เข้าสู่ระบบ8 18+
“ยังก่อน ผมยังไม่ให้คุณเสร็จง่าย ๆ หรอกพรีส”
เขาชักนิ้วออกยกขึ้นมาให้เธอดู เขาบี้น้ำหวานที่ปลายนิ้ว พริยาเห็นความพึงพอใจในดวงตาเข้ม และเมื่อเขาส่งนิ้วที่เปรอะเปื้อนเข้าสู่ปากเธอถึงกลับสะท้านด้วยแรงอารมณ์
“คุณเคยถึงจุดสุดยอดกับปากผู้ชายไหมพรีส”
ใบหน้าหวานแดงซ่านด้วยความอาย เธอตัวแดงหน้าแดงจากคำถามของคาร์ลอส และไม่น่าเชื่อว่าเธอคาดหวังถึงสิ่งนั้น
“อ้าขาออกอีกพรีส จับขาตัวเองไว้แบบนั้น”
คาร์ลอสยกขาเธอขึ้นงอเข่าสาธิตให้เธอดูว่าต้องจับหัวเข่าแนบไปกับหน้าอกอวบของตัวเองแบบไหนถึงจะเปิดอ้าได้อีก เขาหยิบหมอนด้านหลังหนุนสะโพกงามด้านใต้ยกเนินเนื้อให้สูงขึ้น
พริยารู้สึกเปิดเปลือยยิ่งกว่าครั้งไหน หรี่ตามองลอดระหว่างหัวเข่าที่งออยู่เห็นคาร์ลอสกำลังจดจ้องมองร่องสาวของเธออย่างตั้งใจ ไฟสวาทท่วมท้นนัยน์ตาสีทอง
มือใหญ่ค่อยเปิดกลีบบางออกก่อนที่เขาจะคล้อยศีรษะต่ำลงมาใกล้แลบลิ้นสากออกแตะทีละน้อย ๆ
“อ่า”
มีเสียงหัวเราะในลำคอของชายหนุ่ม เขาค่อยแตะถี่ขึ้นตรงผลฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหวานจากแรงพิศวาส แล้วลากเลียบนลงล่างสลับไปมา มือบางสวยกำต้นขาของตัวไว้แน่นรู้สึกได้ถึงสัมผัสสากระคายตรงร่องงาม ปลายลิ้นสากสัมผัสกลีบร่องทางรักแสนหวานที่บอบบางอ่อนนุ่มพลันทำให้เธอแอ่นหยัดเนินสาวให้แนบไปกับริมฝีปากหนา เปล่งเสียงร้องครวญคราง
“คาร์ลอส อ่า อ่า”
คาร์ลอสไม่ยอมหยุดเขายังดูดกลืนน้ำอย่างแรง มือใหญ่เปิดกลีบบางให้กว้างยิ่งขึ้นเพื่อที่ปากหนาจะได้ดูดน้ำจากปากทางถนัดถนี่
“ซู้ด หวาน พรีส ของพรีสสดมาก”
เสียงทุ้มครวญครางยามสัมผัสกลีบบาง ร่องทางเปียกน้ำหากแต่เขาไล้เลียดูดกลืนจนเกือบเหือดแห้ง
“ผมดูดไม่หมดเลยคาร่า น้ำมันออกมาอีก”
คาร์ลอสค่อยใช้ปลายนิ้วแหย่เข้าไปหงายฝ่ามือขึ้นตวัดด้านบนถูเรียกน้ำด้วยความชำนาญ สัมผัสตรงจุดสวาทภายในที่ส่งแรงให้เธอกรีดร้อง
“กรี๊ด คาร์ลอส”
เขาชักเร็วขึ้นในช่องทางรัก ปากหนาดูดน้ำที่ล้นออกมาจากการตวัดเรียก ร่างบางสะบัดพล่านกรีดร้อง
