทั้งสามต้องรู้อย่างแน่นอนว่าเกิดอะไรขึ้นข้างในห้องทำงาน
“สวบ”
เสียงปลดกางเกงปล่อยให้ทิ้งตัวลงด้านล่างดังขึ้นข้างหลังเธอ เขาไม่สนใจว่าพริยากำลังจะพูดอะไรในเมื่อตอนนี้ไฟปรารถนากำลังแผดเผา และเขาไม่เคยเร่งร้อนขนาดนี้มาก่อน
“ไม่ คาร์ลอส”
มือใหญ่ดันแผ่นหลังของเธอไว้ ดึงกางเกงในให้พ้นทางก่อนจับท่อนร้อนจ่อปากทาง
“อยู่เฉย ๆ สิ กำลังจะเข้าแล้ว”
“แต่ คาร์ลอส กรี๊ด”
จังหวะเสียบเสยของคาร์ลอสทำให้พริยากรีดเสียง ชายหนุ่มสอดใส่ทีเดียวจนมิดไม่เหมือนเมื่อคืน
เขาจับขาซ้ายเธอขึ้นพาดบนโต๊ะใหญ่ให้สะโพกแอ่นขึ้นพอดีกับร่างใหญ่โตด้านหลัง
“ถ้าไม่อยากให้ใครรู้ก็อย่าร้องดังสิพรีส เงียบไว้”
“อึก อึก”
พริยาใช้มืออุดปากไว้แน่น คาร์ลอสส่งแรงกระแทกทันทีเมื่อสอดใส่จนสุดและลำตัวได้ระดับที่พอใจ เขาขยำเนินก้นแน่นเป็นรอยมือแหวกออกให้ท่อนแกร่งเข้าไปสุดอีก
“อ่ะ คาร์ลอส อืม อืม”
หญิงสาวใต้ร่างกลั้นเสียงกรีดร้อง เขาจับผมเธอดึงขึ้นให้แอ่นหยัดสะโพกสอบกระแทกไม่หยุด
“ทนไหวไหมพรีส อยากร้องดัง ๆ ใช่ไหม”
คาร์ลอสจับผมเธอแน่นจนพริยาเจ็บตึง เธอร้องอึกอักในลำคอพยายามกลั้นเสียง ท่อนแกร่งเสียดแทงเธอเป็นจังหวะกระชั้นเร็วถี่และแรงจนปลายเท้าเธอแทบไม่ติดพื้น
เขาไม่สนใจว่าตัวเองจะส่งเสียงคำรามดังขนาดไหน เขาแค่ต้องการเข้าไปอยู่ข้างในฝักร้อนที่เขาอดทนรอระหว่างที่พริยานอนหลับด้วยความอ่อนเพลีย และเมื่อเช้าสาวน้อยก็ยังหลับใหลไม่ตื่นจนเขาต้องลุกขึ้นไปอาบน้ำเย็นอีกรอบ
เขาสั่งให้สายป่านพาเธอมาที่นี่เพียงแค่อยากเห็นหน้าเท่านั้น ไม่ได้ตั้งใจเลยเถิดขนาดนี้ แต่แค่พอเห็นหน้าพลันนึกถึงบทสวาทยามค่ำคืน และรอยแยกสีหวานฉ่ำที่เขายังติดใจ
คาร์ลอสกระแทกแรงขึ้นอีกจนร่างบางสั่นสะเทือน โต๊ะทำงานหนาหนักเริ่มมีเสียงเสียดสีกับพื้นห้อง กองแฟ้มร่วงหล่นเสียงดัง หน้าท้องเนียนเรียบเสียดสีพื้นโต๊ะจนเธอคาดว่าหลังเสร็จเรื่องคงเป็นรอยช้ำ เขาดึงผมเธอขึ้นให้ร่างบางแอ่นโค้ง เขาอยากให้เธออยู่ใต้ร่างเขาแบบนี้ รับอารมณ์พิศวาสที่จะเกิดขึ้นที่ไหนก็ตาม ไม่ว่าจะในรถ ในห้องน้ำ หรือแม้แต่ห้องทำงานเขาอย่างในตอนนี้
“อย่าเข้ามา!!”
