18 18+

18 18+

“หง่าง หง่าง”

เสียงระฆังโบสถ์ก้องกังวานยามพิธีสัตย์คำสาบานเสร็จสิ้น พริยามองเจ้าบ่าวหมาด ๆ ที่เพิ่งสวมแหวนลงนิ้วนางข้างซ้ายของเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่คาร์ลอสเลือกให้ยิ่งส่งให้พริยาสวยหวานกว่าที่เคย

คาร์ลอสคมเข้มในชุดทักสิโดสีเข้ม ใบหน้าแกร่งหล่อคม นัยน์ตาสีเขียวทอประกายหลายเฉกกว่าทุกวัน

งานแต่งงานเรียบง่ายที่มีเพียงคนในครอบครัวของคาร์ลอส ดอนคาโล และโรสพี่สาวของเขาเท่านั้น

พริยาเดินออกมานอกตัวโบสถ์เธอมองช่อดอกไม้ในมือ พิธีกรรมการโยนช่อดอกไม้ หากแต่ภายนอกโบสถ์ไม่มีใครให้เธอโยนให้ พริยาเหลือบมองโรสที่เดินตามออกมาจึงยื่นช่อเจ้าสาวพร้อมรอยยิ้ม

“มันสมควรเป็นของคุณโรส”

พี่สาวของโรสรับช่อดอกไม้มาด้วยรอยยิ้มจริงใจ

“ขอบคุณพริยา”

ดอนคาโลไม่รอใคร เขารีบร้องเดินอย่างชายขรากลับเข้าไปในรถและสั่งให้คนขับรถขับออกไปทันที

“เราคงไม่มีงานเลี้ยงฉลองนะพรีส”

“ค่ะไม่เป็นไร กลับบ้านกันเถอะคะ”

คาร์ลอสจูงมือเจ้าสาวลงบันไดโบสถ์หลังเล็กในหมู่บ้าน เขามองชุดเจ้าสาวที่เลือกให้พลันนึกไปถึงยามค่ำคืนที่เขาจะถอดมันออกมา แต่ไม่หรอกเขาจะไม่รอตอนกลางคืน หลายวันที่นอนคนเดียวทำเขาทรมาน เขาจะกลับไปลอกคราบเธอออกทันที

พริยาเอียงหน้าแปลกใจ ใบหน้าคมเข้มจู่ ๆ พลันอ่อนละมุนลงมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก

“คุณคิดอะไรอยู่เหรอคะคาร์ลอส”

ริมฝีปากหนาคลี่รอยยิ้มกว้างออกมา พริยาตลึงงัน รอยยิ้มหล่อมากด้วยเสน่ห์ทางเพศจนเธอหน้าแดง ไม่น่าเชื่อว่าเธอเข้าใจได้ทันทีว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

“หยุดนะคาร์ลอสปล่อยฉันลง”

“มันเป็นประเพณีน่ะพรีส”

คาร์ลอสอุ้มเธอขึ้นเมื่อถึงบันไดหน้าคฤหาสน์ ช้อนร่างบางทั้งชุดเจ้าสาวที่หนักอึ้งหากแต่เขาไม่สนใจ โอบอุ้มสาวน้อยที่เขาเฝ้ารอคอยมาหลายปีเดินขึ้นบันได

พริยาสังเกตเห็นว่าลิซยืนมองอยู่ตรงโถงทางเดิน สาวสวยสวมชุดเดรสสีแดงเหมือนอย่างเช่นทุกวันและมองเธอด้วยดวงตาเคียดแค้น

“ปัง”

คาร์ลอสวางพริยาลงเมื่อถึงเตียงนอนใหญ่กลางห้อง จับร่างบางหันหลังรูดซิปลงอย่างใจร้อน

“คาร์ลอสคะ อย่าเพิ่งคะ”

“ทำไม เราแต่งงานกันแล้วและคู่บ่าวสาวต้องทำความรู้จักกัน”

“เราทำความรู้จักกันไปตั้งนานแล้วนะคะคาร์ลอส”