คาร์ลอสสอดนิ้วลึกขึ้นและเพิ่มเป็นสองนิ้ว ความแน่นของความสาวผ่านปลายนิ้วทำเขาแปลกใจ พริยาตอดรัดแรงและคับแน่น แต่อาจจะเพราะผัวเก่าไม่ขยันทำการบ้านเธอถึงยังสดใหม่ คิดได้ดั่งนั้นยิ่งพาลทำให้เขาฮึกเหิม
เร่งจังหวะด้วยความเชี่ยวชาญ ลิ้นตวัดเม็ดเล็กตรงกลางร่องเป็นจังหวะจนความสาวตอดรัดแน่นขึ้น พริยาสะดุ้งแรงกระตุกเฮือก ภายในช่องทางตอดแน่นกระชับนิ้วของคาร์ลอส น้ำหวานเอ่อออกจนชายหนุ่มดูดกลืนไม่ทัน
“คุณแตกแล้ว เป็นไงบ้างพรีส ชอบไหม”
คาร์ลอสชักนิ้วออกลูบกลีบบางก่อนที่จะยกตัวขึ้นคร่อมเธอไว้กดหัวเข่าของเธอให้แนบไปกับอกอวบอิ่ม
“ผมทนไม่ไหวแล้ว อยากเอาคุณเต็มทน”
เขารูดท่อนเอ็นแข็งต่อหน้าเธอ พริยามองความใหญ่โต ฉับพลันไฟสวาทที่ระเบิดเมื่อสักครู่กลับเหือดหาย ความหวาดกลัวเข้ามาแทนที่
“เดี๋ยว คาร์ลอส อย่าเพิ่ง”
“ไม่เดี๋ยวแล้วพรีส ต้องเข้าแล้ว”
คาร์ลอสดันขาพับพริยาไว้ให้เข่าแนบอกสวย ร่างสูงใหญ่คร่อมเธอไว้จับท่อนเอ็นแข็งชันจรดจ่อปากทางเขี่ยไปมาเรียกน้ำ พยายามดันหัวปลายป้านเข้าทางรัก
“แคบชะมัดพรีส ผัวเก่าไม่ค่อยเอาหรือไง ซี้ด โฮ้”
หัวปลายมนหยักสีสดมุดเข้าทางไปทีละนิดอย่างยากลำบาก ความคับแน่นและแคบของทางรักยิ่งพาลคาร์ลอสกระเจิดกระเจิง จนเขาไม่ทันสังเกตว่ามีสิ่งผิดปกติ กดดันลงไปอีกเกือบครึ่งลำ
“โอ๊ย คาร์ลอส เจ็บ!!”
“อีกนิดก็หายเจ็บพรีส อีกนิด”
คาร์ลอสใจจดจ่อกับสิ่งนั้นตรงหน้า มองปลายหัวท่อนเอ็นของตัวเองสอดเข้าทางฉ่ำน้ำ รอยแยกสีสดสวยบอบบาง เขาใช้ปลายนิ้วกดคลึงเนินเนื้อช่วยเรียกน้ำ
พริยารู้สึกกำลังถูกแยกเป็นเสี่ยง ๆ ความใหญ่โตของคาร์ลอสแยกเธอออก แม้ว่าจะมีความหล่อลื่นของเธอคอยช่วย หากแต่ความสาวที่ไม่เคยโดยมือชายทำให้เข้าได้อย่างยากลำบาก และขนาดที่ไม่ธรรมดาเกินกว่าความสดใหม่จะรับได้ยิ่งทำให้เธอเจ็บ
“คาร์ลอส พรีสเจ็บ”
คาร์ลอสกำลังตกอยู่ในห้วงพิศวาสจนไม่ทันได้ฟังเสียงหญิงสาวที่ร้องออกมา เขาตั้งใจดันท่อนเอ็นใหญ่เข้าทางรักและเมื่อไปถึงครึ่งทาง ชายหนุ่มก็กระแทกอย่างแรงดันจนสุดมิดลำแกร่ง
“โอ๊ย เจ็บ!!”
