로그인공유
19/2
게시일:
2026-09-18 20:59:55
최신 챕터
เมียแลก 23/3
เสียงตะโกนดังลั่น พร้อมกับร่างของปภังกรสะดุ้งตื่นขึ้นมา มันเป็นฝันที่ซ้อนในความฝันอีกที แต่มันเหมือนจริงจนน่าตกใจทั้งความรู้สึกที่เหมือนถูกควักหัวใจออกไป แต่คราวนี้รอบตัวเขาสว่างเพราะเป็นเช้าของวันใหม่จริง ๆ เขามองดูนาฬิกาบนโต๊ะข้างหัวเตียงที่ตัวเลขบอกเวลาแปดโมงยี่สิบนาทีแล้ว ปภังกรตาลีตาเหลือกกระโดดลงจากเตียง สิ่งแรกที่ทำคือโทร. เช็กจากคนของเขาว่าจอมแก้วกับลูกอยู่ที่ไหนก็ได้รับคำตอบมาว่า“ก็อยู่ในบ้านครับ”พร้อมกับส่งรูปแนบมาให้เป็นหลักฐาน ชายหนุ่มรีบจัดการธุระส่วนตัวหลังตื่นนอนก่อนจะขับรถไปหาหญิงสาวที่บ้าน สิ่งที่เขากลัวไม่ได้เกิดขึ้น ความจริงคือเธอกับลูกยังอยู่ที่นี่ จอมแก้วกำลังปัดกวาดบ้านเธอสวมเสื้อผ้าอยู่บ้านธรรมดา เสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขายาวตัวหลวม รวบผมไว้กลางศีรษะด้วยกิ๊บตัวเขื่องมีปอยผมหลุดร่วงเคลียข้างแก้มบ้าง ปภังกรเอาแต่ยืนจ้องหน้าเธออยู่อย่างนั้นจนหญิงสาวนิ่วหน้าถาม“มองอะไร”เขาจึงเหมือนเพิ่งได้สติ บอกกับตนเองว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องขึ้นว่า“ปาป๊า ปะ ปะ”เจ้าจุนของเขาเดินเตาะแตะออกมาจากในห้อง เมื่อเห็นผู้เป็นพ่อก็ซอยเท้ายิกเหมือนลูกเพนกวินน้อยหัดเดิ
เมียแลก 23/2
“กลับมาอยู่บ้านเราแล้วนะจุนจุนของแม่”จอมแก้วพูดกับลูกที่กำลังมองซ้ายมองขวาคล้ายไม่คุ้นกับสถานที่ ร่างอวบกลมเดินเตาะแตะเหมือนเพนกวินไปหาผู้เป็นพ่อที่ตอนนี้สนิทสนมกันมาก สองแขนแกร่งอ้ารับร่างน้อยเข้ามากอดไว้ หอมแก้มนุ่มอย่างรักใคร่แล้วพูดยิ้ม ๆ กับลูกว่า“อยากกลับไปอยู่กับป๊าเหรอครับ อยู่กับป๊าดีกว่าเนอะ มีพื้นที่ให้วิ่งเล่นตั้งเยอะ งั้นปะ...เรากลับบ้านเรากัน”เขาทำท่าจะอุ้มลูกไป แต่เสียงที่ได้ยินแล้วทำให้ขนลุกก็ดังขึ้น“หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ”ร่างสูงถึงกับชะงัก หันกลับมามองด้วยรอยยิ้มแห้ง เมื่อหญิงสาวตาเขียวใส่“แค่ล้อเล่น แต่ดูเหมือนลูกจะไม่อยากกลับมาอยู่ที่นี่จริง ๆ นะ ดูสิ ดูหน้าลูกสิเหมือนไม่อยากอยู่อะ”เจ้าจุนยิ้มหน้าเป็น กลอกสายตาไปมา สองมือเล็กอวบแปะสองข้างแก้มพ่อ“ปาป๊า ป้ะ”“เห็นมะ ลูกบอกว่าอยากกลับไปบ้านโน้น” เขาโมเมเอาจนได้ จอมแก้วถอนหายใจระอา เดินมาคว้าลูกไปอุ้มแนบอกแล้วบอกว่า“ฉันอยู่ที่ไหนลูกฉันก็ต้องอยู่ที่นั่น คุณกลับไปได้แล้ว”“ยัง”“เอ๊ะ”“ตอนนี้ในบ้านมีแค่เธอกับลูกสองคน ผู้หญิงตัวแห้ง ๆ กับเด็กน้อยถ้ามีใครคิดไม่ดี จะทำยังไง”“ฉันอยู่ที่นี่มาตั้งนานไม่เคยมีเรื่องแบบนั
