Mag-log inShare
89
Petsa ng paglalathala:
2026-08-29 16:56:46อีกด้านหนึ่งหลี่อ๋องพาคนงามออกท่องเที่ยว กว่าจะกลับหมู่บ้านสกุลตงคงจะอีกหลายวัน เขาพานางท่องเที่ยวธรรมชาติ ตงฮูหยินพอใจมาก โอบกอดหลี่อ๋องเที่ยวชมธรรมชาติ
บ้านห้วหน้าหมู่บ้านยามนี้ มู่หนานหนานรับประทานอาหารเช้าที่ตงอี้ทำให้นาง ได้ยินว่าหลี่อ๋องพามู่หนานหนานตัวปลอมไปท่องเที่ยวใต้หล้า นางพลันเจ็บปวดยิ่งนัก ที่เขาไปกับมู่หนานหนานตัวปลอม
ถ้าเขากลับมาเมื่อไร นางจะรีบบอกความจริงเขาทันที
"คนงามวันนี้ ข้าจะพาเจ้าเปลี่ยนบรรยากาศ" ตงเหอเอ่ยขึ้นอย่างยิ้ม ๆ
"ท่านพ่อจะพาพวกเราไปไหน" ตงอี้อยากรู้ บิดมักมีอะไรตื่นเต้นเสมอ
"ข้าจะพานางล่องทะเลสาบ"
ล่องทะเลสาบอย่างนั้นรึ
เพียงเวลาครึ่งชั่วยาม ตงเหอพานางมาที่ตีนเขา ที่มีทะเลสาบ นางมองเรือสำราญ ขนาดไม่ใหญ่มาก เขาเอาเบี้ยมาจากไหน เช่าเรือหญิงสาวคิดในใจ
"ขึ้นมาเร็ว" อาหวงเจ้าของเรือ คนในหมู่บ้านสกุลตง มู่หนานหนานพอเข้าใจเเล้ว ที่แท้เป็นเรือของคนในหมู่บ้าน
มู่หนานหนานก้าวเท้าขึ้นเรือ ปรายรามองเรือลำนี้ไม่มีห้องใหญ่ด้านใน อาหวงเชิญทุกคนเข้าไปด้านใน จากนั้นเรือได้ล่องตามทะเลสาบ มู่หนานหนานมองนอกหน้าต่าง เห็นความงามของธรรมชาติ
"ทุกคนดื่มน้ำชาเถอะ" อาหวงรินน้ำชาให้ทุกคน สายตามองตงฮูหยินตัวปลอม ไม่สิมู่หนานหนาน รับน้ำชามาดื่ม
ตงเหอสบตากับอาหวง
ร่างบางสลบลง
"เกิดอะไรขึ้นกับนาง" ตงอี้ตกใจไม่น้อย เขารับนางได้ทัน
"เจ้าออกไปเถอะ ข้าจะอาหวงมีอะไรจะทำ"
ตงเหอบอกบุตรชาย
"ท่านพ่อ"
"ออกไปรอด้านนอก"
ตงอี้หัวเสีย ไสหัวไปด้านนอก เขาเป็นห่วงนางมาก บิดาคงจะตกลงกับท่านอาหวง กระมัง
ใบหน้างามพลันลืมตาขึ้นมาพบว่า ร่างกายของนางเปลือยเปล่า อาหวงถอดผ้าของนางออกจนหมด สายตาของเขามองร่องสวาทสีแดงของคนงาม
กลิ่นในห้องนี้หอมนัก ร่างกายคนงามอ่อนเเรงมาก
อย่าบอกนะ ตาแก่ตงเหอขายนางกับอาหวง ชาบแก่คนนี้
สารเลวสิ้นดี
"ปล่อยข้านะ" ตงเหอโอบกอดคนงามจากด้านหลัง สองมือหนาใหญ่ที่หยาบกระด้าง ขยำเต้านมจนเป็นรอยมือแดงก่ำ
ลิ้นหนาของอาหวงจุมพิตที่ร่องสวาทคนงาม ตวัดไปทางซ้ายบ้าง ขวาบ้าง
ดูดร่องสีแดง จนคนงามร่สงกระตุก น้ำรักสีขาวรสชาติยอดเยี่ยมยิ่งนัก
อาหวงได้กลิ่นหอมหวานลอยเข้าจมูก มันทำให้เขาดุ้นผงาดขึ้นฟ้า เขาต้องเลียโหนกนูนไร้ขน ร่องสวาทที่งดงามให้หนำใจก่อน
จวบ จวบ จวบ
จวบ จวบ จวบ
มันหวานยิ่งนัก
น้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาอย่างมาก
คนงามเผลอครางออกมา อย่างไม่ขาด ตงเหอจุมพิตที่ปากงามอย่างเร่าร้อน พร้อมมอบน้ำลายเข้าไปในปากคนงาม
อาหวงจุมพิตร่องสวาทอย่างเร่าร้อน ขนติดที่คอเขาเล็กน้อย ดุ้นใหญ่ชุ่มไปด้วยน้ำเมือกพร้อมเข้าไปด้านในรูสวาท เขาค่อย ๆ ผลิกลีบงามออก แล้วดันดุ้นเข้าไปด้านในอย่างช้า ๆ
ทำให้คนงามครางออกมาอย่างเสียว
ตงเหอเลียลำคองามระหงของนาง
อาหวงขยับดุ้นไปมาจากช้า ๆ ไปหาเเรง ๆ
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ดุ้นอวบชุ่มไปด้วยน้ำรักค่อย ๆ แทงเข้าไป ทั้งใหญ่กว่าสองพ่อลูก ทำให้คนงามใจจะขาดตายอยู่แล้ว
มืองามอีกข้างจับดุ้นอวบชักไปมา ทำให้ตงเหอพลันรู้สึกดียิ่งนัก
ปับ ปับ ปับ ปับ
ปับ ปับ ปับ ปับ
เพียงไม่นานน้ำเมือกไหลออกจากปลายดุ้นพุ่งตัวออกมาอย่างแรง กลิ่นความหอมราคะเต็มไปทั่วห้องบนเรือสำราญ
"อ้า!!!!"
