7

สายตาอันหยาบโล้นของไคเฟิงกับเจ้าอาวาสจับจ้องไปที่เรือนร่างอรชร หลังทั้งสองคนถอดเสื้อผ้าออกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

          ซูหนี่ว์ทอดสายตางามมองแท่งหยกที่สีดำทั้งสองแท่ง ชี้หน้ามาที่นาง นางตื่นเต้นยิ่งนัก ท่านเจ้าอาวาสเองก็ตื่นเต้นที่ได้เจอของงดงามล้ำค่า โหนกอวบอั๋นขาวใหญ่มีขนหญ้าขึ้นมาเล็กน้อย

          เจ้าอาวาสจับที่ขางามพาดบ่า ด้านไคเฟิงจับแท่งหยกเข้าปากงาม หญิงสาวพลันอมแท่งหยกปากจะฉีดอยู่แล้ว

          ในโลกเห็นความเป็นจริงนั้นนางได้ดูแต่วิดีโอโป๊ ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะต้องมาเจอสองรุมหนึ่งเยี่ยงนี้มันน่าตื่นเต้นยิ่งนัก

          เจ้าอาวาสใช้ลิ้นสากๆ เลียเข้าไปที่ร่องบุปผางาม ตวัดไปแล้วสอดแทรกลงไป จนหญิงสาวขนลุกขึ้นมา ปากงามของนางก็ยังดูดกลืนแท่งรักไม่หยุด ไคเฟิงจับศีรษะกระแทกเข้าหาหว่างขาของเขาเป็นจังหวะ

          ด้านเจ้าอาวาสยังคงดูดกลีบบุปผาน้ำรักหวานล้ำเข้าไปในปากเจ้าอาวาสอย่างไม่ขาดสาย

            ซูหนี่ว์เสี่ยวทั้งบนและเสียวทั้งล่าง แท่งหยกที่อยู่ในปากนางทั้งใหญ่และยาว น้ำหวานล้ำทะลักออกมาจากแท่งหยกของไคเฟิง เข้าปากซูหนี่ว์จนหมด

          กลิ่นหอมๆ ลอยเจ้าจมูกเจ้าอาวาส เรียวลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปใน ร่องบุปผางามจนหนำใจแล้ว เขาไม่รอช้าปรายตามองแท่งหยกขนาดใหญ่เท่าบ้องไม้ไผ่ อัดเข้าไปที่กลีบบุปผางามอย่างเต็มแรง

          นางนั้นแทบขาดใจตาย

          เมื่อได้จังหวะ เรือนร่างหนาใหญ่ของเจ้าอาวาสขยับกายอย่างช้าๆ แล้วค่อยๆ แรงขึ้นตามลำดับ

          พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ เสียงเนื้อกระทบกัน

          เจ้าอาวาสรู้สึกว่าบุปผางามตอดแท่งหยกเขายิ่งนักน้ำหวานล้ำของนางได้แตกแล้ว ซูหนี่ว์เสี่ยวซ่านจนใบหน้างามแดงก่ำ นางยังจุกที่ลำคอเพราะไคเฟิง กระแทกแท่งหยกเข้าลำคอระหงนางอีกครั้ง

          เสพสังวาสครั้งนี้ไปสวรรค์ด้วยกันต้องสามคนเชียวหนา คงจะหรรษาน่าดูล่ะครานี้ สายตาหยาบโล้นของเจ้าอาวาสมองดูกลีบบุปผางามงามกลืนท่อนแท่งหยกนี้เข้าไปอย่างช้าๆ

          ใหญ่และยาวมาก ข้าไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจที่เข้ามาอยู่ในนิยายแห่งนี้ รูร่องบุปผางามยังคงดูดแท่งหยกราวกับทรายดูดคนตาย

            พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นเรือน

            กระนั้นทำให้เจ้าอาวาสผู้บำเพ็ญบารมีอยู่นานจึงได้ไปสวรรค์เสียที น้ำหวานล้ำทะลักเข้าไปในร่องรักอย่างแรง ราวกับน้ำทะเลซัดเข้าหาฝั่ง

