แชร์

บทที่ 12 โฮสต์คนใหม่ [100%]

ผู้เขียน: มัทฉะโมจิ
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-17 23:03:41

“ผู้ชายเฮงซวย เอิ้ก” แอรินตะโกนแข่งกับเสียงเพลง ยังไม่ทันจะเริ่มงานประมูลดื่ม หญิงสาวกระดกดื่มน้ำสีชาไปเกินครึ่งขวด

“เพื่อนแกเป็นไรเนี่ย” มิกกิหันไปถามปิ่น

“แล้วฉันจะรู้ไหม ก็นั่งอยู่ด้วยกันเนี่ย” ปิ่นเอ่ย ตั้งแต่แอรินกลับมาที่โต๊ะ ก็ไม่พูดอะไรเลย หนำซ้ำยังซดเหล้าราวกับน้ำเปล่า งานยังไม่ทันเริ่มก็เมาหัวราน้ำเสียแล้ว

“ฉันว่าต้องทะเลาะกับพี่ธันมาแน่ๆ เลยวะ” มิกกิคาดเดา

“ฉันก็ว่างั้น” ปิ่นไว้ไหล่

สองเพื่อนรักพากันถอนหายใจ แต่ก็ไม่อยากจะถามแอรินว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ รอให้เพื่อนเปิดปากเล่าเองเสียยังดีกว่า

หลังจากนั้นพิธีกรสาวคนเดิมก็เดินออกมาที่หน้าเวที นั่นหมายถึงระฆังถูกตีว่าการประมูลได้เริ่มขึ้นแล้ว

“สวัสดีค่ะทุกคน พบกันน้องหลินหลินอีกแล้วนะคะ” พิธีกรกล่าว ก่อนที่เสียงเชียร์จะดังกระหึ่ม บ้างส่งกรีดร้อง บ้างปรบมือดีใจ

“วันนี้ร้านธันเดอร์ของเรามีน้องใหม่ หล่อๆ ล่ำๆ เข้ามาให้เอ็นดูเพียบ แต่เพื่อเป็นการไม่ให้เสียเวลานะคะ ขอเชิญหมายเลขหนึ่ง ขวัญใจแม่ยก น้องธีร์ ออกมายืนตรงนี้ค่ะลูก”

ดูเหมือนเสียงกรี๊ดของปิ่นจะดังกว่าทุกคนในที่นี้ เมื่อร่างสูงเดินมาหน้าเวที โปรยยิ้มเสน่ห์พร้อมกับโบกมือ

ยอดประมูลดื่มเป็นไปอย่างดุเดือด สุดท้ายแล้วก็จบอยู่ที่หกร้อยห้าสิบดื่ม ตีเป็นเงินกว่าสามแสนบาท โดยผู้ชนะคือหญิงสาวโต๊ะหน้าสุด ที่ตั้งใจมาเสียเงินก้อนใหญ่ให้กับหนุ่มรุ่นน้องอยู่แล้ว

“น้องธีร์ของพี่ น่ารักจังเลยค่ะ” พูดพร้อมกับหยิกไปที่แก้มของชายหนุ่มด้วยความมันเขี้ยว เด็กอะไรขาวก็ขาว หน้าไร้รอยสิว พูดแล้วปิ่นก็ซบไปที่อกแกร่งเข้าให้เพื่อกอบโกยความสุขให้มากที่สุด

“สมใจแกแล้วเนอะ เพื่อนจะได้นั่งกินชิวๆ สักที” มิกกิถอนหายใจยาวพร้อมกับมองบน

“อย่าอิจฉาเพื่อนได้ป่ะ ไปดูแลยัยเพื่อนแกนู้นไป” ปิ่นบุ้ยปากไปทางแอรินที่นั่งสัปหงกอยู่คนเดียว

“พี่แอร์เป็นอะไรหรือเปล่าครับ” เด็กหนุ่มเอ่ยถาม เจอกันคราวก่อนแอรินยังมีท่าทีสดใสอยู่เลย แต่วันนี้เจ้าของดวงตากลมกลับมีเรื่องอะไรบางอย่างค้างคาใจอยู่ ดื่มจนเมาไม่ได้สติ