ตงเหอพลันครางออกมาอย่างเสียวสุดยอด
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
อาหวงไม่ยอมแพ้เช่นกัน ขยับสะโพกแทงดุ้นใส่ร่องสวาทสีแดงจนบวมไปหมดเเล้ว คนงามร่ำไห้ออกมา ทั้งเจ็บทั้งเสียวในยามเดียวกัน
ดุ้นใหญ่แทงอย่างไม่ยั้ง คนงามพลันหายใจอย่างเหนื่อยหอบ ยิ่งเขาแทงเเรง ๆ นางยิ่งถึงจุดสุดยอดราวกับไปท่องบนแดนสวรรค์ที่งดงาม
มือหนาใหญ่ผลิกลีบออกทั้งสองข้าง ทำให้ร่องงามขยายออกมามากขึ้น ยิ่งเขาดันเข้ามา น้ำเมือกของนางไหลออกมาด้วย
กลิ่นหอมหวานป่านน้ำหวานบนสวรรค์
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
อาหวงใกล้จะแตกแล้ว
ปี๊ด!!!
เพียงไม่นานนักอาหวงอัดฉีดน้ำเมือกเข้าไปในร่องสวาทของคนงามจนหมดทุกหยด
ปากงามพลันอมดุ้นของตงเหอ ฟันของนางเฉาะเข้ากับดุ้นเขา ทำให้เสียวมากกว่าเดิม
จวบ จวบ จวบ
จวบ จวบ จวบ
เสียงนางดูดดุ้นอย่างหอมหวาน เพียงไม่นานตงเหอก็พลันปล่อยน้ำออกมา คนงามกลืนกินจนหมด น้ำหวานมาก
ท่วงท่าหนึ่ง ให้นางนั่งทับดุ้นอาหวง หันหน้ามาทางปลายเท้า
ตงเหอยัดดุ้นอวบเข้าปากคนงามอีกครั้ง หวานมาก เหนียวมาก กลิ่นหอมดหลือเกิน
ปากงามอมดุ้นอย่างเเรง ทั้งเลียไข่ ส่วนร่องสวาทนางโดนดุ้นอวบอาหวงกระแทกจนมิดด้าม น้ำไหลออกมา ครั้งเเล้วครั้งเล่า
มันช่างเสียว มีความสุขเหลือเกิน ทั้งสามครางออกมาอย่างแรง จนเสียงออกไปนอกห้อง ตงอี้ได้ยิน ดุ้นผงาดขึ้นมาทันที
ทำให้เขาอดใจไม่ไหว ล่องเรือทั้งที เขาต้องได้ร่วมวงด้วยสิ
Pinakabagong kabanata
เรือนราคะ 103
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เรือนราคะ 102
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เรือนราคะ 101
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
เรือนราคะ 100
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เรือนราคะ 99
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
เรือนราคะ 98
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่
Maaari mong magustuhan
แต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม122.9K viewsเพียงนางที่ข้าจะรัก
ชวี่เหว่ย24.1K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า82.6K viewsพันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่29.8K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาองค์ชาย11
ภัสสพิชชา356 viewsราคะสามบุปผา
พิมพ์ษร/ชรือเหริน1.4K viewsใต้อาณัติท่านอ๋องทมิฬ
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง405 viewsเมื่อฉันย้อนเวลากลับมาเลือกพ่อของลูกอีกครั้งในยุค 80
หลี่จินผิง141 views