คาร์ลอสตะโกนเสียงดังคำรามด้วยเสียงแหบพร่า พริยาแทบไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยยามอารมณ์กระเจิง หากแต่เป็นคาร์ลอสที่แว่วเสียงลูกบิดประตูดังขึ้น
“คลิก”
เลขาสาวปิดประตูแผ่วเบาเมื่อรู้ว่าเจ้านายหนุ่มกำลังยุ่งอยู่กับคนรักคนใหม่ ซึ่งตามปกติคาร์ลอสไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาที่ทำงาน สายป่านมองหน้าเลขาเพื่อนร่วมงานอีกสองคน เลขาสาวสวยเช่นเธอ
มันอยู่ในข้อสัญญาการเป็นเลขาของเขาต้องพ่วงการเป็นคู่ขาบนเตียงนอน นอกจากคาร์ลอสจะเป็นชายที่มีความต้องการทางเพศสูงแล้ว เขายังเป็นนักธุรกิจที่งานรัดตัวจนไม่มีเวลาหาความสำราญกับสาวคนอื่น ตัวช่วยอย่างดีคือต้องให้เลขาช่วยขจัดความต้องการในบางครั้งเวลาต้องเดินทางไปต่างเมือง
พวกเธอทั้งสามพอใจเป็นอย่างยิ่ง การเป็นเลขาเจ้าของบริษัทที่ยังหนุ่มแน่นนอกจากได้ค่าตอบแทนที่สูงลิบแล้ว เธอยังได้รับความสุขทางเพศอย่างที่หาจากที่อื่นได้ยาก
ทั้งสามพลันหน้าแดงเมื่อคิดถึงคนทั้งคู่ด้านใน พวกเธอร้างลาจากบอสหนุ่มมาหลายเดือนแล้วโดยไม่ทราบสาเหตุ และพวกเธอยินดีจะสนองเพศรสให้คาร์ลอสเพียงแค่เขากระดิกนิ้วเรียกแม้ว่าจะต้องร่วมเตียงทีเดียวทั้งหมดก็ตาม
ภายในห้องทำงานไฟราคะยังต่อเนื่อง พริยาไม่คาดคิดมาก่อนว่าคาร์ลอสจะมีพลังทางเพศเหลือเฟืออย่างที่แม่เธอเคยกล่าว เธอยังจำน้ำเสียงแสดงอาการชื่นชมออกนอกหน้านอกตานั้นได้ แม่ของเธอคาดหวังว่าเขาจะยอมให้แม่เธออ่อยเขาได้สำเร็จ แต่ไม่เลย เป็นคาร์ลอสเองที่เฝ้าตามตื้อเธอไม่เลิกจนกระทั่งเธอแต่งงาน
คาร์ลอสพลิกเธออีกครั้งจับเธอนอนหงายบนโต๊ะ ดึงต้นขาให้ขยับมาปลายโต๊ะแล้วเสียบเข้าโดยพลัน แม้ห้องทำงานเย็นเยียบด้วยเครื่องปรับอากาศ แต่ไฟรักร้อนทำให้ทั้งเขาและเธอเหงื่อชุ่มโชก คาร์ลอสถอดเสื้อนอกออกแล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสองสามเม็ดจนเห็นไรขนบนหน้าอก
เขากดหน้าท้องเธอไว้เบา ๆ ให้เธอรับรู้แรงส่งที่ท่อนแข็งกำลังสอดใส่อย่างแรง
“คาร์ลอส”
“เมื่อกี้พรีสเสร็จไปแล้วผมรู้”
พริยาหน้าแดง ไม่ว่าเธอจะกลั้นมันสักแค่ไหนแต่ไม่พ้นการจับสังเกตของคาร์ลอสได้ เขาเฝ้ามองเธอยามเสียบเสย จ้องมองด้วยดวงตาดั่งเสือออกล่าเหยื่อ เจิดจ้าจนเธอมึนงง
ท่อนลำอุ่นร้อนชโลมด้วยน้ำหวานที่ล้นเอ่อครั้งแล้วครั้งเล่า โพรงรักข้างในตอดกระชับแน่นและยังคับแคบด้วยความสดสาว
