บทที่ 21 : จ่ายค่ารักษาเป็นจูบ

คำทวงรางวัลหน้าตายของมาเฟียหนุ่ม ทำเอาความมั่นใจของเลดี้สาวที่เพิ่งฟื้นฟูเมื่อครู่ปลิวหายไปในพริบตา ลูซี่หน้าแดงซ่านไปถึงใบหู แต่คราวนี้เธอไม่ได้วิ่งหนีเหมือนทุกที เธอกัดริมฝีปากล่างเบาๆ แล้วพยักหน้า

"กะ...ก็ได้ นั่งลงสิ ฉันจะล้างแผลให้ก่อน"

คอสมอสยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ เขาทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียงอย่างว่าง่าย ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเผยให้เห็นบาดแผลที่ต้นแขนซ้าย ลูซี่หยิบกล่องปฐมพยาบาลและเจลสมานแผลนวัตกรรมใหม่ของเขามาจัดการให้อย่างเบามือที่สุด

ใบหน้าหวานใสขยับเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ คอสมอสจ้องมองแพขนตางอนยาวและริมฝีปากอวบอิ่มสีพีชด้วยความหลงใหล ความเจ็บแสบจากบาดแผลแทบไม่มีผลกับเขาเลยเมื่อเทียบกับความปั่นป่วนในหัวใจ

"เสร็จแล้ว...แผลดูดีขึ้นมากเลยนะ พรุ่งนี้น่าจะ..."

ลูซี่ยังพูดไม่ทันจบประโยค ทันทีที่เธอแปะพลาสเตอร์กันน้ำแผ่นสุดท้ายเสร็จ มือหนาข้างขวาก็รวบเอวคอดกิ่วของเธอให้ถลำลงมานั่งแหมะบนตักแกร่งทันที

"หมดหน้าที่หมอแล้ว... ถึงเวลาจ่าย 'ค่ารักษา' สักทีนะ เลดี้"

น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนที่คอสมอสจะทาบทับริมฝีปากหยักลึกลงมาบดเคล้าความหวานโดยไม่ให้เธอได้ตั้งตัว จูบครั้งนี้ไม่ได้เริ่มต้นด้วยความนุ่มนวลเหมือนเมื่อคืน แต่มันเต็มไปด้วยความเรียกร้องและเร่าร้อนตามแรงปรารถนาที่ถูกกักเก็บไว้

"อื้อ..." ลูซี่ครางประท้วงเบาๆ เมื่อเรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาตักตวงความหอมหวานอย่างเอาแต่ใจ แต่เพียงไม่นาน สองแขนเล็กก็ยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง เผลอไผลตอบรับจังหวะรักที่เขาสอนให้อย่างว่าง่าย รสจูบดูดดื่มแนบแน่นจนเกิดเสียงเฉอะแฉะน่าละอายดังก้องในความเงียบ

ทุกอย่างกำลังไปได้สวย บรรยากาศรอบตัวกำลังร้อนฉ่าจนแทบจะหลอมละลาย พลันใดนั้น

แผล็บ! แผล็บ!!

สัมผัสเปียกชื้น สากระคาย และกลิ่นคาวแปลกๆ ปาดรวดเดียวเข้าที่กลางริมฝีปากของทั้งสองคนที่กำลังแนบชิดกันอยู่!

"เฮ้ย!" / "ว้าย!"

คอสมอสและลูซี่ผละออกจากกันแทบจะในเสี้ยววินาที ทั้งคู่เบิกตากว้าง หันไปมองต้นเหตุของสัมผัสสยองขวัญเมื่อครู่...

เจ้า 'ลูลู่' ดัลเมเชียนตัวป่วนที่กระโดดขึ้นมาบนเตียงตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ กำลังนั่งกระดิกหางดิ๊กๆ หูตั้งชัน หลิ่วตาใสแป๋ว พร้อมกับแลบลิ้นยาวๆ เลียแผล็บที่ปากตัวเอง ราวกับจะบอกว่า 'กินอะไรกันอยู่เหรอ ขอลูลู่ชิมด้วยสิ!'

"ลูลู่!! หนูทำอะไรเนี่ย!"

มาเฟียหนุ่มที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มถึงกับสบถลั่น ยกมือขึ้นเช็ดน้ำลายหมาที่เลอะเปรอะเปื้อนเต็มริมฝีปากตัวเอง และริมฝีปากของลูซี่ อย่างหัวเสียสุดขีด อารมณ์โรแมนติกพังทลายไม่มีชิ้นดี

"ฮ่าๆๆๆ!" ลูซี่ที่ตอนแรกตกใจ บัดนี้หลุดหัวเราะก๊ากออกมาจนตัวงอ เธอรีบเช็ดปากตัวเองแล้วรวบตัวเจ้าลูลู่เข้ามากอดแน่น "โธ่เอ๊ย ลูลู่ลูกแม่...หิวเหรอ หรืออิจฉาที่แฟนไม่อยู่ หืม?"

