บทนำ 2

ชาญชัยกับอรอุมาเคยรักกันมาก คบหากันอยู่หลายปี ทว่าความรักกลับพังทลายลงเพียงเพราะฝ่ายหญิงมีผู้ชายที่ฐานะร่ำรวยเข้ามาในชีวิต

อรอุมาสลัดชาญชัยอย่างง่าย ๆ ความผูกพันที่มีต่อกันหลายปีไม่อาจรั้งให้ชีวิตรักของคนทั้งสองดำเนินต่อไปได้ กว่าชาญชัยจะผ่านช่วงเวลาอกหักมาได้ ก็ทุลักทุเล เมาหัวราน้ำแทบทุกวัน

จนวันที่พริมาเข้ามาในชีวิต

หญิงสาวหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม พริมาไม่ใช่คนสวยจัด ถ้าเทียบกับอดีตคนรัก อรอุมาสวยและดูมีเสน่ห์มากกว่าเสียอีก

พริมาเป็นคนตรง ๆ คิดแบบไหนพูดแบบนั้น ไม่เสแสร้ง ไม่ปั้นแต่ง เป็นตัวของตัวเองตั้งแต่วันแรกที่รู้จัก ซึ่งต่างจากอรอุมาที่ปากหวาน ช่างฉอเลาะ เอาอกเอาใจเก่ง เพราะแบบนี้ถึงได้มีผู้ชายมากหน้าหลายตาเทียวมาขายขนมจีบทั้งที่มีเขาเป็นแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วแท้ ๆ

“ที่อ้างว่าติดงาน ต้องเคลียร์งาน จริง ๆ แล้วไม่ใช่ ใช่ไหม? ไปอยู่กับพี่อุ๋ยล่ะสิถึงกลับบ้านดึกทุกวัน” ชาญชัยเบือนหน้าหนี ไม่อยากมองหน้าพริมาในตอนนี้ กลัวว่าจะเผลอแสดงความเบื่อหน่ายผ่านสีหน้าให้เมียเห็นแล้วเรื่องมันจะบานปลายขึ้นอีก

สารระบบของชีวิตไม่มีอรอุมามาเกี่ยวข้องจนกระทั่งเมื่อวาน

ความบังเอิญล้วน ๆ แต่ต่อให้ยกเหตุผลหรือเอาพยานบุคคลอย่างภพภัคมากล่าวอ้างก็ไม่ทำให้พริมาหายแคลงใจ คนมันปักใจเชื่อไปแล้ว พูดอะไรให้ฟังก็ไม่เข้าหู

“เงียบทำไมล่ะคะ ไปไม่เป็นเหรอ ไม่รู้จะแก้ตัวยังไงล่ะสิ” สามีภรรยาก็เหมือนลิ้นกับฟัน ทะเลาะกันบ้าง ตีกันบ้างไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ก็ไม่ควรมีเรื่องนอกใจเข้ามาเกี่ยวข้อง ถ้ามีอันที่ต้องจบความสัมพันธ์ก็ควรเป็นแค่เรื่องของคนสองคนจริง ๆ ไม่ใช่จบเพราะมีบุคคลที่สามเข้ามาแทรก

“แล้วพริกจะเอายังไง หย่ากันเลยไหม? มันจะได้จบ ๆ” ปากหมาออกไปจนได้ ชาญชัยหงุดหงิดตัวเองและหงุดหงิดพริมานัก เขาอุตส่าห์นิ่งและพยายามระงับอารมณ์จนถึงที่สุดก็ยังไม่เลิกจี้

“เห็นไหม สุดท้ายพี่ชาญก็ขอหย่ากับพริกจนได้ ไม่รักพริกแล้วแต่งงานกับพริกทำไม อยากกลับไปเป็นควายให้เมียเก่าสวมเขาให้ทำไมไม่บอกกันตั้งแต่ทีแรก ให้พริกเสียเวลาชีวิตอยู่กับพี่ทำไมตั้งหลายปี!”

“พริกอย่าดูถูกพี่” ชาญชัยขบกรามแน่นจนสันนูน พริมาด่าเขาเป็นควายยังไม่โกรธเท่ากับที่คิดว่าเขาอยากกลับไปหาอรอุมาเสียอีก

พูดออกมาได้ ไม่รู้จักคิด

กว่าเขาจะก้าวออกมาจากชีวิตที่ถูกทิ้งเหมือนหมูเหมือนหมาก็หนักหนาขนาดไหน พริมาเองก็เห็นกับตาและเป็นคนฉุดเขาขึ้นมาจากหลุมดำนั้นด้วยซ้ำ