คาร์ลอสมองเนินสาวที่ชุ่มฉ่ำเปรอะเปื้อนด้วยคราบน้ำหวานจากการเสร็จสมของพริยา ใช้นิ้วลูบไล้กลีบบางลากน้ำหวานให้ชโลมท่อนเอ็น เสียงพริยากรีดร้องร่างบางกระตุกงอตัว โพรงรักตอดรัดท่อนเอ็นแน่นจนเขาทนไม่ไหว ชักท่อนแกร่งอออกโดยพลัน
กระชากร่างบางให้นั่งคุกเข่าข้างใต้ลำตัว กระตุกผมให้ศีรษะงามแหงนขึ้นบังคับให้พริยาอ้าปากโดยการบีบปากออก สอดท่อนร้อนเข้าข้างในและหลั่งเชื้อพันธุ์ร้อนสู่โพรงปากสาว
คาร์ลอสครางเสียงดังก้มมองพริยาที่พยายามรับทุกอย่างที่เขาพ่นเข้าไปในช่องปาก
“กลืนมันลงไปพรีส”
พริยาเหลือบตามองคาร์ลอสจากทางด้านล่าง ท่อนแกร่งยังคาอยู่ในปากอุ่นของเธอ และสาวน้อยพยายามกลืนน้ำรักทั้งหมดที่เขาใส่ให้แก่เธอด้วยอาการทุลักทุเลเล็กน้อยเพราะความไม่ประสา
คาร์ลอสลูบศีรษะพริยาให้กำลังใจ จนกระทั่งเขาดึงกายแกร่งออกเช็ดขอบปากให้เธอตรวจดูว่าพริยาได้ทำตามเขาบอกหรือเปล่า
“อ้าปากสิพริยา”
พริยาทำตามคำสั่งด้วยแรงสั่นเทา มือไม้เธออ่อนแรงไปหมดจนแทบไม่สามารถพยุงตัวเองให้นั่งคุกเข่าได้จนล้มแปะลงกับพื้น
ใบหน้างามยังแหงนขึ้นจากแรงดึงของคาร์ลอส อ้าปากออกให้ชายหนุ่มเห็นว่าพริยาได้ทำตามคำสั่งจนเสร็จสิ้น
“ดีมากเด็กดี”
คาร์ลอสพยุงเธอขึ้นจากพื้นจัดเสื้อผ้าให้ใหม่ก่อนจะพาเธอไปเข้าห้องน้ำทางประตูเล็กที่คาดเดาไว้แต่แรก ข้างในเป็นห้องนอนเล็ก ๆ สำหรับพักผ่อนแล้วจึงเดินทะลุต่อไปเป็นห้องน้ำที่สามารถอาบน้ำได้
“มีผ้าเช็ดตัวอยู่ในตู้ คุณใช้ได้เลยพรีส”
เธอมองเขาถอดเสื้อผ้าเข้าไปอยู่ใต้ฝักบัวอาบน้ำโดยไม่อาย กลางลำตัวอ่อนแรงลงแล้วจากการปล่อยฤทธิ์พิศวาส คาร์ลอสหันมองเมื่อยังเห็นเธอยังยืนอยู่กับที่
“มาอาบน้ำสิ”
พริยาจำต้องถอดเสื้อผ้าออกก้าวเข้าไปในห้องน้ำที่มีกระจกกั้นกันการกระเด็นของละอองน้ำจากฝักบัว
ร่างเล็กบางของเธอสูงแค่หัวไหล่กว้างของเขาเท่านั้น คาร์ลอสจับเธอมาด้านหน้าให้สายน้ำรดตัวและเฝ้าถูสบู่ให้อย่างดี
“ไม่ต้องกลัว ผมไม่จับปล้ำหรอกพรีส ยังก่อน”
พริยาถูกคาร์ลอสจับอาบน้ำจนสะอาดจนหญิงสาวยังแปลกใจในความอ่อนโยนผิดไปจากลักษณะภายนอก
พริยาใส่ชุดใหม่เป็นเสื้อเชิ้ตทำงานของเขาเองและบ็อกเซอร์ที่เมื่อสวมแล้วพลันตัวใหญ่กว่าร่างบางมากจนหลวมโพรก สีหน้าคมแกร่งพึงพอใจที่เห็นพริยาแต่งตัวธรรมดา ที่เขากลัวที่สุดไม่ใช่กลัวคนอื่นมาจับจ้องผู้หญิงของเขา หากแต่เป็นตัวเขาเองต่างหากที่จะอดใจไม่ไหวอีก
