7 18+

7 18+

คาร์ลอสดันร่างพริยาไปตามโถงทางเดินจนถึงประตูห้องโดยไม่แม้แต่จะหยุดจุมพิต ผลักประตูเปิดออกคว้าร่างบางขึ้นอุ้มเข้าเอวแม้ชุดราตรีจะยาวเพียงใด เสียงเนื้อผ้าขาดแทรกมาในอากาศยามคนทั้งคู่กำลังอยู่ในรสสวาท

“คาร์ลอส ชุด..”

“ช่างหัวมัน ถ้าคุณชอบผมจะซื้อให้คุณใหม่”

ร่างสูงพาออกเดินไปยังห้องนอนใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง นำเธอวางที่ปลายเตียง พริยาสำรวจห้องนอนอย่างรวดเร็วหนึ่งครั้ง ห้องนอนสไตล์ผู้ชายดิบเถื่อนเช่นเขา สีผนังห้องเทาเข้มเข้ากันดีกับรูปภาพของศิลปินดังบนฝาผนัง ไฟสีนวลตาสว่างวาบขึ้น

“ปิดไฟเถอะคะคาร์ลอส”

“ไม่คนสวย ผมอยากจะเห็นชัด ๆ ว่าผมจ่ายอะไรไปบ้าง”

พริยาสะอึก คาร์ลอสตอกย้ำว่าในตอนนี้เธอกำลังจะเป็นผู้หญิงขายตัว เป็นโสเภณีราคาแพงให้เขา

“ถอดชุดออกสะพรีส”

พริยาตกตะลึง ถอดชุด! ริมฝีปากบางเม้มนิ่งยังยืนเฉยจ้องไปยังคาร์ลอสที่กำลังปลดหูกระต่ายตามมาด้วยเสื้อนอกสีเข้ม เสื้อเชิ้ตสีขาวข้างในเปิดให้เห็นแผ่นอกกว้างสีทองแดงอย่างช้า ๆ ขณะที่เขาปลดกระดุมทีละเม็ด

“หรือคุณชอบให้ผู้ชายถอดให้พรีส”

เสียงเข้มเรียกความสนใจจากเธอ พริยาละสายตาออกจากอกแกร่งจ้องตอบดวงตาสีทองเจิดจ้าด้วยไฟปรารถนา ส่ายหน้าเร็ว ๆ หนึ่งครั้งก่อนจะค่อยคลายมวยผมลง

ในตอนที่พริยากำลังเอื้อมมือรูดซิปด้านหลัง คาร์ลอสได้ถอดกางเกงขายาวออกจากสะโพกสอบเพรียวลงไปยังด้านล่างรูดออกข้อเท้า แล้ว เธอสูดลมหายใจเฮือกใหญ่เมื่อมองไปยังความใหญ่โตที่กำลังแข็งตัวดันกางเกงบ็อกเซอร์โป่งพอง

“มันเป็นไปไม่ได้”

มือบางลดลงจากชุดหรูสีครีมทันทีก้าวเท้าออกวิ่งจากปลายเตียงไปที่ประตู

“ไม่!!”

เสียงพริยากรีดร้อง คาร์ลอสคว้าข้อมือพริยาไว้ได้ทันกระชากกลับเข้าหาตัว ทรวงงามสวยกระแทกอกเข้มไร้สิ่งใดขวางกั้น

“ไม่ยักรู้ว่าคุณชอบแบบนี้ เกมไล่จับหนู คนสวย”

“แควก!!”