แต่พอเห็นว่าเจ้าของร้านของตนเดินลงมาพร้อมกับปลายฟ้า เขาก็พอจะเดาออกว่าทำไมแอรินถึงปล่อยตัวเองเช่นนี้

“ไม่รู้ไปเจออะไรมา กินเหล้าเหมือนคนอกหัก” มิกกิพูดบอก

“กูพอจะเดาออกแล้วว่าทำไม” ปิ่นเอ่ย ก่อนที่มิกกิจะมองตามสายตาของปิ่นไป เธอถึงบางอ้อ จากเฉยๆ เริ่มกลายเป็นอารมณ์โกรธแทนเพื่อน ขนาดเธอเป็นคนนอก ยังไม่ชอบใจที่สามีของแอรินเดินควงมากับผู้หญิงอื่นเลย

“มันอาจจะไม่ใช่ที่เราคิดก็ได้ จริงไหมคะน้องธีร์” ปิ่นพยายามล้วงความลับจากเด็กหนุ่มข้างๆ แต่เขากลับทำเพียงแค่ส่งยิ้มให้เธอ

ปิ่นกับมิกกิเข้าใจธีร์ที่เขาไม่ยอมเปิดปากพูด มันเป็นเรื่องดีด้วยซ้ำที่เด็กในร้านไม่เอาเรื่องในบ้านออกมาแพร่งพราย ถือว่าร้านธันเดอร์โฮสต์เทรนเด็กมาดีใช้ได้เลย

“น้องธีร์ รินเหล้าให้พี่แอร์หน่อยสิคะ” อยู่ๆ คนที่ฟุบหน้าหลับไปกับโต๊ะกลับเงยหน้าขึ้นมา พร้อมกับขอให้เด็กหนุ่มชงเหล้าให้

“ได้ไง นี่เด็กฉันนะ ถ้าแกอย่างได้เด็กชงเหล้า ก็เปย์น้องๆ สิ” ปิ่นพูดท้วง

“แต่ว่าพี่ธัน” หญิงสาวยังจำคำพูดของธันวาได้ แม้ว่าสติจะไม่เต็มร้อยก็ตาม

“แกมาสนุกนะเว้ย จะนึกถึงคนอื่นทำไม ในเมื่อเขายังไม่หวงแกเลย” ปิ่นเอื้อมมือไปกอดไหล่เล็ก

มันก็จริงที่พูด วันนี้เธอมาสนุกสุดเหวี่ยง แล้วจะมานั่งเศร้าเรื่องอะไร ธันวาจะมีใครมันก็ไม่เกี่ยวกับเธอสักหน่อย ในเมื่อเขาให้ความสุขเธอไม่ได้ เธอก็จะซื้อมันด้วยเงินของเธอเอง

“เอาสิ...น้องคนต่อไป กูจองแล้วกัน” แอรินประกาศกร้าว ทั้งที่ยังไม่เห็นหน้าโฮสต์คนต่อไปเลยด้วยซ้ำ

“มันต้องอย่างนี้สิเพื่อนรัก” มิกกิสบตากับธีร์ ทั้งคู่ส่ายหน้าไปมา เอือมระอากับนิสัยบ้าระห่ำของสาวสวยทั้งสอง

“น้องคนต่อไปนี้ หลินหลินภูมิใจนำเสนอ คนนี้เพิ่งมาทำงานวันนี้เป็นวันแรก ยังไงก็ฝากน้องไว้อ้อมอกอ้อมใจอีกคนด้วยนะคะ”

พูดจบเสียงจังหวะดนตรีเร้าใจก็ดังขึ้น พร้อมกับร่างของใครบางคนที่เดินออกมาจากหลังเวที

ใบหน้าหล่อเหลา ผิวขาวจัด รอยยิ้มพิมพ์ใจโปรยลงมาที่ด้านล่างเวที รอยยิ้มที่แอรินจำได้ว่าเธอเคยชอบมัน