20 18+ จบบริบูรณ์“เขายังโทรมานะลูก”พริยานิ่งเงียบมือบางกำโทรศัพท์แน่นเมื่อพ่อของเธอเอ่ยถึงคาร์ลอส“ปล่อยเขาไปเถอะคะ”“พ่อว่าหนูควรพูดคุยกับหน่อยไม่ดีกว่าหรือลูก? พ่อว่าเขาจริงใจกับลูกนะ”“พ่อคะ อย่าไปฟังเขานะคะ เขาแค่โกหกพ่อค่ะ”“แต่พริยา ตอนนี้เขาอยู่ที่เมืองไทยและโทรหาพ่อทุกวัน ให้พ่อกลับไปทำงานที่บริษัทเหมือนเดิมโดยที่ไม่ต้องใช้หนี้อะไร แค่นี้พ่อว่าเขาคงจริงใจต่อลูกไม่น้อยนะ”น้ำเสียงจริงจังของพ่อประกายทำให้พริยารู้ว่าพ่อคงโดนคาร์ลอสเสือเจ้าเล่ห์หลอกเอาเสียสนิท“พอเถอะคะพ่อ เราอย่าพูดถึงเขาเลยค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วแค่นี้นะคะ”พ่อของเธอวางหูไปนานแล้ว ฟังจากน้ำเสียงพริยาก็รู้ได้ว่าคาร์ลอสคงทำให้พ่อของเธอไว้ใจมากขนาดไหนตั้งแต่วันนั้นผ่านมาแล้วหนึ่งเดือนที่พริยาหนีกลับมาก่อน เธอไม่อยากจะรับรู้เรื่องราวของเขาอีกแล้ว และเธอรู้ว่าเขาจะต้องมาหาพ่อของเธออย่างแน่นอน พริยาจึงเลือกที่จะไปหาที่แห่งใหม่“ติ๊ง”เสียงลิฟต์ดึงขึ้นแล้วขณะที่พริยาเดินมาถึงด้านหน้าหลังจากวางโทรศัพท์ คอนโดมิเนียมแห่งใหม่ที่เธอมาเช่าอยู่สะดวกสบายมากพอในย่านกลางเมืองและที่สำคัญราคาค่าเช่าไม่แพงจนเกินไปนักในตอนนี้เธอยัง
19 ลิซพริยาพลิกตัวพาดแขนไปทางด้านข้างตัวในยามเช้ารุ่งขึ้น เตียงที่เคยอุ่นเมื่อคืนว่างเปล่า เธอค่อยลืมตามองร่องรอยบุ๋มบนที่นอนและหมอนนุ่มใบใหญ่อาการอ่อนเพลียจากการร่วมรักอันหนักหน่วงแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน เธอปวดเมื่อยไปทั้งตัวทั้งยังอ่อนแรงจนแทบไม่สามารถลุกขึ้นจากที่นอนได้“คุณตื่นแล้ว”เสียงแม่บ้านที่อยู่ในห้องก่อนที่เธอจะตื่นเอ่ยทักขึ้น พริยาเห็นแม่บ้านเข็นรถอาหารเข้ามายังปลายเตียง“คุณคาร์ลอสแจ้งว่าคุณอาจจะตื่นสายเสียหน่อยและให้เตรียมอาหารไว้ตลอดเวลาค่ะ”พริยาค่อยยันตัวขึ้นนั่งพิงพนักหัวเตียงมองดูแม่บ้านที่จัดแจงเลื่อนรถเข็นถาดแบบสอดบนเตียงนอนมาไว้ตรงหน้า กลิ่นอาหารเช้าหอมโชยจนเสียงในท้องของเธอโอยครวญ“ขอบคุณค่ะ ที่จริงไม่ต้องลำบากเลย ฉันลงไปทานด้านล่างได้ค่ะ”“ไม่ลำบากค่ะ เป็นหน้าที่ของดิฉันอยู่แล้วค่ะ คุณพริยาทานไปก่อนนะคะ เดี๋ยวดิฉันจะไปเตรียมน้ำอุ่นให้ค่ะ”พริยามองชุดอาหารเช้าที่ตอนนี้กลายเป็นอาหารกลางวัน พรางยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มก่อนเป็นอันดับแรก“แล้วคุณคาร์ลอสไปไหนแล้วคะ”“คุณคาร์ลอสออกไปกับดอนค่ะ ไม่แน่ใจว่าจะกลับมากี่โมง”เสียงแม่บ้านตะโกนตอบออกมาจากในห้องน้ำแข่งกับเสียงน้ำท