คาร์ลอสจับร่างเธอหันหลังกระชากชุดด้านหลังตรงปลายซิปจนขาดแหล่งรูดลง มือบางคว้าเศษผ้าไว้พยายามปกปิดทรวงงามที่เปลือยเปล่า กระถดถอยหลังไปยังกำแพงด้านหลังโดยมีร่างสูงใหญ่ตามติด

ใบหน้าคมเข้มลุกโชนด้วยไฟสวาทกวาดตามองร่างงามขาวผ่องที่สะท้อนแสงไฟ

“เอามือลงพรีส”

“ไม่ อย่า คาร์ลอส อย่าเป็นวันนี้ได้ไหม”

“ไม่ได้ ผมรอมาสามปีถึงจะได้เชยชมร่างสวย ๆ ของคุณ ผมจะไม่รออีกแม้แต่วินาทีเดียว”

พริยาใบหน้าซีดเผือด ร่างบางสั่นสะท้านด้วยความกลัวข่มความอายค่อย ๆ ปล่อยชุดราตรีลงมือที่สั่นเทา

“เอามือออกด้วยพรีส”

พริยาดวงตาเบิกกว้างสบสายตาสีทองที่เข้มเต็มอารมณ์ เสียงทุ้มพร่าแหบ เธอเห็นคาร์ลอสกลืนน้ำลายขณะยืนมองร่างของเธอ

มือบางค่อยลดมือลงจากยอดทรวงอกที่เธอยกปิดไว้หลังจากที่ชุดราตรีร่วงหล่น ทรวงงามใหญ่ได้รูปเต่งตึงพุ่งสวย ยอดปลายถันเล็กสีชมพูสด สายตาคาร์ลอสไล่ลงไปยังเอวขอดกิ่วที่เล็กจนเขาสามารถกำได้รอบสู่สะโพกผายงาม เนินความสาวอวบอิ่มไร้กลุ่มขนเพราะการจัดการของเหล่าพนักงานเมื่อเช้าตามสั่ง

“ไปนอนที่เตียง”

เสียงทุ้มสั่งการด้วยเสียงที่สั่นพร่า เขากำลังควบคุมอารมณ์ดิบเถื่อนของตัวเอง ความสวยงามของร่างบางทำเขาเกือบหลุดการอดกลั้น พริยาเยื้องย่างแผ่วเบาไปยังเตียงใหญ่สีเทาอ่อน ลงไปทอดร่างนอนนิ่งเงียบยกมือขึ้นวางบนหน้าท้อง

“ชันเข่าขึ้นพรีส”

พริยาเห็นคาร์ลอสเดินตามเธอมาและหยุดที่ปลายเตียง เขาสั่งให้เธอชันเข่าขึ้น เธอพยายามอย่างยิ่งในการข่มความอับอาย เขาเพียงต้องการสิ่งนี้ ทำให้เธออับอายที่เคยทำให้เขาพลาดสิ่งที่เคยได้ พริยาค่อยชันเข่าขึ้นทีละนิดจนกระทั่งตั้งตรง

“อ้าขาของคุณออกด้วยพรีส ผมอยากเห็นสิ่งที่ผมจะได้”

“คาร์ลอส!!”

“เดี๋ยวนี้!”

พริยากัดริมฝีปากแน่นใบหน้าแดงก่ำด้วยความอาย ดวงตาสีทองจ้องมองแน่วแน่ยังตรงกลางความสาวของเธอ เข่าสวยได้รูปค่อย ๆ เปิดออก

“อีกพรีส”

พริยาอ้าขาออกตามสั่ง อาการสั่นสะท้านที่ไม่ใช่ความกลัวกำลังทำให้เธอหวั่นไหว เธอกำลังมีความรู้สึกร่วมเมื่อเห็นคาร์ลอสจ้องเธอไม่วางตา และเมื่อเธอเปิดขาออกจนสุด คาร์ลอสสูดลมหายใจเข้าอีกเฮือกใหญ่ ดวงตาสีทองเปล่งประกายเจิดจ้า

ร่างสูงถอดกางเกงบ็อกเซอร์ออกโดยพลัน โยนทิ้งไปไม่ใส่ใจเดินมาจนถึงปลายเตียง

“ดูผมพรีส ดูให้ดี ผมไม่ใช่ผัวเก่าของคุณ”