“นั่นนเรศหรือเปล่าแอร์” ทั้งสามตะลึงงันกับภาพที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

คำถามคือ...นเรศมาทำงานอยู่ที่นี่ได้อย่างไร แล้วทำไมคุณหมอสูตินารีถึงมาทำงานนี้ได้

“อืม” แอรินเริ่มสร่างเมาตอบรับในลำคอ

แว๊บหนึ่งที่ดวงตาทั้งคู่ต่างจ้องมองกัน แทนที่นเรศจะตกใจ แต่กลับโบกมือมาให้เธอ

“ไหนแกบอกว่าเขาเป็นหมอสูติ” มิกกิถาม คลับคล้ายคลับคลาว่าเพื่อนเคยเราให้ฟัง

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” แอรินพูดด้วยน้ำเสียงเหม่อลอย สมองตีรวนไปหมด สงสัยว่าเพราะเหตุใดทำไมนเรศถึงมาเป็นเด็กโฮสต์ที่นี่ได้ แต่ถึงอย่างนั้น ก็มีแต่จะเค้นถามเจ้าตัวเอง

“งั้นหลินหลินจะเปิดการประมูลนะคะ ใครที่สนใจน้องนเรศไปเทคแคร์ใส่ตัวเลขมาได้เลยค่ะ”

“ห้าร้อยดื่มค่ะ” พิธีกรสาวยังไม่ทันพูดจบ ก็มีเสียงตะโกนสวนขึ้นมา

เกิดความเงียบไปทั้งบริเวณ เมื่อหญิงสาวหน้าตาดี ผมยาวมัดแกละสองข้าง นัยน์ตาโต แก้มอมชมพูระเรื่อ แถมยังพ่วงตำแหน่งภรรยาของเจ้าของธันเดอร์โฮสต์คลับ ใส่ยอดประมูลโฮสต์ใหม่สูงเป็นประวัติศาสตร์

ในระหว่างที่ทั้งร้านอึ้งกันไปตามๆ กัน กลับมีเพียงคนเดียวที่เดือดเป็นฟืนเป็นไฟ จนเขาต้องสั่งให้เลขาเคลียร์งานให้ในคืนนี้

“เราจะได้เห็นดีกันแอริน”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทส่งท้าย

    เช้าวันถัดมา ชายหนุ่มค่อยๆ ลืมตาตื่นเห็นเพดานสีขาวที่ไม่คุ้นเคย ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปมองคนที่กำลังฟุบหลับอยู่ข้างๆ เตียงนี่เขายังไม่ตายเหรอ?เป็นการตั้งคำถามกับตัวเองครั้งแรก อยู่ๆ ภาพความฝันทำให้เขานึกย้อนกลับไป เขาจำได้ว่าเดินอยู่ในความมืด ปลายทางสีขาวทำให้เขาเดินตรงไป แต่ทว่ากลับมีคนคนหนึ่งกลับรั้งเขาไว้ผู้หญิงที่มีใบหน้าอ่อนโยนคล้ายภรรยา แต่ดูมีอายุกว่า เธอแนะนำตัวว่าเป็นแม่ของหญิงสาว ฝากฝั่งให้ช่วยดูแลลูกน้อยของเธอ และบอกให้เขาเดินไปอีกทาง ซึ่งปลายทางนั้นมีแอรินกับลูกๆ รออยู่“คุณธัน คุณตื่นแล้ว” เพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อย หญิงสาวก็เด้งตัวตื่นขึ้นมาทันที“ทำไมเราไม่ไปนอนที่โซฟาดีๆ ล่ะคะ” เขาถาม กลัวว่าภรรยาจะปวดหลัง แต่ทว่าแอรินกลับส่ายหน้า“แอร์รอให้คุณตื่น” เธอตอบ ใบหน้ายังเต็มไปด้วยรอยน้ำตา“เลิกร้องไห้ได้แล้ว พี่ไม่ชอบที่เราร้องไห้เลยรู้ไหม” เขาเอ่ยพลางเกลี่ยน้ำสีใสออกจากหางตาของเธอ“อืม...แต่คุณธัน”“เรียกพี่สิคะ เรียกคุณมันห่างเหินไปไหม” เขาพูดขัด พยายามจะดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง จนแอรินต้องรีบเข้าไปช่วยประคองอีกแรง“แผลพี่มันจะปริเอาได้นะ ค่อยๆ ลุกสิคะ” หญิงสาวพูดดุ แต่ธันวากล