“คุณเล็กเกินไปพรีส”
เมื่อท่อนแกร่งเข้าไปอยู่ในฝักร้อนครบสมบูรณ์ ความคับแน่นภายในทำให้เขาไม่สามารถอยู่นิ่งเฉยเพื่อรอให้พริยาปรับตัวได้ คาร์ลอสขยับโยกทันทีชักออกจนสุดและลงไปใหม่ให้มิด ทางรักแน่นกระชับรับท่อนเอ็นใหญ่
“ซี้ด พรีส แน่นมาก ซู้ดส์”
พริยาหลับตาแน่นทนเจ็บขณะที่เขาโหมกระแทกลงมา กัดฟันข่มความเจ็บ ร่างใหญ่โตยังตอกลงมาเป็นจังหวะ
“มองผมพรีส ลืมตา”
พริยาลืมตาขึ้นตามเสียงทรงอำนาจที่สั่งการด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าจากอารมณ์ดิบเถื่อน ดวงตาสีทองเจิดจ้าจ้องเธอไม่วางตา ยิ่งเขาตอกแรงเร็วสีของนัยน์ตายิ่งเปล่งประกาย ใบหน้าหล่อเข้มบิดเบี้ยวด้วยอารมณ์แรง
“รู้สึกถึงมันไหมพรีส เป็นของผมที่อยู่ข้างในตรงนั้น”
เขาจับใบหน้าเธอไว้ให้มองมาที่เขา ดึงเส้นผมกระชากศีรษะให้ก้มดูผ่านช่องหัวเข่าของตัวเอง
“ดูสิ เห็นไหมว่ามันกำลังสอดใส่อยู่”
พริยาไม่สามารถหันใบหน้าหนีได้ มือใหญ่ดึงผมเธอไว้บังคับให้เธอดูท่อนลำแข็งใหญ่ที่กำลังกระแทกกระทั้นในทางรักที่ฉ่ำเยิ้มของตัวเอง ความเจ็บเริ่มจางลง และอารมณ์ดิบเถื่อนของเขาแผ่รังสีออกมากระทบเธอ พริยารับรู้หวามไหวและสั่นสะเทือนไปตามแรงราคะ
“คาร์ลอส อ่า”
“บอกแล้วว่าเดี๋ยวก็หายเจ็บ ชอบไหมพรีส”
คาร์ลอสดึงออกจนสุดและสอดลงช้า ๆ บดเน้นเนินเนื้อส่ายไปมามองใบหน้าเธอ
“คุณแน่นจริง ๆ พรีส ตอดแรงมาก ผมจะเสร็จแล้ว”
พริยาเหลือบตาขึ้นมองคาร์ลอสที่ยังจ้องตรงส่วนนั้นแน่วแน่ เขามองจุดกึ่งกลางไฟสวาทที่ท่อนแกร่งกำลังสอดใส่ในโพรงรัก ปลายป้านเสียดสีจุดเสียวอย่างรู้งาน
และเมื่อจังหวะกระแทกแปรเปลี่ยน พริยารับรู้ว่าท่อนแกร่งในกายเธอพองใหญ่ขึ้น ยิ่งกดแน่นตรงจุดข้างในให้เธอร้อนยิ่งขึ้น
“คาร์ลอส กรี๊ด”
ร่างบางกระตุกแรงทันทีเมื่อความสุขสมมาเยือน น้ำหวานหลั่งรดออกมาชโลมท่อนแกร่งที่ยังสอดใส่เป็นจังหวะเดิม ใบหน้าคาร์ลอสบิดเบี้ยวร้องครางลั่น ชักท่อนร้อนออกยกตัวขึ้นคร่อมอกเธอไว้ รูดสองสามครั้งน้ำรักขาวพุ่งกระทบใบหน้าเธอ พริยาสะดุ้งความอุ่นร้อนเป็นสายพ่วงพุ่งเลอะใบหน้าข้างแก้ม คาร์ลอสครางจับศีรษะเธอไว้แน่น
“พรีส อ้าปากออก”
พริยาทำตามคำสั่ง คาร์ลอสนำท่อนแกร่งที่ยังแข็งตัวและเปื้อนไปด้วยน้ำของกันและกันเข้าสู่โพรงปากเธอ
“ซู้ด แบบนี้เลยพรีส คุณต้องหัดไว้”
เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นความเงียบก็เข้าครอบงำ ร่างบางยังนอนนิ่งอ่อนระทวยด้วยความอ่อนเพลีย มีเพียงคาร์ลอสที่เดินเก็บเสื้อผ้าและหายไปในห้องน้ำ ออกมาอีกครั้งพร้อมผ้าเปียกนุ่ม
“ไม่คาร์ลอส ฉันจะเช็ดเอง”
คาร์ลอสไม่ฟังเสียง ยังเช็ดตัวให้เธอ ผ้าเปียกอุ่นให้ความรู้สึกที่ดีจนเธอใกล้ผล่อยหลับไปจึงรู้สึกได้ว่าร่างสูงใหญ่ดึงเธอเข้าไปหาโอบกอดร่างบางไว้