พริยาจ้องตอบตาคมกริบที่มองมายังเธอ เขากระหายหิวและต้องการเธออย่างมาก ความสดสวยของความสาวตรงเนินเนื้อทำให้ท่อนกายด้านล่างแข็งชันยิ่งขึ้น

“คาร์ลอส”

เสียงกระซิบแผ่วเบาดังลอดออกมาจากลำคอ ร่างบางที่เคยขัดขืนกลับอ่อนระทวยสนองตอบต่อสายตาสีทอง เขาแผ่รังสีทางเพศแข็งแกร่งและเข้มข้นจนเธอพ่ายแพ้ ร่างกายเธอต้องการเขา

“ผมรู้ว่าคุณก็อยากพรีส ผมจะเอาคุณให้สมใจ แล้วคุณจะลืมทุกคนที่เคยผ่านมาโดยเฉพาะผัวเก่า”

พริยาเบือนหน้าหนี เธอข่มความอดสูของตัวเองเมื่อเขาใช้คำพูดโหดร้าย แต่แม้ว่าเขาจะเป็นแบบนั้นแต่เธอยังต้องการเขาอยู่ดี

คาร์ลอสคุกเข่าขึ้นเตียงนอนตะแคงข้างคู่เธอ มือใหญ่ลูบไล้อกงามขนาดใหญ่ ความอวบอิ่มล้นทะลักฝ่ามือ เขาคลึงเคล้นบีบเบา ๆ ขยี้ยอดปลาย ร่างบางแอ่นหยัดขึ้นรับสัมผัสหนักหน่วง

“คุณรู้ตัวว่าคุณสวยพรีส และคุณใช้ความสวยของคุณเล่นงามผม แต่ไม่แล้ว ต่อไปนี้ผมจะให้คุณตกอยู่ในอำนาจของผมบ้าง”

เขาเลื่อนฝ่ามือลงด้านล่างสัมผัสหน้าท้องแบนเรียบลูบไปมาก่อนจะลงด้านล่างเนินเนื้ออวบสวย

“คุณอวบอิ่มไปหมด ผมจะสัมผัสทุกตารางนิ้วบนตัวคุณให้คุ้มค่ากับเงินที่จ่ายไปพรีส”

มือใหญ่เข้าเกาะกุมเนินสาวเขากำบดคลึงและเฝ้าจ้องมองเธอด้วยตาสีทอง ค่อยใช้นิ้วเปิดกลีบบาง

“คุณแฉะแล้ว ฮึ”

พริยาสะดุ้งเฮือกขึ้นเด้งร่างบางรับปลายนิ้วที่กำลังหยอกเย้าปากทางเข้าที่ฉ่ำน้ำ มือใหญ่กำลังทรมานเธอลูบผ่านร่องงามที่ที่ไม่เคยมีชายใดสัมผัสมาก่อนยกเว้นเขา

“คาร์ลอส”

“ใช่คนสวย ผมคาร์ลอส”

ปากหนาก้มปิดปากบางทันทีเมื่อปลายนิ้วแหย่เข้าโพรงสาว ลิ้นอุ่นร้อนไล้ลิ้นเล็กของเธอบังคับให้เธอตอบสนอง นิ้วใหญ่สอดแทรกเข้าไปในช่องทางรักเป็นจังหวะช้า ๆ น้ำหวานชโลมเป็นทาง

“ดีไหม ผัวเก่าคุณทำให้คุณรู้สึกแบบนี้ไหมพรีส”

พริยาส่ายหน้า เธอกำลังตกอยู่ในห้วงสวาทจนลืมเลือนทุกสิ่ง เธอไม่ได้ตอบเขาแต่ใช้ร่างอ่อนนุ่มตอบสนองยักย้ายไปตามจังหวะ เธอรู้สึกได้ว่าความร้อนที่กำลังไหลรวมไปจุดเดียว