18 18+“หง่าง หง่าง”เสียงระฆังโบสถ์ก้องกังวานยามพิธีสัตย์คำสาบานเสร็จสิ้น พริยามองเจ้าบ่าวหมาด ๆ ที่เพิ่งสวมแหวนลงนิ้วนางข้างซ้ายของเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่คาร์ลอสเลือกให้ยิ่งส่งให้พริยาสวยหวานกว่าที่เคยคาร์ลอสคมเข้มในชุดทักสิโดสีเข้ม ใบหน้าแกร่งหล่อคม นัยน์ตาสีเขียวทอประกายหลายเฉกกว่าทุกวันงานแต่งงานเรียบง่ายที่มีเพียงคนในครอบครัวของคาร์ลอส ดอนคาโล และโรสพี่สาวของเขาเท่านั้นพริยาเดินออกมานอกตัวโบสถ์เธอมองช่อดอกไม้ในมือ พิธีกรรมการโยนช่อดอกไม้ หากแต่ภายนอกโบสถ์ไม่มีใครให้เธอโยนให้ พริยาเหลือบมองโรสที่เดินตามออกมาจึงยื่นช่อเจ้าสาวพร้อมรอยยิ้ม“มันสมควรเป็นของคุณโรส”พี่สาวของโรสรับช่อดอกไม้มาด้วยรอยยิ้มจริงใจ“ขอบคุณพริยา”ดอนคาโลไม่รอใคร เขารีบร้องเดินอย่างชายขรากลับเข้าไปในรถและสั่งให้คนขับรถขับออกไปทันที“เราคงไม่มีงานเลี้ยงฉลองนะพรีส”“ค่ะไม่เป็นไร กลับบ้านกันเถอะคะ”คาร์ลอสจูงมือเจ้าสาวลงบันไดโบสถ์หลังเล็กในหมู่บ้าน เขามองชุดเจ้าสาวที่เลือกให้พลันนึกไปถึงยามค่ำคืนที่เขาจะถอดมันออกมา แต่ไม่หรอกเขาจะไม่รอตอนกลางคืน หลายวันที่นอนคนเดียวทำเขาทรมาน เขาจะกลับไ
17 ดอน“เปลี่ยนไป?” พริยาเน้นย้ำให้แน่ใจ เธอไม่คาดคิดว่าจะมีใครกันที่ไม่หลงรักคาร์ลอส“ใช่เปลี่ยนไป คฤหาสน์หลังนี้ไม่ใช่ของคาร์ลอส และดอนคาโลชี้นำให้เบลเห็นว่าคาร์ลอสจะไม่ได้อะไรเลยแม้แต่แดงเดียว”“โอ้!”“น่าสงสารคาร์ลอสที่เขาต้องมาอยู่เป็นพยานในงานแต่งงานของพ่อกับแฟนของตัวเอง”“พระเจ้าช่วย” พริยาดวงตาเบิกกว้างมองโรสให้แน่ใจว่าเธอพูดไม่ผิดและพริยาเองฟังถูกต้องแล้ว“เบลเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ในฐานะมารดาเลี้ยงคาร์ลอส พริยาคิดดูสิว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น ดอนและคาร์ลอสทะเลาะกันไม่เว้นวัน จนในที่สุดคาร์ลอสต้องออกจากบ้านหลังนี้ไปกลับไปอยู่กับบ้านทางแม่เขา”“แล้วทำไมเขาถึงต้องแต่งงานด้วยคะ”“ที่จริงเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของฉัน แต่เอาเป็นว่าดอนไม่มีอำนาจอะไรที่จะทำให้คาร์ลอสแต่งงานได้ ฉันบอกได้เท่านี้ เอาล่ะ ฉันว่าคงพอแล้วสำหรับข้อมูลเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พอจะทำให้เธอเข้าใจและเห็นภาพรวมของที่นี่ และอยากให้ฟังคำของฉันไว้ จงอย่าเชื่ออะไรที่เห็นในบ้านหลังนี้ก่อนจะพิสูจน์ว่าเรื่องนั้นจริง”พริยามองตามหลังโรสที่เยื้องย่างออกไปอย่างเงียบเฉียบ พรมหนานุ่มเก็บเสียงยิ่งทำให้ท่าเดินสง่างามทุกสิ่งทุกอย่างที่ลิซแล
