LOGINวันต่อมาลี่หรานทำอาหารเช้าไว้ หงเหมยกับพ่อสามีร่วมกินอาหารเช้าด้วย
หงเหมยทั้งอาย ไม่กล้าที่เอ่ยถึงเรื่องลี่หรานกับพ่อสามีเป็นชู้กัน
"หงเหมย เจ้าอยากอยู่รับใช้พี่อี้ เจ้าต้องรู้ควรปฏิบัติอย่างไร พี่อี้รักท่านพ่อมาก ข้าเเละเจ้าปฏิบัติพ่อสามี นับเป็นเรื่องดี"
จากวันนั้นเป็นต้นมาหงเหมยเชื่อฟังลี่หรานมาก เรื่องนี้คงจะต้องเป็นความลับตลอดไป
ยามนี้ลี่หรานจ้างป้าจางดูแลเผยเทียน นางบอกว่าต้องการเวลาปักผ้า ป้าจางอยู่ละเเวกนั้น จึงรับปากดูแลเผยเทียน
ลี่หรานกับพ่อสามี หงเหมยและต้าเหิง กำลังเล่นบทสวาทกันในเรือนสองคู่
ลี่หรานโก่งสะโพกให้พ่อสามีแทงอย่างสาแก่ใจ ดุ้นอวบที่ชุ่มไปด้วยน้ำเมือกสีขาวขุ่น อัดกระแทกเข้าไปในรูของคนงาม
"อ้า อ้า ท่านพ่อเจ้าขา ข้าไม่ไหวเเล้ว เสียวเหลือเกิน" ปากงามร้องคราง สองเต้าโดนมือหนาใหญ่คุกคาม
หงเหมยเเทบขาดใจตาย ดุ้นอวบกระเเทกจนมิดด้าม ในรูสวาท นางนอนหงาย ขานั้นถางออกจนกว้าง กลีบงามบานฉ่ำรับกับดุ้นใหญ่
"อ้า อ้า ท่าน อ้า" หงเหมยจะตายเเล้ว
ต้าเหิงมีวามสุขจนแทบจะตาย
ร่องสวาทของสตรีสองคนถือว่าสุดยอดมากเเล้ว อีกทั้งเต้านมอวบใหญ่ของพวกนาง ทำให้เขาแทบจะกัดกินมันลงท้อง มือหนาใหญ่ลูบไล้ เต้านมคนงาม แต่ละคู่เล่นท่วงท่าลีลาได้เยี่ยมมาก
จากนั้นเผยหานมาเเหย่หงเหมย
ต้าเหิงแหย่ลี่หราน ทั้งสองคู่ ต่างไม่มีใครยอมใคร
ต้าเหิงให้ลี่หรานขึ้นทับดุ้น หันหน้าไปทางปลายเท้า เมื่อโดนกระเเทกแรง ๆ เต้าทั้งสองข้าง น้ำนมไหลออกมา
ร่องสวาทอัดแน่นไปด้วยดาบดุ้นขนาดใหญ่ กลีบงามอ้าออกจนจะฉีกเเล้ว
"อ้า อ้า ท่านลุงต้าเหิง ดุ้นท่านใหญ่สาแก่ใจข้าจริง ๆ"
หงเหมยชอบท่านอนหงายมาก เเล้วท่านลุงจ้าเหิงจับเอวยางโยก มันช่างได้อารมณ์ยิ่งนัก
ในหอคณิกา นางไม่เคยได้เจอบุรุษดุ้นใหญ่ขนาดนี้
"อ่า อ้า"
พวกเขาทั้งสองมีความคิดหนึ่ง ให้หงเหมยลองมีอะไรกับลี่หราน สตรีสองนางอยากลองเช่นกัน
หงเหมยมองกลีบงามสีชมพู มีน้ำเมือกออกมา ลิ้นงามสอดแทรกเข้าไปด้านใน
"อ้า อ่า อ้า" ลี่หรานเสียวมาก ร่างงามพลันกระตุกขึ้นมา
หงเหมยไม่คิดว่า น้ำมันจะหวานเพียงนี้ ลิ้นงามเลียจุมพิตรูสวาทอย่างเร่าร้อน
ส่วนสองบุรุษ จับดุ้นขึ้นมาชักไปมา จนมีน้ำเมือกไหลออกทีละนิด