เมียแลก เดินหน้าง้องอน...23/1
จอมแก้วรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับหยาดพิรุณจากที่ลุจีโทรศัพท์มาเล่าให้ฟัง ลุจีรู้เรื่องคร่าว ๆ มาจากชุมพล ความสัมพันธ์ของสองคนนี้ผูกพันกันถึงขั้นไหนจอมแก้วก็ไม่ได้ถาม แต่เท่าที่ลุจีรู้เรื่องสำคัญจากปากชุมพลได้ก็แปลว่าทั้งสองคนก็คงลึกซึ้งกันไม่น้อยจอมแก้วนั่งรอปภังกรอยู่ที่โซฟาด้านนอกเมื่อเขาเดินเข้ามาจึงเห็นเธอที่หันมามองอยู่ก่อนแล้ว ร่างบางลุกขึ้นยืนสีหน้าแววตาบ่งบอกว่ามีเรื่องจะพูดกับเขา“ฉันอยากจะพาลูกกลับไปอยู่บ้านกับยายและลุจี”ปภังกรนิ่วหน้า “ทำไม อยู่ที่นี่ไม่ดีตรงไหน”“ไม่ดีตรงที่ฉันไม่อยากอยู่ไงล่ะ”“จอม ฉันก็จัดการเรื่องทุกอย่างให้เธอแล้วนะ ทำไมยังไม่เข้าใจอะไรอีก”ปภังกรพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน จอมแก้วพยักหน้าช้า ๆ เหมือนจะเข้าใจ เพียงแต่ตอนนี้เธอไม่ได้ต้องการอยู่ในชีวิตของเขาอีกแล้วเท่านั้นเอง“อยู่กับฉันที่นี่เหมือนเดิมนะ ต่อจากนี้ไปฉันจะไม่มีใคร จะมีแค่เธอกับลูก ๆ”เขาพูดคำว่าลูกสองครั้งนั่นแสดงว่า จะมีลูกกับเธอเพิ่มอีกในอนาคตงั้นหรือ“ไม่มีทาง” จอมแก้วปฏิเสธ“ทำไมล่ะ ฉันเคลียร์ทุกอย่างก็เพื่อเธอนะ เพื่อเธอ เพื่อให้เธอยอมกลับมาอยู่ด้วยกัน เธอจะให้ฉันทำอะไรอีก บอกมาสิ”“คุณ
เมียแลก 22/3
{เฮีย นี่ใจคอจะไม่ไว้หน้ากันเลยเหรอ ที่ผ่านมาอากงของหยกก็ช่วยป๊าเฮียมามากจนธุรกิจของเฮียเติบโตมาจนถึงทุกวันนี้ ลืมบุญคุณกันไปหมดแล้วเหรอ}ชายหนุ่มแสยะยิ้มให้คนปลายสาย พูดกลับด้วยกระแสเสียงนุ่มนวลแต่แฝงไว้ด้วยความเลือดเย็น“เฮียเตือนหยกแล้วนะ เรื่องธุรกิจหยกจะใช้วิธีสกปรกแค่ไหนก็ได้เฮียไม่ว่าเพราะถือว่าเป็นเรื่องเล่ห์เหลี่ยมการค้า แต่หยกทำร้ายคนของเฮียตั้งไม่รู้กี่ครั้ง เรื่องนี้เฮียยอมไม่ได้”หยาดพิรุณไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ เพราะรู้ว่าเขาคงสืบจนรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว จะปฏิเสธไปก็ไร้ผล{หยกขอโทษค่ะเฮีย ที่ผ่านมาหยกก็แค่ขู่ไปงั้นเอง หยกไม่เคยคิดจะเอาชีวิตใครเลยจริง ๆ นะคะ เรากลับมาทำธุรกิจกันอีกครั้งเถอะค่ะเฮีย