คาร์ลอสไม่สนใจเขายังถอดทึ้งชุดแต่งงานหนาหนักออกด้วยอาการใจร้อน ร่างบางขาวผ่องนวลไปทั้งร่างมีเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีขาวเข้าชุดพร้อมถุงน่องสีขาวเช่นกัน พริยาดูสวยบริสุทธิ์และยั่วยวน

พริยาเอื้อมมือตั้งใจจะปลดชุดชั้นในออก คาร์ลอสจับมือหยุดเธอไว้เสียก่อน

“ไม่พรีส ผมจะเอาคุณทั้งยังสวมชุดนี้อยู่”

คาร์ลอสจับร่างบางนั่งลงที่ขอบเตียงก่อนจะถอยห่างออกมายืนมองเธอด้วยสายตาเข้มลึก เขากลืนน้ำลายเมื่อไล่มองเธอที่สวมชุดชั้นในลูกไม้สีขาวแสนสวยดั่งเจ้าหญิง

เนินนมอวบอิ่มล้นขาวและเขารู้ว่ายอดถันของพริยาเป็นสีชมพูสวย มือใหญ่ค่อยปลดชุดออกอย่างเชื่องช้าขณะที่จ้องมอง

“พรีส ดึงเสื้อในลง”

พริยาจับตามองคาร์ลอส ตอนที่เขาถอดเสื้อคลุมออกใบหน้าเข้มคมกล้าเปล่งประกายความกระหายหิว และพริยาภูมิใจที่ทำให้เขาอยากในร่างกายของเธอ

พริยาค่อยยกมือลูบเนินอกของตัว สายตาจับจ้องไปยังชายหนุ่มที่เพียงแค่เห็นเธอลูบไล้ท่อนชายแกร่งยิ่งโป่งพอง

เขาค่อยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวออกทีละเม็ด เผยอกแกร่งสีทองแดงทีละน้อย พริยาก็เช่นกันค่อยดึงเสื้อชั้นในตัวบนลงทีละน้อยจนพ้นเนินทรวง เม็ดยอดที่แข็งเป็นไตสีชมพูสดเชิดขึ้นรอคาร์ลอสดูดกิน

“ถอดกางเกงในออกพรีส และนั่งอ้าขา”

เสียงทรงอำนาจสั่งขึ้นอีกครั้ง คาร์ลอสเน้นคำหลังให้พริยาต้องทำตาม ร่างบางค่อยรูดกางเกงในบางลูกไม้สีขาวเข้าชุดอ่อนนิ่มลงจากสะโพกงาม ผ่านท่อนขาเรียวลงสู่เท้าที่ยังสวมส้นสูงสีขาว

คาร์ลอสดถอดกางเกงออกแล้วเช่นกัน ร่างแกร่งงดงามด้วยมัดกล้ามสีทองแดง รังสีความร้อนแผ่กระจายจนพริยารู้สึกได้ เธอนั่งลงที่เดิมและเปิดขาออก

“กว้างกว่านี้อีก”

คาร์ลอสรูดท่อนแกร่งอุ่นร้อนในอุ้งมือจ้องมองพริยาทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย เขาชอบที่เป็นผู้นำและหญิงสาวทุกคนต้องทำตาม กวาดตาคมเข้มมองร่างอวบอิ่มที่นั่งอยู่ขอบเตียง พริยาสวยหวานหากแต่เร่าร้อน เธอเปิดต้นขาออกจ้องเขาตอบท่าทีสะเทิ้นอาย

“ลูบมันสิพรีส ทำให้ผมดู”

พริยาสะท้านอายทันที คาร์ลอสกำลังสั่งให้เธอลูบไล้ตัวเองโดยเฉพาะตรงนั้น ความสดสาวที่ปกติมีเพียงคาร์ลอสคนเดียวเท่านั้นที่เคยแตะต้อง

“คุณต้องทำให้ผมดูพรีส”

เสียงทุ้มสั่งเร่งรัด มือใหญ่ยังกำรอบท่อนแกร่งรูดขึ้นลงมองตรงมายังเธอ จ้องความสาวที่มือบางกำลังแตะต้องตัวเอง

“ใช้นิ้วของคุณพรีส เดี๋ยวนี้!”