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 20 เดิมพัน [100%]

    “โลกนี้มันไม่ยุติธรรมเลยว่าไหม? ถ้าไม่ใช่มึง คุณธันคงไม่เป็นแบบนี้” และแล้วใบตองก็พูดความรู้สึกออกมาตั้งแต่เด็กหัวใจของเธอมีเพียงธันวาเพียงหนึ่งเดียว หากแต่ชายหนุ่มกลับไม่เหลียวแลเธอ แม้กระทั่งสถานะคู่นอนเหมือนกับปลายฟ้า ธันวายังให้เธอไม่ได้หัวใจที่แสนด้านชาของเขาเปลี่ยนไป ก็ตั้งแต่มีสองแม่ลูกนั้นเข้ามาในบ้าน ใบตองรับรู้ได้ถึงความรัก ความเอาใจใส่ที่ชายหนุ่มทำให้แอริน จนความอิจฉาพวยพุ่ง และคิดทำลายแม้กระทั่งตัวธันวาเองในเมื่อเธอไม่ได้ ก็ไม่ควรมีใครได้เขาไปเช่นกัน“พี่ชอบคุณธันเหรอคะ” แอรินถามเสียงเบา ดูไม่ออกจริงๆ ว่าใบตองรู้สึกอย่างไร“กูรักเขา มึงเข้าใจไหมว่ากูรักเขา” ใบตองตะโกนลั่นราวกับคนเสียสติ ก่อนที่หญิงสาวจะควักของสีเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกงมีดปลายแหลมถูกจ่ออยู่ที่คอของแอริน ความคมของเหล็กสีเงิน หากใช้แรงกดเพียงเล็กน้อยก็สามารถส่งเธอให้ไปอยู่อีกภพหนึ่งได้เลย“หยุด!! นี่คือเจ้าหน้าที่ตำรวจ”เสียงเปิดประตูเหล็กพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจนับสิบนาย กรูเข้ามาพร้อมกับชี้ปลายกระบอกปืนไปทางใบตอง“วางมีดเถอะตอง” เจ้าของร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาตามหลัง พร้อมกับโน้มน้าวให้สาวใช้ของเขาวางอาวุ

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 20 เดิมพัน [50%]

    แสงไฟสาดเข้ามาทำให้เปลือกตาบางค่อยๆ ลืมขึ้น ก่อนจะหรี่ตามองเพราะดวงตายังปรับโฟกัสได้ไม่ทัน ภาพแรกเธอมองเห็นหญิงสาวแสนคุ้นหน้ายืนอยู่ตรงหน้า กับชายหนุ่มมาดเนี้ยบที่เธอจำไม่เคยลืมว่าคืออดีตแฟนเพื่อนรักอย่างภวินทร์ในโกดังร้างซึ่งตั้งอยู่ชานเมืองชลบุรี แทบจะไม่มีรถสัญจร ในนั้นมีหญิงสาวถูกจับตัวมาขังไว้ ลำตัวถูกเชือกมัดไว้กับเก้าอี้ไว้อย่างแน่นหนา ทำให้เธอไม่สามารถกระดิกตัวไปไหนไม่ได้แอรินจำได้ว่ากำลังทำอาหารอยู่ในครัว พอไฟดับก็มีชายฉกรรจ์เข้ามาจากทางหลังบ้าน จากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้อีกเลยแต่ว่าตอนนี้ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่เธอไม่คาดคิดกลับมาอยู่ที่นี่ได้ หนำซ้ำรอยเขียวช้ำบริเวณใบหน้าและเนื้อตัวเด่นชัด“พี่ตองมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ” แอรินเอ่ยถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง เพราะคิดว่าใบตองนั้นคงตกอยู่ในสถานการณ์เช่นเดียวกับเธอ แต่ทว่าหญิงสาวกลับมองด้วยสายตาเย็นชา ราวกับคนไม่รู้จักกัน“เลิกตอแหล แล้วเอาหน้าจริงมาคุยกันดีกว่า” ใบตองเอ่ย“พี่ตองพูดแบบนี้หมายความว่าไงคะ” แอรินสงสัยว่าเธอไปทำอะไรให้อีกฝ่ายไม่พอใจ ถึงขั้นร่วมมือกับไอ้โรคจิตอย่างภวินท์“นี่เหรอแผนการของเธอ” ร่างสูงเอ่ยถามเสียงเรียบ“ค่