ลี่หรานเลียรูสวาทของหงเหมย น้ำมันหวานมาก จนมิอาจถอนริมปีฝากออกได้
หวานเหลือเกิน ปากงามดูดร่องสวาท ของหงเหมย หงเหมยมองลี่หรานดวงตาหวานเยิ้ม นางชอบลี่หรานเเล้วล่ะ
สองสตรีจุมพิตกันอย่างดูดดื่ม ร่องสวาทพวกนางถูกสองบุรุษเสียบเข้าไปอย่างมิดด้าม
เสียงกระแทกดังคับเรือน ทำให้ทั้งสี่คนมีความสุขจนครางออกมา
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
สองบุรุษชอบยิ่งนัก เพียงไม่นาน คนทั้งสองก็พลันปล่อยน้ำออกมา อัดฉีดเข้าไปในร่องสวาท
คราวนี้ เป็นลี่หรานนอนทับดุ้นต้าเหิง ปิดท้ายด้วยพ่อสามีเสียบร่องสวาท ทั้งสองขยับดุ้นพร้อมกัน หงเหมยอยากเห็นมาก
นางมองดุ้นใหญ่อัดเข้าไปในรูทั้งสองรูพร้อมกัน ครานั้นหงเหมยยังติดใจไม่หาย มันมีความสุขมาก กระนั้นนางรอให้สองคนนั้นเสียบลี่หรานก่อน นางถึงจะเป็นรายต่อไป
แต่ทว่า ทั้งสองจับลี่หรานเปลี่ยนท่า ให้นางนั่งทับดุ้นหันหน้าไปทางปลายเท้า อีกทั้งปากคาบดุ้นของพ่อสามี ส่วนเต้านมอีกข้าง หงเหมยดูดกลืนน้ำนมอย่างเร่าร้อน
ทุกคนต่างมีความสุขกับสิ่งที่กระทำในครั้งนี้ หงเหมยไม่คิดว่าการร่วมรักหมู่มันจะสนุกเพียงนี้ ลี่หรานแทบสำลักความสุข
หงเหมยนั่งเสียบดุ้นพ่อสามี ให้ต้าเหิงยืนขึ้น หงเหมยอมดุ้นต้าเหิง ลี่หรานเลียหัวนมหงเหมย ที่ใหญ่และยาน ลี่หรานขบเคี่ยวเต้านม เลียติ่งหูหงเหมย จนหงเหมยสะท้านไปถึงทรวง สองบุรุษครางอย่างเเรง ทุกต่างอิ่มเอมไปกับความสุขรสวาทราคะในครั้งนี้
ไม่ว่าจะเป็นยามอาบน้ำ ลี่หรานกับพ่อสามีจะอาบพร้อมกัน ส่วนหงเหมยดูแลเผยเทียน
ลี่หรานก้มลงจุมพิตแท่งหยกของพ่อสามมี นางชักมันไปมา
ปับ ปับ ปับ
เพียงไม่นานก็แตกออกมาใส่ใบหน้าคนงาม หญิงสาวเลียกิน รสชาติหวานมาก
"คนงาม ข้าจะตายเเล้ว"
ต่อมา นางถ่างขาออกกว้าง ๆ ให้พ่อสามีเลียตรงนั้นได้สะดวก
น้ำเมือกชุ่มในร่องสวาท ปากหนาจุมพิตอย่างหวานล้ำ
"อ้า อ้า เอาอีก เจ้าค่ะ อ้า อ่า"
นางเสียวจนเยี่ยวใส่ปากพ่อสามี เขาชอบนักยามที่นางพลันน้ำออกมา เขาดูดรูสวาทอิ่มใจ จากนั้นดุ้นอวบแทงเข้าไปไม่ยั้ง ในห้องอาบน้ำ เต็มไปด้วยกลิ่นอายความราคะ ของพ่อสามีกับลูกสะใภ้
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่