16 ลิซ “เธอไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ คุณไม่ต้องเป็นห่วง”“แต่เธอยังไม่ฟื้น มันนานแล้ว”“เธออาจจะอ่อนเพลียเพียงเท่านั้น เออ หากให้พักผ่อนเสียหน่อยคงทำให้เธอแข็งแรงโดยเร็วครับ”พริยาพยายามขยับศีรษะที่เจ็บปวดลืมตาที่พร่าเลือน เธอมองเห็นแสงจ้าและได้ยินเสียงทุ้มเข้มหนักร้อนใจของคาร์ลอส มือบางยกขึ้น“นั่นเธอฟื้นแล้วครับ”คาร์ลอสปรี่มาที่เตียงโดยควัน เขานั่งลงที่ขอบเตียงดันพริยาไว้“อย่าเพิ่งขยับ นอนลงไปก่อนหลับตาสะ”เสียงทุ้มทรงอำนาจยังสั่งการให้เธอทำตามคำสั่งเหมือนเคย ร่างบางเจ็บปวดเมื่อเริ่มขยับตัว“อืม ที่นี่ที่ไหนคะ”“ห้องนอนของเรา นอนเถอะพรีส”“อืม ฉันเจ็บ”“คุณตกไปในหลุมโพรงที่น้ำเซาะตรงใกล้ชายเขา นอนก่อนแล้วตื่นมาผมจะเล่าให้ฟัง”พริยาพยายามฝืนลืมตาอีกครั้งแต่ทำไม่ได้ ในความรางเลือนเธอรู้สึกอบอุ่นเหมือนมีคนโอบกอดเธออยู่ มันช่างให้ความรู้สึกที่ดีเหลือเกิน เป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อนจากใคร“พรึบ”แสงแดดผ่านหน้าต่างเข้ามาทันทีเมื่อม่านถูกเปิดออก เธอลืมตามองเห็นแม่บ้านกำลังผูกมัดผ้าม่าน“คุณตื่นแล้ว ดิฉันจะไปแจ้งคุณคาร์ลอสก่อนค่ะ”พริยาพยายามพยุงร่างบางขึ้นลุกนั่ง อาการเจ็บบนร่าง
15 โรสมื้อค่ำที่น่าอึดอัดอีกครั้งในวันที่ดอนคาโลกลับมาถึงบ้านหลังจากออกจากโรงพยาบาล บนโต๊ะอาหารค่ำนี้เหลือเพียงพริยา ลิซและหญิงสาวอีกคนความเงียบงันมีเพียงเสียงของมีดส้อมกระทบจานหรูราคาแพง เสียงพนักงานที่คอยจัดเสิร์ฟอาหารตลอดเวลาที่คนทั้งสามรับประทาน“เคล้ง!” ลิซกระแทกมีดลงอย่างแรง“พอกันที เลิกแสร้งทำเป็นกินอย่างผู้ดีได้แล้ว”ร่างอวบอัดลุกดันเก้าอี้อย่างแรงจนเสียงดัง สะบัดก้นออกไปทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอม“อย่าไปสนใจหล่อนเลยพริยา”พริยาหันกลับมองหญิงสาวที่หน้าตาคล้ายกับคาร์ลอส หล่อนจะคงทานต่อเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“หล่อนก็แค่เรียกร้องความสนใจจากทุกคน หล่อนมักอยากให้จักรวาลทั้งหมดหมุนรอบตัวเองแต่ในความเป็นจริงมันไม่ใช่”พริยาเงียบเสียงตั้งใจฟังหญิงสาวที่นั่งตรงข้ามเธอ เหลือบตาสังเกตลักษณะความเป็นผู้ดีของเธอช่างเหมือนกันคาร์ลอสไม่มีผิด“ฉันยังไม่ทันได้แนะนำตัว แต่มาเกิดเรื่องเสียก่อนทุกครั้ง ฉันเป็นพี่สาวของคาร์ลอสค่ะ ชื่อโรส”พริยายังนิ่งเงียบรับประทานของหวานต่อ“คุณอย่าได้แปลกใจไป ฉันเป็นลูกคนละแม่กับคาร์ลอส ดอนคาโลมีเมียหลายคน”เรื่องนี้เรียกความสนใจจากพริยาได้ เธอเงยหน้าขึ้