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 19 ขอโอกาส [100%]

    เช้าวันถัดมา แอรินตื่นตั้งแต่ตีห้าลุกขึ้นมาทำกับข้าว จัดของแบ่งใส่ถุงเอาไว้เตรียมไปทำบุญที่วัด เนื่องด้วยเป็นวัดพระใหญ่ ชาวบ้านจึงแห่กันไปฟังเทศน์กันเพื่อเป็นสิริมงคล และเธอเองก็ตั้งใจจะทำบุญอยู่แล้วเช่นกันขณะที่กำลังเตรียมของอยู่นั้น ร่างสูงของธันวาก็เข้ามาร่วมช่วยสองสาว แม้จะไม่เคยหยิบจับตะหลิว หรือแม้กระทั่งปอกหัวหอมก็ยังทำไม่เป็น แต่แม่บ้านสาวอย่างเพียรก็ใจเย็นช่วยสอน ด้วยความเห็นใจชายหนุ่มอยู่“คุณอยู่ที่นี่แหละ” เห็นใบหน้าของเขาดูอิดโรย แอรินจึงพูดบอก หลังจากนำอาหารใส่ท้ายรถเก๋งคันเล็กเป็นที่เรียบร้อย“ให้พี่ไปทำบุญด้วยสิ”“แต่...”“ขัดคนทำบุญมันบาปนะคะหนูแอร์” ธันวาพูดสวน เพราะรู้อยู่แล้วว่าภรรยาจะปฏิเสธ ทว่าข้ออ้างของเขากลับทำให้แอรินไม่สามารถขัดได้ทั้งคู่ตอนนี้อยู่ในรถ ธันวาอาสาขับรถ ส่วนสองสาวพากันนั่งอยู่เบาะท้าย ส่วนเจ้าหนูพีพีนั่งคาร์ซีทข้างคนขับก็หัวเราะเสียงดังเอิ๊กอ๊าก เพราะรู้ว่าจะได้ไปเที่ยว“ไอ้รถคันนี้มันเล็กเกินไปไหมเนี่ย” ธันวาพูดบ่น หลังจากที่เข้ามานั่งในรถคันเล็ก เขารู้สึกอึดอัด ด้วยความที่ช่วงขายาว กับเบาะที่ปรับไปด้านหลังไม่ได้มาก“ให้ฉันขับไหมคะ” แอรินเสนอ

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 19 ขอโอกาส [50%]

