บทที่ 17 : บทเรียนจูบแรก

เพียงไม่กี่นาทีต่อมา ประตูห้องน้ำก็เปิดออก คอสมอสเดินออกมาในชุดนอนผ้าไหมสีดำสนิท กระดุมถูกติดอย่างเรียบร้อยทุกเม็ดตามคำสั่งเป๊ะ แม้ผมจะยังชื้นนิดๆ แต่ความหล่อเหลาและรังสีความอันตรายก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย

ลูซี่นั่งรออยู่ตรงขอบเตียงกว้าง เมื่อเห็นเขาทำตามข้อตกลงอย่างว่าง่าย เลดี้สาวก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียกความกล้า ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินเข้าไปหามาเฟียหนุ่มที่กำลังยืนรอรับรางวัลด้วยสายตาพราวระยับ

"เก่งมาก...คนไข้เชื่อฟังหมอแบบนี้ ต้องได้รางวัล"

ลูซี่ยิ้มบางๆ เธอขยับเข้าไปประชิดตัว ยกสองแขนขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งอย่างระมัดระวังไม่ให้โดนแผลที่ต้นแขนซ้าย ก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อย

ฟอดดด...ฟอดดด...

จมูกรั้นกดฝังลงบนแก้มสากทั้งซ้ายและขวา สูดดมกลิ่นครีมอาบน้ำหอมสดชื่นผสมกับกลิ่นกายบุรุษเพศเข้าเต็มปอด คอสมอสหลับตาพริ้มรับสัมผัสแสนหวาน รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อร้ายกาจ เขายกมือข้างขวาขึ้นตวัดรัดเอวคอดกิ่ว รั้งร่างบางให้แนบชิดกับแผงอก แล้วก้มลงหอมแก้มเนียนนุ่มของเธอคืนทั้งสองข้างเช่นกัน

"ชื่นใจจัง..." คอสมอสกระซิบชิดใบหู ปลายจมูกโด่งยังคงคลอเคลียไม่ห่างพวงแก้มใส "แต่รางวัลแค่นี้มันไม่พอหรอกนะ ลูซี่"

ลูซี่ชะงัก ช้อนสายตาขึ้นสบกับนัยน์ตาสีรัตติกาลที่ตอนนี้วาวโรจน์ไปด้วยแรงปรารถนาลึกซึ้ง

"ขออีกอย่างได้ไหม" น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าเว้าวอน นิ้วโป้งแกร่งเกลี่ยเบาๆ ลงบนริมฝีปากอวบอิ่มสีพีชของเธอ "ขอจูบ ได้ไหม?"

คำขอนั้นทำเอาลูซี่ตัวแข็งทื่อ ก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นกระหน่ำจนแทบจะทะลุออกมานอกร่าง ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนสั่นไหวด้วยความประหม่าและลังเล เธอไม่เคยจูบกับใครมาก่อน ความไร้เดียงสาบวกกับความเขินอายทำให้เธอทำตัวไม่ถูก ได้แต่ยืนก้มหน้างุด นิ่งเงียบไม่ยอมตอบรับหรือปฏิเสธ

เมื่อเห็นกวางน้อยนิ่งงันไป คอสมอสก็ลอบถอนหายใจยาวพรืด เขาไม่อยากบังคับหรือเร่งรัดให้เธออึดอัดใจไปมากกว่านี้ ชายหนุ่มยอมคลายวงแขนออกจากเอวบางอย่างแสนเสียดาย

"ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ" เขายิ้มฝืนๆ ยกมือขึ้นลูบผมเธอเบาๆ "ดึกแล้ว เธอคงเหนื่อย เราไปนอนกันเถอะ"

คอสมอสหมุนตัวเตรียมจะก้าวขึ้นเตียง ทว่า

หมับ!