อัศวกรุ๊ปจะส่งทองแดงให้อมรทรัพย์ไวเออร์แอนด์เคเบิลในราคาเดิม ขอแค่จบเรื่องนี้}“ไม่คิดว่ามันสายไปแล้วเหรอหยก รอรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ได้เลย”{เฮีย ถ้าเฮียยอมปล่อยเรื่องนี้ไป หยกยอมเป็นเมียรองของเฮีย ยอมให้เฮียยกผู้หญิงอื่นขึ้นมาเป็นเมียเอก ยอมทุกอย่าง}ปภังกรยิ้มหยัน ตอบให้อีกฝ่ายฟังช้า ๆ ชัด ๆ “ตอนนี้เฮียไม่ต้องการเมียเพิ่ม เฮียมีเมียแค่คนเดียว”{นะคะเฮีย หยกขอร้อง จบเรื่องทุ
เมียแลก 22/2
ปภังกรรู้ว่าหญิงสาวกำลังคิดถึงลูก เขาจึงกดวิดีโอคอลไปหาอี๊จู เมื่ออีกฝ่ายกดรับสายเสียงกรี๊ดกร๊าดของเด็กที่กำลังเล่นสนุกก็ดังผ่านลำโพงออกมา จอมแก้วหันกลับไปมองทันที ดวงตาคู่สวยมองหน้าจอก่อนจะเหลือบมองหน้าคนที่ยื่นโทรศัพท์มาให้เธอ“คิดถึงลูกอยู่ไม่ใช่เหรอ คราวนี้สบายใจเรื่องลูกได้รึยัง ดูสิว่าลูกกำลังสนุกแค่ไหน”มีเสียงอี๊จูบอกกับเด็กน้อยที่กำลังจะไถลตัวลงจากสไลเดอร์ของเล่นโปรดชิ้นใหม่ว่า“คุณหนูจุน มองคุณแม่หน่อยสิคะ เห็นมั้ยคุณแม่ดูอยู่แน่ะ”คนถ่ายพยายามนำโทรศัพท์เข้าไปใกล้ ๆ เจ้าตัวกลมแต่ก็ไม่ได้รับความร่วมมือ ก่อนร่างเล็กจะเดินไปโถมตัวทับตุ๊กตากั้งแล้วส่งเสียงหัวเราะชอบใจ จอมแก้วยิ้มออกมาได้ ถึงลูกจะลืมเธอไปชั่วขณะแต่เห็นว่าลูกอยู่ดีมีสุขเธอก็พอใจแล้ว ก่อนจะวางสายจากอี๊จูเหมือนสายตาเขาจะเหลือบไปเห็นตาแก่ที่บ่นว่าไม่อยากหัวล้านนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งด้วย เหอะ...ที่แท้ก็อยากมาดูหลานเหมือนกัน“พักผ่อนเถอะ ถ้าอาการไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง พรุ่งนี้ก็ได้ออกจากโรงพยาบาลกลับไปหาลูกแล้ว”หลังจากที่จอมแก้วหลับไปไม่นาน ปภังกรก็ลุกออกไปคุยโทรศัพท์กับคนของเขาที่ระเบียงห้อง ไม่นานก็กลับเข้ามานั่งลงที่โซฟ
เมียแลก เด็ดหัวนางพญา...22/1
จอมแก้วรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนเองอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล ที่หลังมือด้านซ้ายมีเข็มน้ำเกลือเสียบอยู่ ก่อนสติสัมปชัญญะจะวูบดับไปใบหน้าสุดท้ายที่เธอเห็นในคลองจักษุก็คือปภังกร เมื่อได้สติกลับมาอีกครั้งใบหน้าคนที่โผล่เข้ามาในระดับสายตาเป็นคนแรกก็คือเขาอีกนั่นแหละ“เป็นยังไงบ้าง อย่าเพิ่งลุก เดี๋ยวจะเจ็บแผล”น้ำเสียงนุ่มนวล อ่อนโยนเต็มไปด้วยความห่วงใย สีหน้าชายหนุ่มยังมีริ้วรอยของความกังวลยามไถ่ถาม“ลูก