เธอแอ่นร่างไปด้านหลังให้เขาเห็นชัด ๆ พริยาค่อยใช้ปลายนิ้วไล้กลีบบางช้า ๆ ความรู้สึกแปลกประหลาดที่เธอทำกับตัวเองนำมาซึ่งความตื่นเต้น ชีพจรรัวกระหน่ำ พริ้มเปลือกตาลง

“ไม่พรีส คุณต้องลืมตามองผมตอนที่คุณใช้นิ้ว”

พริยาสะดุ้งทันที ใบหน้าแดงซ่านเขินอายหากแต่ยังยอมทำตามที่คาร์ลอสสั่ง เธอจ้องตอบด้วยดวงตาหรี่ปรือด้วยไฟสวาทปลายนิ้วเรียวยาวของนุ่มนวลผิดไปจากนิ้วสากของคาร์ลอส

“วันนี้พรีสจะไม่มีสิทธิ์พูดเข้าใจไหม พยักหน้ารับสิ”

พริยาพยักหน้าช้า ๆ เธอรู้สึกได้ว่าทางรักกำลังฉ่ำน้ำอย่างไม่น่าเชื่อ คาร์ลอสเดินใกล้เข้ามาหาเธอจับโนมเนื้อหน้าอกอย่างแรงแล้วนำท่อนร้อนแทรกกลางระหว่างโนมเนื้อคู่ใหญ่

มีเสียงครางทุ้มเบา ๆ ลอดออกมาจากลำคอแกร่งของคาร์ลอส เนินหน้าอกขาวผ่องสีตัดกับท่อนแกร่งร้อนสีเข้มที่กำลังเสียดสีระหว่างกลางทรวงงาม

“อึก อึก”

คาร์ลอสดึงเธอลงข้างล่างที่พื้น จับผมเธอไว้จ่อท่อนร้อนที่ปากบางจิ้มลิ้ม

“ห้ามส่งเสียงเด็กดี”

พริยาแหงนหน้ามอง คาร์ลอสนำเอ็นใหญ่เข้าปากเธอ ให้พริยารับทั้งหมดในคราวเดียวจนเธอร้องอึกอัก สะโพกสอบค่อยขยับจังหวะทีละนิดจนพริยาต้องจับต้นขาแกร่งไว้ยึดเป็นหลัก

คาร์ลอสจับผมของพริยาไว้แน่นบังคับให้เธออยู่นิ่งขณะที่เขาส่งแรกเข้าปากอุ่นของเธอ

“พรีสใช้ลิ้น”

พริยาดันลิ้นตวัดอยู่ในภายในช่องปาก ท่อนเอ็นแกร่งร้อนยังคาอยู่และเสียงอึกอักเริ่มดังขึ้น

“ผัวะ”

คาร์ลอสดึงแก่นกายออกแล้ว ปลายป้านมนมีน้ำไหลซึมออกมาตามแรงอารมณ์ดิบเถื่อน

“คุกเข่าบนเตียง”

เสียงสั่งการทรงอำนาจไม่มีวันหยุดจนกว่าเขาจะพอใจ การควบคุมเป็นสิ่งที่เขาชอบและมันทำให้เขาร้อนถึงขีดสุดได้เสมอ ยิ่งเห็น    พริยาหน้าแดงก่ำทำตามสั่งอย่างอ่อนแรงเขาพาลเสียวสะท้าน

พริยาคลานเข่าตรงขอบเตียงเอี้ยวใบหน้างามมองไปทางด้านหลัง เห็นคาร์ลอสยังยืนจ้องอยู่รูดท่อนใหญ่ส่งเสียงครวญคราง จนกระทั่งร่างสูงขยับเข้ามาใกล้เคลื่อนใบหน้าคมเข้มลงตรงร่องก้นใช้ลิ้นลากเลียเนินสาวจากทางด้านหลัง

“อ่า คาร์ลอส”