ยังไม่ทันที่เขาจะเอนตัวลง สองแขนเล็กๆ ก็พุ่งเข้ามา 'ล็อกคอ' เขาจากด้านหลังอย่างแรงจนร่างสูงเสียหลักหงายหลังลงไปนั่งแหมะอยู่บนขอบเตียง ลูซี่ไม่ปล่อยให้เขาได้ตั้งตัว เธอตามขึ้นมาคร่อมตักทับลงบนหน้าขาแกร่ง สองมือประคองใบหน้าหล่อเหลาไว้แน่น แล้วหลับตาปี๋... ประกบริมฝีปากลงไปทันที!

จุ๊บ!

มันเป็นการจูบที่งุ่มง่าม เงอะงะ และรุนแรงจนฟันหน้าแทบจะกระทบกัน ลูซี่เพียงแค่กดริมฝีปากของตัวเองบดเบียดเข้ากับริมฝีปากของเขาอย่างดื้อดึง ไม่มีชั้นเชิง ไม่มีการลุกล้ำ มีเพียงความปรารถนาที่อยากจะเอาใจเขาเท่านั้น

คอสมอสเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนที่ความประหลาดใจจะแปรเปลี่ยนเป็นความชอบใจสุดขีด เลดี้ผู้สูงศักดิ์กำลังนั่งคร่อมตักและปล้ำจูบเขา!

แต่เพียงแค่ไม่กี่วินาที ลูซี่ก็รีบผละริมฝีปากออก หน้าแดงจัดจนแทบจะระเบิด หอบหายใจแฮกๆ เหมือนคนวิ่งมาราธอน

"ฉัน... ฉันทำไม่เป็น..." เธอสารภาพเสียงสั่น ก้มหน้างุดซุกกับลาดไหล่กว้างเตรียมจะปีนลงจากตัก "ฉันไม่เคยจูบใครเลย... มันคงแย่มาก นายนอนเถอะ"

"เดี๋ยวสิ ใครอนุญาตให้หนี"

คอสมอสรวบเอวบางไว้แน่นไม่ให้ขยับ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายกาจประดับบนมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับราวกับหมาป่าที่ตะครุบเหยื่อตัวน้อยได้สำเร็จ มือหนาเชยคางมนให้เงยหน้าขึ้นมาสบตา

"จูบเมื่อกี้มันแค่อนุบาล ถ้าไม่เคย เดี๋ยว 'ครู' คนนี้จะสอนให้เอง แบบตัวต่อตัวเลย"

พูดจบ มือหนาก็สอดประสานเข้าที่ท้ายทอยทุย ออกแรงรั้งเบาๆ ให้ใบหน้าหวานแหงนเงยขึ้นรับสัมผัส คอสมอสไม่ได้จูบแบบจาบจ้วงรุนแรงในทันที เขาเริ่มจากการใช้ปลายจมูกโด่งคลอเคลียหยอกล้อ ก่อนจะทาบทับริมฝีปากหยักลึกลงบนกลีบปากนุ่มละมุนอย่างแผ่วเบาและอ้อยอิ่ง

"อืม" ลูซี่ครางประท้วงในลำคอเมื่อถูกรุกราน สองมือเล็กเผลอกำคอเสื้อนอนของเขาไว้แน่น

คอสมอสเริ่มขยับริมฝีปาก ขบเม้มกลีบปากล่างของเธอเบาๆ สลับกับดูดดึงอย่างหยอกเอิน สัมผัสเปียกชื้นและอุ่นร้อนจากริมฝีปากของเขาทำเอาลูซี่ขนลุกซู่ไปทั้งร่าง ความเสียวซ่านแล่นปราดจากปลายเท้าขึ้นมาจุกที่ท้องน้อย

เมื่อเห็นว่าคนบนตักเริ่มผ่อนคลายและเผยอปากออกเพื่อกอบโกยอากาศ คอสมอสก็ไม่รอช้า ใช้จังหวะนั้นสอดแทรก 'เรียวลิ้นร้อน' เข้าไปสำรวจความหวานล้ำภายในโพรงปากเล็กทันที!