“ทำไมคุณถึงเหมือนสาวบริสุทธิ์พรีส ผมสงสัยจริง ๆ”
พริยานิ่งเงียบในความพร่าเลือนของฤทธิ์อ่อนเพลียเธอรู้สึกได้ว่าคาร์ลอสยังคงหอมแก้มเธอและลูบไล้ไปทั่วตัว แต่เธอไม่สามารถรับรู้สิ่งใดได้อีก การร่วมรักครั้งแรกสูบพลังงานเธอไปจนหมดนำเธอเข้าสู่ห้วงนิทราในที่สุด
20 18+ จบบริบูรณ์“เขายังโทรมานะลูก”พริยานิ่งเงียบมือบางกำโทรศัพท์แน่นเมื่อพ่อของเธอเอ่ยถึงคาร์ลอส“ปล่อยเขาไปเถอะคะ”“พ่อว่าหนูควรพูดคุยกับหน่อยไม่ดีกว่าหรือลูก? พ่อว่าเขาจริงใจกับลูกนะ”“พ่อคะ อย่าไปฟังเขานะคะ เขาแค่โกหกพ่อค่ะ”“แต่พริยา ตอนนี้เขาอยู่ที่เมืองไทยและโทรหาพ่อทุกวัน ให้พ่อกลับไปทำงานที่บริษัทเหมือนเดิมโดยที่ไม่ต้องใช้หนี้อะไร แค่นี้พ่อว่าเขาคงจริงใจต่อลูกไม่น้อยนะ”น้ำเสียงจริงจังของพ่อประกายทำให้พริยารู้ว่าพ่อคงโดนคาร์ลอสเสือเจ้าเล่ห์หลอกเอาเสียสนิท“พอเถอะคะพ่อ เราอย่าพูดถึงเขาเลยค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วแค่นี้นะคะ”พ่อของเธอวางหูไปนานแล้ว ฟังจากน้ำเสียงพริยาก็รู้ได้ว่าคาร์ลอสคงทำให้พ่อของเธอไว้ใจมากขนาดไหนตั้งแต่วันนั้นผ่านมาแล้วหนึ่งเดือนที่พริยาหนีกลับมาก่อน เธอไม่อยากจะรับรู้เรื่องราวของเขาอีกแล้ว และเธอรู้ว่าเขาจะต้องมาหาพ่อของเธออย่างแน่นอน พริยาจึงเลือกที่จะไปหาที่แห่งใหม่“ติ๊ง”เสียงลิฟต์ดึงขึ้นแล้วขณะที่พริยาเดินมาถึงด้านหน้าหลังจากวางโทรศัพท์ คอนโดมิเนียมแห่งใหม่ที่เธอมาเช่าอยู่สะดวกสบายมากพอในย่านกลางเมืองและที่สำคัญราคาค่าเช่าไม่แพงจนเกินไปนักในตอนนี้เธอยัง
19 ลิซพริยาพลิกตัวพาดแขนไปทางด้านข้างตัวในยามเช้ารุ่งขึ้น เตียงที่เคยอุ่นเมื่อคืนว่างเปล่า เธอค่อยลืมตามองร่องรอยบุ๋มบนที่นอนและหมอนนุ่มใบใหญ่อาการอ่อนเพลียจากการร่วมรักอันหนักหน่วงแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน เธอปวดเมื่อยไปทั้งตัวทั้งยังอ่อนแรงจนแทบไม่สามารถลุกขึ้นจากที่นอนได้“คุณตื่นแล้ว”เสียงแม่บ้านที่อยู่ในห้องก่อนที่เธอจะตื่นเอ่ยทักขึ้น พริยาเห็นแม่บ้านเข็นรถอาหารเข้ามายังปลายเตียง“คุณคาร์ลอสแจ้งว่าคุณอาจจะตื่นสายเสียหน่อยและให้เตรียมอาหารไว้ตลอดเวลาค่ะ”พริยาค่อยยันตัวขึ้นนั่งพิงพนักหัวเตียงมองดูแม่บ้านที่จัดแจงเลื่อนรถเข็นถาดแบบสอดบนเตียงนอนมาไว้ตรงหน้า กลิ่นอาหารเช้าหอมโชยจนเสียงในท้องของเธอโอยครวญ“ขอบคุณค่ะ ที่จริงไม่ต้องลำบากเลย ฉันลงไปทานด้านล่างได้ค่ะ”“ไม่ลำบากค่ะ เป็นหน้าที่ของดิฉันอยู่แล้วค่ะ คุณพริยาทานไปก่อนนะคะ เดี๋ยวดิฉันจะไปเตรียมน้ำอุ่นให้ค่ะ”พริยามองชุดอาหารเช้าที่ตอนนี้กลายเป็นอาหารกลางวัน พรางยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มก่อนเป็นอันดับแรก“แล้วคุณคาร์ลอสไปไหนแล้วคะ”“คุณคาร์ลอสออกไปกับดอนค่ะ ไม่แน่ใจว่าจะกลับมากี่โมง”เสียงแม่บ้านตะโกนตอบออกมาจากในห้องน้ำแข่งกับเสียงน้ำท