พริยาอดใจไม่ไหวหวีดร้องออกมา คาร์ลอสหยุดทันทีลุกขึ้นกระชากผมเธอขึ้นจากท่าคลานเข่า

“ผมสั่งว่ายังไงพรีส ห้ามส่งเสียงให้ได้ยินอีกเข้าใจไหม”

พริยาพยักหน้าถี่ ๆ ความเจ็บจากแรงดึงของคาร์ลอสยิ่งทำให้เธอเร่าร้อน เขาผลักเธอลงกดให้ใบหน้างามจมลงบนเตียงนุ่มด้านหน้า มือใหญ่ลูบร่องงาม กลีบบานฉ่ำน้ำหยาดเยิ้มอุ่นร้อนที่รอเขาอยู่

นิ้วหยาบสอดเข้าตวัดข้างใน พริยากดปากตัวเองแน่น เธอเสียวซ่านจากแรงสอดใส่ เขาไม่ปราณีเธออีกตวัดแรงจนพริยาเกือบกรีดร้อง ก้มตัวลงดูดร่องงามเมื่อน้ำเอ่อล้นออกมา

เขาบังคับให้เธอนิ่งเงียบ มือใหญ่จับสะโพกงามบีบแน่นเป็นรอยแดง พริยาได้ยินเสียงดูดน้ำอย่างแรง เขาเม้มเนินเนื้อสาว ย้ำด้วยปากหนาและเธอชื้นเปียก

คาร์ลอสยกตัวขึ้นมองผลงานของตัวเองที่กำลังทำอยู่ นิ้วสากยังสอดใส่แหวกร่องงาม เขาจับท่อนเอ็นที่กำลังแข็งตัวเต็มที่จ่อปากทางเข้า ปลายป้านเมื่อสัมผัสกลีบบางยิ่งเต็มความรู้สึก

น้ำรักเอ่อล้นออกบนปากมนหยักท่อนร้อน คาร์ลอสจับแหย่ค่อยเข้าและออกทีละนิด พริยาคับแคบจนเขาร้องครางเมื่อกายแกร่งมุดโพรงรัก ข้างในอุ่นร้อนและตอดรัด

พริยาส่ายหน้าไปมาบนเตียงนุ่มใหญ่ คาร์ลอสเสียบจนสุด มือใหญ่จับแก้มก้นไว้แหวกออกให้กายแกร่งแนบไปให้แน่นยิ่งขึ้น บดคลึงแล้วถอนจนสุด สอดดันเข้าไปใหม่อีกครั้ง ท่อนลำใหญ่ของคาร์ลอสแน่นโพรงรัก พริยารู้สึกเหมือนถูกฉีกออกทุกครั้งที่ร่วมรัก

พริยาเต็มตื้นกว่าทุกครั้ง ดูเหมือนคาร์ลอสจะยิ่งหลงลืมตัวโจนจ้วงร่างแกร่งลึกแรง ร่องอ่อนนุ่มสวยรองรับชายหนุ่มอย่างเต็มที่ เธอสั่นสะเทือนจนเกือบล้มลง หากแต่มือใหญ่จับไว้แน่น

คาร์ลอสไม่หยุด ความฮึกเหิมของวันแต่งงานอัดแน่นอยู่ในข้างในอก ชุดสวยราวนางฟ้าของเธอส่งเขาโหมแรง นัยน์ตาสีทองเป็นมันวาวจ้องมองท่อนเอ็นที่กระแทกเข้าร่องรักอย่างแรง เขารู้สึกได้ถึงน้ำหวานที่ล้นเอ่อตลอดเวลา พริยาถึงจุดสุดยอดไปแล้วสองครั้งแต่คาร์ลอสยังไม่หยุด และเขาแน่ใจว่าท่านี้ส่งให้ความแกร่งของความเป็นชายลึกยิ่งกว่าท่าไหน