    “คุณทำจะทำอะไรน่ะ”คนตัวเล็กรีบลุกจากที่นอนในทันที ก่อนจะเดินไปเปิดไฟ ความสว่างทำให้เห็นหน้าคนที่ไม่ได้เจอเกือบสองอาทิตย์ พลันรู้สึกแปลกใจไม่น้อย เมื่อสังเกตถึงความเปลี่ยนแปลงของอีกฝ่าย จากใบหน้าที่เคยหล่อเหลา บัดนี้แก้มของเขาตอบอย่างเห็นได้ชัด ส่วนขอบตาดำเพราะอดหลับอดนอนมาหลายคืนติดช่างไม่ดูแลตัวเองเอาเสียเลย..“พี่แค่อยากกอดเมียให้หายคิดถึง” เขาตอบน้ำเสียงเบา ไม่อยากรบกวนการนอนของเจ้าพีพี ที่กำลังหลับสบายอยู่ที่เปลไฟฟ้าตัวโปรด“เราสองคนหย่ากันแล้วค่ะ ไม่มีอะไรข้องเกี่ยวกันแล้ว” เธอย้ำสถานะต่อชายหนุ่ม“ได้ไง พี่ยังไม่เซ็น จะถือว่าสมบูรณ์ได้ยังไง” เขาตอบ“ถ้าอย่างนั้น คุณก็ช่วยเซ็นให้มันจบๆ สักทีเถอะ ปล่อยเราสองคนแม่ลูกไปซะ” แอรินขอร้อง เธอเบื่อที่จะหนีเต็มทน ลำพังเธออยากจะกลับไปดูร้านทำเล็บที่กรุงเทพจะแย่อยู่แล้ว“พี่ไม่หย่า เรากลับบ้านกันเถอะนะแอร์” ชายหนุ่มพูดขอร้อง พยายามจะขยับเข้ามาใกล้ แต่แอรินกลับก้าวถอยหลังหนี“แอร์ไม่กลับ คุณกลับไปเถอะ เราไม่มีความจำเป็นที่จะอยู่ด้วยกันแล้วค่ะ” เธอพยายามพูดเกลี้ยกล่อมทว่าขณะที่กำลังพูดคุย สายตาของร่างสูงดันเหลือบไปเห็นแผงยาเป็นจำนวนมาก ที่ว

  • เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป   บทที่ 18 คนหลงทาง [100%]

    การใช้ชีวิตอยู่ในเมืองชนบท ห่างไกลจากผู้คนก็ไม่ได้แย่สักเท่าไร เพียงแต่ตอนนี้หญิงสาวกลับคิดถึงร้านทำเล็บเล็กๆ ของเธอเป็นอย่างมาก โชคดีที่ระหว่างนี้แอรินขอให้แม่บุญธรรมของเธอเข้ามาดูแลกิจการชั่วคราว ทำให้หายห่วงไปเปลาะหนึ่งส่วนอาการแพ้ท้องตอนนี้ทุเลาลงไปมาก อาจเพราะเด็กในท้องคงชอบที่จะอยู่กับอากาศบริสุทธิ์มากกว่าในเมือง ทำให้ช่วงนี้แอรินเริ่มทานอาหารได้เยอะ จนท้องยื่นออกมาเห็นเด่นชัด“มีอะไรให้เพียรช่วยอีกไหมคะ” แม่บ้านสาวเข้ามาเอ่ยถาม หลังจากที่ช่วยทำงานบ้านจนเสร็จหมดแล้ว“งั้นเพียรช่วยไปเก็บดอกมะลิได้ไหมจ๊ะ แอร์จะเอามาร้อยพวงมาลัยไปไหว้พระวันพรุ่งนี้” แอรินอยากหาอะไรทำฆ่าเวลา สบโอกาสที่ดอกมะลิกับกุหลาบในสวนบานสะพรั่ง เธอจึงอยากเอามาร้อยไปถวายพระ“ได้ค่ะ เดี๋ยวเพียรไปช่วยเก็บให้นะคะ” พูดจบแม่บ้านสาวก้มหน้าเดินออกไป ส่วนแอรินก็เดินไปตัดดอกกุหลาบสีแดงสดที่อยู่ในกระถางหน้าบ้านหวลนึกถึงความหลังตอนที่เธอยังเด็ก ตอนนั้นเธอมาอยู่กับแม่บุญธรรมไม่นานนัก ลดาสอนเธอร้อยพวงมาลัยขาย ได้ค่าขนมไปกินที่โรงเรียนอยู่เป็นประจำเพราะความจนมันทำให้แอรินแข็งแกร่ง ไม่ว่าเจอปัญหาในรูปแบบไหนเธอก็ไม่หวั่น เพร

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status