"อื้อออ..."

ลูซี่เบิกตากว้าง ร่างกายสั่นสะท้านเมื่อปลายลิ้นสากกวาดต้อนเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กของเธออย่างช่ำชองและเอาแต่ใจ รสชาติของชาสมุนไพรผสมผสานกับรสจูบแสนอันตรายของมาเฟียหนุ่ม มันทั้งหวานล้ำและดุดันจนเธอแทบหลอมละลาย

เสียงเฉอะแฉะของความเปียกชื้นและเสียงดูดดึงริมฝีปากดังก้องอยู่ในความเงียบของห้องนอน คอสมอสปรับองศาใบหน้า บดขยี้ริมฝีปากให้แนบแน่นและลึกซึ้งยิ่งขึ้น เขาดูดดึงเรียวลิ้นของเธอ สลับกับตวัดไล้ไปตามเพดานปาก ดูดกลืนลมหายใจของเธอจนหมดสิ้น

มือหนาที่เคยกอดรัดเอวบาง เลื่อนขึ้นมาลูบไล้แผ่นหลังเนียนทะลุเนื้อผ้าลูกไม้ของชุดนอนซีทรู สัมผัสร้อนแรงที่ลากผ่านทำให้ลูซี่เผลอแอ่นอกเข้าหาแผงอกกว้างโดยไม่รู้ตัว ยอดอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ใต้ลูกไม้บางเบาบดเบียดเสียดสีกับอกแกร่งจนเกิดความรู้สึกหวามไหวอย่างรุนแรง

"คอสมอส...อื้อ..."

ลูซี่ครางเสียงหวานหวิว สมองขาวโพลนไปหมด เธอทำอะไรไม่ถูกนอกจากปล่อยให้เขาชักนำจังหวะรัก สองแขนเล็กโอบรัดรอบคอแกร่งแน่นขึ้น ปล่อยให้เรียวลิ้นของเขาตักตวงความหอมหวานอย่างตะกละตะกลาม

จูบที่เริ่มต้นอย่างนุ่มนวล แปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนและดูดดื่มจนแทบจะสูบวิญญาณ คอสมอสผละริมฝีปากออกเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อให้เธอได้หายใจ ก่อนจะประกบจูบลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่รู้จักพอ หยาดน้ำใสๆ ไหลเยิ้มเชื่อมติดริมฝีปากของทั้งคู่ยามที่เขาผละออก

ความเสียวซ่านตีตื้นขึ้นมาจนลูซี่ต้องจิกเล็บลงบนลาดไหล่กว้างเพื่อระบายความรัญจวน ช่องท้องหดเกร็งด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยพานพบมาก่อน มันร้อนรุ่ม เปียกชื้น และเรียกร้องจนร่างกายแทบแหลกสลายคามือเขา

คอสมอสถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่งและแสนเสียดาย เขากดจูบย้ำๆ ซับหยาดน้ำสีใสที่มุมปากบวมเจ่อของเธออีกสองสามครั้ง ก่อนจะซบหน้าผากลงกับหน้าผากมน หอบหายใจหนักหน่วงไม่แพ้กัน

นัยน์ตาสีรัตติกาลที่จ้องมองมานั้นเข้มจัด เต็มไปด้วยไฟปรารถนาที่แทบจะลุกโชน

"จูบแรกของเธอ หวานกว่าที่ฉันคิดไว้เป็นล้านเท่าเลย ลูซี่" เขากระซิบเสียงแหบพร่าสุดเซ็กซี่ นิ้วโป้งเกลี่ยเช็ดริมฝีปากที่บวมช้ำของคนบนตักเบาๆ "บทเรียนแรกผ่าน แต่บอกไว้ก่อนนะ ว่าฉันเตรียมหลักสูตรระยะยาวไว้สอนเธออีกเพียบเลยล่ะ เลดี้ของฉัน"