บทที่ 39

“ชอบไหมคะ? พิม... เอ้ย รินจะทำให้คุณขึ้นสวรรค์เอง” หญิงสาวครอบครองตัวตนของเขาด้วยปาก รูดรั้งขึ้นลงเป็นจังหวะจะโคน ดูดดึงเสียงดังจวบจาบอย่างไม่มียางอาย ลีลาของเธอมันช่ำชองระดับมืออาชีพ แตกต่างจากความไร้เดียงสาของระรินธรอย่างสิ้นเชิง แต่ในนาทีนี้กวินทร์แยกแยะอะไรไม่ออกแล้ว

“อ๊า... ไม่ไหว... จะแตก...”