แล้วลูกล่ะ”น้ำเสียงแหบแห้งเอ่ยถามจากเขา เจ้าจุนของเธอตอนนี้อยู่ที่ไหน จำได้ว่าก่อนจะหมดสติเขาบอกว่าลูกปลอดภัยดี แต่เธอต้องเห็นด้วยตาตัวเอง“ลูกอยู่กับอี๊จูที่เพนต์เฮาส์แล้วไม่ต้องห่วง”“งั้นก็กลับเพนต์เฮาส์ ฉันไม่ได้เป็นอะไรแล้ว ไม่ต้องอยู่โรงพยาบาล”พูดพร้อมกับพยายามขืนตัวลุกขึ้น แต่ก็ถูกเขาออกแรงกดตัวเธอให้นอนลง“ยังกลับไม่ได้ แผลค่อนข้างลึก คุณเสียเลือดไปเยอะ อย่างน้อยก็นอนพักดูอาการคืนหนึ่งก่อน กลับไปถ้าแผลอักเสบขึ้นมาจะยุ่ง ไม่ต้องห่วงลูกหรอก มีอี๊จูกับแม่บ้านฉันอีกคนมาดูแลให้แล้ว”คิ้วเรียวขมวดมุ่น พูดแบบนี้หมายความยังไง“แล้วคุณไม่กลับไปดูลูกล่ะ”“ก็บอกแล้วไง ลูกมีคนดูแลตั้งสองคนแ
เมียแลก เฮงซวย...4/2
บรรยากาศมาคุอึมครึมปกคลุมปภังกรกับจอมแก้วเข้าวันที่สาม ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมลดทิฐิเป็นฝ่ายง้อก่อน จอมแก้วไม่รู้ว่าเขาหงุดหงิดใส่เธอด้วยสาเหตุอะไร และคร้านจะเข้าไปตอแยสอบถาม ส่วนปภังกรก็ถือว่าจอมแก้วต้องเป็นฝ่ายมาง้อ เพราะถึงเขาจะพาลใส่เธออย่างไร แต่เธอก็ต้องเป็นฝ่ายโอนอ่อนเข้าหาก่อน เพราะที่เธอมีชีวิต
เมียแลก ดูตัว...4/1
หลังจากชอปปิงจนพอใจ ปภังกรก็บอกกับจอมแก้วว่าเย็นนี้เขามีนัดกับอาจอง และศาสตรา เพื่อนที่เป็นหุ้นส่วนของคลับซึ่งหญิงสาวก็รู้จักดี ชายหนุ่มชวนเธอไปนั่งคุยด้วย แต่ถึงเธอไม่ไปเขาก็พร้อมจะลากเธอไปอยู่ดี จอมแก้วอยากจะหาเรื่องกลับเพนต์เฮาส์เพราะไม่อยากเจอหน้าพนักงานบางคนในร้านที่ชอบมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลา
เมียแลก เฮงซวย...3/2
หญิงสาวเปลื้องเสื้อผ้า รวบผมยาวทั้งหมดไว้บนศีรษะด้วยกิ๊บหนีบผมรูปผีเสื้อ เดินเข้าไปในห้องน้ำ ส่องกระจกดูความเรียบร้อยบนใบหน้าของตัวเองก่อนจะหยุดแล้วสบกับดวงตาอีกคู่ของตนเองที่สะท้อนอยู่ในกระจก ถ้อยคำนินทาจากพนักงานสองคนในร้านเมื่อตอนบ่ายแวบเข้ามาในหัวทั้งที่ไม่อยากจะเก็บมาใส่ใจนัก เธอรู้ว่าคนในร้าน
เมียแลก เฮงซวย...3/1
ปภังกรขับรถมารับเธอที่ร้านตอนหกโมงเย็น จอมแก้วไม่มีรถใช้ส่วนตัวเขาเคยเสนอให้แล้วแต่หญิงสาวไม่รับไว้เองเพราะเธอเห็นว่าไม่มีความจำเป็น ไปไหนมาไหนโดยรถสาธารณะก็สะดวกสบาย ไม่ต้องหาที่จอดรถให้ยุ่งยาก แต่ถึงเธอจะคิดแบบนั้นทว่าตั้งแต่อยู่กับเขามา น้อยครั้งมากที่เธอจะได้ใช้บริการรถสาธารณะเพราะชายหนุ่มจะส่ง
다른 추천