พริยากำผ้าปูที่นอนจนเกร็ง เธอจับชายผ้าอุดปากตัวเองไว้ตามคำสั่ง คาร์ลอสทรมานเธอและเขาแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ พลังงานแผ่ออกด้วยแรงถาโถม เสียงซู้ดปากครางทุ้มไม่ขาดปาก น้ำหวานที่ล้นออกกำลังไหลลงต้นขา และพริยารู้ว่ากำลังจะเสร็จสมอีกครั้งหากแต่คาร์ลอสหยุดมันเสียก่อน

เขาพลิกร่างเธอให้นอนหงาย มือใหญ่กำรอบข้อเท้าสวยไว้แน่น น่องเรียวขาวโพลนด้วยถุงน่องเจ้าสาวแบบมีสายรัด เขาดึงร่างบางเข้ามาขอบเตียงอีกจนถึงลำตัวเขาที่ยืนอยู่ข้างเตียง

คาร์ลอสหยิบเข็มขัดที่เขาถอดไว้ขึ้นมาจับข้อมือพริยาไว้มัดแน่น ร่างบางดิ้นอึดอัดอยากจะร้องแต่ทำไม่ได้

เขาลูบกลีบบางอีกครั้งละเลงน้ำหวานให้ทั่วแล้วเสียบเสยเข้าร่องสีสด พริยากัดฟันแน่นมองคาร์ลอสที่จดจ่อกับภาพตรงหน้า ดวงตาสีทองจ้องกลางลำตัวมองท่อนลำที่อัดแน่นอยู่ในช่องรักแล้วเริ่มโยกตัว

“ซี้ด พรีส เอาคุณมาตั้งหลายครั้งแล้วแต่ยังแน่นอยู่เลย บีบจนผมเกือบเจ็บ”

มือเขาจับข้อเท้าเธอไว้ในมือเดียวรวบตรงกลาง ร่องสาวอูมอวบรับความแกร่งร้อนที่เสียบกระแทก ร่างแกร่งส่งแรงขึ้นหนักหน่วงเสียงเตียงดังเป็นจังหวะเดียวกับเขา พริยายกมือที่ถูกมัดไว้อุดปากตัวเองแน่น

“เอามือออกพรีส จับนมตัวเอง”

พริยาจ้องตอบ แรงพิศวาสที่คาร์ลอสส่งมาพาเธอตามไม่ทัน เขาหยุดจังหวะถาโถมทันทีเสียบท่อนเอ็นคาไว้ในร่องรัก พูดย้ำอีกครั้ง

“พรีส บีบนมให้ผมดูเดี๋ยวนี้”

เธอจ้องหน้าเขาด้วยดวงตาพร่าเลือน พยายามเอามือที่ถูกมัดทั้งสองข้างไปยังทรวงอกงามที่โผล่พ้นเสื้อชั้นในบีบเต้างามทั้งสองเข้าหากัน

“ดีมากเด็กดี อยากให้กระแทกต่อหรือยัง”

พริยาพยักหน้าเร็ว ๆ แทนเสียงพูด ใบหน้างามหวานเหยเกด้วยความเสียวเมื่อท่อนลำเริ่มสอดเข้าออก

ข้อมือบางเริ่มมีรอยแดงจากแรงรัดของเข็มขัดยิ่งเธอฝืนไว้เพื่อบีบเต้างามเข็มขัดยิ่งรัดแน่น อาการเหน็บชาและเจ็บหนึบทำให้เธอสะท้าน ความชำนาญทางเพศของคาร์ลอสทำให้เขารู้ว่ารัดแบบไหนถึงจะไม่ทำให้หญิงสาวเจ็บปวดจนเกินไป และแม้จะมีอาการเจ็บปวดบ้างเล็กน้อยจะยิ่งทำให้สาว ๆ สุขสมรุนแรง

พริยาก็เช่นกัน ในตอนนี้เธอแยกไม่ออกแล้วว่าความเจ็บบนข้อมือกับอาการเสียวสะท้านจากแรงตอกเข้า อย่างไหนทำให้เธอสุขสม คาร์ลอสโน้มร่างสูงลงดันขาเธอเปิดกว้างจนสุด เคลื่อนศีรษะลงที่เต้างามที่มือบางบีบเข้าหากัน ลิ้นเปียกชื้นโลมเลีย