18 18+“หง่าง หง่าง”เสียงระฆังโบสถ์ก้องกังวานยามพิธีสัตย์คำสาบานเสร็จสิ้น พริยามองเจ้าบ่าวหมาด ๆ ที่เพิ่งสวมแหวนลงนิ้วนางข้างซ้ายของเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่คาร์ลอสเลือกให้ยิ่งส่งให้พริยาสวยหวานกว่าที่เคยคาร์ลอสคมเข้มในชุดทักสิโดสีเข้ม ใบหน้าแกร่งหล่อคม นัยน์ตาสีเขียวทอประกายหลายเฉกกว่าทุกวันงานแต่งงานเรียบง่ายที่มีเพียงคนในครอบครัวของคาร์ลอส ดอนคาโล และโรสพี่สาวของเขาเท่านั้นพริยาเดินออกมานอกตัวโบสถ์เธอมองช่อดอกไม้ในมือ พิธีกรรมการโยนช่อดอกไม้ หากแต่ภายนอกโบสถ์ไม่มีใครให้เธอโยนให้ พริยาเหลือบมองโรสที่เดินตามออกมาจึงยื่นช่อเจ้าสาวพร้อมรอยยิ้ม“มันสมควรเป็นของคุณโรส”พี่สาวของโรสรับช่อดอกไม้มาด้วยรอยยิ้มจริงใจ“ขอบคุณพริยา”ดอนคาโลไม่รอใคร เขารีบร้องเดินอย่างชายขรากลับเข้าไปในรถและสั่งให้คนขับรถขับออกไปทันที“เราคงไม่มีงานเลี้ยงฉลองนะพรีส”“ค่ะไม่เป็นไร กลับบ้านกันเถอะคะ”คาร์ลอสจูงมือเจ้าสาวลงบันไดโบสถ์หลังเล็กในหมู่บ้าน เขามองชุดเจ้าสาวที่เลือกให้พลันนึกไปถึงยามค่ำคืนที่เขาจะถอดมันออกมา แต่ไม่หรอกเขาจะไม่รอตอนกลางคืน หลายวันที่นอนคนเดียวทำเขาทรมาน เขาจะกลับไ
17 ดอน“เปลี่ยนไป?” พริยาเน้นย้ำให้แน่ใจ เธอไม่คาดคิดว่าจะมีใครกันที่ไม่หลงรักคาร์ลอส“ใช่เปลี่ยนไป คฤหาสน์หลังนี้ไม่ใช่ของคาร์ลอส และดอนคาโลชี้นำให้เบลเห็นว่าคาร์ลอสจะไม่ได้อะไรเลยแม้แต่แดงเดียว”“โอ้!”“น่าสงสารคาร์ลอสที่เขาต้องมาอยู่เป็นพยานในงานแต่งงานของพ่อกับแฟนของตัวเอง”“พระเจ้าช่วย” พริยาดวงตาเบิกกว้างมองโรสให้แน่ใจว่าเธอพูดไม่ผิดและพริยาเองฟังถูกต้องแล้ว“เบลเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ในฐานะมารดาเลี้ยงคาร์ลอส พริยาคิดดูสิว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น ดอนและคาร์ลอสทะเลาะกันไม่เว้นวัน จนในที่สุดคาร์ลอสต้องออกจากบ้านหลังนี้ไปกลับไปอยู่กับบ้านทางแม่เขา”“แล้วทำไมเขาถึงต้องแต่งงานด้วยคะ”“ที่จริงเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของฉัน แต่เอาเป็นว่าดอนไม่มีอำนาจอะไรที่จะทำให้คาร์ลอสแต่งงานได้ ฉันบอกได้เท่านี้ เอาล่ะ ฉันว่าคงพอแล้วสำหรับข้อมูลเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พอจะทำให้เธอเข้าใจและเห็นภาพรวมของที่นี่ และอยากให้ฟังคำของฉันไว้ จงอย่าเชื่ออะไรที่เห็นในบ้านหลังนี้ก่อนจะพิสูจน์ว่าเรื่องนั้นจริง”พริยามองตามหลังโรสที่เยื้องย่างออกไปอย่างเงียบเฉียบ พรมหนานุ่มเก็บเสียงยิ่งทำให้ท่าเดินสง่างามทุกสิ่งทุกอย่างที่ลิซแล