          เจ้าอาวาสรูดแท่งหยกดำออกมา ช่วงเวลานั้นดูเหมือนว่า ไคเฟิงเสร็จพอดี เขาเอาแท่งหยกออกจากปากนาง ทำให้ซูหนี่ว์หายใจได้อย่างสะดวก นางยอมรับว่าสุดยอดมาก

          “ข้ารู้สึกดียิ่งนัก” นางบอกกับบุรุษทั้งสอง

          เจ้าอาวาส “อาตมาก็เช่นกัน”

          “มันซาบซ่าน” ทางด้านไคเฟิงอิ่มเอมใจยิ่งนัก

          เจ้าอาวาสจึงเอ่ยขึ้น “ทำต่ออีกเร็วเข้า”

          ไคเฟิงนอนลงจากนั้นจับเรือนร่างอรชรนั่งทับแท่งหยกของไคเฟิง อย่างแรง ซูหนี่ว์แทบจะหยุดหายใจ

            “อ้าก” ริมฝีปากงามร้องออกมาอย่างเสียงหลง

          มันลึกสุดๆ เลย ในครานางอยู่ในหอพักของมหาวิทยาลัย นางได้เปิดดูเว็บหนึ่ง ซึ่งผู้ชายอยู่ข้างล่างแล้วตรงกลางมีผู้หญิง ปิดท้ายด้วยผู้ชายอีกคน คงจะเจ็บน่าดูกระมัง โลกปัจจุบันเรียกว่า แซนด์วิช

          ไคเฟิงรวบตัวนางเข้าหาแล้วขยับแก่นกายอย่างช้าๆ เจ้าอาวาสเองก็ไม่น้อยหน้า สายตาหยาบโล้นเห็นร่องบุปผางามรูเล็กๆ สีแดงราวกับสีของผลอิงเถา (เชอรี่) แม้ไคเฟิงจะขยับกายไปมา ก็ไม่สะทกสะท้านในการกินผลอิงผลของเจ้าอาวาสแม้แต่เล็กน้อย เรียวลิ้นหนาของเจ้าอาวาสตวัดไปมาที่ร่องนั้นของซูหนี่ว์

          “อ้า อ้า” นางเสียวเหลือเกิน

          เสียงเจ้าอาวาสดูดร่องนั้นทำให้นางแทบขาดใจตาย รวมทั้งแท่งหยกของไคเฟิงก็แทงนางอย่างไม่ยั้งมือ

          “อ้า โอ อ้า” ไคเฟิงรู้สึกดีไม่น้อย

          เจ้าอาวาสเองเลียร่องรักรูเล็กจนเสร็จสมอารมณ์หมาย แท่งหยกขนาดใหญ่แข็งแกร่งได้เวลาเตรียมใช้การแล้ว มือหนาใหญ่เจ้าอาวาสจับบั้นท้ายขาวอาวราวกับแป้งที่ทำซาลาเปาขาย จากนั้นทาน้ำหวานล้ำที่หัวแท่งหยก แล้วค่อยๆ สอดแทรก เข้าไปด้านในรูร่องเล็กอย่างช้าๆ

          เสี้ยวเวลานั้นซูหนี่ว์แทบขาดใจ ที่รับแท่งหยกทั้งสองพร้อมกันอย่างไม่อาจหลุดพ้นได้

          “อ้า” คนทั้งสามครางพร้อมกัน

          ใบหน้างามวิลาสเอ่อล้นไปด้วยคราบน้ำตา ราวกับหยาดพิรุณกระทบโดนไปหน้างาม ความรู้สึกของนางในตอนนี้ ทั้งเสียวซาบซ่าน ทั้งสองร่องบุปผางามในเวลาเดียวกันนั้น เจ้าอาวาวาสขยับแก่นกาย พร้อมกับไคเฟิง

          “อ่า อ่า ข้าเสียว” ซูหนี่ว์หายใจอย่างถี่กระชันชิด ทั้งบนและล้างขยับแก่นกายมาพร้อมๆ กัน ดูเหมือนว่าเส้นทางการไปสวรรค์ครั้งนี้ตื่นเต้นกว่าครั้งที่ผ่านมา ในที่สุดพวกเขาทั้งสองก็ได้พานางมาถึงสวรรค์ชั้นสูงสุด ชั้นที่งดงาม น้ำหวานล้ำ ไหลทะลักออกมาจากร่องบุปผางามทั้งสองร่อง สีขาวขุ่นหอมหวานล้ำ