“ซี้ด พรีส จะแตกแล้ว”

ท่อนเอ็นที่โป่งพองข้างในกระทั้นแรงขึ้นอีก ตอกเธอจมลงเตียงนุ่ม พริยาอยากกรีดร้อง เธอใช้ฟันกัดที่บ่ากำยำอย่างแรงเพื่อช่วยระงับจนคาร์ลอสสะดุ้งเฮือก ตวัดตาเข้มดุมอง

เมื่อใกล้ถึงจุดสุดยอดของคนทั้งคู่ คาร์ลอสกัดหัวนมอย่างแรงอีกครั้งแล้วพริยาก็กระตุกเฮือกทันที ตอดรัดลำแกร่งข้างในอย่างรุนแรง ทางรักคับแน่นขึ้นอีกจนคาร์ลอสเจ็บหน่วงกระแทกลงอีกครั้งแล้วการปลดปล่อยสุขสมก็มาถึง เขาครางลั่นเพราะอาการเสียวอย่างรุนแรงเช่นกัน น้ำรักเชื้อพันธุ์ฉีดพุ่งเข้าสู่ช่องรักผสมไปกันน้ำหวานจากการสุขสมของพริยา

คาร์ลอสค่อยถอดตัวออกดันร่างบางไปกลางเตียงก่อนจะนอนเคียงข้าง

“พรีสทำผมหมดแรง”

พริยาทำมือทำไม้ให้เขาดูว่ายังมัดเธออยู่ คาร์ลอสหัวเราะออกมาตะแคงมองร่างบางที่ลำตัวแดงก่ำจากพิษรัก เนินนมมีแต่รอยจ้ำโดยเฉพาะยอดถันสีชมพู

“พูดได้แล้วพรีส”

“แก้มัดให้ด้วยสิคะ”

คาร์ลอสแก้มัดอย่างชำนาญจนพริยามองค้อน แน่นอนเธอรู้ว่าเขาคงทำแบบนี้บ่อย ๆ จนเคยชิน

“มองแบบนี้สงสัยกำลังหึง”

ร่างสูงนอนแผ่หงาย ในครั้งนี้เขาหมดแรงจริง ๆ เพราะอาการคลั่งไคล้ส่งให้เขาไม่ยั้งอารมณ์ใด ๆ

“พรีสไปเข้าห้องน้ำได้แล้วนะคะ”

ครั้งนี้คาร์ลอสหัวเราะจริงจัง เขาขำพริยาที่ซื่อเสียจนน่ารักน่าชัง คว้าเธอมาจูบแลกลิ้นก่อนจะปล่อยร่างบางออก

“คุณทำตามที่ผมสั่งเฉพาะตอนที่เขากำลังร่วมรักกันเท่านั้นพรีส มันเป็นกฎ”

“แค่ตอนนั้นนะคะ?”

“ใช่ ผมยังไม่อยากให้คุณทำถึงขั้นนั้น แค่เฉพาะตอนที่เราเอากันก็พอคาร่า”

คาร์ลอสยกข้อมือหญิงสาวขึ้นจูบซับรอยแดงของเข็มขัด พริยายิ้มเขินเพราะไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ พยักหน้ารับแล้วลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ

คาร์ลอสยังนอนอยู่ที่เดิมมองไปยังเพดานด้านบน เขาแต่งงานกับพริยาแล้วอย่างที่ต้องการมาตลอด นึกภาพที่เพิ่งผ่านพ้นมาไม่ถึงนาทีตอนที่พริยาเสร็จสม ใบหน้าอันสวยงามของเธอบิดเบี้ยวเต็มอารมณ์และพริยาขึ้นสวรรค์กับเขาแค่คนเดียว เขาเป็นคนเปิดบริสุทธิ์เธอ

ความเป็นชายที่เพิ่งเสร็จสมตั้งโด่อีกครั้งเมื่อมองเสาทั้งสี่ที่เตียงนอน พลันคิดไปว่าจะหาเชือกมาจากไหนเพื่อมัดพริยา