16 ลิซ “เธอไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ คุณไม่ต้องเป็นห่วง”“แต่เธอยังไม่ฟื้น มันนานแล้ว”“เธออาจจะอ่อนเพลียเพียงเท่านั้น เออ หากให้พักผ่อนเสียหน่อยคงทำให้เธอแข็งแรงโดยเร็วครับ”พริยาพยายามขยับศีรษะที่เจ็บปวดลืมตาที่พร่าเลือน เธอมองเห็นแสงจ้าและได้ยินเสียงทุ้มเข้มหนักร้อนใจของคาร์ลอส มือบางยกขึ้น“นั่นเธอฟื้นแล้วครับ”คาร์ลอสปรี่มาที่เตียงโดยควัน เขานั่งลงที่ขอบเตียงดันพริยาไว้“อย่าเพิ่งขยับ นอนลงไปก่อนหลับตาสะ”เสียงทุ้มทรงอำนาจยังสั่งการให้เธอทำตามคำสั่งเหมือนเคย ร่างบางเจ็บปวดเมื่อเริ่มขยับตัว“อืม ที่นี่ที่ไหนคะ”“ห้องนอนของเรา นอนเถอะพรีส”“อืม ฉันเจ็บ”“คุณตกไปในหลุมโพรงที่น้ำเซาะตรงใกล้ชายเขา นอนก่อนแล้วตื่นมาผมจะเล่าให้ฟัง”พริยาพยายามฝืนลืมตาอีกครั้งแต่ทำไม่ได้ ในความรางเลือนเธอรู้สึกอบอุ่นเหมือนมีคนโอบกอดเธออยู่ มันช่างให้ความรู้สึกที่ดีเหลือเกิน เป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อนจากใคร“พรึบ”แสงแดดผ่านหน้าต่างเข้ามาทันทีเมื่อม่านถูกเปิดออก เธอลืมตามองเห็นแม่บ้านกำลังผูกมัดผ้าม่าน“คุณตื่นแล้ว ดิฉันจะไปแจ้งคุณคาร์ลอสก่อนค่ะ”พริยาพยายามพยุงร่างบางขึ้นลุกนั่ง อาการเจ็บบนร่าง
15 โรสมื้อค่ำที่น่าอึดอัดอีกครั้งในวันที่ดอนคาโลกลับมาถึงบ้านหลังจากออกจากโรงพยาบาล บนโต๊ะอาหารค่ำนี้เหลือเพียงพริยา ลิซและหญิงสาวอีกคนความเงียบงันมีเพียงเสียงของมีดส้อมกระทบจานหรูราคาแพง เสียงพนักงานที่คอยจัดเสิร์ฟอาหารตลอดเวลาที่คนทั้งสามรับประทาน“เคล้ง!” ลิซกระแทกมีดลงอย่างแรง“พอกันที เลิกแสร้งทำเป็นกินอย่างผู้ดีได้แล้ว”ร่างอวบอัดลุกดันเก้าอี้อย่างแรงจนเสียงดัง สะบัดก้นออกไปทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอม“อย่าไปสนใจหล่อนเลยพริยา”พริยาหันกลับมองหญิงสาวที่หน้าตาคล้ายกับคาร์ลอส หล่อนจะคงทานต่อเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“หล่อนก็แค่เรียกร้องความสนใจจากทุกคน หล่อนมักอยากให้จักรวาลทั้งหมดหมุนรอบตัวเองแต่ในความเป็นจริงมันไม่ใช่”พริยาเงียบเสียงตั้งใจฟังหญิงสาวที่นั่งตรงข้ามเธอ เหลือบตาสังเกตลักษณะความเป็นผู้ดีของเธอช่างเหมือนกันคาร์ลอสไม่มีผิด“ฉันยังไม่ทันได้แนะนำตัว แต่มาเกิดเรื่องเสียก่อนทุกครั้ง ฉันเป็นพี่สาวของคาร์ลอสค่ะ ชื่อโรส”พริยายังนิ่งเงียบรับประทานของหวานต่อ“คุณอย่าได้แปลกใจไป ฉันเป็นลูกคนละแม่กับคาร์ลอส ดอนคาโลมีเมียหลายคน”เรื่องนี้เรียกความสนใจจากพริยาได้ เธอเงยหน้าขึ้