          เจ้าอาวาสถึงกับต้องล้มตัวนอนลงข้างไคเฟิง ซูหนี่ว์ลุกออกจากเรือนร่างอันแข็งแกร่ง ของไคเฟิง

          “ข้าขอตัวก่อนแล้วกัน วันพรุ่งนี้จะมาใหม่” นางรีบสวมอาภรณ์แล้วออกจากเรือนนอนในอารามทันที หญิงสาวพาร่างอันบอบช้ำกลับมาที่เรือนนอน จากนั้นนางก็ชำระล้างร่างกาย ร่างงามนั่งที่เก้าอี้ มือนางเท้าคางไว้ ในสมองครุ่นคิดเรื่องที่เจ้าอาวาสเอ่ยขึ้น ถ้าหากนางยอมมีอะไรกับพวกเขา ทั้งสองคน นางจะได้กลับไปโลกแห่งความเป็นจริง ซูหนี่ว์หวังว่าพวกเขาจะไม่หลอกนาง นางมาอาศัยอยู่วัดเฉินก็เป็นเวลาสามวันแล้ว

          เดือนเดียวเท่านั้นอดทนเอาหน่อยก็แล้วกันดีกว่าให้ตาแก่มู่หรงจิ้นเคี่ยวรำนางแล้วมันก็ไม่เกิดประโยชน์อันใด

          ภายในเรือนนอนใกล้อารามหลวง ไคเฟิงสวมอาภรณ์มองเจ้าอาวาสที่นั่งอยู่เก้าอี้ เขาไม่เข้าใจไยเจ้าอาวาสจึงให้เขาร่วมรักด้วย

          “ท่านหลอกนาง นะขอรับ”

          “ไคเฟิง นานๆจะมีเนื้อชิ้นดีมาให้กิน ก็กินไปเถอะ”

          “ขอรับ พวกเราคงอิ่มหนำน่าดู”

          จากนั้นสองบุรุษก็หัวเราะอย่างมีความสุข

          ทางด้านซูหนี่ว์ตั้งหน้าตั้งตานับวันที่จะได้กลับโลกใบเดิม กลางคืนนางก็ยังคงปรนเปรอความสุขให้พ่อสามีอย่างมู่หรงจิ้น

          กลางวันนางก็ยังไปในอารามเกือบทุกวัน ทางด้านพ่อสามีก็ล่าสัตว์กว่าจะกลับมาก็พลบค่ำ จนเวลาล่วงเลยผ่านไปหนึ่งเดือนพอดี วันนี้จึงเป็นวันสุดท้ายที่นางจะมาปรนเปรอเจ้าอาวาสกับไคเฟิง

          เรือนร่างอรชรงดงามราวกับเหลียนฮวากำลังอ้ารับแสงอรุณยามเช้า ถ่างขาออกทั้งสองข้างจนเห็นอะไรที่ชัดเจน อย่างกลีบบุปผางามอ้าออกมา

          เจ้าอาวาสใช้เรียวลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปในกลีบบุปผางาม มอบความหวานล้ำให้แก่นาง หลายวันมานี้ ซูหนี่ว์แทบจะตายอยู่แล้ว รับศึกหนักทั้งกลางวัน ทั้งกลางคืน ด้านไคเฟิงไม่รอช้า เขารีบเคล้าคลึงยอดปทุมถันอย่างเอาเป็นเอาตาย

          เสียงครวญครางดังลั่นเรือนนอน

          กว่าจะเสร็จใช้เวลาหลายชั่วยาม การไปสวรรค์ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายของพวกเขาทั้งสามคน ซูหนี่ว์จะจดจำไปจนวันตาย น้ำหวานล้ำไหลออกมาจาก ปลายแท่งหยกของทั้งสองคน แท่งหยกของไคเฟิงไหลเข้าสู่ปากงามของนาง ด้านแท่งหยกเจ้าอาวาสไหลเข้ากลีบบุปผางามล้ำ…