"โฮ่ง!" ลูลู่เห่ารับอย่างเริงร่า เอาหน้าไถกับอกลูซี่อย่างออดอ้อน

"ลำเอียงเห็นๆ เลยนะลูลู่!" คอสมอสชี้หน้าคาดโทษเจ้าดัลเมเชียนจอมขัดจังหวะ ใบหน้าหล่อเหลาบูดบึ้งจนลูซี่ต้องกลั้นขำจนปวดท้อง

มาเฟียที่ใครๆ ก็หวาดกลัวสุดท้ายก็มาเสียฟอร์มแพ้ทางให้สุนัขตัวเมียลายจุดซะได้!

*******************

ในขณะที่คฤหาสน์คอสมิกวินเทจเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ อีกด้านหนึ่งของเมืองแห่งบาป บรรยากาศกลับอบอวลไปด้วยควันซิการ์และรังสีอำมหิต

ไดร่า ฟลอยด์นั่งตัวสั่นอยู่บนโซฟาหนังสีดำ เธอกำโทรศัพท์มือถือในมือแน่น เพิ่งจะรายงาน 'ข่าวกรอง' ที่เธอแอบใช้เงินยัดไส้ซื้อตัวคนในของเอร์นานเดซ (ซึ่งแท้จริงแล้วคือแผนปล่อยข่าวลวงของอดัม) ให้กับคนตรงหน้าฟัง

"แน่ใจนะไดร่า ว่าข่าวที่แกได้มาเป็นความจริง"

ลอร์ดวิกเตอร์พ่นควันซิการ์ออกมาช้าๆ นัยน์ตาเจ้าเล่ห์หรี่มองหญิงสาวที่อดีตเคยเป็นตัวเต็งคุณนายเอร์นานเดซ

"แน่ใจสิคะ! สายของฉันยืนยันว่าคอสมอสถูกยิงเข้าที่จุดสำคัญ อาการสาหัสมาก ตอนนี้ลุกจากเตียงไม่ได้ด้วยซ้ำ!" ไดร่ารีบพูด แววตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น "และคืนนี้ตอนตีสอง พวกมันจะแอบลอบส่งตัวนังลูซี่ไปซ่อนที่เซฟเฮาส์นอกเขตเนวาดา โดยใช้รถตู้กันกระสุนแค่คันเดียว กับบอดี้การ์ดแค่สี่คน เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตค่ะ!"

คลอเดียที่นั่งจิบไวน์อยู่ข้างๆ มารดาอย่างเอลาร่าถึงกับเหยียดยิ้มกว้างจนเห็นไรฟัน แววตาของเธอวาวโรจน์ไปด้วยความสะใจ

"ในที่สุด... โอกาสทองก็มาถึงแล้วคุณพ่อ!" คลอเดียหันไปเกาะแขนพ่อเลี้ยง "ไอ้คอสมอสมันประมาทเกินไปที่คิดว่ารถตู้โง่ๆ คันเดียวจะรอดพ้นสายตาเราได้ คราวนี้แหละ นังลูซี่มันไม่มีองครักษ์คอยรับกระสุนแทนแล้ว!"

"ใจเย็นๆ คลอเดีย." ลอร์ดวิกเตอร์แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม เขาขยี้บุหรี่ลงในที่เขี่ย "ถึงมันจะดูง่ายไปหน่อย แต่ถ้าข้อมูลนี้เป็นจริง... นี่คือจังหวะเดียวที่เราจะเด็ดหัวทายาทแห่งเมอร์เวล เพื่อฮุบสมบัติทั้งหมดมาเป็นของเรา"

ลอร์ดวิกเตอร์หันไปพยักหน้าให้กับหัวหน้ามือปืนรับจ้างที่ยืนรอรับคำสั่งอยู่ในเงามืด

"เตรียมรถ SUV หุ้มเกราะสามคัน พร้อมอาวุธหนักเต็มพิกัด... คืนนี้ เราจะไปดักรอมันที่เส้นทางออกนอกเมือง"

น้ำเสียงของลอร์ดวิกเตอร์เย็นเยียบดุจมัจจุราช

"เป้าหมายคือ 'เลดี้ลูซี่' ยิงถล่มรถตู้คันนั้นให้เละเป็นจุล อย่าให้มีใครรอดชีวิตออกมาได้แม้แต่คนเดียว!"